Πέμπτη, 13 Νοεμβρίου 2014

Όμορφες στιγμές με καλούς φίλους

Δεν θα μπορούσα να αισθάνομαι πιο βλάκας με τον εαυτό μου. Αν κάποιος που διάβασε το προηγούμενο post με τίτλο "100 χρόνια μοναξιά" με έβλεπε τις τελευταίες μέρες, θα πίστευε ότι είμαι μυθομανής. Έγραψα ένα ολόκληρο κείμενο για το πόσο μόνος νιώθω, ότι δεν έχω κανέναν και για την αδυναμία μου να δημιουργήσω ουσιαστικές σχέσεις. Το κείμενο αυτό το έγραψα όσο ήμουν στο πατρικό μου όπου πάντα με επηρεάζει αρνητικά καθώς δεν μου αρέσει καθόλου εκεί και είμαι αποκομμένος από όλους και όλα. Ανυπομονούσα λοιπόν να επιστρέψω στο σπίτι μου στη Θεσσαλονίκη όπου τα πράγματα θα βελτιώνονταν λίγο. Δεν περίμενα όμως να γίνει αυτό που έγινε. Ως δια μαγείας, η καθημερινότητα μου πλημμύρισε με ανθρώπους και έζησα πολλές όμορφες στιγμές.

Αμέσως μόλις έφτασα στη Θεσσαλονίκη, βρέθηκα με κάποιους φίλους μου και η διάθεσή μου άρχισε να αλλάζει. Μεταξύ των φίλων, ήταν κι ένα παλιό φλερτ. Την επόμενη μέρα είχαμε ένα πάρτι σε ένα bar το οποίο το διοργάνωνε μία ομάδα στην οποία είμαι μέλος. Έτσι, είχα την ευκαιρία να δω πολλούς φίλους και γνωστούς και να τα πούμε. Ήταν μία πολύ ωραία βραδιά και γύρισα σπίτι αφού είχε ήδη αρχίσει να ξημερώνει. Το αποκορύφωμα ήταν βέβαια το Σαββατοκύριακο, που θα φιλοξενούσα έναν φίλο μου από Κατερίνη, τον οποίο εκτιμώ πολύ. Ειδικά η βραδινή μας έξοδος είχε μεγάλο ενδιαφέρον. Κάλεσα εγώ μερικούς φίλους μου, κάλεσε αυτός μερικούς δικούς του κι εκείνοι με τη σειρά τους άλλους. Οπότε καταλήξαμε κάποια στιγμή να είμαστε μία μεγάλη παρέα δέκα και παραπάνω ατόμων, όλοι μας gay. Πήγαμε σε ένα γνωστό gay club της Θεσσαλονίκης και για ακόμη μία φορά, επιστρέψαμε σπίτι τα ξημερώματα.

Την επόμενη μέρα τα πράγματα ήταν πιο χαλαρά. Πήγαμε για καφέ, που κράτησε ώρες με φίλους να έρχονται και να φεύγουν. Ήταν τρεις πολύ έντονες ημέρες και ακριβώς αυτό που χρειαζόμουν. Από κει και πέρα, οι μέρες που ακολούθησαν μέχρι και σήμερα, είναι μεν πιο ήρεμες αλλά αρκετά ευχάριστες, με διάφορους φίλους.

Τώρα πλέον νιώθω καλύτερα, είμαι πιο αισιόδοξος κι έχω δύναμη να αντιμετωπίσω τις δυσκολίες. Θυμώνω με τον εαυτό μου, που βυθίζομαι κάθε φορά τόσο εύκολα στη θλίψη και στη μιζέρια. Πρέπει να μάθω να αναγνωρίζω και να απολαμβάνω τα καλά πράγματα που έχω στη ζωή μου, όπως πχ τους φίλους μου. Κρατάω τα θετικά κι ελπίζω ότι τα καλύτερα θα έρθουν...

Κυριακή, 2 Νοεμβρίου 2014

100 χρόνια μοναξιά

Ο τίτλος του πολύ γνωστού βιβλίου του Marquez θα μπορούσε να είναι και ο τίτλος της ζωής μου. Μοναξιά, ένα δυσάρεστο συναίσθημα που σου τρώει σιγά σιγά τη ψυχή και καμιά φορά γίνεται τόσο ισχυρό που σε ισοπεδώνει. Αυτό το συναίσθημα με συνοδεύει σε όλη την πορεία της ζωής μου, ένα βάρος που δεν μπορώ να αποβάλλω από πάνω μου.

Είναι αβάσταχτη η θλίψη όταν διαπιστώνεις ότι έχεις φτάσει σε μία ηλικία και δεν έχεις καταφέρει να αποκτήσεις πολύ κοντινούς ανθρώπους στη ζωή σου ή τουλάχιστον ανθρώπους που να μπορούν να σου προσφέρουν αυτό που σου χρειάζεται. Σαν τιμωρία που δεν καταλαβαίνεις γιατί σου έχει επιβληθεί, να λαχταράς ένα πράγμα στη ζωή σου, την αγάπη, τη συντροφικότητα και αυτό ακριβώς να είναι που δεν μπορείς να βρεις, όσο απεγνωσμένα κι αν ψάχνεις. Και αρχίζεις να αναρωτιέσαι ποιο είναι το νόημα της ζωής όταν τη νιώθεις κενή; Που βρίσκεις τη δύναμη να συνεχίσεις;

Ποτέ δεν ήμουν πολύ δεμένος με την οικογένεια μου. Ιδιαίτερα με τον πατέρα μου, ήμασταν σαν ξένοι στο ίδιο σπίτι. Ευτυχώς με τα αδέρφια μου η κατάσταση ήταν κάπως καλύτερη αλλά όχι τέλεια. Πάντα υπήρχε ένας αόρατος τοίχος που έβαζε όρια στη σχέση μας. Ποτέ δεν μίλησα σε αυτούς για τα πολύ σημαντικά θέματα που με απασχολούσαν. Από τη στιγμή μάλιστα που μετακόμισα σε άλλη πόλη, είναι σαν να ζω δύο παράλληλες ζωές που δεν συνδέονται. Δεν έχουν σχεδόν καμία ιδέα του τι κάνω στην καθημερινότητα μου, με ποιους και γιατί. Σε όλο αυτό βέβαια έχει παίξει ρόλο και το θέμα της ομοφυλοφιλίας, το οποίο οδηγεί σε περισσότερα μυστικά και ψέματα. Ακόμα και αν κάποια στιγμή αποφάσιζα να βελτιώσω τις σχέσεις μας, θα αποτελούσε εμπόδιο εφόσον θα παρέμενε ένα σκοτεινό σημείο.

Μεγαλώνοντας, ελπίζεις ότι θα βρεις το άλλο σου μισό που θα σου χαρίσει την ευτυχία. Όσο βέβαια περνάνε τα χρόνια, καταλαβαίνεις ότι η θεωρία του "άλλου σου μισού" είναι περισσότερο κινηματογραφική ιδέα για ρομαντικές ταινίες παρά ρεαλιστική προσδοκία, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι δεν μπορεί να συμβεί. Στην πραγματικότητα όμως είναι δύσκολο να βρεις κάποιον, να ταιριάξετε και να πορευθείτε μαζί. Και σε αυτή την περίπτωση, η ομοφυλοφιλία κάνει τα πράγματα πολύ πιο δύσκολα. Αναγκάζεσαι να κρύβεσαι, να φοβάσαι και να νιώθεις ότι κάνεις κάτι παράνομο. Και δεν είναι μόνο αυτό. Μία gay σχέση είναι πιο δύσκολη από μία straight καθώς δεν υπάρχει κοινωνική δέσμευση και αναγνώριση, κάνοντας τα πράγματα πιο ρευστά. Η εμμονή με το σεξ, οι πειρασμοί των σεξουαλικών επιλογών και τα ρηχά πρότυπα, καθιστούν σχεδόν αδύνατη μία σταθερή, μονογαμική, ουσιώδη σχέση μεταξύ δύο ανδρών. Κι έτσι, το μόνο που έχω είναι ένα σύνολο από σύντομες, αποτυχημένες σχέσεις και ανώφελες γνωριμίες.

Μόνο καταφύγιο οι φίλοι ή όπως το λένε μερικοί, η οικογένεια που επιλέγεις. Οι άνθρωποι με τους οποίους μοιράζεσαι τη ζωή σου, που χαίρονται με τη χαρά σου και λυπούνται με τις λύπες σου. Ευτυχώς σε αυτό το κομμάτι υπήρξα πιο τυχερός. Έχω κάνει μερικές δυνατές και ουσιαστικές φιλίες. Για παράδειγμα, με τον κολλητό μου από το σχολείο μας συνδέει φιλία 20 ετών. Και πάλι όμως υπάρχουν φιλίες που καταστρέφονται, φθείρονται ή απλά σβήνουν στο πέρασμα των χρόνων. Φυσικά δεν εννοώ τους φίλους-γνωστούς, που θα πιείτε έναν καφέ, θα βγείτε για ένα ποτό και θα πείτε δυο τρεις χαζομάρες. Μιλάω για εκείνους τους ανθρώπους που σε θεωρούν οικογένεια και βάζουν εσένα πάνω από τον ίδιο τους τον εαυτό, τους οποίους μπορώ να μετρήσω στα δάχτυλα του ενός χεριού. Έχω χάσει κάποιους καλούς φίλους, είτε επειδή παντρεύτηκαν κι έκαναν οικογένεια, είτε επειδή μετακόμισαν στο εξωτερικό είτε επειδή απλά δεν μπορούμε να βρούμε κοινό τρόπο επικοινωνίας, οπότε αναγκαστικά χαλαρώνεις λίγο τους δεσμούς (όπως έγραψα στο προηγούμενο post).

Υπάρχουν πολλοί σημαντικοί άνθρωποι που χαίρομαι που τους έχω στη ζωή μου και πιστεύω τα αισθήματα είναι αμοιβαία. Λείπει όμως το κάτι παραπάνω, είτε αυτό λέγεται έρωτας είτε αδερφικός φίλος. Αυτός που δεν θα αφήσει μέρα να περάσει χωρίς να σου μιλήσει. Αυτός που θα κάνει θυσίες για σένα ή απλά θα είναι εκεί κάθε στιγμή για ότι χρειαστείς. Ίσως ζητάω πολλά αλλά απαιτώ να παίρνω αναλόγως με αυτά που δίνω. Δεν θέλω να κάνω εκπτώσεις απλά για να μη νιώθω ότι είμαι μόνος. Η μόνη λύση είναι να συνεχίσω να ελπίζω ότι θα βρω αυτό που ψάχνω αν και όσο περνάει ο καιρός απελπίζομαι όλο και περισσότερο. Ο μεγαλύτερος μου φόβος είναι να να ζήσω μία ζωή χωρίς νόημα, με τη μοναξιά μόνιμη συντροφιά μέχρι το τέλος...

Παρασκευή, 24 Οκτωβρίου 2014

Σύγκρουση με τον καλύτερο μου φίλο

Ο τελευταίος μήνας δεν ήταν καθόλου ευχάριστος για μένα. Βρισκόμουν σε μία μόνιμη κατάσταση νεύρων και στεναχώριας με ελάχιστες στιγμές χαράς. Ο λόγος είναι μία σύγκρουση που είχα με τον καλύτερο μου φίλο. Του είχα εμπιστευτεί κάποια πράγματα για τρίτους κι ενώ μου είχε υποσχεθεί ότι δεν θα πει τίποτα, μετά από ένα μικρό διάστημα δεν κρατήθηκε και άνοιξε το στόμα του. Θύμωσα πολύ αλλά και απογοητεύτηκα που αθέτησε την υπόσχεση του με αποτέλεσμα να χάσω την εμπιστοσύνη μου προς το πρόσωπο του. Μάλιστα, ενώ αυτό που έκανε με έφερε σε δύσκολη θέση, εκείνον αντίθετα τον ευνόησε, φανέρωσε δηλαδή μία εγωιστική πλευρά. Και σαν να μην έφταναν όλα αυτά, μία από τις συνέπειες της πράξης του, ήταν ένας άλλος φίλος μου να σταματήσει να μου μιλάει. Και μετά από όλα αυτά, δεν έδειξε στιγμή να μετανιώνει. Αντιθέτως, εξακολουθεί να πιστεύει ότι έκανε το σωστό και ότι δεν φταίει για το αποτέλεσμα.

Από τότε που έγινε αυτό, έχουμε περάσει ώρες μιλώντας και διαφωνώντας, χωρίς να μπορούμε να βρούμε μία άκρη. Η σχέση μας βέβαια πάντα ήταν έντονη και εκρηκτική. Συνέχεια πήγαινε κόντρα ο ένας στον άλλον. Με αφορμή το παραπάνω περιστατικό, προέκυψαν κάποια συμπεράσματα κι εγώ προσωπικά συνειδητοποίησα πράγματα που άθελά μου αγνοούσα. Οπότε τώρα κάνουμε ας πούμε μία νέα αρχή και χτίζουμε τη φιλία μας σε πιο γερές βάσεις καθώς ερμηνεύουμε διαφορετικά τις απαιτήσεις μίας φιλίας. 

Για μένα όμως εξακολουθεί να είναι ένα πλήγμα. Φαίνεται να με ακολουθεί μία κατάρα με τους ανθρώπους που έχω πιο κοντά. Πρώτα ο ένας κολλητός μου απομακρύνθηκε όταν βρήκε κοπέλα και έπειτα μετακόμισε στο εξωτερικό. Τώρα, ο πλέον καλύτερος μου φίλος πρόδωσε την εμπιστοσύνη μου και δημιούργησε ένα κενό ανάμεσα μας. Ήταν ο μόνος που μπορούσα να μιλήσω για ορισμένα πράγματα και τώρα αυτή η θέση έχει μείνει άδεια. Για εκείνον βέβαια τα πράγματα δεν είναι τόσο τραγικά. Είναι όμως γενικά πιο κλειστός χαρακτήρας, δύσκολα ανοίγεται και εκφράζει τα συναισθήματα του. Εγώ όμως έχω μάθει να μιλάω ελεύθερα, να εκφράζομαι και να μην βάζω όρια στις πιο προσωπικές μου σχέσεις.

Πιστεύω και ελπίζω ότι η σχέση μας θα αποκατασταθεί αλλά θα είναι με κάποιον τρόπο διαφορετική από πριν. Τον αγαπάω όμως και ξέρω ότι με αγαπάει και εκείνος. Πρέπει όμως να βρούμε έναν κοινό τρόπο επικοινωνίας. Εύχομαι  να πάνε όλα καλά...

Δευτέρα, 13 Οκτωβρίου 2014

Η Εσθονία ψήφισε το σύμφωνο συμβίωσης για ομόφυλα ζευγάρια

Η Εσθονία είναι το πρώτο πρώην σοβιετικό κράτος που ψήφισε το σύμφωνο συμβίωσης για άτομα του ιδίου φύλου, στις 9 Οκτωβρίου.

Το νομοσχέδιο, με 40 ψήφους υπέρ, 38 κατά και 23 αποχές ή απουσίες, παρέχει στα ομόφυλα ζευγάρια παρόμοια δικαιώματα με τα παντρεμένα straight ζευγάρια. 

Τα δύο τρίτα των Εσθονών συμφωνούν με τη νέα νομοθεσία, σύμφωνα με μια πρόσφατη δημοσκόπηση.

Το Κέντρο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων της Εσθονίας χαιρετίζει την κίνηση που έρχεται σε αντίθεση με τη γειτονική Ρωσία, η οποία ψήφισε νόμους που περιορίζουν τα δικαιώματα των ομοφυλοφίλων. 

Στο Κιργιστάν, μια άλλη πρώην σοβιετική δημοκρατία, υπάρχουν σκέψεις για νομοθεσία παρόμοια με της Ρωσίας που θα ποινικοποιεί την gay "προπαγάνδα". 

Σύμφωνα με τη νέα νομοθεσία της Εσθονίας - η οποία θα τεθεί σε ισχύ το 2016 - όσα ζευγάρια θα επιλέξουν το σύμφωνο συμβίωσης θα έχουν τις ίδιες κρατικές παροχές που παρέχονται και στα παντρεμένα ζευγάρια. Δεν θα έχουν όμως δικαίωμα υιοθεσίας παρότι θα μπορεί ο ένας σύντροφος να υιοθετήσει το βιολογικό παιδί του άλλου.

Τρίτη, 30 Σεπτεμβρίου 2014

12 λόγοι που ο gay γάμος θα έπρεπε να απαγορευτεί

1. Η ομοφυλοφιλία δεν είναι φυσική. Όπως και τα γυαλιά ηλίου και ο έλεγχος των γεννήσεων.

2. Οι ετεροφυλόφιλοι γάμοι είναι έγκυροι, επειδή μπορούν να παράγουν παιδιά. Ο gay γάμος δεν πρέπει να γίνει νόμιμος αφού δεν παράγει παιδιά. Όπως επίσης τα ζευγάρια με πρόβλημα γονιμότητας και τα ηλικιωμένα ζευγάρια!

3. Οι gay γονείς θα κάνουν gay παιδιά, όπως και οι straight γονείς κάνουν straight παιδιά.

4. Ο ετεροφυλόφιλος γάμος θα χάσει το νόημα του, όπως πχ ο γάμος της Britney Spears που κράτησε 55 ώρες!

5. Ο ετεροφυλόφιλος γάμος έχει μείνει αναλλοίωτος μέσα στους αιώνες και δεν πρέπει να αλλάξει τώρα. Όπως πχ. οι γυναίκες συνεχίζουν να αποτελούν ιδιοκτησία των ανδρών, οι μαύροι δεν μπορούν να παντρευτούν λευκές γυναίκες και το διαζύγιο είναι παράνομο.

6. Ο gay γάμος θα πρέπει να γίνει νόμιμος όταν κρίνει το κράτος ότι χρειάζεται. Επειδή πάντα τα κράτη φροντίζουν για τα συμφέροντα των πολιτών.

7. Ο gay γάμος δεν υποστηρίζεται από τη θρησκεία. Σε μια θεοκρατία, όπως η δική μας, οι αξίες μιας θρησκείας επιβάλλονται σε ολόκληρη τη χώρα. Γι αυτό κι έχουμε μόνο μία θρησκεία στη χώρα μας.

8. Ο gay γάμος θα ενθαρρύνει τους άνδρες να γίνουν gay. Όπως αν κάνεις παρέα με ψηλούς ανθρώπους σε κάνει ψηλό.

9. Νομιμοποιώντας το γάμο ομοφυλοφίλων θα ανοίξει η πόρτα σε όλες τι τρελές απαιτήσεις. Οι άνθρωποι μπορεί να θέλουν να παντρευτούν ακόμη και τα κατοικίδια ζώα τους, επειδή ως γνωστόν ένας σκύλος έχει νομική υπόσταση και μπορεί να υπογράψει μια άδεια γάμου.

10. Τα παιδιά δεν θα γίνουν πετυχημένα χωρίς ένα ανδρικό κι ένα γυναικείο πρότυπο στο σπίτι. Γι αυτό και θα έπρεπε να απαγορεύονται επίσης οι μονογονεϊκές οικογένειες.

11. Ο gay γάμος θα αλλάξει τα θεμέλια της κοινωνίας. Ο γάμος άνδρα-γυναίκας υπάρχει από την αρχαιότητα και δεν θα έπρεπε να αλλάξει. Όπως δεν άλλαξαν τα δικαιώματα των γυναικών, των μαύρων κτλ.

12. Το σύμφωνο συμβίωσης, το οποίο παρέχει τα περισσότερα από τα ίδια οφέλη με το γάμο αλλά με διαφορετική ονομασία, είναι καλύτερο επειδή η λογική του "διαφορετικοί, αλλά ίσοι" είναι πάντα συνταγματική. Τα ξεχωριστά σχολεία για Αφροαμερικάνους λειτούργησαν εξίσου καλά όπως θα γίνει και με τους ξεχωριστούς γάμων gay και λεσβιών.

Σε ελεύθερη μετάφραση από κείμενο που βρήκα στο internet.

Δευτέρα, 22 Σεπτεμβρίου 2014

16ο Διεθνές Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης ΓκΛΑΤ Ταινιών

16ο ΔΙΕΘΝΕΣ ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ ΓκΛΑΤ ΤΑΙΝΙΩΝ
Μουσείο Κινηματογράφου – Ταινιοθήκη Θεσσαλονίκης, 19 - 28 Σεπτεμβρίου 2014
Το Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης στο πλαίσιο της ετήσιας δραστηριότητάς του, συνδιοργανώνει με τη μη κερδοσκοπική εταιρία Σύμπραξη για το Κοινωνικό Φύλο το 16ο Διεθνές Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης ΓκΛΑΤ (Γκέι, Λεσβιακών, Αμφισεξουαλικών και Τρανσεξουαλικών, Διεμφυλικών) Ταινιών, οι κινηματογραφικές εκδηλώσεις του οποίου θα πραγματοποιηθούν από τις 19 έως τις 28 Σεπτεμβρίου 2014, στην αίθουσα Τάκης Κανελλόπουλος τουΜουσείου Κινηματογράφου - Ταινιοθήκης Θεσσαλονίκης.

Το 16ο Διεθνές Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης ΓκΛΑΤ Ταινιών προβάλλει ταινίες μυθοπλασίας και ντοκιμαντέρ μικρού και μεγάλου μήκους από 23 χώρες (Αυστραλία, Αυστρία, Βραζιλία, Γαλλία, Γερμανία, Ελβετία, Ελλάδα, Ηνωμένο Βασίλειο, ΗΠΑ, Ισπανία, Ισραήλ, Καζακστάν, Καμερούν, Ολλανδία, Κίνα, Νορβηγία, Νότια Αφρική, Πακιστάν, Ρωσία, Σερβία, Σλοβενία, Σουηδία, Τουρκία). Στόχοι της διοργάνωσης είναι η γνωριμία με τα κοινωνικά, ιδεολογικά και πολιτικά ζητήματα που αφορούν στο φύλο, η ανάλυση της σκέψης και των συναισθημάτων σε θέματα έρωτα και κοινωνικού φύλου, η κοινωνικοποίηση της ατομικότητας, η αλληλεγγύη με πρόσωπα που υφίστανται τη βία και την άγνοια και, τέλος, η παγκόσμια συνεργασία για τη μετατροπή των επιθυμιών των ανθρώπων σε αιτήματα και δικαιώματα, αξιοποιώντας καλές πρακτικές άλλων χωρών.

Το φεστιβάλ φιλοξενεί επίσης τρία αφιερώματα: Καταστολή (21/9), Νεολαία / HIV-AIDS (22-25/9, συμπεριλαμβανομένων και προβολών με ελεύθερη είσοδο) και Κοινωνικό φύλο (28/9). Παράλληλα, το πρόγραμμα της διοργάνωσης πλαισιώνεται από συζητήσεις με προσκεκλημένους σκηνοθέτες, διαλέξεις ερευνητών για την ομοφυλοφιλία και το κοινωνικό φύλο, καθώς και εργαστήριο σεναρίου. 

Το 16ο Διεθνές Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης ΓκΛΑΤ ταινιών πραγματοποιείται με την υποστήριξη των ακόλουθων φορέων: Θεσσαλονίκη Ευρωπαϊκή Πρωτεύουσα Νεολαίας 2014, Πρεσβείες της Αυστρίας, της Νορβηγίας και της Σουηδίας, Γενικό Προξενείο της Γαλλίας στη Θεσσαλονίκη, Γενικό Προξενείο των ΗΠΑ στη Θεσσαλονίκη, Γερμανικό Ινστιτούτο Goethe της Θεσσαλονίκης, Γαλλικό Ινστιτούτο της Θεσσαλονίκης και Νορβηγικό Ινστιτούτο της Αθήνας.

Το πρόγραμμα των ταινιών εδώ.

Πέμπτη, 11 Σεπτεμβρίου 2014

Μύκονος, ο παράδεισος των gay!

Μετά τις γενικές εντυπώσεις από τη Μύκονο, σειρά έχει να γράψω για το gay κομμάτι. Πολύ γρήγορα αντιλαμβάνεσαι το έντονο gay στοιχείο που επικρατεί στο νησί. Από τον κόσμο που κυκλοφορεί αλλά και από τα ζευγάρια ανδρών που περπατάνε πιασμένοι χέρι χέρι. Βέβαια αυτό δεν το έβλεπα τόσο συχνά όσο περίμενα.

Οι άντρες
Ένα περίεργο πράγμα στη Μύκονο είναι ότι δεν βλέπεις άσχημους άνδρες. Ίσως ένα 5% μόνο. Σχεδόν όλοι τους, ανεξαρτήτως ηλικίας ή καταγωγής, ήταν γυμνασμένοι, μαυρισμένοι, αποτριχωμένοι με ωραίο στυλ. Σαν μοντέλα. Και πολλοί από αυτούς κυκλοφορούσαν ημίγυμνοι. Πραγματικά σαν gay παράδεισος! Κάποιοι βέβαια είχαν φτάσει σε υπερβολικό σημείο, τέρμα φουσκωμένοι, προφανώς από τις ατελείωτες ώρες στα γυμναστήρια και από τα αναβολικά. Όπως λέγαμε μεταξύ μας για πλάκα, οι άνδρες της Μυκόνου αποτελούν μία ξεχωριστή φυλή.

Νυχτερινή διασκέδαση
Μύκονος σημαίνει ξέφρενη διασκέδαση αλλά όσον αφορά το gay κομμάτι περίμενα περισσότερα. Τα gay bar ήταν μόλις τρία. Τουλάχιστον αυτά ξέραμε εμείς τα οποία ήταν τα πιο γνωστά. Και τα τρία είναι μαζί, το ένα δίπλα στο άλλο. Το Babylon, το Cooh και το διάσημο Jackie O. Σαν μαγαζιά δεν είναι άσχημα. Βρίσκονται σε ωραίο σημείο, δίπλα στη θάλασσα, κοντά σε ένα μέρος όπου γίνεται cruising, με καλή μουσική και ωραίο κόσμο. Το κακό είναι ότι ήταν ασφυκτικά γεμάτα, ειδικά το Jackie O. Κυριολεκτικά ο ένας πάνω στον άλλον, δεν μπορούσες να κουνηθείς και έκανες μπάνιο στον ιδρώτα. Για μένα αυτό δεν είναι διασκέδαση αλλά ταλαιπωρία.

Γίνονται επίσης κάποια πάρτι όπως π.χ. το XLsior Festival, το οποίο γινόταν τις μέρες που ήμουν εκεί, αλλά το κόστος είναι κάπως υψηλό. Για το συγκεκριμένο φεστιβάλ, ήρθαν 3000 άτομα από όλη την Ευρώπη με κρουαζιερόπλοιο.

Cruising places
Για αυτούς που δεν ξέρουν, cruising places είναι τα μέρη που πάνε διάφοροι άνδρες για να κάνουν σεξ. Είχα τη χαρά να γνωρίσω δύο τέτοια σημεία στη Μύκονο, ως παρατηρητής πάντα. Το πρώτο είναι στην παραλία Ελιά. Αφού περάσει κανείς το beach bar και τις ξαπλώστρες, φτάνει στα βράχια. Πίσω από αυτά τα βράχια, υπάρχει ένα αποκλεισμένο κομμάτι όπου κάνουν γυμνισμό. Πιο πέρα ακόμα, ανάμεσα στα βράχια και λίγο πιο ψηλά, γίνονται τα... ακατονόμαστα. Κολυμπώντας, έβλεπα τους διάφορους γυμνούς άντρες που έκαναν ηλιοθεραπεία όπως επίσης και μία τετράδα ανδρών, όπου τις έπαιζαν και ο ένας έπαιρνε πίπα στους υπόλοιπους. Όταν βγήκα από το νερό, επιστρέφοντας στο σημείο που είχαμε κάτσει, είδα άλλους τρεις αυτή τη φορά να κάνουν σεξ, στα ανοιχτά, προσφέροντας θέαμα σε όποιους περνούσαν από το σημείο. Βρήκα κι εγώ την ευκαιρία να κάνω γυμνός μπάνιο, αφήνοντας το μαγιό μου σε ένα βράχο. Πραγματικά ή αίσθηση είναι μοναδική και δυστυχώς δεν μπορώ να το κάνω συχνά.

Το δεύτερο σημείο είναι η ξακουστή Παραπορτιανή, μία εκκλησία(!), πολύ κοντά στα gay bar όπως προανέφερα. Εκεί γίνεται χαμός. Στο μπροστινό μέρος μαζεύεται αρκετός κόσμος. Άνδρες πάνε κι έρχονται μέχρι τα ξημερώματα, σαν μέλισσες γύρω από το μελίσσι. Πολλοί την αράζουν εκεί με μπύρες. Είναι κάτι σαν προθάλαμος. Υπάρχουν δυο τρία μικρά περάσματα που οδηγούν στην πίσω μεριά, στα βράχια, δίπλα στη θάλασσα, με ελάχιστο φωτισμό όπου και πάλι γίνονται τα... αίσχη! Μαζεύονται ανά σημεία 3, 5, 10, ακόμα και παραπάνω και κάνουν μεταξύ τους διάφορα. Κάποιοι συμμετέχουν, άλλοι περιμένουν να πάρουν σειρά ή απλά βλέπουν, όπως εγώ. Όλα αυτά που παρακολουθούσα στις τσόντες, τα έβλεπα μπροστά μου, σε απόσταση ενός μέτρου. Τύπους να παίρνουν πίπες, να πηδιούνται κτλ.

Ήταν πραγματικά ένα πολιτισμικό σοκ για μένα. Μου είχαν πει οι φίλοι μου τι συμβαίνει όμως άλλο να τα ακούς και άλλο να τα βλέπεις ζωντανά.

Οι ομοφοβικοί
Αυτό που δεν θα περίμενε κανείς να συναντήσει στη Μύκονο είναι ομοφοβικές και κομπλεξικές αντιδράσεις. Όταν πας στη Μύκονο, ξέρεις τι να περιμένεις, οπότε αν έχεις πρόβλημα με τους gay, γιατί να επιλέξεις αυτό τον προορισμό; Ή τουλάχιστον κράτα τις απόψεις σου για σένα και μην τις εκφράζεις. Όπως π.χ. μία παρέα κύπριων, όπου ο ένας με ρώτησε αν "έχει πολλούς πούστηδες το νησί"! Του απάντησα πως έχει και ότι είμαι κι εγώ ένας από αυτούς. Ξαφνιάστηκε, δεν περίμενε τέτοια απάντηση. Σιγά μη φοβόμουν να του το πω. Όπως και κάποιοι ντόπιοι, τους οποίους δεν θα αποκαλούσα ομοφοβικούς αλλά θα έλεγα ότι δεν έχουν ακόμα εξοικειωθεί πλήρως με την έννοια της ομοφυλοφιλίας.

Συμπέρασμα
Δεν μπορώ να αποφασίσω αν μου αρέσει ή όχι αυτό που γίνεται στη Μύκονο. Είναι μεν ενδιαφέρων αλλά δεν είναι για όλους. Ήμουν ανοιχτός στο ενδεχόμενο, εάν προέκυπτε κάτι καλό, να ενδώσω. Ποιος δεν θέλει να ζήσει ερωτικές περιπέτειες στις διακοπές; Αν όμως γενικά οι ξεπέτες θεωρούνται ψυχρές, τότε αυτό είναι τελείως απρόσωπο. Δεν είσαι παρά μία τρύπα για τον άλλον. Μπορεί να κάνεις οτιδήποτε με κάποιον και την άλλη μέρα να σε δει και να μην σε αναγνωρίσει καν! Επειδή πήγα στην Μύκονο, δεν θα έκανα σεξ μόνο και μόνο για να λέω ότι το έκανα. Επιπλέον, υπάρχει πάντα ο κίνδυνος να κολλήσεις κάποιο σεξουαλικώς μεταδιδόμενο νόσημα. Δεν κρίνω αυτούς που το κάνουν, ούτε αποκλείω το ενδεχόμενο στο μέλλον να τα κάνω κι εγώ. Όμως στη συγκεκριμένη περίπτωση, δεν το ήθελα. Πάντως σαν εμπειρία, αυτά που είδα και έζησα θα μου μείνουν αξέχαστα.