Πέμπτη, 31 Οκτωβρίου 2013

Πρώτη συνάντηση μετά τον χωρισμό

Προχθές συνάντησα τον Σ. για πρώτη φορά μετά τον χωρισμό, πριν δύο εβδομάδες, και δεν ήταν καθόλου ευχάριστο. Όχι επειδή έγινε κάτι κακό αλλά για το εντελώς αντίθετο, δεν έγινε απολύτως τίποτα!

Με τον Σ. είμαστε μέλη σε μία ομάδα, μέσω της οποίας γνωριστήκαμε. Γι αυτό και όταν χωρίσαμε, θέλαμε να είναι εντάξει τα πράγματα μεταξύ μας καθώς θα συνεχίσουμε να βλεπόμαστε στις εβδομαδιαίες συναντήσεις μας.

Στην πρώτη συνάντηση, είχα αγωνία επειδή περίμενα να τον δω και δεν είχα ιδέα πως θα ήταν το κλίμα. Δυστυχώς δεν ήρθε κι έτσι δεν μπόρεσα να πάρω μία εικόνα για το που βρισκόμαστε. Ήθελα να τα πούμε αλλά στο πλαίσιο μίας ουδέτερης συνάντησης. Δεν ήθελα να του στείλω μήνυμα ή οτιδήποτε άλλο ώστε να φανεί ότι επιδιώκω την επικοινωνία. Έπρεπε να το παίξω αδιάφορος.

Η αφορμή ήρθε λίγες μέρες μετά, μέσω ενός τρίτου προσώπου. Μία φίλη, κι αυτή από την ομάδα, θα έκανε μία μάζωξη στο σπίτι της και ανέθεσε σε εμένα να ενημερώσω τον Σ. Οπότε βρήκα την δικαιολογία που χρειαζόμουν. Πράγματι, μέσω facebook, μιλήσαμε και του είπα ότι η τάδε μας κάλεσε στο σπίτι της κτλ. Πριν προλάβω όμως να συνεχίσω την κουβέντα στα δικά μας, με ευχαρίστησε και με καληνύχτισε, χάνοντας έτσι πάλι την ευκαιρία να ξεκαθαρίσω λίγο τα πράγματα.

Η απάντηση που μου έδωσε για τη μάζωξη δεν ήταν οριστική οπότε θα μου έστελνε την επόμενη μέρα ένα μήνυμα για το τι θα κάνει, το οποίο βέβαια ποτέ δεν έστειλε. Έτσι, τη μέρα που θα μαζευόμασταν τον ρώτησα αν θα έρθει τελικά και μου είπε "όχι". Δεν ήταν η απάντηση που επιθυμούσα. Σε εκείνο το σημείο δεν άντεξα και τον ρώτησα αν έχει σχέση με μένα αλλά το αρνήθηκε. Είπε ότι απλά προτιμούσε να μείνει στο σπίτι. Και πάλι όμως, φάνηκε ότι προσπαθούσε να κλείσει την κουβέντα βιαστικά.

Ώσπου ήρθε η στιγμή για τη δεύτερη συνάντηση της ομάδας, όπου πλέον περίμενα να δω αν έρθει, όχι μόνο για να μιλήσουμε αλλά κι επειδή μου είχε μπει ανεξήγητα, η ιδέα στο μυαλό, ότι θα ξεκόψει και από την ομάδα. Εκείνη τη μέρα όμως, πήρα κι έναν φίλο μου μαζί και είχα ξεχάσει τελείως τον Σ. Όταν μπήκα μέσα στον χώρο και τον είδα, φρίκαρα! Ευτυχώς ήταν γυρισμένος πλάτη και δεν με είδε. Αμέσως βγήκα ξανά έξω με τον φίλο μου για να χαλαρώσω και να μπω ήρεμος μέσα. Πριν μπούμε όμως, βγήκε εκείνος για να μιλήσει στο τηλ και μας είδε ξαφνικά μπροστά του. Το αστείο είναι ότι χαιρέτησε τον φίλο μου, τον οποίο του είχα γνωρίσει όσο ήμασταν μαζί, κι όχι εμένα. Η αλήθεια είναι όμως ότι εγώ δεν τον κοίταξα καν.

Κατά την διάρκεια της συνάντησης τον είχα απέναντι αλλά δεν γύρισε το βλέμμα του ούτε μία φορά προς εμένα. Εγώ πάλι τον κοιτούσα στα κλεφτά, δεν ήθελα να το καταλάβει. Μέσα στα ανάμεικτα συναισθήματα που ένιωθα, ήταν και η έλξη-νοσταλγία. Ότι και να κάνει, δεν αλλάζει το γεγονός ότι είναι γλύκας... Όταν τελειώσαμε, είχα την ελπίδα ότι ίσως μου μιλήσει, μακριά από τους υπόλοιπους, έστω κι ένα τυπικό "τι κάνεις;" Κάποια στιγμή μάλιστα στεκόταν δίπλα μου αλλά τίποτα. Ούτε κουβέντα μέχρι που έφυγε. Με στεναχώρησε πολύ αυτή η συμπεριφορά, κυρίως επειδή ξέρω ότι δεν είναι τέτοιο άτομο. Δεν μαλώσαμε, δεν του έκανα κάτι... Στην τελική εκείνος με χώρισε κι έχω θα έπρεπε να έχω το πρόβλημα!

Μετά κάποιοι από την ομάδα πήγαμε για ποτό κι εκεί μου έλεγαν ότι ο λόγος που δεν μου μίλησε είναι ότι αισθάνεται άσχημα, ότι ντρέπεται και ότι δεν είναι από κακία. Μάλιστα ο φίλος μου, τον παρατηρούσε και μου είπε ότι φαινόταν αμήχανος, σχεδόν έτρεμε. Θέλω να πιστέψω ότι αυτός είναι ο λόγος. Θα εξηγούσε τη συμπεριφορά του αλλά επίσης αφήνει περιθώρια ότι θα βελτιωθεί το πράγμα με τον καιρό. Τις επόμενες μέρες αναμένεται να συναντηθούμε ξανά οπότε εκεί θα δω. Αλλά αν με αγνοήσει ξανά θα γίνω κακός. Είναι άλλο να μην θέλει να έχουμε φιλικές σχέσεις και άλλο να με αγνοεί σαν να μην υπάρχω! Το βρίσκω τρομερά προσβλητικό. Εύχομαι στο τέλος να μπορούμε να μιλάμε χωρίς να υπάρχει πρόβλημα...

Σάββατο, 26 Οκτωβρίου 2013

60 τραυματίες σε παρέλαση Gay Pride στο Μοντενέγκρο

Η αστυνομία στο Μοντενέγκρο, την Κυριακή 21 Οκτωβρίου, κατέφυγε στη χρήση χημικών για να απωθήσει κουκουλοφόρους που πετούσαν πέτρες και βόμβες μολότοφ στο Gay Pride και την αστυνομία που το προστάτευε. Από τα επεισόδια τραυματίστηκαν 60 άτομα. 20 αστυνόμοι και 40 ταραξίες, που η αστυνομία τους χαρακτήρισε ως "χούλιγκαν".

Μετά την παρέλαση που κατάφερε να ολοκληρωθεί κακήν-κακώς, τα μέλη των οργανώσεων υπέρ των δικαιωμάτων των ομοφυλοφίλων φυγαδεύτηκαν μέσα σε αστυνομικά οχήματα προς ασφαλή τοποθεσία.

Ο διοργανωτής της παρέλασης Danijel Kalezic είπε ότι η βοήθεια της αστυνομίας επέτρεψε σε 150 ακτιβιστές να διαδηλώσουν ειρηνικά υπέρ των δικαιωμάτων των gay σε όλη την πόλη. "Από σήμερα, οι gay δεν είναι πλέον αόρατοι στο Μοντενέγκρο. Από σήμερα οι δρόμοι είναι και δικοί μας" δήλωσε.

Πηγή: www.lifo.gr

Με τους gay γάμους τα έβαλε ο αυστραλός πρωθυπουργός

Η Ομοσπονδιακή κυβέρνηση της Αυστραλίας προσέφυγε στο Ανώτατο Δικαστήριο της χώρας ζητώντας του να κηρύξει αντισυνταγματικό το νόμο που ψήφισε πρόσφατα το πολιτειακό κοινοβούλιο της περιοχής Πρωτευούσης με τον οποίο αναγνωρίζονται οι γάμοι των ομοφυλόφιλων.

Η ομοσπονδιακή κυβέρνηση υποστηρίζει πως το θέμα των γάμων εμπίπτει στις αρμοδιότητες της ομοσπονδιακής κυβέρνησης και δεν μπορούν να αποφασίζουν ξεχωριστά οι πολιτείες.

Ο πρωθυπουργός, Τόνι Άμποτ, κάλεσε τα ομοφυλόφιλα ζευγάρια της χώρας να αναμένουν την απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου πριν πάνε στην περιοχή Πρωτευούσης για να παντρευτούν.

Πηγή: www.nooz.gr/

Δευτέρα, 21 Οκτωβρίου 2013

Ευχάριστη περίοδος χωρισμού!

Δεν μπορώ να καταλάβω τι φταίει και δεν μπορώ να κάνω μία σχέση με διάρκεια. Και η πρόσφατη απόπειρα σχέσης απέτυχε... Με ξάφνιασε αν και είχα καταλάβει ότι κάτι συμβαίνει. Φαινόταν κάπως απόμακρος και η επικοινωνία μας ήταν αραιή. Όμως όλοι μου έλεγαν ότι είναι λογικό επειδή δεν είχε εμπειρία και προφανώς δεν ήθελε να βιάζεται. Έκαναν λάθος όμως.

Τον περίμενα το πρωί της Τετάρτης να έρθει σπίτι μου, μετά από πέντε μέρες από την τελευταία φορά, το οποίο ήταν ένα από τα σημάδια του επικείμενου χωρισμού. Εγώ μπορεί να είχα τις αμφιβολίες μου αλλά ήθελα να πιστεύω ότι όλα είναι μία χαρά. Συμμάζεψα το σπίτι, ετοιμάστηκα κι εγώ και τον περίμενα να αράξουμε μαζί... Όταν ήρθε, είχα μία δουλειά και περίμενε μερικά λεπτά μέχρι να τελειώσω και παράλληλα συζητούσαμε σαν να μην συμβαίνει τίποτα. Όμως είχα υποψιαστεί ότι κάτι δεν πάει καλά επειδή δεν είχε βγάλει ούτε τα παπούτσια του αλλά ούτε καν το μπουφάν του. Καθόταν στον καναπέ σαν να περίμενε κάτι...

Όταν τελικά πήγα δίπλα του, μου είπε την κλισέ ατάκα "Έχω κάτι να σου πω". Τα μόνα λόγια που δεν ήθελα να ακούσω. Δεν χρειάζονταν να πει κάτι παραπάνω, ήξερα τι θα έλεγε. Και όταν του το είπα απλά συμφώνησε. "Δεν μου βγαίνει", ήταν η εξήγηση. Στην αρχή του άρεσα πολύ και ήταν ενθουσιασμένος αλλά μετά ξεφούσκωσε. Όσο και να με θυμώνει ή να με στεναχωρεί αυτό, η αλήθεια είναι ότι το καταλαβαίνω. Έχω βρεθεί κι εγώ στην ίδια θέση. Δυστυχώς δεν γίνεται με το ζόρι να γουστάρεις κάποιον, απλά το νιώθεις. Μάλιστα εκτίμησα το γεγονός ότι ήθελε να μου το πει κατά πρόσωπο κι όχι από το τηλέφωνο ή ακόμα χειρότερα με μήνυμα, κάτι που θα το έκανε ακόμα πιο εύκολο γι αυτόν. Η  αλήθεια είναι ότι έδειχνε να νιώθει τόσο άσχημα και αμήχανα που στο τέλος σχεδόν εγώ παρηγορούσα αυτόν!

Ήταν η πρώτη του σχέση και ο πρώτος του χωρισμός και δεν του ήταν εύκολο. Ξέρω ότι είναι πολύ καλό παιδί και απλά ήταν ειλικρινής, Δεν μπορώ να του θυμώσω γι αυτό. Αυτό που θέλει είναι να μπορούμε να λέμε ένα γεια επειδή θα βρισκόμαστε κάπου κάπου καθώς ανήκουμε και οι δύο σε μία ομάδα, εκεί απ' όπου τον γνώρισα και θα είναι περίεργο να υπάρχει αρνητικό κλίμα μεταξύ μας. Τώρα αν θα μπορέσουμε να έχουμε κανονική φιλική σχέση δεν ξέρω.

Όταν μου είπε αυτά που ήθελε, έφυγε και με άφησε μουδιασμένο και στεναχωρημένο. Το είχα φανταστεί ότι δεν γουστάρει αλλά δεν περίμενα να με χωρίσει εκείνη τη μέρα. Λίγο πριν κλείσουμε ένα μήνα... Όμως όπως λένε από το κακό βγαίνει πάντα κάτι καλό και είναι αυτό που με βοήθησε να το ξεπεράσω γρήγορα. Πρόκειται για δύο φίλους που γνώρισα πρόσφατα και μου έδειξαν μεγάλη συμπαράσταση από την πρώτη στιγμή και δεν με άφησαν να μιζεριάσω. Μάλιστα ο χωρισμός στάθηκε αφορμή να γνωριστούμε καλύτερα και κατά συνέπεια να περνάω την πιο διασκεδαστική περίοδο χωρισμού της ζωής μου!

Το σκέφτηκα ψύχραιμα και συνειδητοποίησα ότι δεν υπάρχει λόγος να στεναχωριέμαι. Στην ουσία δεν είχαμε τίποτα ιδιαίτερο. Το μεγαλύτερο διάστημα ήμασταν χώρια. Ίσως μάλιστα να ήταν καλύτερα να μην είχε γίνει τίποτα. Σαν σχέση δεν μου άφησε κάτι σημαντικό. Με την απόμακρη στάση του, όσο ήμασταν μαζί, αντί να το χαρώ, προβληματιζόμουν και αγχωνόμουν. Τουλάχιστον θα μπορούσαμε να είχαμε γίνει καλοί φίλοι ενώ τώρα ίσως να το κάψαμε και αυτό το χαρτί. Τώρα είμαι πάλι μόνος και πρέπει να μπω στη συνηθισμένη διαδικασία που απεχθάνομαι...

Σάββατο, 12 Οκτωβρίου 2013

11 Οκτωβρίου - Παγκόσμια Ημέρα Coming Out

Τι είναι η Παγκόσμια Ημέρα Coming Out;

Η Παγκόσμια Ημέρα Coming Out ιδρύθηκε από τον Robert Eichberg και τον Jean O'Leary στις 11 του Οκτώβρη 1988 για τον εορτασμό του δεύτερου gay pride στην Ουάσιγκτον ένα χρόνο νωρίτερα. Ο σκοπός της Παγκόσμιας Ημέρας Coming Out είναι να προωθήσει την ευαισθητοποίηση της κυβέρνησης και του κόσμου για τα δικαιώματα των ομοφυλόφιλων, των αμφιφυλόφιλων, των λεσβιών και των τρανσέξουαλ και για να γιορτάσει την ομοφυλοφιλία.

Η Παγκόσμια Ημέρα Coming Out γιορτάζεται σε πολλές χώρες, συμπεριλαμβανομένης της Αυστραλίας, του Καναδά, της Κροατίας, της Γερμανίας, της Ολλανδίας, της Νέας Ζηλανδίας, της Πολωνίας, της Ελβετίας, του Ηνωμένου Βασιλείου και των ΗΠΑ. Στην Ελλάδα διοργανώνονται διαφορές εκδηλώσεις από gay ομάδες και συλλογικότητες.

Τι σημαίνει "βγαίνω από την ντουλάπα";

"Βγαίνω από την ντουλάπα" είναι η διαδικασία της αποδοχής της ομοφυλοφιλίας από τον ίδιο μας τον εαυτό και έπειτα η γνωστοποίηση και στην οικογένεια, στους φίλους, στους συναδέλφους κτλ. Το coming out μπορεί να είναι διαφορετικό για κάθε ομοφυλόφιλο/η ή bi άτομο. Ορισμένες εμπειρίες μπορεί να έχουν πολύ πόνο και αγωνία, ενώ για άλλους μπορεί να είναι μια χαρούμενη στιγμή. Είναι απόλυτα φυσιολογικό να βιώνει κάποιος φόβο, αμφιβολία, μοναξιά, θυμό, ακόμα και κατάθλιψη σε αυτή τη φάση. Προσπαθήστε να έχετε κοντά σας ανθρώπους που βρίσκονται στο ίδιο μεταβατικό στάδιο ή που το έχουν ήδη περάσει. Μπορούν να σας προσφέρουν μεγάλη υποστήριξη. Εάν δεν έχετε gay φίλους ή κάποιον που να μπορείτε να το συζητήσετε, υπάρχουν φόρουμ συζητήσεων στο διαδίκτυο που μπορούν να σας βοηθήσουν.

Το παραπάνω κείμενο αποτελείται από μεταφρασμένα αποσπάσματα ξένων ιστοσελίδων.

Διαβάστε και το σχετικό άρθρο από τη Lifo: Παγκόσμια Ημέρα Coming Out.

Δευτέρα, 7 Οκτωβρίου 2013

Διαμαρτυρία ομοφυλοφίλων κατά της Ρωσίας στην τελετή της Ολυμπιακής φλόγας

Οι διαδηλωτές κρατούσαν πανό με το σύνθημα «Η αγάπη δεν είναι προπαγάνδα»

Περίπου 30 άνθρωποι πραγματοποίησαν ειρηνική διαμαρτυρία κατά τη διάρκεια της τελετής της Ολυμπιακής Φλόγας στην Αθήνα.

Η ομάδα στάθηκε στα σκαλιά του Μουσείου της Ακρόπολης κατά τη διάρκεια της τελετής της Ολυμπιακής Φλόγας. Η φλόγα ήταν στο δρόμο προς το Παναθηναϊκό Στάδιο, όπου παραδόθηκε επισήμως στους διοργανωτές των Χειμερινών Αγώνων στην Sochi της Ρωσίας.

Οι ακτιβιστές κρατούσαν σημαίες του ουράνιου τόξου και πανό με τα συνθήματα «Η αγάπη δεν είναι προπαγάνδα» και «Η ομοφοβία δεν είναι στο πνεύμα των Ολυμπιακών Αγώνων».

Η διαμαρτυρία πραγματοποιήθηκε από την Colour Youth, μια τοπική οργάνωση LGBT της Αθήνας.

Σάββατο, 5 Οκτωβρίου 2013

Μία όμορφη σχέση ξεκίνησε...

Όπως ανέφερα και στο προηγούμενο post, γνώρισα ένα παιδί και είμαστε μαζί. Μεθαύριο θα κλείσουμε δύο εβδομάδες μαζί και συνολικά τρεις ως γνωριμία. Ήρθε εντελώς αναπάντεχα και αυτό ήταν το πιο ωραίο. Δεν ήταν γνωριμία μέσω internet, chat κτλ αλλά μέσα από τον κύκλο γνωριμιών μου, όπως έγινε και με την προηγούμενη σχέση μου και αυτό θεωρώ πως είναι ελπιδοφόρο. Μέχρι πρόσφατα όλες οι γνωριμίες προέρχονταν μέσω internet και αυτό με στεναχωρούσε κάπως. Ακόμα κι όταν απέκτησα gay φίλους και γνωστούς, δεν είχε τύχει κάτι και αναρωτιόμουν αν συμβαίνει μόνο σε μένα! Τελικά όμως είχα κι εγώ τα τυχερά μου!

Γνώρισα το παιδί σε ένα πάρτι, το οποίο είχε οργανώσει μια ομάδα του gay χώρου. Περάσαμε σχεδόν όλο το βράδυ μαζί αλλά όχι μόνοι μας. Εμφανισιακά μου άρεσε, ήταν γλυκούλης. Αλλά και σαν χαρακτήρας φαινόταν πολύ καλό και σεμνό παιδί. Μου άρεσε και αμέσως το μυαλό μου έκανε σχέδια όμως δεν ήθελα να κάνω κίνηση αμέσως. Ήξερα άλλωστε ότι θα τον έβλεπα ξανά! Και μόνο η γνωριμία μας μου είχε ανεβάσει τη διάθεση.

Τον ξαναείδα άλλες 2-3 φορές μέσα στην επόμενη εβδομάδα στα πλαίσια κάποιων δραστηριοτήτων, όπου είχαμε τον χρόνο να γνωριστούμε καλύτερα και να αναπτύξουμε μία φιλική σχέση. Επειδή μένει έξω από την Θεσσαλονίκη και πρέπει να φεύγει νωρίς για να προλάβει την συγκοινωνία, του πρότεινα την τελευταία μέρα που είχαμε μία συγκέντρωση, να μείνει στο σπίτι μου, το οποίο το δέχτηκε χωρίς δεύτερη κουβέντα. Οπότε και αποφάσισα να του μιλήσω. Ήταν η ιδανική ευκαιρία. Είχε αναπτυχθεί οικειότητα και θα έμενε σπίτι μου το βράδυ...

Όταν πήγαμε τελικά στο σπίτι μου, φαινόταν πολύ άνετος. Εγώ πάλι είχα άγχος επειδή ήξερα τι θα ακολουθούσε. Αφού μιλήσαμε για λίγη ώρα, ετοιμαστήκαμε και ξαπλώσαμε χωρίς όμως να θέλουμε να κοιμηθούμε. Κάποια στιγμή λοιπόν πήρα την απόφαση και αφού τον προετοίμασα ότι έχω κάτι να του πω, του εξομολογήθηκα ότι μου αρέσει πολύ η παρέα του και... Με κοίταξέ, χαμογέλασε και μου είπε ότι ισχύει το ίδιο και για εκείνον. Αμέσως μετά ήρθε δίπλα μου και με φίλησε. Αυτό ήταν! Αποστολή εξετελέσθη. Χάρηκα φυσικά πάρα πολύ αλλά το έπαιξα ψύχραιμος. Η υπόλοιπη βραδιά, μέχρι το ξημέρωμα κύλησε με φιλιά, αγκαλιές κτλ όπως και το επόμενο πρωί.

Τον ξαναείδα την επόμενη μέρα για λίγο καθώς έπρεπε πάλι να φύγω εκτός Θεσσαλονίκης. Αυτή τη φορά όμως η ψυχολογία μου ήταν τελείως διαφορετική. Ξαναβρεθήκαμε, τώρα πάλι είμαι εκτός... δύσκολη κατάσταση. Το σημαντικό είναι όμως ότι βρήκα έναν άνθρωπο που με κάνει να χαμογελάω...