Δεν είμαι ρατσίστρια ΑΛΛΑ: Νομίζω ότι ο εγκέφαλος του μαύρου είναι πιο μικρός από αυτόν του λευκού. Δεν είμαι φασίστρια, ΑΛΛΑ: Το «αίμα-τιμή-Χρυσή Αυγή» είναι η μόνη λύση για την πατρίδα μας. Δεν είμαι σεξίστρια ΑΛΛΑ: Μακριά από μας οι αδελφές. Βέβαια, ξέρω έναν, τον Μιχάλη που είναι γκέι και... εντάξει, τον λες και καλό ανθρωπάκι. Και επίσης έχω τη φριχτή υποψία ότι η κόρη τής απέναντι, η Ράνια, είναι λεσβία, αν και ευγενέστατη, κατά τα άλλα.

Διαβάστε τη συνέχεια εδώ.

Στη ζωή μου απεχθάνομαι ότι είναι τυποποιημένο, ότι μπαίνει σε καλούπια και ακολουθεί προκαθορισμένη πορεία. Και αυτό συμβαίνει με το 90% των straight. Φτάνει απλά να παρατηρήσετε τη ζωή τους και την καθημερινότητα τους. Παλιότερα μάλιστα αυτό ήταν το επιθυμητό. Το μονοπάτι της ζωής ήταν να βρεις μία καλή δουλειά, μετά ένα καλό κορίτσι και έπειτα να αρχίσεις να αναπαράγεσαι. Από κει και πέρα όλα κυλούσαν ήρεμα. Τώρα συμβαίνει το ίδιο με τη διαφορά ότι πλέον δεν αποτελεί όνειρο αλλά εφιάλτη. Να ξέρεις ότι το μέλλον σου θα είναι η αντιγραφή της ίδιας μέρας ξανά και ξανά.

Το διαπιστώνω με τον κολλητό μου που παντρεύτηκε και πρόσφατα έκαναν το πρώτο τους παιδί. Όπως επίσης και από τα αδέρφια μου. Αρχίζουν οι υποχρεώσεις και τα οικογενειακά βάρη. Ειδικά ο άντρας θεωρείται ο υπεύθυνος για να φέρει λεφτά στο σπίτι και να παρέχει τα βασικά στους δικούς του. Αρχίζεις να κόβεις πράγματα που σου έδιναν χαρά. Σταματάς να βγαίνεις, σταματάς τα ταξίδια, όταν λες πάω για ψώνια, δεν εννοείς να πας να αγοράσεις ένα ρούχο που έβαλες στο μάτι αλλά να πάρεις γάλα και χαρτί υγείας από το super market. Αν μάλιστα είσαι από αυτούς που υπακούν ευλαβικά τις εντολές τις γυναίκας τους, το έχεις χάσει το παιχνίδι. Δυστυχώς όμως ακόμα και οι πιο ατίθασοι και δυναμικοί, αναγκάζονται να προσαρμοστούν και να καταπιούν πράγματα που δεν θέλουν.

Η ζωή του συνομήλικου κολλητού μου π.χ. περιστρέφεται γύρω από τη γυναίκα του και το παιδί του (και μπράβο του!). Ότι κάνει το κάνει με αυτούς ή γι αυτούς. Αντιθέτως εγώ μπορώ να βγω ένα βράδυ και να μην γυρίσω καν σπίτι, χωρίς να πρέπει να δώσω λογαριασμό. Θα μπορούσα αύριο να πάω ένα ταξίδι στην Αθήνα και να γυρίσω μετά από 10 μέρες (αν είχα τα λεφτά)! Είναι αυτή η ελευθερία και το απρόσμενο που δίνει ενδιαφέρον στην καθημερινότητα μου.

Η δουλειά αποτελεί άλλο ένα μελανό σημείο, πιθανότατα χειρότερο. Πηγαίνεις κάθε μέρα στην ίδια δουλειά, που μάλλον σιχαίνεσαι, με αφεντικά και συναδέλφους που δεν συμπαθείς, για 8 ή και περισσότερες ώρες κάθε μέρα. Και νιώθεις να σου ρουφάει την ενέργεια και την όρεξη για ζωή. Βέβαια η εργασία είναι απαραίτητη για όλους, άσχετα από τη σεξουαλική τους ταυτότητα. Όμως αν είσαι ελεύθερος και ανεξάρτητος ίσως θα μπορούσες να παραιτηθείς και να κάνεις κάτι άλλο που σου αρέσει, έστω και με λιγότερα χρήματα. Όταν όμως εξαρτώνται και άλλοι από σένα, δεν είναι τόσο εύκολο. 

Οι gay αντιμετωπίζουν τη μοναξιά, ειδικά σε μεγαλύτερη ηλικία. Όμως και το να παντρευτείς δεν σημαίνει ότι θα είσαι μέχρι τα βαθιά γεράματα με το άλλο σου μισό. Το 50% των γάμων λένε καταλήγει σε διαζύγιο. Όλα είναι θέμα επιλογών και σωστής διαχείρισης. Έχω gay φίλους 50ρηδες που ζουν με έναν μποέμικο τρόπο που θα ζήλευαν οι straight. Μπορεί να μην έχουν οικογένεια αλλά έχουν αγαπημένους φίλους που είναι σαν οικογένεια και περνάνε μία χαρά μαζί.

Μία φορά ζούμε και γι αυτό πρέπει να χαιρόμαστε την κάθε στιγμή. Σίγουρα, η εποχή είναι δύσκολη. Όμως δεν πρέπει να πάψουμε να περνάμε καλά με όποιον τρόπο μπορούμε. Η ζωή πρέπει να είναι πάρτι και ότι μαρτύριο.

Στις 23 Δεκεμβρίου ήταν τα γενέθλιά μου. Ενώ τα προηγούμενα χρόνια τα είχα γιορτάσει με φίλους και είχαμε περάσει πολύ ωραία, φέτος όχι μόνο δεν είχα παρέα για να βγω αλλά δούλευα και μάλιστα ένα απρόοπτο στη δουλειά μας ταλαιπώρησε αρκετά. Έτσι έχασα κάθε διάθεση για εορτασμό.

Τα άθλια γενέθλια ακολούθησαν άθλια Χριστούγεννα για τους ίδιους λόγους. Χωρίς παρέα, χωρίς σύντροφο, χωρίς διασκέδαση... Τουλάχιστον παλιά οργανώναμε μεγάλες οικογενειακές συγκεντρώσεις, μαζευόμασταν είκοσι άτομα για φαγητό στο σπίτι μας. Αυτά όμως έχουν κοπεί τα τελευταία χρόνια. Μάλιστα ακόμα και η δική μου οικογένεια φέτος ήταν σκορπισμένη. Η πρώτη μέρα των Χριστουγέννων δεν είχε τίποτα το ιδιαίτερο που να την ξεχωρίζει από μία άλλη συνηθισμένη μέρα του χρόνου. Ευτυχώς η επόμενη είχε κάπως πιο γιορτινό χαρακτήρα.

Δυστυχώς και η Πρωτοχρονιά θα ακολουθήσει το ίδιο μοτίβο. Αδιάφορη και βαρετή. Από τότε που μετακόμισα στη Θεσσαλονίκη, για την περίοδο των Χριστουγέννων ισχύει το "κάθε πέρυσι και καλύτερα"! Την πρώτη χρονιά τα πέρασα με τη σχέση μου, τη δεύτερη είχα γιορτάσει με μία μεγάλη παρέα, πέρυσι με κάποιους φίλους πήγαμε για φαγητό ώσπου φτάνουμε στο φετινό τίποτα. Αν και σκέφτομαι να οργανώσω κάτι αργότερα, ετεροχρονισμένα, όταν επιστρέψω σταθερά στη Θεσσαλονίκη.

Είναι μεγάλη ειρωνεία το γεγονός ότι σαν παιδί περίμενα με λαχτάρα τα Χριστούγεννα για να ξεφύγω από την ρουτίνα και τώρα πλέον περιμένω ανυπόμονα να περάσουν οι γιορτές για να επιστρέψω στους κανονικούς μου ρυθμούς.

Όλα τα παραπάνω με επηρέασαν αρκετά σε σημείο κατάθλιψης. Δεν έβρισκα ευχαρίστηση σε τίποτα, είχα νεύρα, στεναχωριόμουν... πολύ άσχημη φάση. Τώρα είμαι για λίγες μέρες Θεσσαλονίκη, προσπαθώ να περάσω όσο καλύτερα μπορώ όσο προλαβαίνω προτού επιστρέψω πάλι στο πατρικό μου.

Αυτή τη στιγμή νιώθω αρκετά καλύτερα. Σκέφτομαι ότι πρέπει να μαζέψω τις δυνάμεις μου, να βάλω κάποιους στόχους και να προσπαθήσω να τους πραγματοποιήσω με όποιον τρόπο μπορώ. Έχω βάλει στοίχημα με τον εαυτό μου ότι η νέα χρονιά θα είναι μία εκπληκτική χρονιά για μένα!

Καλή Πρωτοχρονιά.

Εύχομαι το νέο έτος να φέρει υγεία, ευτυχία, αγάπη 

και ότι άλλο επιθυμεί ο καθένας στη ζωή του!

Το Ανώτατο Δικαστήριο της Ινδίας έκρινε ότι μόνο η κυβέρνηση μπορεί να αλλάξει τον σχετικό νόμο κι αποφάνθηκε ότι το Ανώτατο Δικαστήριο της πρωτεύουσας υπερέβη τις εξουσίες του με την έκδοση της σχετικής απόφασης πριν από τέσσερα χρόνια.

"Δεν πρόκειται για μια οπισθοδρομική απόφαση. Όλες οι κοινότητες -μουσουλμάνοι, χριστιανοί, η πλειονότητα των ινδουιστών- είχαν προσφύγει κατά της απόφασης του Ανώτατου Δικαστηρίου της πρωτεύουσας", δήλωσε μετά την απόφαση στους δημοσιογράφους έξω από την αίθουσα του δικαστηρίου δικηγόρος που εκπροσωπεί μία μουσουλμανική φιλανθρωπική οργάνωση.

Το Άρθρο 377 του ινδικού ποινικού κώδικα απαγορεύει "το σεξ ενάντια στον φυσικό τρόπο", κάτι που θεωρείται ευρέως ότι αναφέρεται στο ομοφυλοφιλικό σεξ και τιμωρείται με δεκαετή ποινή κάθειρξης. Ο νόμος αυτός ισχύει εδώ και 148 χρόνια, από την εποχή της βρετανικής αποικιοκρατίας.

Η απόφαση του Εθνικού Ανώτατου Δικαστηρίου προκάλεσε φυσικά έκπληξη στους ακτιβιστές των δικαιωμάτων των ομοφυλοφίλων που ανέμεναν ότι το δικαστήριο θα επικύρωνε την απόφαση-ορόσημο του 2009.

Στην απόφαση του 2009, το Ανώτατο Δικαστήριο του Νέου Δελχί περιέγραφε το επίμαχο Άρθρο 377 ως μεροληπτικό κι ανέφερε ότι το ομοφυλοφιλικό σεξ μεταξύ συναινούντων ενηλίκων δεν θα πρέπει να αντιμετωπίζεται ως έγκλημα.

Πηγή: www.avgi.gr