Σάββατο, 28 Φεβρουαρίου 2015

Άγιος Βαλεντίνος και αποκριά στην Κοζάνη

Έχω πολλές μέρες να γράψω στο blog και μεσολάβησαν αρκετά πράγματα. 

14 Φεβρουαρίου, η μέρα των ερωτευμένων
Η γιορτή του Αγίου Βαλεντίνου δεν έχει ιδιαίτερη σημασία για μένα. Μέχρι τώρα, μόνο μία φορά έτυχε να είμαι σε σχέση αυτή τη μέρα αλλά ήμασταν χώρια και δεν μπορέσαμε να γιορτάσουμε οπότε το είχα ας πούμε καημό μία φορά να κάνω κι εγώ κάτι με τον δεσμό μου. Φέτος επιτέλους είχα αυτή την ευκαιρία. Βγήκα με τον Σ. και ένα άλλο gay ζευγάρι, double date δηλαδή και περάσαμε πολύ όμορφα. Ο Σ. κοιμήθηκε σπίτι μου και ήταν η πρώτη φορά που θα περνούσαμε τη νύχτα μαζί. Την επόμενη μέρα, Κυριακή, πήγαμε βόλτα στη Κατερίνη να δούμε ένα άλλο φιλικό μας ζευγάρι. Έτσι είχαμε την ευκαιρία να περάσουμε πολύ χρόνο μαζί, να κάνουμε πράγματα και να περάσουμε καλά. Για μας ήταν διήμερο των ερωτευμένων!

Αποκριά στην Κοζάνη
Η αποκριά στην Κοζάνη αποτελεί ένα ιδιαίτερο γεγονός και ο κόσμος γλεντάει μέχρι τελικής πτώσεως. Έτσι, κάλεσα τον Σ. να τον φιλοξενήσω, να γνωρίσει την πόλη και το καρναβάλι κι εγώ να έχω κάποιον για παρέα. Μείναμε σε άλλο σπίτι, όχι στο πατρικό μου μαζί με τους γονείς μου όμως τους γνώρισε. Φυσικά τον παρουσίασα ως φίλο. Εκείνος είχε άγχος μην του ξεφύγει τίποτα και εγώ ανησυχούσα λόγω της διαφοράς ηλικίας. Είναι 9 χρόνια μικρότερος και τόσο μεγάλη διαφορά ηλικίας ανάμεσα σε δύο φίλους ίσως φαίνεται κάπως περίεργη. Δεν φάνηκε τελικά να τους απασχόλησε αυτό τους γονείς μου. Τουλάχιστον δεν είπαν κάτι σε μένα.

Γενικά, είχαμε κάποια θέματα. Πολλές φορές θα περνούσαμε καλά και μετά κάτι θα γινόταν και θα χαλούσε το κλίμα. Αυτό έγινε και στις παραπάνω περιπτώσεις. Το συζητήσαμε όμως και αποφασίσαμε να το πάμε πιο χαλαρά. Εκείνος δηλαδή, επειδή ως μικρότερος και πιο άπειρος, ενθουσιάζεται εύκολα και παρασύρεται από τα συναισθήματα του. Τώρα ευτυχώς βρισκόμαστε σε ένα καλό σημείο και ελπίζω να πάνε όλα καλά στο μέλλον...

Τρίτη, 10 Φεβρουαρίου 2015

Δίδυμα αδέρφια εξομολογούνται στον πατέρα τους πως είναι gay

Ο Austin και Aaron Rhodes αποφάσισαν να εξομολογηθούν στον πατέρα τους το μυστικό τους ότι είναι ομοφυλόφιλοι.

Τα αδέλφια αποφάσισαν να πουν την αλήθεια και στον πατέρα που ήταν το μοναδικό μέλος της οικογένειάς τους που δεν το γνώριζε, έτσι αποφάσισαν να του τηλεφωνήσουν για να αποκαλύψουν το μυστικό τους, λέγοντας πως: "Το 2015 πιστεύουμε ότι είναι πια καιρός να είμαστε ο εαυτός μας. Ελπίζουμε πως με αυτό που κάνουμε θα σας ενθαρρύνουμε και θα σας εμπνεύσουμε. Σας αγαπάμε και σας ευχαριστούμε όλους για την συμπαράστασή σας".

Η αντίδραση του πατέρα στην αποκάλυψη του μυστικού μας αφήνει άφωνους, αφού σε ένα τέτοιο θέμα που θεωρείται ακόμη ταμπού από πολλές κοινωνίες, εκείνος απάντησε μόνο με λόγια αγάπης και στοργής κάτι που έκανε το βίντεο ένα από τα πιο προβεβλημένα στο διαδίκτυο.



Πηγή: www.mag24.gr

Κυριακή, 1 Φεβρουαρίου 2015

Νέος μήνας και σέξι videos

Πρώτη μέρα του Φεβρουαρίου σήμερα. Ο πρώτος μήνας του καινούργιου χρόνου πέρασε γρήγορα και μπορώ να πω ότι ήταν γενικά καλός. Το σημαντικότερο είναι ασφαλώς ότι με βρήκε σε μία σχέση και αυτό από μόνο του βελτιώνει αρκετά τα πράγματα. Γενικά είμαι σε μία ωραία φάση, νιώθω χαλαρός, απολαμβάνω τα θετικά και δεν επιτρέπω στα αρνητικά να με επηρεάζουν. Ελπίζω τα πράγματα να συνεχίσουν έτσι!

Ο James Franco και ο Zachary Quinto φιλιούνται!

Του James Franco του αρέσει να προκαλεί με τις πράξεις και τα λεγόμενα του, κάνοντας συχνά πολλούς να αναρωτιούνται για τη σεξουαλικότητα του. Ο Zachary Quinto, επίσης, γνωστός ηθοποιός, έχει κάνει επισήμως το coming out. Στο παρακάτω video, (σχεδόν) φιλιούνται σε αργή κίνηση. Στο video συμμετέχουν και άλλοι ηθοποιοί, από ταινίες του Sundance film festival 2015.



Gay διαφήμιση για το Super Bowl

Το Super Bowl, είναι ένα από τα σημαντικότερα αθλητικά γεγονότα στην Αμερική. Το παρακάτω διαφημιστικό για την "Queer Beer", είναι φυσικά ψεύτικο και έγινε για χιουμοριστικούς λόγους. Εξακολουθεί όμως να είναι πολύ σέξi!



Παρασκευή, 23 Ιανουαρίου 2015

Εκλογές 2015: Κόμματα και ομοφυλοφιλία

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ
ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΙΣ ΕΚΛΟΓΕΣ ΤΗΣ 25ης ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ 

Αθήνα 20.01.2015 

Η ΟΛΚΕ - Ομοφυλοφιλική Λεσβιακή Κοινότητα Ελλάδας εν όψει των εκλογών της 25ης Ιανουαρίου θέλει να εκφράσει την υποστήριξή της στους/τις ανοιχτά γκέι, λεσβίες, αμφί και τρανς υποψηφίους βουλευτές ανεξάρτητα από το πολιτικό κόμμα στο οποίο εντάσσονται. Μέχρι στιγμής, οι ΛΟΑΤ υποψηφιότητες είναι οι εξής: ο Νικόλας Γιατρομανωλάκης (υποψήφιος στην Α’ Αθηνών, με το Ποτάμι) και η Κατερίνα Παπανικολάου (υποψήφια στην Α’ Θεσσαλονίκης με το Ποτάμι).

Επίσης, για πρώτη φορά, κάνουμε μία ανασκόπηση των σχετικών με τη ΛΟΑΤ κοινότητα ερωτήσεων που υπεβλήθησαν στην Βουλή από τις τελευταίες εκλογές μέχρι σήμερα.

Έγιναν 29 ερωτήσεις στις οποίες συμμετείχαν συνολικά 57 βουλευτές, σχεδόν από όλες τις περιφέρειες της χώρας. Τις περισσότερες υπογράφουν δύο βουλευτές τις οποίες βραβεύσαμε ήδη από το 2012, στα πρώτα βραβεία για τα Περήφανα Πρόσωπα, κα. Κατριβάνου (υποψήφια στη Β’ Αθηνών με το ΣΥ.ΡΙΖ.Α.) και η κα. Γιαννακάκη (υποψήφια στη Β’ Πειραιώς με τη ΔΗΜΑΡ) που υπογράφουν 14 ερωτήσεις η κάθε μία.

Τέλος, μία σύντομη ανασκόπηση των βασικών θέσεων των κομμάτων σε τρία σημαντικά για την κοινότητα θέματα:


Το Διοικητικό Συμβούλιο της ΟΛΚΕ

Επίσης δείτε και τα παρακάτω άρθρα σχετικά με τις εκλογές και τα δικαιώματα των gay.

Κυριακή, 11 Ιανουαρίου 2015

Παλιοί και καινούριοι στόχοι

Επιβάλλεται όταν αλλάζει ο χρόνος να θέτουμε όλοι καινούριους στόχους και να δίνουμε υποσχέσεις στον εαυτό μας ότι θα γίνουμε καλύτεροι, πιο παραγωγικοί, θα κάνουμε πράγματα που αναβάλλουμε καιρό κτλ. Βέβαια αυτοί οι στόχοι και οι υποσχέσεις σπάνια γίνονται πράξη. Η προσπάθεια σταματάει πολύ σύντομα και καμιά φορά δεν ξεκινάει καν. Γενικά όμως είναι καλό να κάνουμε έναν προγραμματισμό. Το 2014 ήταν μία περίεργη χρονιά που είχε απ' όλα, θετικά και αρνητικά. Είχα βάλει κάποιους στόχους και τώρα που πέρασε η χρονιά έκανα τον απολογισμό.

Ο κυριότερος στόχος ήταν να αποκτήσω ένα σταθερό εισόδημα για να μην εξαρτώμαι οικονομικά από τους γονείς μου. Βέβαια δουλεύω για αυτά τα λεφτά αλλά και πάλι ως ένα βαθμό είμαι εξαρτημένος. Αυτό σκόπευα να το κάνω μέσω του web design, που είναι κάτι που αγαπώ και απολαμβάνω. Δυστυχώς δεν μπόρεσα να το κάνω πράξη. Τώρα επιτέλους άρχισα να το ψάχνω πιο σοβαρά και να μελετάω τις προοπτικές.

Δεύτερος στόχος και ο πιο συνηθισμένος, να χάσω κιλά, να προσέχω τη διατροφή μου και να γυμνάζομαι περισσότερο. Αυτό περίπου το κατάφερα. Από το καλοκαίρι μέχρι και τις γιορτές είχα χάσει 6 κιλά. Στις γιορτές βέβαια τα 2 επέστρεψαν... Γυμναστική, πολύ περπάτημα και ποδηλασία ήταν σχεδόν καθημερινά στο πρόγραμμα. Οπότε σε αυτό τα πήγα καλούτσικα. Φυσικά η προσπάθεια συνεχίζεται.

Τρίτος στόχος και εξίσου σημαντικός, μία σχέση. Ήλπιζα ότι επιτέλους θα έβρισκα κάποιον που θα άξιζε και θα είμαστε μαζί. Υπήρξαν γνωριμίες, άλλες καλές και άλλες άσχημες. Τελικά τελευταία στιγμή ήρθε η γνωριμία με ένα παιδί που μιλούσαμε καιρό, έτσι το νέο έτος με βρήκε σε φάση dating και προς το παρόν όλα πάνε μια χαρά.

Επόμενος στόχος να ταξιδέψω περισσότερο. Διακοπές σε Αθήνα, Αλεξανδρούπολη, Μύκονο και εκδρομές σε κοντινότερους προορισμούς, Κατερίνη, Φλώρινα κτλ ήταν κάτι παραπάνω από αυτό που περίμενα. Ελπίζω φέτος να γίνει κάτι ανάλογο!

Υπήρχαν και άλλοι μικρότεροι στόχοι. Κάποιους μπορεί να μην τους πέτυχα στο επίπεδο που ήθελα, σίγουρα όμως έκανα μία πρόοδο. Γενικά ήταν μία καλή χρονιά, χωρίς βέβαια να λείπουν και τα στραβά. Όμως το 2015 με βρήκε σε μία καλή φάση. Πιο χαλαρό, πιο αισιόδοξο, με όρεξη να κάνω πράγματα, με μία καινούρια σχέση και πολλούς καλούς φίλους. Με λίγα λόγια, ένα ιδανικό ξεκίνημα! 

Σάββατο, 27 Δεκεμβρίου 2014

Χαρούμενα γενέθλια και αδιάφορα Χριστούγεννα

Στις 23 Δεκεμβρίου ήταν τα γενέθλια μου. Έγινα 29, είμαι πλέον ένα βήμα πριν από τα 30... Αχ... Επειδή τη μέρα που έπεσαν ήξερα ότι δεν θα έκανα κάτι, κανόνισα το ΣΚ που προηγήθηκε να γιορτάσω με φίλους. Έτσι, μετά τη δουλειά, κουρασμένος μεν αλλά με πολύ όρεξη, πήγα στη Θεσσαλονίκη και βγήκα με την παρέα μου.

Υπήρξε όμως μία πρωτοτυπία φέτος. Επειδή το προηγούμενο διάστημα συνέβησαν πολλά με τους φίλους μου, υπήρξαν εντάσεις και παρεξηγήσεις αποφάσισα να μην τα γιορτάσω μαζί τους. Έτσι τελικά γιόρτασα με νέους φίλους, άτομα που γνώρισα τους τελευταίους δύο μήνες και έχω συναντήσει ελάχιστες φορές. Κάποιους τους γνώρισα μέσω κοινής παρέας, ο ένας ήταν το τελευταίο φλερτ που δεν προχώρησε και έναν τον γνώρισα εκείνο το βράδυ, καθώς ήταν ο δεσμός του ενός και τον έφερε μαζί. Δηλαδή, ενώ γιόρταζαν μαζί μου τα γενέθλια μου, στην ουσία εκείνη τη στιγμή τους γνώριζα καλύτερα. Μου άρεσε όμως αυτό. Ήταν κάτι διαφορετικό, κάτι καινούριο. Και πράγματι περάσαμε πολύ καλά. Ήπιαμε ποτά και πολλά σφηνάκια, μιλήσαμε, χορέψαμε κτλ. Ήταν ακριβώς ότι χρειαζόμουν καθώς ήξερα ότι οι γιορτές θα ήταν τελείως αδιάφορες, όπως εν τέλει αποδείχθηκε.

Οι δύο μέρες των Χριστουγέννων που πέρασαν, δεν περιγράφεται πόσο βαρετές ήταν. Δεν έγινε κάτι διαφορετικό από τις υπόλοιπες, κανονικές μέρες εκτός του ότι ήρθε η αδερφή μου με την οικογένεια της για φαγητό. Όλη μέρα κλεισμένος στο σπίτι, να μιλάω ελάχιστα με τους δικούς μου και ήδη από τη δεύτερη μέρα να ασχολούμαστε με τη δουλειά. Έχουν δίκιο που λένε ότι τα Χριστούγεννα είναι μόνο για τα παιδιά. Άλλοι περιμένουν τις γιορτές για να περάσουν καλά κι εγώ περιμένω να περάσουν για τον ίδιο λόγο! Και η πρωτοχρονιά αναμένεται δυστυχώς να είναι μία από τα ίδια.

Υπήρξε όμως και μία θετική, αναπάντεχη εξέλιξη. Την Κυριακή, την επόμενη μέρα μετά την έξοδο των γενεθλίων, θα επέστρεφα ξανά στο πατρικό μου, οπότε δεν είχα κανονίσει κάτι. Κάποια στιγμή έστειλα ένα μήνυμα σε ένα παιδί στο fb να δω τι κάνει. Μιλάμε πάρα πολύ καιρό, ήταν παλιό φλερτ του κολλητού μου, όμως τελικά δεν προχώρησε. Είχαμε πει πολλές φορές να πάμε για καφέ αλλά ποτέ δεν το κανονίσαμε. Εκείνη τη μέρα, που φαινομενικά ήταν η πιο ακατάλληλη, τελικά βρεθήκαμε. Ήρθε από το σπίτι, τα είπαμε και προχωρήσαμε και σε άλλα... Ήταν πολύ ωραία επειδή ένιωθα άνετα μαζί του. Μιλούσαμε καιρό και είχαμε οικειότητα μεταξύ μας, δεν ήμασταν εντελώς ξένοι κι ας βρεθήκαμε τότε γι πρώτη φορά. Όταν ήρθε η στιγμή να φύγω, με συνόδευσε μέχρι τα ΚΤΕΛ και με αποχαιρέτησε με ένα φιλί πριν μπω στο λεωφορείο.

Η συνάντηση μας ήταν ένα μεγάλο μπόνους, πέρα από τον εορτασμό των γενεθλίων. Ήταν ένα Σαββατοκύριακο ανέλπιστα καλό! Δεν ήμουν σίγουρος πιο θα είναι το επόμενο βήμα κι έτσι κρατούσα μικρό καλάθι. Σήμερα όμως το ξεκαθαρίσαμε, υπάρχει αμοιβαίο ενδιαφέρον, θέλουμε να γνωριστούμε καλύτερα κι ελπίζουμε να βγει κάτι όμορφο και σταθερό. Έτσι, ακόμα και την τελευταία στιγμή, η ευχή μου να μην είμαι μόνος μου ερωτικά στις γιορτές, εισακούστηκε. Βέβαια δεν είμαστε ακόμα μαζί, είναι πολύ νωρίς να το πούμε αυτό, όμως και μόνο που υπάρχει κάτι, μου δίνει μεγάλη χαρά. Ίσως τελικά το νέο έτος να μπει με ωραίες συνθήκες!

Τρίτη, 16 Δεκεμβρίου 2014

Φέτος δεν υπάρχουν Χριστούγεννα

Πάντα λάτρευα τις γιορτές των Χριστουγέννων. Η χαρούμενη ατμόσφαιρα, οι στολισμοί κτλ. Καθώς περνάνε τα χρόνια όμως, αλλάζουν οι αντιλήψεις και οι απαιτήσεις από τη ζωή. Η εγκατάλειψη του πατρικού μου σπιτιού και η μετακόμιση μου στη Θεσσαλονίκη πριν έξι χρόνια, δημιούργησαν τα πρώτα προβλήματα. Οι γονείς μου θεωρούσαν (και θεωρούν ακόμα) αυτονόητο ότι πρέπει να περνάω τις γιορτές μαζί τους. Εγώ από την άλλη, θέλω να είμαι με τους φίλους μου. Έτσι, όταν αποφάσισα την πρώτη εκείνη χρονιά να κάνω Χριστούγεννα με την παρέα μου στη Θεσσαλονίκη, υπήρξαν εντάσεις και τσακωμοί. Το θεώρησαν απόρριψη της οικογένειας μου. Την Πρωτοχρονιά βέβαια ήμασταν μαζί.

Την επόμενη χρονιά, ήταν οι πιο όμορφες γιορτές της ζωής μου. Ήταν η πρώτη, και μοναδική μέχρι τώρα, φορά που την συγκεκριμένη περίοδο είχα σχέση. Είχαμε περάσει μαζί μερικές μέρες στο σπίτι του, καθώς οι δικοί του έλειπαν στο χωριό. Ήταν πραγματικά ονειρικά. Συνέχεια μαζί, χαλαρά, με φαγητό, κρασί, αναμμένο τζάκι και σεξ. Σαν ρομαντική ταινία. Και για να ολοκληρωθεί το τέλειο σκηνικό, τη μία μέρα καλέσαμε φίλους στο σπίτι για να γιορτάσω τα γενέθλια μου, που είναι εκείνες τις μέρες. Αυτή η εμπειρία θα μείνει χαραγμένη στο μυαλό μου για πάντα!

Από τότε όμως άρχισε ο κατήφορος. Όπως είπα, δεν έτυχε ξανά να είμαι σε σχέση τα Χριστούγεννα. Και με τους φίλους μου όμως ήταν δύσκολο να είμαστε μαζί. Κάποιοι, έφευγαν στον τόπο καταγωγής τους και άλλοι επέλεγαν να είναι με τις οικογένειές τους. Εγώ από την άλλη, έπρεπε να είμαι στους δικούς μου, όχι μόνο επειδή ήθελαν να είμαστε μαζί αλλά κι επειδή έπρεπε να βοηθάω στην οικογενειακή επιχείρηση. Οπότε, τις επόμενες χρονιές, εγκλωβισμένος σε μία κατάσταση που δεν μου άρεσε, η περίοδος των γιορτών ήταν αδιάφορη και βαρετή. Χωρίς παρέες, χωρίς ιδιαίτερη διασκέδαση, μόνο με την οικογένεια μου να κάνουμε τα εθιμοτυπικά. Σαν αποτέλεσμα, αυτό το διάστημα από ευχάριστο κατέληξε μίζερο.

Και από τα καλύτερα Χριστούγεννα λίγα χρόνια πριν, φτάνω στα χειρότερα της ζωής μου, πέρυσι. Άλλη μία φορά χωρίς φίλους και χωρίς σχέση. Αυτή τη φορά όμως ήταν ακόμα χειρότερα. Τα αδέρφια μου, με τις δικές τους οικογένειες πια, είχαν τα δικά τους σχέδια, αφήνοντας εμένα μόνο με τους γονείς μου. Για κάποιους ίσως αυτό να μην ήταν πρόβλημα, για μένα όμως ήταν μεγάλο. Με τον πατέρα μου έχουμε τυπικές σχέσεις και σαν άνθρωποι γενικά, δεν είναι και οι μεγαλύτεροι γλεντζέδες. Οπότε με έπιασε απελπισία, δεν είχα διάθεση για τίποτα, έφτασα στα όρια της κατάθλιψης, σε σημείο να μιλάω με τον κολλητό μου στο τηλέφωνο και να κλαίω. Κάθε χρόνο έδινα στον εαυτό μου την υπόσχεση ότι την επόμενη φορά όλα θα είναι διαφορετικά και όμως τίποτα δεν άλλαζε.

Τα ίδια και φέτος. Μία επανάληψη των προηγούμενων ετών. Όχι απλά μακριά από τους φίλους μου αλλά και με τον κολλητό μου να μη θέλει να μιλάμε προσωρινά και κάποιους άλλους να έχουν απομακρυνθεί. Είναι σαν να προσπαθώ κάθε χρόνο να τα κάνω χειρότερα. Μία ελπίδα ήταν η γνωριμία που έγραψα στο προηγούμενο post, μία πιθανότητα να είμαι με κάποιον, γεγονός που θα μου έδινε δύναμη και αισιοδοξία, όμως και αυτή χάθηκε. Ήδη πέρασα μία προκαταβολική φάση κατάθλιψης, χωρίς να έχουν καν φτάσει οι γιορτές. Ευτυχώς κάποιοι φίλοι, με στηρίζουν και τώρα νιώθω καλύτερα. Βαρέθηκα να είμαι στεναχωρημένος. Έτσι λοιπόν αποφάσισα να καταργήσω νοητικά τα Χριστούγεννα. Ποιο το νόημα να μπω σε ένα δήθεν εορταστικό κλίμα χωρίς να έχω πραγματικούς λόγους; Γιατί να καταπιεστώ για να νιώθω καλά; Για μένα αυτή η περίοδος θα είναι όπως όλες οι μέρες του χρόνου. Ένα στολισμένο δέντρο και μερικά χαζοχαρούμενα τραγούδια δεν είναι αρκετά για να γεμίσουν το κενό που νιώθω.

Λένε ότι τα Χριστούγεννα είναι οικογενειακή γιορτή. Συμφωνώ, αναλόγως όμως τι ορίζει ο καθένας σαν οικογένεια. Για μένα, πέρα από το προφανές, είναι και οι άνθρωποι που αγαπώ και με αγαπούν. Οι άνθρωποι που η παρουσία τους στη ζωή μου με κάνει να νιώθω τυχερός και η σκέψη τους με κάνει να χαμογελάω. Μέχρι λοιπόν να μπορώ να είμαι μαζί τους, τα Χριστούγεννα θα είναι ανύπαρκτα για μένα!

Παρασκευή, 12 Δεκεμβρίου 2014

Μια στιγμή αισιοδοξίας που χάθηκε γρήγορα

Αυτή την περίοδο η ψυχολογία μου δεν είναι καθόλου καλή εξαιτίας όλων αυτών που έχουν συμβεί με τους φίλους μου. Για μια στιγμή παρουσιάστηκε κάτι θετικό που με έκανε να νιώσω καλύτερα όμως δεν κράτησε για πολύ.

Πριν λίγο καιρό έλαβα ένα μήνυμα στο romeo από ένα παιδί και αρχίσαμε να μιλάμε. Ώσπου ήρθε και ο καφές της γνωριμίας. Ήταν ένα πολύ αξιόλογο και σοβαρό άτομο, με πανέμορφα γαλανά μάτια. Γνωριστήκαμε και μιλήσαμε για διάφορα θέματα, όχι όμως για μας, για το τι μπορεί να συμβεί μεταξύ μας. Φάνηκε όμως ότι υπήρχε μία αμοιβαία συμπάθεια. Ακολούθησε και δεύτερος κι έπειτα και τρίτος καφές, με δύο εβδομάδες κενό ενδιάμεσα κάθε φορά, καθώς δεν μένει στη Θεσσαλονίκη αλλά σε μία κοντινή πόλη. Παράλληλα βέβαια μιλούσαμε μέσω internet. Μου άρεσε αλλά δεν ήμουν σίγουρος αν θέλω να κάνω κάτι καθώς διαφέρουμε αρκετά σε κάποια σημεία κι αυτό οδηγούσε σε έντονες συζητήσεις. Επίσης δεν ήξερα αν εκείνος ενδιαφέρεται. Και τις τρεις φορές δεν είχαμε μιλήσει γι αυτό το θέμα. Μόνο ότι ο ένας εκτιμάει τον άλλον και απολαμβάνουμε να βρισκόμαστε.

Μετά την τρίτη φορά που βρεθήκαμε, μου εξέφρασε πως νιώθει. Μου είπε ότι χάρηκε που με γνώρισε, ότι του αρέσω πολύ και ότι θα ήθελε να το προχωρήσουμε, προτού το πράγμα πάει στο φιλικό. Του απάντησα ότι κι εγώ νιώθω το ίδιο. Οπότε υπήρξε μία ξαφνική τροπή και το πράγμα από το φιλικό - ή έστω ουδέτερο - πήγε στο ερωτικό. Βέβαια εγώ προσπάθησα να είμαι συγκρατημένος καθώς ακόμα δεν ήμουν σίγουρος για το αν γουστάρω πραγματικά. Δεν ήθελα να πω πράγματα που μετά θα έπαιρνα πίσω. Μετά από κόπο, λόγω άλλων υποχρεώσεων, κανονίσαμε να βρεθούμε, αυτή τη φορά ως κανονικό ραντεβού.

Πήγαμε ένα βράδυ για φαγητό επειδή θέλαμε να κάνουμε κάτι πιο ιδιαίτερο από το να πιούμε απλά έναν καφέ. Μάλιστα, εγώ του έκανα το τραπέζι. Και αυτή τη φορά, όπως και τις προηγούμενες, αναφερθήκαμε σε θέματα στα οποία έχουμε διαφορετική άποψη και νοοτροπία κι έτσι κατά κάποιο τρόπο υπήρχε μία σύγκρουση. Περάσαμε καλά όμως. Αργότερα ακολούθησε ποτό σε κάποιο bar όπου γνώρισα και δύο φίλους του. Τέλος, πήγαμε στο σπίτι μου όπως είχαμε κανονίσει όπου θα τον φιλοξενούσα αφού δεν μένει στη Θεσσαλονίκη. Είχε ξεκαθαριστεί όμως ότι δεν θα γινόταν τίποτα το σεξουαλικό.

Στο σπίτι μου, αφού καθίσαμε και χαλαρώσαμε, ήρθαν τα πρώτα φιλιά και αγκαλιές. Σε εκείνο το σημείο, διαπίστωσα ότι τελικά γουστάρω και ότι θέλω να το προχωρήσω. Έπεσα στην παγίδα. Λίγο πιο μετά όλα στράβωσαν. Μιλούσαμε και κάτι που είπα τον έκανε να απομακρυνθεί και να προβληματιστεί. Βγήκαν στην επιφάνεια όλοι οι λόγοι για τους οποίους δίσταζε να κάνει κάτι μαζί μου, τους οποίους είχε ήδη εκφράσει κι άλλες φορές. Έτσι, όταν εγώ αποφάσισα να αφεθώ, εκείνος που με ήθελε κιόλας, αποφάσισε να το κόψουμε εκεί για να μπορούμε να κρατήσουμε φιλική επαφή. 

Ξενέρωσα πολύ. Καταλάβαινα τους λόγους που δίσταζε, πιθανότατα να είχε δίκιο. Θύμωσα με τον εαυτό μου επειδή ήταν σαν να σαμποτάρω τον εαυτό μου με κάποια πράγματα που του έλεγα. Όμως κι αυτός, αφού είχε τόσες αμφιβολίες, γιατί άφησε να φτάσουμε στα φιλιά προτού το κόψει; Το συζητήσαμε λίγο και τα ξημερώματα κοιμηθήκαμε. Την επόμενη μέρα τα πράγματα ήταν κάπως παράξενα. Αναγκαστικά είχε μείνει σπίτι μου και δεν ξέραμε πως να φερθούμε. Εγώ είχα απογοητευτεί κι εκείνος ένιωθε ίσως άσχημα. Είχα ενθουσιαστεί, ήταν ότι χρειαζόμουν για να τονωθεί η διάθεση μου και τελικά όλα γκρεμίστηκαν πάλι. Τον εκτιμώ πολύ σαν προσωπικότητα και ο τρόπος που εξελίχθηκε η κατάσταση αρχικά ήταν ωραίος. Ακόμα όμως και κάποιος που με ήθελε, με απέρριψε και εγώ συνεχίζω να είμαι μόνος. Θλίψη και στεναχώρια για ακόμα μία φορά. Όχι ο ιδανικός τρόπος να υποδεχτώ τις γιορτές...

Δευτέρα, 1 Δεκεμβρίου 2014

Φιλίες με ημερομηνία λήξης

Πάλι θα γράψω σχετικά με τη φιλία. Είναι ένα θέμα που με έχει απασχολήσει (και ταλαιπωρήσει) αρκετά τον τελευταίο καιρό. Πρόσφατα είχα γράψει για τη σύγκρουση με τον κολλητό μου. Δυστυχώς η κατάσταση συνεχώς χειροτέρευε και ξαφνικά πριν λίγες μέρες μου ζήτησε να μην μιλάμε προσωρινά, χωρίς βέβαια καμία εγγύηση ότι δεν θα είναι και για πάντα. Ήταν τελείως αναπάντεχο. Εγώ δεν θα έφτανα ποτέ σε αυτό το σημείο. Ήθελα όσο γίνεται να προσπαθήσουμε να τα βρούμε. Για εκείνον όμως προσπάθεια σημαίνει αποστασιοποίηση. Ακόμα και η απόφαση του αυτή φανερώνει την εγωιστική του συμπεριφορά. Αποφάσισε και εφάρμοσε από μόνος του κάτι που αφορούσε και τους δυο μας και δεν μπήκε καν στον κόπο να μου το ανακοινώσει. Μόνο όταν σαν χαζός του έστειλα ένα μήνυμα για ανακωχή, με ενημέρωσε. Έκλαψα όταν μου το είπε. Τις επόμενες μέρες ήμουν χάλια. Είναι ο δεύτερος κολλητός που χάνω. Τον αγαπάω πολύ, ήταν μέρος της καθημερινότητας μου και μέσα σε μία στιγμή έγινε ένας ξένος. Τώρα με αγχώνει πολύ το γεγονός ότι δεν ξέρω τι θα γίνει στο μέλλον. Θα είμαστε φίλοι ή όχι; Θα μιλάμε ή δεν θα μιλάμε; Προσπαθώ να είμαι αισιόδοξος. Εν μέρη ξέρω ότι δεν αξίζει. Ίσως έπρεπε πρώτος εγώ να ξεκόψω. Όμως δεν έχω τη δύναμη. Οπότε ελπίζω να τα ξαναβρούμε.

Υπάρχουν κι άλλα όμως. Πρόσφατα επαναλήφθηκε το σκηνικό, το οποίο στάθηκε η αφορμή πριν λίγους μήνες, να μαλώσω με τον κολλητό μου, με διαφορετικά πρόσωπα στους ίδιους ρόλους. Γι άλλη μία φορά, ένας φίλος μου πρόδωσε την εμπιστοσύνη μου και είπε σε τρίτους προσωπικά μου πράγματα που του είχα εμπιστευτεί. Έτσι, πάλι έγινε ένα μεγάλο μπέρδεμα με αποτέλεσμα κάποιος να μη θέλει να μου μιλάει, κάποιος να απομακρυνθεί κι εγώ να μην μπορώ πια να εμπιστευτώ κανέναν. Προσπαθώ με τόσο κόπο να δημιουργήσω έναν πυρήνα ανθρώπων γύρω μου και σαν το γιοφύρι της Άρτας, όσο προσπαθώ, τόσο αυτός καταρρέει.

Τα γεγονότα αυτά με προβλημάτισαν πολύ και με έκαναν να αναθεωρήσω την άποψη μου για τη φιλία και τις ανθρώπινες σχέσεις γενικότερα. Πλέον αμφισβητώ την αληθινή φιλία και αν υπάρχει, έχει ημερομηνία λήξης. Καμία φιλία δεν κρατάει για πάντα. Επίσης σχεδόν πάντα θα υπάρχει δόλος, ζήλια ή συμφέρον. Δεν πρέπει να ανοίγεσαι πολύ, ούτε να στηρίζεις την ευτυχία σου σε άλλους ανθρώπους. Να περιμένεις το χειρότερο για να μην απογοητεύεσαι. Να βάζεις πρώτα τον εαυτό σου και ποτέ τους άλλους. Τέλος χρειάζεται να είσαι ψυχρός, αναίσθητος για να μην επηρεάζεσαι εύκολα από τα στραβά που σου συμβαίνουν. Απαισιόδοξες σκέψεις αλλά αληθινές. Είναι η λύση για να αποφύγεις μελλοντικές λύπες και αδιέξοδα. Είμαστε μόνοι σε αυτή τη ζωή. Απλά για μικρά διαστήματα βρίσκουμε κάποιους να πορευτούν μαζί μας.

Ήταν δύσκολες αυτές οι μέρες. Στεναχώρια, θυμός, απογοήτευση... όχι κάτι καινούριο όμως. Έχει συμβεί ξανά και ξανά. Όλοι μου λένε να τα ξεχάσω και να προχωρήσω αλλά δεν είναι εύκολο. Δεν μπορώ να σβήσω μαγικά τα συναισθήματα μου, ούτε να παριστάνω πως τίποτα δεν έχει συμβεί. Μπορώ όμως να τα πάρω ως ένα μάθημα. Τώρα είμαι κάπως καλύτερα. Είναι καιρός να ανασυγκροτήσω τη ζωή μου, να σκεφτώ τι θέλω, να βάλω κάποιους στόχους και να μην ασχολούμαι μόνο με αυτά τα θέματα. Θα δώσω στη ζωή μου νόημα και ενδιαφέρον χωρίς όμως να το στηρίζω σε άλλους. Όποιος θέλει, ας ακολουθήσει.

Σημείωση: Σήμερα, 1η Δεκέμβρη είναι η Παγκόσμια Ημέρα Κατά του Aids. Δες εδώ.