Σάββατο, 31 Μαΐου 2014

Σχολικός εκφοβισμός και πολλοί αποκλεισμοί

Δεν ξεκινά με τους καλύτερους οιωνούς το ιδρυτικό συνέδριο του Ευρωπαϊκού Δικτύου κατά του bullying, καθώς οι ΛΟΑΤ οργανώσεις μιλούν για «ξέπλυμα» του Χαμόγελου του Παιδιού από την ελληνική προεδρία της Ε.Ε. και καταγγέλλουν την εξαίρεσή τους.

Το ιδρυτικό του συνέδριο στην Αθήνα προγραμματίζει για τις 10 και 11 Ιουνίου το Ευρωπαϊκό Δίκτυο κατά του Σχολικού Εκφοβισμού, στο οποίο συμμετέχουν 17 οργανώσεις από 12 χώρες της Ε.Ε., μεταξύ των οποίων η πανευρωπαϊκή οργάνωση-ομπρέλα για τα ΛΟΑΤ δικαιώματα ILGA-Europe. Ωστόσο, τέσσερις ελληνικές οργανώσεις για τα δικαιώματα των ΛΟΑΤ [Lesbians for Equality, PoustiRiots, Σωματείο Υποστήριξης Διεμφυλικών (ΣΥΔ), Οικογένειες Ουράνιο Τόξο] κάνουν λόγο για «ξέπλυμα».

Αντιδράσεις

Οι επιφυλάξεις των οργανώσεων εστιάζονται στον ρόλο που έχει αναλάβει το «Χαμόγελο του Παιδιού», με τους γνωστούς χειρισμούς του στο θέμα της μικρής Μαρίας, χειρισμοί που θεωρήθηκαν ρατσιστικοί απέναντι στους Ρομά, όσο και στην αιγίδα που δίνει στη διοργάνωση η ελληνική προεδρία της Ε.Ε., τη στιγμή που ελάχιστα έχει κάνει η Ελλάδα για την αντιμετώπιση του ομοφοβικού και τρανσφοβικού σχολικού εκβιασμού και για τη διασφάλιση των δικαιωμάτων των ΛΟΑΤ.

«Θεωρούμε ότι η Ελληνική Προεδρία της Ε.Ε., αντί να δίνει την αιγίδα της σε “ξέπλυμα” αμφιλεγόμενων συλλόγων, όπως το “Χαμόγελο του Παιδιού”, θα έπρεπε πρώτιστα να τηρεί τις υποχρεώσεις της προς την Ε.Ε., πράγμα που δεν συμβαίνει, αφού μέχρι στιγμής: α) αρνείται να συμμορφωθεί με την απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου για ένα σύμφωνο συμβίωσης που δεν αποκλείει τους/τις ΛΟΑΤ, και β) δεν έχει ενσωματώσει την Απόφαση-Πλαίσιο κατά του ρατσισμού και της ξενοφοβίας στο εθνικό της δίκαιο (αντιρατσιστικός νόμος)», αναφέρει σε επιστολή του προς την ILGA-Europe το ΣΥΔ. Θυμίζει μάλιστα τη συμμετοχή του προέδρου του «Χαμόγελου» στην οργανωτική επιτροπή του Παρατηρητηρίου για την Πρόληψη της Σχολικής Βίας και Εκφοβισμού, το οποίο είχε αποκλείσει από συνάντηση εκπρόσωπο της τρανς κοινότητας πέρσι τον Μάρτιο.

«Είναι προφανές πως η Ελληνική Προεδρία σε συνεργασία με την ΜΚΟ “Χαμόγελο του Παιδιού” προσπαθούν να δείξουν πως πράττουν υπέρ των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, πράγμα που δεν είναι αληθές (pink-washing) [...] Παραμένουμε επιφυλακτικές στη διοργάνωση μιας καμπάνιας από φορείς που ώς τώρα δεν έχουν δώσει δείγματα θετικά προς τα LGBTIQ δικαιώματα», αναφέρει ανακοίνωση των Lesbians for Equality και PoustiRiots.

«Η είδηση για το συνέδριο κοινοποιήθηκε μόνο, όταν είχαν κλείσει οι συμμετοχές. Η πρώτη μέρα με τη συνεργασία της ILGA Europe και τη συμμετοχή και κάποιων ακτιβιστών που ασχολούνται εδώ και πολλά χρόνια με το θέμα του ομοφοβικού και τρανσφοβικού σχολικού εκφοβισμού, μπήκε σε μια γυάλα και έμεινε εκεί, για να μην περάσει η πληροφορία παραπέρα [...] Για να μην το δουν οι συντηρητικοί σπόνσορες και κόψουν τις χορηγίες; Για να μην το δουν οι ενοχλητικοί ακτιβιστές και ζητήσουν ουσιαστική δράση; Για να μην το δει ποιος και για ποιους λόγους;» αναρωτιούνται μεταξύ άλλων οι Οικογένειες Ουράνιο Τόξο.

• Το «Χαμόγελο του Παιδιού» επιφυλάσσεται να απαντήσει, αφού λάβει γνώση των κειμένων των οργανώσεων.

Του Δημήτρη Αγγελίδη

Πηγή: www.efsyn.gr

Τρίτη, 27 Μαΐου 2014

Φίλος, γκόμενος ή κάτι ενδιάμεσο;

Δυστυχώς τα πράγματα με την τελευταία γνωριμία δεν εξελίχθηκαν όπως περίμενα, ίσως όμως να είναι καλύτερα έτσι. Μετά τη δεύτερη φορά που περάσαμε τη νύχτα μαζί, άρχισα να διαπιστώνω μία σταδιακή απομάκρυνση, μία πιο ουδέτερη στάση από τη μεριά του. Όταν όμως τον ρώτησα μια δυο φορές αν συμβαίνει κάτι, μου απάντησε αρνητικά. Αλλά όταν πια φτάσαμε στο σημείο με το ζόρι να ανταλλάσσουμε ένα μήνυμα όλη τη μέρα, του ζήτησα να μου εξηγήσει τι είχε συμβεί για να μην είμαι κι εγώ στο σκοτάδι.

Αυτό που τον προβλημάτιζε ήταν η απόσταση που μας χωρίζει. Μικρή μεν αλλά δεν παύει να είναι ένα εμπόδιο. Η προηγούμενη, επί τρία χρόνια, σχέση του ήταν επίσης από απόσταση. Οπότε δεν θέλει να ξεκινήσει πάλι κάτι υπό τις ίδιες συνθήκες. Αυτό ήταν ένα θέμα που απασχολούσε κι εμένα. Ο Κ. δουλεύει τις καθημερινές οπότε μόνο τα ΣΚ θα μπορούσαμε να βρισκόμαστε. Θα ήταν όπως το αποκάλεσα και στον κολλητό μου, σχέση του Σαββατοκύριακου. Επίσης εκείνος μένει με τους δικούς του οπότε ξεχνάμε και την επιλογή να πηγαίνω εγώ σε αυτόν. Αλλά ακόμα και τα ΣΚ δεν είναι σίγουρο ότι θα βρισκόμαστε λόγω άλλων υποχρεώσεων όπως π.χ. ο γάμος μίας φίλης του πριν 2 εβδομάδες ή όταν εγώ είμαι στο πατρικό μου. Αν κάποιος τα σκεφτεί με τη λογική όλα αυτά, μπορεί να διαπιστώσει ότι δεν υπάρχει μέλλον σε μία τέτοια σχέση. 

Σχέση είναι να έχεις τον άλλον στην καθημερινότητά σου. Να τον βλέπεις όποτε θέλεις, να πηγαίνετε μία βόλτα μαζί, να κοιμάστε μαζί, να βγαίνετε με φίλους όλοι μαζί για ποτό... Αν ο καθένας κάνει τη ζωή του και απλά τα μοιράζεστε στο τηλέφωνο, τι σόι σχέση είναι αυτή; Γι αυτό και δέχθηκα σχετικά εύκολα την απόφαση του να μην είμαστε μαζί. Ο λόγος που δεν μου τα είχε πει αυτά πιο πριν, ήταν επειδή ήθελε να μου τα πει από κοντά.

Εδώ όμως είναι που περιπλέκεται το πράγμα. Είπαμε αρχικά να κρατήσουμε επαφή, να το πάμε στο φιλικό... Όμως η έλξη υπάρχει ανάμεσά μας, εφόσον ο λόγος που δεν το προχωρήσαμε ήταν η απόσταση και όχι ότι δεν υπάρχει ενδιαφέρον από τη πλευρά κάποιου. Το προηγούμενο ΣΚ ήρθε Θεσσαλονίκη μαζί με κάποιους φίλους. Βγήκαμε όλοι μαζί, γνώρισα την παρέα του, περάσαμε καλά κτλ. Ύστερα όμως ήρθε να κοιμηθεί σε μένα, όπως είχαμε κανονίσει. Άλλα αυτά που κάναμε μόνο φιλικά δεν τα λες. Αγκαλιές, φιλιά, χάδια και πιο προχωρημένα πράγματα... Είμαστε φίλοι με τα προνόμια της σχέσης χωρίς όμως να είμαστε μαζί. Προνόμια βέβαια δεν εννοώ μόνο το σεξουαλικό κομμάτι αλλά και το συναισθηματικό. Θα παίρνουμε αυτά που έχουμε ανάγκη ο ένας από τον άλλον. Εδώ είναι όμως το δύσκολο, τουλάχιστον για μένα. Από τη στιγμή που υπάρχει κάποιος που μου αρέσει αρκετά και υπάρχει ένα δέσιμο μαζί του, δεν μου είναι τόσο εύκολο να ψάξω για κάτι καινούριο. Ξέρω επίσης ότι κι εκείνος όταν βρει κάποιον, θα απογοητευτώ. Τέλος πάντων, θετική διάθεση κι ας ελπίζω ότι κάτι θα βρεθεί επιτέλους...

Τρίτη, 20 Μαΐου 2014

Θέατρο: Υγρά Μάτια

Την προηγούμενη εβδομάδα είδα το παρακάτω έργο και μου άρεσε πάρα πολύ. Προτείνω σε όποιον μπορεί, να πάει να το δει. Ξεκινάει με κωμικά στοιχεία όμως αυτό αλλάζει καθώς εξελίσσεται η πλοκή. Το τέλος μάλιστα με έκανε να μελαγχολήσω λίγο. Συνειδητοποίησα πόσο καιρό έχω να νιώσω δυνατή έλξη και πάθος για κάποιον. Κι ότι έτσι θα έπρεπε να είναι κάθε ερωτική σχέση κι όχι απλά γνωριμίες χωρίς έντονα συναισθήματα, για να καλύψουμε τη μοναξιά μας. Κάτι επίσης που αξίζει να σημειωθεί είναι το πόσο ωραίοι είναι οι πρωταγωνιστές. Στην παράσταση υπάρχει μεν γυμνό αλλά μην περιμένετε να δείτε πολλά...

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Η θεατρική ομάδα INDIGO παρουσιάζει το νεοελληνικό έργο του Κωνσταντίνου Παππά, Υγρά Μάτια στο θέατρο Αθήναιον. Η παράσταση προσεγγίζει με ιδιαίτερη ευαισθησία θέματα όπως ο κοινωνικός ρατσισμός, η ελευθερία της έκφρασης και απέσπασε 3 βραβεία (καλύτερο πρωτότυπο κείμενο, πρωτότυπης μουσικής και κινησιολογίας) από τα “θεατρικά βραβεία 2012” που διοργάνωσε το περιοδικό Antivirus και το διαδικτυακό site GI.TV.



Τι μπορεί να συμβεί όταν ένα χειμωνιάτικο βράδυ δύο αντίθετοι κόσμοι συναντιούνται στο κέντρο της Αθήνας; Δύο νέοι άντρες θα κοιταχτούν στα μάτια, θα εμπλακούν σε μία ξεχωριστή ιστορία αγάπης και θα έρθουν αντιμέτωποι με τα πιο κρυφά μυστικά τους. Μυστικά που η ζωή και το σήμερα συνθηκολογούν για να μας αναγκάσουν να τα κρύψουμε βαθιά μέσα μας – ώσπου να συναντήσουμε δυο υγρά μάτια.

Το έργο διαδραματίζεται στο σήμερα, εστιάζοντας στους χαρακτήρες δύο νεαρών αντρών. Ο Λουκάς, ο οποίος κατάγεται από την επαρχία, είναι εσωστρεφής, με κοινωνικά και ψυχολογικά προβλήματα. Ζει με την οικογένειά του, η οποία έχει περίοπτη θέση στην τοπική κοινωνία... Ο Γιώργος ζει μόνος του, είναι εξωστρεφής και έχει υψηλή αυτοπεποίθηση.

Ένα χειμωνιάτικο βράδυ συναντιούνται τυχαία στο κέντρο της Αθήνας.

Ο καθένας τους θα προσπαθήσει να επιβάλει τον δικό του τρόπο ζωής στον άλλον - μία συνεχής κοινωνική, πολιτιστική και κυρίως σεξουαλική σύγκρουση όπου κανένας δεν μπορεί να δεχτεί τις συμπεριφορές του άλλου. Σταδιακά όμως, έρχονται στην επιφάνεια πρωτόγνωρα συναισθήματα... Οι εντάσεις τούς οδηγούν να είναι μαζί αλλά τα προβλήματα είναι περισσότερα απ’ όσα πιστεύουν. Κανείς δεν μπορεί να αποδεχτεί τη διαφορετικότητα του άλλου και η λύτρωση θα έρθει με μία δραματική πράξη απελπισίας.

Οι ήρωες του έργου είναι δύο χαρακτήρες ανθρώπων από αυτούς που βρίσκονται συνέχεια ανάμεσα μας και οι οποίοι δεν βρίσκουν την δύναμη να κάνουν την υπέρβαση και να εξελιχθούν, με αποτέλεσμα να χάνονται στο πλήθος.

Κατά τη διάρκεια της παράστασης προβάλλονται βίντεο ως αναπόσπαστα κομμάτια της πλοκής.

Το κείμενο και η μουσική της παράστασης κυκλοφορούν από τις εκδόσεις “Μπατσιούλας”

ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ:
Σενάριο – Σκηνοθεσία: Κωνσταντίνος Παππάς
Μουσική: Σταυρός Μαρκόνης
Επιμέλεια Σκηνικών: Φανή Παλιούρα
Σκηνοθεσία Βίντεο: Τάσος Καφές, Δημήτρης Τσατσούλης
Παραγωγή: INDIGO

ΠΑΙΖΟΥΝ:
Άκης Σιδέρης, Βασίλης Τσιγκριστάρης

Η παράσταση "Υγρά Μάτια" με επιτυχία συνεχίζεται για άλλες δύο παραστάσεις στο θέατρο Αθήναιον στις 19 και 20 Μαΐου στις 21:30
Γενική είσοδος: 10 ευρώ
Διάρκεια: 90 λεπτά
Τηλ. Κρατήσεων: 2310832060

Σάββατο, 17 Μαΐου 2014

17 Μαΐου - Παγκόσμια ημέρα κατά της Ομοφοβίας

Η 17η Μαΐου ορίστηκε Παγκόσμια Ημέρα κατά της Ομοφοβίας και της Τρανσφοβίας, επειδή στις 17 Μαΐου του 1990, η ομοφυλοφιλία αφαιρέθηκε από τη λίστα των ψυχικών διαταραχών από τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας (WHO).

Ομοφοβία, λοιπόν, είναι ο φόβος, η αποστροφή ή/και οι διακρίσεις κατά της ομοφυλοφιλίας ή σε βάρος των ομοφυλόφιλων. Τρανσφοβία, αντίστοιχα, φόβος, αποστροφή, διακρίσεις σε βάρος ατόμων με διαφορετική ταυτότητα φύλου/τρανς ατόμων.

Αυτές οι, άγνωστες για πολλούς/ές, λέξεις, αντανακλούν την ολοένα και αυξανόμενη, αλλά πάντα υπάρχουσα, κατάκριση του διαφορετικού, απαραίτητα συνοδευόμενη από το δίπολο «ανώτερο-κατώτερο». Γιατί πάντα κάτι πρέπει να είναι ανώτερο και κάτι κατώτερο, κάτι σωστό και κάτι λάθος.

Πηγή: city.sigmalive.com

Διαβάστε κι αυτά:

Στο περιθώριο
Οι διακρίσεις λόγω σεξουαλικού προσανατολισμού και ταυτότητας φύλου εξακολουθούν να υπάρχουν

Πριν από ενάμιση χρόνο η ηθοποιός Τζόντι Φόστερ έκλεψε την παράσταση στην 70ή τελετή απονομής των Χρυσών Σφαιρών μιλώντας μπροστά σε εκατομμύρια τηλεθεατές για αυτό που ως τότε αποτελούσε σχεδόν κοινό μυστικό: την ομοφυλοφιλία της. Κοινό, συνάδελφοι και σχολιαστές ανά τον κόσμο την αποθέωσαν.

Η συνέχεια στο www.tovima.gr

«Φωτογραφίζοντας» την ομοφοβία
Παγκόσμια Μέρα κατά της Ομοφοβίας σήμερα, πόσοι όμως ακόμα κι άμεσα ενδιαφερόμενοι γνωρίζουν το πραγματικό νόημα και τις πολλές διαφορετικές ερμηνείες ενός όρου που έχει γίνει τόσο του συρμού, ώστε πανεύκολα πια εξαπολύεται ως «στίγμα» κατά δικαίων και αδίκων; Μια ανοικτή συζήτηση με τον κοινωνιογλωσσολόγο Κώστα Κανάκη, που εδώ και μία δεκαετία διδάσκει «Γλώσσα, Φύλο & Σεξουαλικότητα» στο ΠΜΣ Σπουδών Φύλου του Τμήματος Κοινωνικής Ανθρωπολογίας και Ιστορίας του Πανεπιστημίου Αιγαίου, βοηθά να ξεκαθαρίσει το τοπίο.

Η συνέχεια στο www.lifo.gr

Δευτέρα, 12 Μαΐου 2014

Νέος δεσμός από απόσταση

Νιώθω ότι έχει περάσει πολύς καιρός από την τελευταία φορά που έγραψα για κάτι πραγματικά ευχάριστο. Τώρα όμως έχει έρθει ξανά αυτή η στιγμή. Η αλήθεια είναι ότι τις τελευταίες μέρες περνάω πολύ καλά και νιώθω μέσα μου ηρεμία και πληρότητα. Είναι τόσο όμορφο να μην υπάρχει κάτι άσχημο να σε απασχολεί και να σου χαλάει τη διάθεση. Βλέπω φίλους, κάνω καινούρια πράγματα και στο άμεσο μέλλον έχω κανονισμένα κι άλλα ωραία που ανυπομονώ να έρθουν.

Βέβαια το πιο σημαντικό είναι ο νέος μου δεσμός. Αν και "επισήμως" δεν έχουμε πει ότι είμαστε μαζί, στην ουσία όμως αυτό συμβαίνει. Μου αρέσει πολύ, όπως κι εγώ σε εκείνον όπως λέει κι έχουμε επίσης αρκετά κοινά σημεία. Δυστυχώς όμως δεν μένει στη Θεσσαλονίκη αλλά στην Κατερίνη κι επειδή δουλεύει δεν μπορεί να έρχεται συχνά. Αυτό θα είναι ένα πρόβλημα αλλά είμαι διατεθειμένος να προσαρμοστώ εφόσον ταιριάζουμε και περνάμε καλά μαζί. Άλλωστε δεν μας χωρίζει καμιά τεράστια απόσταση, όπως πχ αν έμενε Αθήνα!

Μου έχει ανεβάσει πολύ την διάθεση αυτή η εξέλιξη. Ελπίζω κι εύχομαι να πάνε όλα καλά και να είμαι επιτέλους με κάποιον για πολύ καιρό.Θα φανεί στην πορεία. Προς το παρόν, κανονίζουμε να τον επισκεφτώ μέσα στις επόμενες μέρες. Μου έχει λείψει πολύ...

Απολαύστε...


Τρίτη, 6 Μαΐου 2014

Η νέα γνωριμία και οι... μνηστήρες

Αισθάνομαι άσχημα που παραμελώ το blog και δεν γράφω τακτικά. Κάθε φορά που λέω ότι θα δημοσιεύω συχνά, τότε τυχαίνει και χάνομαι τελείως! Τους προηγούμενους μήνες με κυνηγούσε η γκαντεμιά αλλά ευτυχώς η κατάσταση άρχισε να αλλάζει. Αγόρασα καινούριο ποδήλατο (αν και ταλαιπωρήθηκα λίγο μέχρι να το παραλάβω), έκλεισα αεροπορικά εισιτήρια για την Αθήνα τον Ιούνιο και το σημαντικότερο, γνώρισα κάποιον!

Μιλούσαμε σχεδόν ένα μήνα. Δεν μένει όμως στη Θεσσαλονίκη. Ήταν να βρεθούμε την περασμένη Παρασκευή αλλά εντελώς απρόσμενα, βόλεψε να έρθει δύο μέρες νωρίτερα. Έτσι, οι 48 ώρες έγιναν ξαφνικά 2, ώσπου ήρθε η ώρα της συνάντησης. Είχα άγχος αλλά και ενθουσιασμό. Η πρώτη εικόνα ήταν πολύ καλή. Εκείνος ήταν πιο χαλαρός. Έμεινε το βράδυ στο σπίτι μου και ήταν υπέροχα! Το ξημέρωμα της πρωτομαγιάς μας βρήκε μαζί. Δυστυχώς όμως έπρεπε να φύγει νωρίς επειδή είχε κανονίσει άλλα για εκείνη τη μέρα. 

Την επόμενη ξαναβρεθήκαμε για έναν καφέ. Δυστυχώς εγώ έπρεπε να φύγω για Κοζάνη. Στις δύο πρώτες συναντήσεις έδειξε ότι πέρασε ωραία, δεν ήταν όμως πολύ εκφραστικός και με ανησυχούσε αυτό. Μου άρεσε πολύ σαν άτομο και θα απογοητευόμουν αν δεν ενδιαφερόταν. Ευτυχώς σιγά σιγά άρχισε να ανοίγεται και να εκδηλώνεται. Βέβαια τίποτα ακόμα δεν είναι σίγουρο αλλά τα πράγματα πάνε καλά προς το παρόν. Θα αργήσουμε όμως να συναντηθούμε ξανά λόγω κάποιων υποχρεώσεων που έχει. Νιώθω όμως ήρεμος και χαρούμενος που υπάρχει πλέον αυτό το άτομο στη ζωή μου.

Εν τω μεταξύ, δεν είναι ο μόνος που ενδιαφέρεται. Ένα παιδί από το facebook μου πρότεινε να βγούμε για καφέ, ο πρώην ενός φίλου νομίζω ότι θέλει να με γνωρίσει και ένας άλλος φίλος μου, με τον οποίο είχε παιχτεί κάτι στην αρχή της γνωριμίας μας, με γουστάρει και θέλει να κάνουμε σεξ! Δεν περίμενα ποτέ ότι θα είχα τόση ζήτηση στους άνδρες. Είναι κολακευτικό πρέπει να ομολογήσω. Αλλά εμένα με νοιάζει να προχωρήσει το πράγμα με τον άλλον, να στεριώσω επιτέλους σε μία σοβαρή σχέση.