Σάββατο, 30 Αυγούστου 2014

Καλοκαιρινές διακοπές part ΙΙ

Έφτασε πλέον το τέλος του καλοκαιριού και των διακοπών. Το φετινό καλοκαίρι ήταν ανέλπιστα καλό, με αρκετά ταξίδια και εκδρομές και ωραίες στιγμές. Πριν λίγες μέρες επέστρεψα από τη Μύκονο όπου είχα πάει για 5 μέρες ως εθελοντής, μαζί με άλλα τρία άτομα. Το να πας στη Μύκονο δεν είναι απλά διακοπές, είναι ξεχωριστή εμπειρία. Βέβαια αυτό ισχύει περισσότερο αν είσαι gay. Αν δεν είσαι, το βιώνεις ως κάτι πιο συνηθισμένο. Επίσης όμως απομυθοποιείς πολλά. Είχα πάει παλιά, μικρό παιδί με τους γονείς μου, ως ενδιάμεση στάση σε άλλο νησί όμως ακόμα και έτσι, είχα αντιληφθεί το έντονο gay στοιχείο. Αυτή τη φορά όμως, είχα πραγματικά την ευκαιρία να εξερευνήσω το νησί.

Ο τόπος
Η Μύκονος, όπως γενικά οι Κυκλάδες, είναι πανέμορφος τόπος. Τα άσπρα σπίτια με τα μπλε παράθυρα, ο λαβύρινθος με τα πλακόστρωτα σοκάκια, τα διάφορα τουριστικά μαγαζάκια δίνουν έναν ξεχωριστό χαρακτήρα στο μέρος αυτό. Υπάρχουν επίσης άφθονες επιλογές για διασκέδαση και για ψώνια.

Οι παραλίες
Οι παραλίες εξίσου υπέροχες. Τα νερά πεντακάθαρα, μπορούσες να διακρίνεις τον βυθό ακόμα και στα βαθιά και δεν ήταν ιδιαίτερα κρύα. Πήγαμε στην Ψαρού και στην Ελιά, η οποία είναι κάπως πιο μακριά από τη Χώρα. Βέβαια για να πάρεις ομπρέλα και ξαπλώστρα έπρεπε να δώσεις αρκετά χρήματα, κάτι το οποίο εμείς αποφύγαμε. Μάλιστα, την τελευταία μέρα φύγαμε τελευταίοι, μετά τη δύση του ηλίου και ήταν μαγευτικά. Ησυχία, μόνο το απαλό κύμα να ακούγεται, από τη μία τα φώτα των κτιρίων στο λόφο και από την άλλη το λιγοστό φως του ήλιου να σχηματίζει το περίγραμμα των βράχων. Μία διαφορετική εικόνα που δεν την συνδυάζεις με τη Μύκονο.

Τα αρνητικά
Όσο ωραία και αν περάσαμε στη Μύκονο, δεν σημαίνει ότι δεν υπήρχαν και αρνητικά. Καταρχήν, όλα είναι πανάκριβα, το οποίο είναι γνωστό, Όμως δεν υπάρχει κάτι που να το δικαιολογεί. Δεν υπάρχει κάποια ουσιαστική διαφορά από άλλα νησιά. Ειδικά όταν αυτό που σου παρέχουν δεν αξίζει ούτε τα μισά. Π.χ. να πηγαίνεις σε μία ταβέρνα, να τους χρυσοπληρώνεις και να μην χορταίνεις καν! Απλά πληρώνεις επειδή είναι η Μύκονος.

Κάτι ακόμη είναι οι ελλιπείς υποδομές του νησιού. Με το που κατέβηκα στο λιμάνι, μου έκανε άσχημη εντύπωση ο χώρος αναμονής των επιβατών. Δηλαδή μία τσιμεντένια κατασκευή με κολόνες, με ελάχιστα καθίσματα όπου το βράδυ έστηναν καταυλισμό στην οροφή οι τσιγγάνοι. Ελάχιστες ήταν και οι ταμπέλες στους δρόμους για να μπορέσεις να πας άνετα σε μέρη εκτός της Χώρας. Επιπλέον, απόρησα που σε ένα μέρος σαν τη Μύκονο, με χιλιάδες τουρίστες, δεν είδα καθόλου αστυνομία. Είναι ντροπή ένας από τους πλουσιότερους δήμους να μην παρέχει απλά, βασικά πράγματα. Η εξήγηση που δίνω εγώ είναι πως εφόσον έχουν εξασφαλισμένο τον τουρισμό, δεν χρειάζεται να κάνουν και πολλά.

Ασφαλώς, ένα σοβαρό θέμα το οποίο όλοι γνωρίζουν αλλά κανείς δεν αναφέρει είναι τα ναρκωτικά. Γίνεται χαμός. Μάλιστα, κάποιος μας είπε ότι πέθαναν δύο άτομα από ναρκωτικά όσο ήμασταν εκεί αλλά δεν βγήκε παραέξω. Δεν μπορώ να ξέρω αν είναι αλήθεια ή όχι πάντως γενικά ο κόσμος εκεί είναι φουλ χαπακωμένος και χαμένος στον κόσμο του.

Συμπέρασμα
Όλοι έχουμε δει και έχουμε ακούσει πολλά για τη Μύκονο, ο καλύτερος τρόπος όμως να σχηματίσεις ολοκληρωμένη άποψη είναι να πας και να τη γνωρίσεις μόνος σου. Αυτό που διαπίστωσα είναι πως η φήμη του νησιού δεν συμβαδίζει με την πραγματικότητα όμως με τα χρόνια, έχουν καταφέρει να χτίσουν μία ψεύτικη εικόνα. Στην τηλεόραση βλέπουμε επιλεκτικά εικόνες με γκλάμουρ και πάρτι και σούπερ καταστάσεις, τρελή διασκέδαση κτλ... Εγώ πάλι ούτε γκλάμουρ είδα, ούτε σούπερ διασκέδαση... Είδα πράγματα που γίνονται παντού, σε όλα τα τουριστικά μέρη, ίσως απλά σε μεγαλύτερο βαθμό. Αν με ρωτήσει κάποιος όμως, θα του έλεγα ότι είναι ωραίο μέρος και ότι πρέπει να πάει. Εγώ θέλω κι ελπίζω να πάω ξανά πάντως.

Θα ακολουθήσει και δεύτερο μέρος με αναφορά στο gay κομμάτι. Αλλιώς το κείμενο θα έβγαινε τεράστιο.

Τρίτη, 19 Αυγούστου 2014

Διακοπές στη Μύκονο

Έφτασε η στιγμή για να ξαναπάω διακοπές, αυτή τη φορά στη Μύκονο. Αν και δεν είναι κανονικές διακοπές καθώς θα πάω ως εθελοντής με μία ομάδα και θα αφιερώσουμε αρκετές ώρες κάθε μέρα στο σκοπό για τον οποίο πάμε. Αλλά και πάλι, είμαι σίγουρος ότι θα περάσουμε πολύ καλά.

Σήμερα αναχωρώ για Αθήνα και αύριο το πρωί θα πάρουμε το πλοίο για το νησί. Είμαι αρκετά ενθουσιασμένος να πω την αλήθεια. Η Μύκονος ήταν πάντα εκτός των πιθανών καλοκαιρινών προορισμών κυρίως λόγω του οικονομικού και εντελώς ξαφνικά μου έγινε η πρόταση να πάω με όλα τα έξοδα πληρωμένα! Μοναδική ευκαιρία που φυσικά δεν θα την άφηνα να πάει χαμένη.

Επιτέλους θα μπορέσω να πάρω μία γεύση από Μύκονο και να διαπιστώσω αν ισχύουν όλα αυτά που έχω ακούσει!


Τετάρτη, 13 Αυγούστου 2014

Θρησκεία εστί σκοταδισμός και ομοφοβία

Τον Απρίλιο είχα γράψει αυτό το post για έναν γνωστό μου, 23 χρονών, ο οποίος αν και πολύ καλό παιδί και θρήσκος ήταν τρομερά ομοφοβικός! Μου είχε κάνει εντύπωση τότε αυτή η αντίθεση στον χαρακτήρα του. Πριν λίγες μέρες είχε την ευκαιρία να μου κάνει κήρυγμα πάλι. Για άλλη μία φορά μου πρότεινε να βγάλω το σκουλαρίκι που έχω στο αυτί επειδή σύμφωνα με τους γέροντες(;) και τον γνωστό Παΐσιο, είναι αμαρτία, είναι σαν να με έχει αιχμαλωτίσει ο διάβολος! Επίσης, θα φαίνομαι πιο σοβαρός (επειδή ως γνωστόν η σοβαρότητα ενός ανθρώπου φαίνεται από το αν φοράει σκουλαρίκι).

Του εξήγησα ότι απέχω από τα θρησκευτικά μου καθήκοντα καθώς θεωρώ το σύστημα σάπιο. Όταν του μίλησα για τους ιερείς που λατρεύουν το χρήμα και την εξουσία, μου απάντησε ότι αυτούς θα τους κρίνει ο Θεός. Αμέσως μετά όμως μου μίλησε για "τον κόσμο που έχει γεμίσει πουστάρες και ότι θα καούν στην κόλαση". Γνήσια αισθήματα ενός καλού χριστιανού... μίσος, κακία και καταδίκη στο πυρ το εξώτερον. Του είπα ότι κατά τη γνώμη μου σημασία έχει να είναι κάποιος καλός άνθρωπος. Διαφώνησε όμως, επειδή όπως μου είπε, δεν έχει σημασία πόσο καλός είσαι, εφόσον το να είσαι πούστης, είναι μεγάλη αμαρτία. Καθώς τον Θεό δεν τον νοιάζει αν έβλαψες ή βοήθησες άλλους ανθρώπους αλλά μόνο αν τον παίρνεις ή όχι!

Από τη μία ήθελα να βάλω τα γέλια με αυτές τις γελοίες, σκοταδιστικές, απαρχαιωμένες απόψεις που άκουγα εν έτει 2014! Από την άλλη όμως γινόμουν έξαλλος από την υποκρισία των δήθεν καλών χριστιανών που χρησιμοποιούν τη θρησκεία για να καλύψουν το ρατσισμό και την κακία τους. Αργότερα μου είπε και η μάνα του τα ίδια, η οποία είναι και ο λόγος που ο γιος της έχει αυτές τις αντιλήψεις. Όπως μου είπε ο ίδιος, η μητέρα του ήταν πολύ της εκκλησίας από μικρή και αργότερα έπαιρνε τον ίδιο και τα αδέρφια του και τους πήγαινε κάθε Κυριακή στην εκκλησία και όλα τα σχετικά. Οπότε ήταν λογικό να υιοθετήσουν αυτές τις απόψεις. Μάλιστα, πολύ άνετα δήλωσε ότι αν ο γιος της έβαζε σκουλαρίκι, θα τον πετούσε έξω από το σπίτι!

Ανακεφαλαίωση:
- Δεν έχει σημασία ποιος είσαι ή τι κάνεις στη ζωή σου, αν είσαι άνδρας και φοράς σκουλαρίκι είσαι αμαρτωλός άρα δεν αξίζεις σαν άνθρωπος.
- Ο Θεός θα κρίνει τους αμαρτωλούς αλλά ο καθένας μπορεί να κρίνει και να βρίζει τους ομοφυλόφιλους, να τους θεωρεί κατώτερους και να εκφράζει την αποστροφή του.
- Οι "καλοί Χριστιανοί" θεωρούν υποχρέωση τους να βάλουν τους αμαρτωλούς στον ίσιο δρόμο.
- Είναι αμαρτία να φοράει ένας άνδρας σκουλαρίκι αλλά είναι τελείως χριστιανικό να λέει μία μάνα ότι θα πετούσε τον γιο της έξω από το σπίτι γι αυτό το λόγο.
Τέλος,
- Για μια ακόμη φορά φαίνεται πόσο πίσω μας πάει η θρησκεία σαν κοινωνία. Κολλημένη σε παλαιολιθικές απόψεις, αντίθετη στο διαφορετικό και στο καινούργιο, κάνει πλύση εγκεφάλου στους πιστούς μετατρεποντάς τους σε άβουλα όντα, που δέχονται σαν αλήθεια αυτό που τους σερβίρεται, όσο παράλογο και αν είναι αυτό. Ρατσισμός και ομοφοβία σερβιρισμένα ως χριστιανικά προστάγματα. Ευτυχώς όμως την εξέλιξη και την πρόοδο δεν μπορεί να την σταματήσει κανείς!

Δευτέρα, 4 Αυγούστου 2014

Καλοκαιρινές διακοπές part I

Πέρασε ήδη το πρώτο μέρος των διακοπών. Προς το τέλος Ιουλίου, πήγα με τον καλύτερο μου φίλο για πέντε μέρες διακοπές στη γιαγιά μου, όπως είχαμε κάνει και πέρυσι. Περάσαμε πολύ ωραία, αν και σχετικά ήρεμα. Την ημέρα για μπάνιο στη θάλασσα και το βράδυ βόλτα για ποτό χαλαρά. Δεν κάναμε κάτι το ιδιαίτερο. Σκοπός μας δεν ήταν η έντονη διασκέδαση αλλά να αλλάξουμε περιβάλλον και να ηρεμήσουμε. Ήταν λίγες οι μέρες όμως και πέρασαν πολύ γρήγορα.

Παρότι πηγαίνω στη γιαγιά μου για διακοπές από μωρό παιδί και το νιώθω σαν δεύτερο σπίτι μου εκεί, φέτος είχα μία διαφορετική εμπειρία που δεν είχε τύχει να τη ζήσω μέχρι τώρα στο συγκεκριμένο μέρος και βεβαίως αφορά το gay κομμάτι. Το γεγονός ότι πάντα πήγαινα με την οικογένεια μου αλλά και το ότι έχω συγγενείς εκεί, δεν μου επέτρεπε να ψάχνω για νέες γνωριμίες. Επίσης δεν είχα δικό μου χώρο. Δεν με απασχολούσε όμως πολύ. Μπορούσα να ψάχνομαι τον υπόλοιπο καιρό. Εκεί ήθελα απλά να χαρώ τις διακοπές μου. Φέτος όμως, όπως και πέρυσι, πήγα με τον φίλο μου, αλλά φέτος είχαμε και έναν τελείως δικό μας χώρο, σε ένα διαμέρισμα που το έχουν για τους φιλοξενούμενους.

Και πάλι δεν είχα σκοπό να κάνω κάτι (ούτε κι έκανα τελικά) όμως ήθελα να δω τι παίζει. Πραγματικά με ξάφνιασε αυτό που έγινε. Μπήκα στο romeo να δω αν υπάρχει κάτι και αμέσως άρχισαν να έρχονται τα πρώτα μηνύματα. Και στη συνέχεια κι άλλα... Μέχρι την τελευταία μέρα, έστελναν διάφοροι. Η πόλη που βρισκόμουν δεν είναι πάρα πολύ μεγάλη οπότε με το που είδαν νέο αίμα, δεν έχασαν την ευκαιρία να με προσεγγίσουν. Τα ίδια και στο grindr, όχι όμως με την ίδια συχνότητα. Το απολάμβανα βεβαίως και πρέπει να παραδεχτώ ότι μου ανέβασε την ψυχολογία. Μάλιστα οι περισσότεροι ήταν καλές περιπτώσεις. Και δεν περιορίζονταν μόνο στο μέρος που βρισκόμουν αλλά έστελναν και από τις τριγύρω, κοντινές πόλεις.

Αφού το πράγμα εξελίχθηκε έτσι, σκέφτηκα ότι θα μπορούσα να έχω μια περιπετειούλα για να περάσω καλά. Τη δεύτερη μέρα μιλούσα μέχρι τα ξημερώματα με ένα παιδί και είπαμε να βρεθούμε το επόμενο βράδυ. Τελικά δεν βρεθήκαμε ποτέ. Οι μέρες ήταν λίγες, είχα και τον φίλο μου που φυσικά δεν θα τον παρατούσα για να πάω εγώ να βγάλω τα μάτια μου οπότε δεν βόλεψε να κάνω κάτι. Μάλιστα, επειδή έγραφα στο προφίλ ότι ήμουν με έναν φίλο μου στο συγκεκριμένο μέρος, είχα επίσης μερικές προτάσεις για τρίο. Ο φίλος μου όμως δεν ενδιαφέρεται γι αυτά, αλλιώς μπορεί και να το έκανα. Είναι κάτι που θα ήθελα να δοκιμάσω κάποια στιγμή.

Μόνο την τελευταία βραδιά βρέθηκα με κάποιον, απλά για μία γνωριμία. Μάλιστα τον πέρασα για τουρίστα καθώς είχε ξένο όνομα και μιλούσαμε στα αγγλικά. Στη συνέχεια βέβαια μου εξήγησε ότι είναι Έλληνας απλά έχει υιοθετήσει μία διαφορετική ταυτότητα ως προς την καταγωγή. Ήταν πολύ ενδιαφέρον πρόσωπο. Ανήσυχος χαρακτήρας, βαθυστόχαστος, με πολλές γνώσεις και οξυδερκής. Καθίσαμε περίπου 40 λεπτά δίπλα στη θάλασσα, στο λιμάνι και συζητούσαμε. Δεν είχαμε σκοπό για κάτι παραπάνω. Εκείνον τον περίμενε η παρέα του κι εγώ έπρεπε να ξεκουραστώ επειδή σε λίγες ώρες θα ξυπνούσα για να πάρω τον δρόμο της επιστροφής. Ήταν όμως κάτι το διαφορετικό. Χάρηκα που τον γνώρισα. Ίσως όταν επισκεφτώ ξανά την γιαγιά μου να τον ξαναδώ. Σπουδάζει όμως σε άλλη πόλη οπότε δεν είναι σίγουρο αν θα μπορέσουμε να το κανονίσουμε. Γενικότερα, αυτό ήταν μόνο η αρχή. Την επόμενη φορά θα πάω πιο αποφασισμένος και δεν θα χάσω ευκαιρίες.

Προς το παρόν, είμαι στο πατρικό μου και περιμένω τον δεύτερο γύρο διακοπών στη Μύκονο...