Παρασκευή, 26 Ιουλίου 2013

Ραντεβού με συντοπίτη

Την προηγούμενη φορά που ήμουν στην Κοζάνη, είχα μιλήσει με ένα παιδί που μένει σε ένα χωριό κοντά στην πόλη. Έφυγα όμως πριν προλάβουμε να βρεθούμε. Όσο ήμουν στη Θεσσαλονίκη επικοινωνούσαμε και είπαμε μόλις έρθω ξανά, να πάμε για έναν καφέ. Τελικά σήμερα, μετά από λίγες μέρες που ήδη βρίσκομαι στο πατρικό μου, καταφέραμε να βολέψουμε το πρόγραμμα μας ώστε να γνωριστούμε από κοντά.

Συναντηθήκαμε στο πιο γνωστό σημείο για ραντεβού, στο καμπαναριό της πλατείας. Ήμουν πολύ αγχωμένος. Είχε περάσει αρκετός καιρός από το τελευταίο μου ραντεβού. Πώς θα είναι; Θα του αρέσω; Θα μου αρέσει; Τι θα βγει από αυτό; Μου είχε πει ότι ψάχνει για σεξ αλλά δεν αποκλείει κάτι πιο σταθερό αν βρεθεί ο κατάλληλος. Στις φωτογραφίες πάντως φαινόταν πολύ ωραίος.

Η πρώτη εικόνα ήταν θετική. Όμορφος και στυλάτος. Για λίγα δευτερόλεπτα υπήρξε αμηχανία αλλά το ξεπεράσαμε. Καθίσαμε σε ένα από τα πολλά καφέ του κέντρου. Αρχίσαμε την κουβέντα και κύλησε πολύ χαλαρά. Γνωριστήκαμε καλύτερα, μιλήσαμε αρκετά για τα επαγγελματικά και τα θέματα που αντιμετωπίζουν οι gay στην καθημερινή τους ζωή. Όντας μικρότερος και μεγαλωμένος σε ένα μικρό χωριό, νιώθει πολύ πιεσμένος. Δεν μιλήσαμε σχεδόν καθόλου για μας, το τι θέλουμε και τι μπορεί να γίνει στη συνέχεια. Έμοιαζε με μία απλή φιλική κουβέντα. Δεν ήθελα να ρωτήσω για να μην πιέσω επειδή στο παρελθόν δεν μου έχει βγει σε καλό!

Αρκετά γρήγορα αναπτύχθηκε οικειότητα μεταξύ μας. Μετά τον καφέ πήγαμε για ένα παγωτό στα γρήγορα επειδή έπρεπε να προλάβει το τελευταίο αστικό για το χωριό του. Πέρασε πολύ ευχάριστα η ώρα και πιστεύω το ίδιο ισχύει και για εκείνον. Μόνο προς το τέλος τον ρώτησα πως του φάνηκα και μου είπε ότι του φάνηκα μια χαρά παιδί και πριν φύγει πρόσθεσε ότι θα ήθελε να τα ξαναπούμε. Βέβαια αυτό το έχω ξανακούσει χωρίς να έχει γίνει πράξη.

Πέρασα πολύ ωραία και μου ανέβασε τη διάθεση. Ακόμα και τίποτα ερωτικό να μη γίνει μεταξύ μας, θα ήθελα να κάνουμε παρέα. Τώρα τι πρέπει να κάνω όμως; Να του στείλω ένα μήνυμα; Να περιμένω να στείλει αυτός; Κι αν δεν στείλει; Προς το παρόν είμαι αισιόδοξος...

Τετάρτη, 24 Ιουλίου 2013

Κωνσταντίνος Καβάφης - Όσο μπορείς (1913)

Κι αν δεν μπορείς να κάμεις την ζωή σου όπως την θέλεις,
τούτο προσπάθησε τουλάχιστον
όσο μπορείς: μην την εξευτελίζεις
μες στην πολλή συνάφεια του κόσμου,
μες στες πολλές κινήσεις κι ομιλίες.

Μην την εξευτελίζεις πηαίνοντάς την,
γυρίζοντας συχνά κ’ εκθέτοντάς την
στων σχέσεων και των συναναστροφών
την καθημερινήν ανοησία,
ώς που να γίνει σα μια ξένη φορτική.

Πέμπτη, 11 Ιουλίου 2013

Μεγαλόψυχος ή μαλάκας;

Για την περίπτωση με τον πρώην μου έγραψα πρόσφατα. Με χώρισε και μείναμε φίλοι αλλά τον ήθελα ακόμα και όταν αυτός βρήκε γκόμενο εγώ ζήλευα κτλ κτλ... Δεν έγραψα όμως μία λεπτομέρεια. Ότι τους στεγάζω κι από πάνω! Και οι δυο τους μένουν με τους δικούς τους όποτε έχουν το γνωστό πρόβλημα του χώρου, που δεν μπορούν να βρεθούν κάπου μόνοι τους. Εγώ απ' την άλλη, μένω μόνος μου και κάποιες μέρες κάθε μήνα πηγαίνω στο πατρικό μου και το σπίτι μένει άδειο. Οπότε ήταν αναπόφευκτο κάποια στιγμή να μου το ζητήσει.

Γενικά δεν έχω πρόβλημα με αυτό. Και στον κολλητό μου το έδινα και κάποια στιγμή του έβγαλα αντικλείδια για μεγαλύτερη ευκολία. Και όταν έλειπα, ερχόταν είτε μόνος του επειδή τον βόλευε είτε με την κοπέλα του. Άλλωστε το σπίτι μου δεν έχει κάτι το ιδιαίτερο για να φοβάμαι μην γίνει κάτι. Αντιθέτως νιώθω μία ασφάλεια που ξέρω ότι κάποιος πηγαίνει στο σπίτι όταν λείπω για μεγάλο διάστημα.

Αυτή η περίπτωση όμως είναι διαφορετική. Δεν πρόκειται για έναν απλό φίλο αλλά για έναν πρώην που εγώ ακόμα γούσταρα (όχι τόσο πολύ πλέον). Ήμουν σε δίλημμα. Σαν πρώην θα μπορούσα να του αρνηθώ και θα ήμουν τελείως δικαιολογημένος. Όμως τον αγαπώ και τον νοιάζομαι. Σαν πραγματικός φίλος θα έπρεπε να ξεπεράσω το προσωπικό μου κόλλημα και να τον βοηθήσω. Δεν θα ένιωθα καλά με τον εαυτό μου αν είχα εκμεταλλευτεί τη δύσκολη θέση του για να τον εκδικηθώ. Επιπλέον σκέφτηκα ότι έτσι θα μου χρωστούσε χάρη την οποία θα μπορούσα να εξαργυρώσω με κάποιον τρόπο. Δεν εννοώ φυσικά να τον εκβιάζω με το θέμα του σπιτιού.

Μέχρι τώρα έχει μείνει στο σπίτι μου αρκετές φορές και κάθε φορά με επηρεάζει ψυχολογικά. Ζηλεύω και στεναχωριέμαι όταν λείπω εκτός πόλης και ξέρω ότι ο άνθρωπος που είχα ερωτευτεί είναι με κάποιον άλλον στο δικό μου σπίτι και ζουν αυτά που εμείς δεν ζήσαμε, που κάνουν αυτά που εμείς δεν κάναμε... Μερικές φορές γίνομαι κακός και εκνευριστικός μαζί του από αντίδραση. Δεν μου αρέσει αλλά έτσι μου βγαίνει. Και όταν επιστρέφω σπίτι, το μυαλό μου δημιουργεί εικόνες. Τους φαντάζομαι να ξαπλώνουν αγκαλιά στο κρεβάτι μου, να μαγειρεύουν στην κουζίνα μου κτλ και να μοιράζονται μικρές, καθημερινές στιγμές τρυφερότητας.

Έχω σκεφτεί να του ζητήσω πίσω τα κλειδιά αλλά ακόμα και τώρα νιώθω τύψεις. Θα ήταν πιο εύκολο αν έλεγα από την αρχή το όχι. Τώρα όμως που γεύτηκαν την άνεση ενός δικού τους χώρου, θα τους καταφανεί, ακόμα κι αν έχω δίκιο. Το προνόμια σύντομα γίνονται κεκτημένα δικαιώματα. Η αλήθεια είναι ότι δεν με ενοχλεί πλέον σαν πρώην. Αλλά σαν κάποιον που είναι μόνος πολύ καιρό και ζηλεύει να βλέπει ευτυχισμένα ζευγαράκια. Κάποιοι φίλοι μου, μου είπαν ότι δεν θα το έκαναν. Γι αυτό προβληματίζομαι... Τελικά είμαι μεγαλόψυχος... ή μαλάκας;

Θα ήθελα γνώμες πάνω στο θέμα. Τι θα κάνατε στη θέση μου, θα του δίνατε το σπίτι ή όχι; Και τώρα τι θα ήταν καλό να κάνω;

Παρασκευή, 5 Ιουλίου 2013

16ο Αντιρατσιστικό Φεστιβάλ στη Θεσσαλονίκη

Τις πύλες του ανοίγει σήμερα, Παρασκευή, το 16ο Αντιρατσιστικό Φεστιβάλ Κοινωνικής Αλληλεγγύης στο στρατόπεδο Παύλου Μελά στη Θεσσαλονίκη και θα ολοκληρωθεί την Κυριακή.

Στο φεστιβάλ συμμετέχουν 160 συλλογικότητες - κοινότητες μεταναστών, συνδικάτα και αντιρατσιστικές οργανώσεις - διοργανώνονται 32 εργαστήρια, συζητήσεις και συνελεύσεις, εμφανίζονται 27 μουσικά σχήματα, προβάλλονται 30 ταινίες και ντοκιμαντέρ, πραγματοποιούνται 12 θεατρικές και χορευτικές παραστάσεις, 7 εκθέσεις, 9 παραστάσεις και δρώμενα για τα παιδιά και 10 αθλητικές συναντήσεις.



Ανάμεσα στα 32 εργαστήρια ξεχωρίζει η εκδήλωση για τις εξεγέρσεις σε όλο τον κόσμο που θα γίνει αύριο, Σάββατο, με συμμετοχές από την Τουρκία, τη Βουλγαρία, τη Σουηδία, την Πορτογαλία και την Ιταλία και η «Συνέλευση των Κινημάτων», το βράδυ της Κυριακής, μία προσπάθεια συνάντησης και ώσμωσης των διαφορετικών κοινωνικών κινημάτων της Θεσσαλονίκης.

Το φεστιβάλ θα φιλοξενήσει ακόμα τουρνουά ποδοσφαίρου μεταξύ μεταναστευτικών κοινοτήτων, παζάρι προϊόντων χωρίς μεσάζοντες και ταβέρνες αλληλεγγύης με γεύσεις του κόσμου, ενώ θα συγκεντρώνονται τρόφιμα, γραφική ύλη και είδη πρώτης ανάγκης (ανδρικά καλοκαιρινά ρούχα, είδη ατομικής υγιεινής, ξενόγλωσσα βιβλία) για τους φυλακισμένους πρόσφυγες.

Δείτε το πρόγραμμα εδώ.

Χανιά: Επίθεση της Χρυσής Αυγής για το Gay Parade - ''Θα έχει πολλή πλάκα''!

Με μια σκληρή ανακοίνωση η Χρυσή Αυγή εξαπολύει επίθεση στον δήμαρχο Χανίων για το επερχόμενο Cretan Pride Festival.

Βολές κατά του δήμου Χανίων και του δημάρχου Μανώλη Σκουλάκη εξαπολύει για μια ακόμη φορά η Χρυσή Αυγή Κρήτης με αφορμή αυτή τη φορά το Cretan Pride Festival μια διοργάνωση υπερηφάνειας για τους ανθρώπους με διαφορετικές σεξουαλικές προτιμήσεις που όπως τονίζεται σε σχετική ανακοίνωση θα λάβει χώρα στην πόλη.

Στην ανακοίνωσή του ο σύνδεσμος μιλά με σκληρά λόγια για την διοργάνωση που θα πραγματοποιηθεί στα πρότυπα των gay pride παρελάσεων που πραγματοποιήθηκαν στην Αθήνα και τη Θεσσαλονίκη. Μεταξύ άλλων στην ανακοίνωση που δημοσιεύει το prismanews.gr, αναφέρεται:

''Εκτός λοιπόν από την δοξασμένη Ιστορία που έχει γραφτεί με χρυσά γράμματα και την γνωριμία με την παράδοση του νησιού και την Κρητική φιλοξενία, οι τουρίστες φέτος το καλοκαίρι θα έχουν την ευκαιρία να θαυμάσουν το CRETAN PRIDE FESTIVAL που θα λάβει χώρα στα Χανιά. 

Περιμένουμε λοιπόν την (αναμενόμενη θετική) απάντηση του δήμου Χανίων, μιας και είναι μια άτυπη προεκλογική περίοδος, προπαγανδίζοντας ταυτόχρονα την επιτυχία που αναμένετε να έχει στις τοπικές φυλλάδες των Χανίων. Όπως όλα δείχνουν λοιπόν, θα παρακολουθήσουμε όλοι την παρέλαση του κάθε τρανσέξουαλ και ομοφυλόφιλου που με καμάρι και υπερηφάνεια θα χορεύει στους δρόμους της πόλης μας με τα εσώρουχα και τον ομόφυλο σύντροφο τους αγκαλιά, προωθώντας στον κόσμο και ιδιαίτερα στα παιδιά τις νέες αυτές ελεύθερες ιδέες και την... υπερηφάνεια του να είσαι ανώμαλος. 

Κύριε Σκουλάκη αναμένουμε να σας δούμε να αγκαλιάζετε με στοργή το φεστιβάλ και τα τρελά αγόρια του, όπως τα αγκάλιασαν οι δήμαρχοι Αθήνας και Θεσσαλονίκης. Θα έχει πολύ πλάκα..."

Πηγή: www.newsit.gr

Τρίτη, 2 Ιουλίου 2013

Διαδήλωση διαμαρτυρίας για την επαναφορά της υγειονομικής διάταξης Λοβέρδου

Μία από τις πρώτες υπογραφές του νέου Υπουργού Υγείας Άδωνη Γεωργιάδη ήταν για την επαναφορά της απάνθρωπης υγειονομικής διάταξης Λοβέρδου. Η συγκεκριμένη διάταξη εκδόθηκε με σκοπό «την προστασία της δημόσιας υγείας», αλλά στην πραγματικότητα λύνει τα χέρια της αστυνομίας να συλλαμβάνει στο δρόμο όποιον επιθυμεί και να τον υποβάλει σε τεστ ανίχνευσης του ιού του AIDS, χωρίς τη συγκατάθεσή του. Προέκταση αυτής της πρακτικής είναι η δημόσια διαπόμπευση με την δημοσιοποίηση φωτογραφιών στα ΜΜΕ και η φυλάκιση(!!) όσων βρίσκονται θετικοί/-ές στον ιό HIV. Πρόκειται δηλαδή για εξόφθαλμη καταπάτηση στοιχειωδών ανθρώπινων δικαιωμάτων!

Η υγειονομική διάταξη είχε καταργηθεί πριν από ένα μήνα και έσπευσε να την την επαναφέρει ο υπουργός Υγείας Άδωνης Γεωργιάδης…

Επειδή η διάταξη αυτή δεν συμβάλλει στην υπεράσπιση της δημόσιας υγείας, αλλά καταπατά τα ανθρώπινα δικαιώματα και παραβαίνει το ιατρικό απόρρητο, ζητάμε την επανακατάργησή της ως επικίνδυνη και καταστροφική για την αντιμετώπιση του ακανθώδους προβλήματος του ιού του AIDS. 

Η δημόσια υγεία δεν προστατεύεται με την διαπόμπευση των οροθετικών ανθρώπων, αλλά με την υλοποίηση ολοκληρωμένων προγραμμάτων κατά του HIV/AIDS, με εισαγωγή της σεξουαλικής αγωγής στα σχολεία και με τακτικές καμπάνιες ενημέρωσης του πληθυσμού. Η κυβέρνηση και το Υπουργείο Υγείας, αντί να εκπονήσει και να εφαρμόσει ένα τέτοιο - άκρως απαραίτητο - πρόγραμμα αντιμετώπισης του HIV/AIDS, επαναφέρει την υγειονομική διάταξη Λοβέρδου και συνεπώς επιτρέπει και υποθάλπει την κατασπάραξη των οροθετικών. 

Για όλους αυτούς τους λόγους σας καλούμε στη διαδήλωση διαμαρτυρίας την Τετάρτη 3 Ιούλη, στις 11:00 το πρωί στο άγαλμα Βενιζέλου, απέναντι από τα γραφεία του ΚΕΕΛΠΝΟ στη Θεσσαλονίκη!

HOMOphonia - Thessaloniki Pride

Δευτέρα, 1 Ιουλίου 2013

Πρώην, φίλος και μετά τι;

Πέρασε ο πρώτος μήνας του καλοκαιριού. Ήταν αρκετά ενδιαφέρων μήνας, με το gay pride της Θεσσαλονίκης και κάποιες άλλες ασχολίες... Οι τελευταίες μέρες όμως ήταν -και είναι- αρκετά άσχημες για μένα, ψυχολογικά.

Ένα χρόνο μετά, ακόμα νιώθω πράγματα για τον πρώην μου, που τώρα είμαστε φίλοι. Δεν ξέρω αν τον θέλω πραγματικά ή αν απλά είναι ένα απωθημένο. Ήμασταν μόνο δύο μήνες μαζί και δεν είχαμε προχωρήσει πολύ αλλά είχαν προλάβει να γεννηθούν συναισθήματα μέσα μου. Όλο αυτό τον καιρό είμαστε σε μία περίεργη κατάσταση, να είμαστε φίλοι κι εγώ να του την πέφτω μεταξύ σοβαρού και αστείου. Όταν μάλιστα βρήκε άλλον γκόμενο, το πράγμα μπερδεύτηκε ακόμα πιο πολύ. Εκείνος εκνευριζόταν που δεν ξεκολλούσα, εγώ ζήλευα αλλά δεν θέλαμε να ξεκόψουμε...

Αυτό που έκανε ακόμα χειρότερα τα πράγματα, που το συζητήσαμε τώρα, είναι ότι ποτέ στην ουσία δεν ένιωσε κάτι βαθύ για μένα. Εγώ ήμουν ερωτευμένος αλλά εκείνος όχι. Απλά το προσπαθούσε, επειδή όπως είπε ήμουν καλό παιδί. Είχα καταλάβει ότι κάτι δεν πήγαινε καλά τον τελευταίο καιρό και λίγο πριν τον δεύτερο μήνα μου είπε να χωρίσουμε.

Μπορεί να κράτησε λίγο όμως πίστευα ότι ήταν κάτι σημαντικό και για τους δυο μας. Βέβαια, αυτό ισχύει, μου λέει, πέρασε καλά, δεν το μετάνιωσε που ήμασταν μαζί. Δεν αμφιβάλλω γι αυτό.  Όμως έχω βρεθεί μερικές φορές σε σχέση χωρίς να θέλω πραγματικά τον άλλον και ξέρω πως είναι. Κατά κάποιο τρόπο, μου έκλεψε το παρελθόν, τις λίγες στιγμές που μοιραστήκαμε σαν ζευγάρι. Έλιωνα για εκείνον, επειδή είχε βιώσει κάποια προβλήματα, οπότε εγώ ήθελα να τον φροντίζω, να τον στηρίζω και να τον κάνω μόνο να χαμογελάει. 

Δεν περίμενα ότι θα το έλεγα ποτέ αυτό, αλλά πλέον πιστεύω ότι θα ήταν καλύτερα να μην είχαμε κάνει σχέση αλλά να είχαμε προχωρήσει κατευθείαν στο φιλικό. Δεν αξίζει για δύο μήνες ευτυχίας σε έναν μονόπλευρο έρωτα να βρίσκομαι ένα χρόνο τώρα σε φάση στεναχώριας και κατάθλιψης. Προβληματίζομαι για το μέλλον της περίεργης φιλίας που μας δένει. Δεν θέλω να χαθεί από την ζωή μου, όμως σίγουρα δεν θα είμαστε όπως πριν. Αυτό που έχει σημασία τώρα, είναι να βρω επειγόντως κάτι καλό στη ζωή μου για να βγω από το μονοπάτι της μιζέριας.