Τρίτη, 28 Σεπτεμβρίου 2010

13χρονος ομοφυλόφιλος αυτοκτόνησε μετά από πειράγματα στο σχολείο του


Δεν υπάρχουν καλά νέα σε αυτή την ιστορία. Είναι λυπηρό και είναι ενδεικτικό του εφιάλτη που συνεχίζουν να βιώνουν τα νεαρά gay άτομα καθημερινά. Ο Asher Brown, ένας 13χρονος μαθητής του Hamilton Middle School στο Χιούστον, αυτοκτόνησε φυτεύοντας μια σφαίρα στο κεφάλι του την περασμένη εβδομάδα, αφού πρώτα είχε πέσει θύμα βίας.

Ο Asher είχε βασανιστεί επειδή ήταν μικρός. Και για τα θρησκευτικά πιστεύω του. Και για τον τρόπο που ντυνόταν. Κι επειδή ήταν gay. Οι βασανιστές του τον περιγελούσαν αναπαριστώντας σκηνές gay σεξ.

Η μητέρα του Asher, Amy και ο πατριός του David Truong, ισχυρίζονται ότι είχαν ειδοποιήσει τους υπεύθυνους του σχολείου για την γελοιοποίηση του γιου τους από άλλα παιδιά. Είπαν ότι η πρώτη φορά που τους ειδοποίησαν ήταν πριν ενάμιση χρόνο αλλά οι υπεύθυνοι έμειναν άπραγοι. Οι προσπάθειες τους να επικοινωνήσουν οι γονείς με τουν υπεύθυνους του σχολείου έπεφταν στο κενό. Το σχολείο πάλι ισχυρίζεται ότι ποτέ δεν έλαβε καμία προειδοποίηση. Ο εκπρόσωπος του σχολείου, Kelli Durham επιμένει ότι κανένας καθηγητής ή μαθητής δεν κατέγραψε ποτέ κάποια καταγγελία.

Αυτή η δήλωση εξαγρίωσε την οικογένεια του παιδιού, οι οποίοι κατηγόρησαν τους υπεύθυνους του σχολείου ότι προστατεύουν τα παιδιά-θύτες και τις οικογένειες τους. "Αυτό είναι τελείως ανακριβές - είναι ψέμα" είπε η Amy Truong. "Δεν έχω παραισθήσεις ότι τηλεφώνησα στους συμβούλους και στους διευθυντές. Δεν υπάρχει λόγος να πούμε ψέματα... Είναι σαν να μας λένε ψεύτες". Ο πατέρας, David Truong, είπε: "Απλά θέλουμε δικαιοσύνη. Όσοι φταίνε για τον θάνατο του γιου μας πρέπει να τιμωρηθούν. Ξέρουμε τι έγινε. Υπάρχουν μάρτυρες παντού".

Ο Asher αφαίρεσε την ίδια του την ζωή με το όπλο του πατριού του, το οποίο το είχαν κρυμμένο σε ένα ράφι της ντουλάπας. Δεν υπήρξε σημείωμα αυτοκτονίας. Ο πατριός του ανακάλυψε τη σωρό του παιδιού, επιστρέφοντας από την δουλειά. "Νόμιζα ότι απλά ξάπλωνε και διάβαζε ένα βιβλίο ή κάτι τέτοιο. Ο γιος μου αυτοπυροβολήθηκε επειδή δεν άντεχε τα συνεχή πειράγματα και όλα όσα άκουγε".

Η μητέρα του, Amy, επέστρεφε σπίτι όταν αντίκρυσε τους αστυνομικούς. "Τον αποκαλούσαν διάφορα επειδή ήταν ομοφυλόφιλος. Απλά δεν άντεχε άλλο", είπε.

Μία αναφορά λέει ότι ο Asher αποκάλυψε στους γονείς του ότι είναι gay το περασμένο καλοκαίρι και ότι ήταν τόσο δεκτικοί που ίσως αποφάσισε να το αποκαλύψει και στους συμμαθητές του. Μία άλλη αναφορά λέει ότι το πρωινό της μοιραίας μέρας, ο Asher το αποκάλυψε στον πατέρα του.

Την προηγούμενη μέρα, ένας μαθητής τον είχε σπρώξει στις σκάλες και κλώτσησε τα βιβλία του σκορπώντας τα στο πάτωμα.

Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι τα νεαρά gay άτομα χρειάζονται προστασία. Είναι αδιαμφισβήτητο...

Το μετέφρασα όσο καλύτερα μπορούσα.

Σάββατο, 25 Σεπτεμβρίου 2010

ΣΚ στον Πλαταμώνα

Φεύγω για Σαββατοκύριακο στον Πλαταμώνα. Θα συνδυάσω επαγγελματικές υποχρεώσεις με ταξίδι αναψυχής σε ένα super ξενοδοχείο. Περισσότερες λεπτομέρειες όταν επιστρέψω.

Τρίτη, 21 Σεπτεμβρίου 2010

Γνωριμία με έναν straight

Επιτέλους μετά από δύο χρόνια, αποφάσισα να κάνω σύνδεση στο internet. Απορώ πως άντεξα τόσο καιρό, χωρίς να μπορώ να σερφάρω άνετα, εξαρτώμενος από την σύνδεση του διπλανού ξενοδοχείο, που έπιανε μία στις τόσες κι αυτό με χάλια σήμα. Για να μπω σε ένα site μου έσπαγε τα νεύρα και φυσικά ούτε λόγως για youtube και downloading. Αλλά πλέον βρήκα τη σωτηρία. Μπορώ να λιώνω με τις ώρες στο internet, να μπαίνω και να κάνω ότι θελω. Αρχικά μου είχαν πει ότι θα περάσει ένας ολόκληρος μήνας προτού ενεργοποιηθεί αλλά τελικά σε λιγότερο από δύο εβδομάδες ήταν έτοιμο.

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Χτες έκανα άλλη μία καινούργια γνωριμία. Το πρόβλημα είναι ότι το παλικάρι είναι straight! Η πρώτη επαφή έγινε μέσω facebook. Αρχίσαμε να μιλάμε, πιστεύοντας ότι είναι gay. Όταν όμως του έκανα κάποια κολακευτικά σχόλια, παραξενεύτηκε και τελικά αποδείχτηκε οτι είναι straight. Επειδή όμως δεν ήταν η πρώτη φορά που κάποιος δήλωνε αρχικά straight μόνο και μόνο για να το αλλάξει αργότερα λέγοντας ότι νιώθει μπερδεμένος ή ότι θέλει να δοκιμάσει να κάνει σεξ με άντρα, τον ρώτησα ξανά αν είναι ομοφυλόφιλος και παρεξηγήθηκε. Με κατηγόρησε ότι έχω σκοπό να τον "αποπλανήσω". Ήταν όμως λογικό να αμφιβάλλω καθώς ήταν εκείνος ο οποίος πρότεινε να πάμε για καφέ για να γνωριστούμε. Μου εξήγησε ύστερα ότι είναι πολύ κοινωνικό άτομο κι ότι του αρέσει να κάνει νέες γνωριμίες συμπληρώνοντας ότι πολλές φορές αυτή του η άνεση γίνεται αιτία να τον παρεξηγούν.

Μετά από μερικές αποτυχημένες απόπειρες να συναντηθούμε, χτες τελικά πήγαμε για καφέ στην Αριστοτέλους. Αποδείχτηκε πολύ καλό και συμπαθητικό παιδί. Αμέσως ένιωσα άνετα μαζί του. Η κουβέντα κυλούσε ομαλά και δεν βαρέθηκα καθόλου, αντιθέτως πέρασα πολύ ωραία. Παρατηρώντας τον, δεν μπόρεσα να καταλάβω τον σεξουαλικό του προσανατολισμό. Ήταν αρκετά αρρενωπός για να είναι gay χωρίς όμως να είναι και βαρύμαγκας, βρισκόταν κάπου στη μέση μπορώ να πω. Δεν αναφερθήκαμε πάντως καθόλου σε αυτό το θέμα, μιλήσαμε κυρίως για άλλα πράγματα.

Το αστείο είναι, αν και εμφανισιακά δεν αποτελεί κάτι ιδιαίτερο, ότι ο χαρακτήρας του και η προσωπικότητα του με γοήτευσαν. Αν όντως ήταν ομοφυλόφιλος μάλλον θα έκανα μία προσπάθεια. Δεν έχει καμία σημασία όμως επειδή και μία φιλική σχέση μου αρκεί. Αν αυτός εκδηλώσει κάποιο ενδιαφέρον καλώς, αλλιώς δεν θα συμβεί τίποτα επειδή μετά θα φανώ και μαλάκας.

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Σήμερα το απόγευμα, για αρκετές ώρες είχα μία πολύ καλή κουβέντα με έναν πολύ ενδιαφέρων και σοβαρό τύπο, ο οποίος μένει όχι και τόσο μακριά από μένα. Κανονίσαμε τα τα πούμε και αύριο. Νιώθω κάτι θετικό αλλά είναι πολύ νωρίς ακόμα για να βγάλω συμπέρασμα. Θα δείξει...

Τρίτη, 14 Σεπτεμβρίου 2010

Μουσικό διάλειμμα

Αγαπημένο κομμάτι. Από την στιγμή που το ανακάλυψα, το ακούω καθημερινά, αρκετές φορές.

Έλενα Παπαρίζου - Dancing without Music


Ένα από τα τραγούδια που μου ανεβάζουν την διάθεση, με τον sexy Enrique.

Enrique Iglesias - I Like It
Rock κομμάτι, πολύ super, το παίζουν συνέχεια στο MTV. 30 Seconds to Mars - Closer To The Edge (Into the Wild tour video)

Παρασκευή, 10 Σεπτεμβρίου 2010

Νέα γνωριμία

Πριν λίγες μέρες έκανα μία νέα γνωριμία με ένα παιδί από το internet. Αρχίσαμε να μιλάμε πριν λίγο καιρό, όσο ήμουν ακόμη στην Κοζάνη κι έτσι, όταν επέστρεψα στην Θεσσαλονίκη κανονίσαμε να βρεθούμε. Βέβαια εγώ στην αρχή είχα τις αμφιβολίες μου και δίσταζα να βγούμε για καφέ επειδή δεν με εντυπωσίασε όταν τον είδα στην κάμερα. Αλλά μου είπε ότι μία γνωριμία ποτέ δεν βλάπτει κι έτσι τελικά δέχτηκα.

Πήγαμε για ποτό σε ένα μαγαζί με χαλαρή ατμόσφαιρα ώστε να μπορούμε να μιλήσουμε ελεύθερα και μετά περπατήσαμε στην παραλία (όπου είδαμε και τον πνιγμένο που ανέφερα σε προηγούμενο post). Υπήρξαν στιγμές αμηχανίας στην αρχή όμως μετά νιώσαμε και οι δύο άνετα. Είναι πολύ καλό, συμπαθητικό και σοβαρό παιδί, όμως δεν μου βγάζει το ερωτικό. Στην αρχή ένιωθα μπερδεμένος και δεν ήξερα τι να κάνω, να το προχωρήσω ή όχι; Αυτός μου είπε ότι του άρεσα και ότι θα ήθελε να προχωρήσουμε σε κάτι ουσιαστικότερο. Εγώ όμως του ζήτησα να μου δώσει λίγο χρόνο.

Η αλήθεια είναι ότι σαν χαρακτήρας ήταν αυτό που ήθελα αλλά καλώς ή κακώς, δεν είναι ο τύπος μου. Το στυλάκι του είναι αρκετά διαφορετικό από αυτό που με ελκύει. Το βράδυ που συναντηθήκαμε ένιωθα την ανάγκη να τον αγγίξω, να τον αγκαλιάσω αλλά κατάλαβα ότι αυτό ήταν αποτέλεσμα της μοναξιάς που ένιωθα και της έλλειψης τρυφερών στιγμών. Συνειδητοποίησα, όπως αργότερα με επιβεβαίωσε και ο κολλητός μου, ότι καταλαβαίνεις από την πρώτη στιγμή αν σου αρέσει κάποιος. Νιώθεις ενθουσιασμό, έντονη χαρά, θέλεις να τον ξαναδεις και δε το σκέφτεσαι αν θέλεις να είσαι μαζί του ή όχι. Στην πραγματικότητα αν έλεγα ναι, θα ήταν απλά ένα βόλεμα για να μην είμαι μόνος μου. Αργά ή γρήγορα όμως το βόλεμα θα γινόταν καταπίεση και κούραση και θα κατέληγα να τον πληγώσω.

Είπε ότι θα ήθελε να είμαστε φίλοι και ότι ίσως αργότερα να μου βγει και το ερωτικό. Η αποψή του είναι ότι για να νιώσεις έλξη για κάποιον θέλει χρόνο. Αυτό μου το είχε πει κι ένας παλιότερος γκόμενος. Ήταν της λογικής "τρώγοντας έρχεται η όρεξη". Εγώ διαφωνώ. Νομίζω ότι από την πρώτη στιγμή καταλαβαίνεις αν υπάρχει η σπίθα μεταξύ σας ή όχι. Αν στην αρχή δεν νιώσεις ενθουσιασμό και ικανοποίηση ότι βγήκες αυτό που έψαχνες, το πιθανότερο είναι να μη το νιώσεις ούτε αργότερα. Αξίζει να προσπαθήσεις και να αφιερώσεις χρόνο σε ένα άτομο με το οποίο δεν υπάρχει μεγάλη προοπτική εξέλιξης;

Κυριακή, 5 Σεπτεμβρίου 2010

Θάνατος τριγύρω...

Προχτές το βράδυ έκανα βόλτα με έναν φίλο μου στην παραλία της Θεσσαλονίκης. Καθώς περπατούσαμε πρόσεξα ότι σε ένα σημείο πιο κάτω, λίγο πιο πέρα από το Μακεδονία Παλλάς για όσους ξέρουν, υπήρχαν δυο περιπολικά και αστυνομικοί, ένα ασθενοφόρο και μερικοί περαστικοί είχαν σταματήσει να δουν τι συμβαίνει. Πλησιάσαμε κι εμείς να δούμε. Δεν περίμενα να δω κάτι τέτοιο.

Ένας άντρας είχε πνιγεί στον Θερμαϊκό και το άψυχο σώμα του κείτονταν στο τσιμέντο. Κάποια από τα άτομα που ήταν εκεί είπαν ότι ήταν μέρες στο νερό. Δεν ξέρω αν κάτι τέτοιο ισχύει αλλά ήταν ένα μικρό σοκ. Ήταν από τις περιπτώσεις που ακούς στις ειδήσεις κι αυτή τη φορά έτυχε να βρεθω στο σημείο και να το παρακολουθώ live. Φεύγοντας, είδα έναν αστυνομικό να καλύπτει το σώμα με μία κουβέρτα. Δεν ξέρω τι έγινε μετά ούτε άκουσα κάτι παραπάνω για το συμβάν.

Την επόμενη μέρα το πρωί, ετοιμάστηκα για να πάω στο super market για τα καθημερινά ψώνια. Βγαίνοντας από το ασανσέρ, στο ισόγειο της πολυκατοικίας αντίκρυσα μία σειρά από στεφάνια με λευκά λουλούδια, δεξιά και αριστερά και το πάνω μέρος ενός φέρετρου. Κάποιος από την πολυκατοικία, μεγάλης ηλικίας, είχε πεθάνει.

Κάτι τέτοια σου θυμίζουν ότι η ζωή είναι σύντομη και μπορεί να τελειώσει ανά πάσα στιγμή. Γι αυτό πρέπει να απολαμβάνουμε την κάθε στιγμή.

Πέμπτη, 2 Σεπτεμβρίου 2010

Θα έπρεπε να ντρέπονται.


Τις παραπάνω φωτογραφίες τις τράβηξα εγώ ο ίδιος πριν λίγο καιρό, εδώ στη Θεσσαλονίκη. Η πρώτη απεικονίζει τον Ιερό Ναό Αγίου Κωνσταντίνου & Ελένης και η δεύτερη τον Ιερό Ναό Αγίου Φωτίου και όπως μπορεί να δει κανείς, και στις δύο εκκλησίες υπάρχει ένα πανό όπου ζητείται η βοήθεια του κόσμου για την ολοκλήρωση των εργασιών.

Το θράσος και η υποκρισία αυτών των ανθρώπων με εκνευρίζει απίστευτα. Όλοι ξέρουν ότι η περιουσία της Εκκλησίας και τα εισοδήματα που εισπράττουν είναι τεράστια. Εν μέσω οικονομικής κρίσης αρνούνται να φορολογηθούν για αυτά τα εισοδήματα, αφήνοντας τον ελληνικό λαό να βγάλει το φίδι από την τρύπα και τολμάνε να ζητάνε και ελεημοσύνη από πάνω για να ολοκληρωθούν οι εργασίες που κάνουν στους ναούς. Αίσχος!!!

Γι αυτό κι εγώ δεν πηγαίνω στην εκκλησία. Πλέον δεν είναι τόποι λατρείας αλλά επιχειρήσεις που χρεώνουν τους πιστούς. Από γάμους, βαφτήσια και κηδείες μέχρι ένα απλό κερί που θα ανάψεις, το κέρδος τους το έχουν.