Κυριακή, 28 Σεπτεμβρίου 2008

Η μετακόμιση

Αυτή τη στιγμή είμαι πίσω στο πατρικό μου. Θα ακουστεί υπερβολικό αλλά ήδη νιώθω κάπως απόμακρα σε αυτό το σπίτι. Και μόνο που νοίκιασα γκαρσονιέρα στη Θεσσαλονίκη, παρόλο που είναι άδεια και δεν έχω μείνει καθόλου εκεί, νιώθω εκείνο ως δικό μου σπίτι τώρα. Η μετακόμιση όπως το περίμενα, έχει αρκετή ταλαιπωρία, σωματική και ψυχολογική. Ειδικά αν εμπλέκονται οι γονείς και λένε τα δικά τους. Θέλουν να βοηθήσουν φυσικά αλλά φέρνουν την καταστροφή με το παραμικρό. Ευτυχώς όλα μπήκαν σε μια σειρά. Αύριο θα πάνε τα έπιπλα και όλα τα βασικά με μεταφορική και μέσα στην εβδομάδα θα μου φέρουν οι γονείς μου τα δευτερεύων.

Είμαι πολύ ενθουσιασμένος. Ένα δικό μου μέρος, φτιαγμένο όπως μου αρέσει ήταν πάντα το ονειρό μου. Όσο περνάει ο καιρός, θα γίνεται ακόμα καλύτερο. Προς το παρόν, είναι πολλά αυτά που πρέπει να γίνουν. Βλέπω το δωματιό μου να αδειάζει και μαζί με χαρά νιώθω και λίγο φόβο. Τέρμα τα ψέματα. Φεύγω από την οικογενειακή θαλπωρή, χάνω την σιγουριά και την ασφάλεια. Είναι μεγάλο βήμα για έναν νέο να φεύγει από το σπίτι. Αλλά έχω εμπιστοσύνη στον εαυτό μου. Πιστευώ ότι θα τα καταφέρω.

Ό πατέρας μου δείχνει άνετος και είναι πρόθυμος να βοηθήσει όπως μπορεί. Διακρίνω όμως κάποιες στιγμές ότι είναι ενοχλημένος και προβληματισμένος. Το πρωί μου είπε πως αν τελικά δεν τα καταφέρω, να γυρίσω πίσω και να μην αναλώνομαι σε πρόχειρες δουλειές, ξοδεύοντας χρόνο και χρήμα μόνο και μόνο για να είμαι στην Θεσσαλονίκη. Αυτό θα είναι το καλύτερο για εκείνον. Ελπίζω να μην φτάσω ως εκεί. Τώρα ακόμα είναι δύσκολη περίοδος. Ότι είναι να γίνει, θα γίνει.

Πέμπτη, 25 Σεπτεμβρίου 2008

Τι με λες;

Πρώτη φορά μέσα σε τόσο λίγο διάστημα έγιναν τόσες (θετικές) αλλαγές στην ζωή μου. Είμαι εδώ και τέσσερις μέρες στην Θεσσαλονίκη, με φιλοξενει ένας φίλος μου. Τις δύο πρώτες μέρες τις αφιερώσαμε στην διασκεύαση. Όχι ιδιαίτερα πράγματα αλλά περάσαμε καλα.

Σήμερα πήγα πρώτη μέρα στην δουλεια. Είναι κάτι προσωρινό και απλό αλλά για 1- 2 μήνες καλά είναι. Επιπλέον σήμερα έκλεισα και το σπίτι, με τα κλειδιά στο χέρι. Είναι μεγαλούτσικο, κοντά στο κέντρο, με ατομική θέρμανση απλά είναι κάπως παλιό, γι' αυτό άλλωστε είναι και πολύ φτηνό. Επιτέλους έχω το δικό μου σπίτι.

Το μόνο που μένει τώρα είναι να γίνει και η μετακόμιση. Πλησιάζει μεγάλη ταλαιπωρία, ειδικά τώρα που έχω και την δουλειά, θα τρέχω σαν τρελός αλλά αξίζει ο κόπος. Αύριο επιστρέφω σπίτι για να πάρω τα πρώτα πράγματα. Θα επιστρατεύσω οικογένεια και φίλους για να τελειώσω μια ώρα νωρίτερα.

Είμαι πολύ ικανοποιημένος με τον εαυτό μου, που είχα έναν στόχο, τον κυνήγησα και τα κατάφερα, χωρίς να αφήσω κάτι να με εμποδίσει. Μέχρι τώρα όλα πάνε μια χαρά και δεν βλέπω τον λόγο γιατί αυτό να αλλάξει. Επιτέλους αρχίζει η νέα μου ζωή όπως την φανταζόμουν. Είμαι Σαλονικιός σε λεω!!!

ΥΓ 1. Έκανα coming out στον φίλο μου που με φιλοξενεί. Λεπτομέρειες σε επόμενο post.

ΥΓ 2. Συνάντησα τυχαία τον "πρωήν" που σπουδάζει Θεσσαλονίκη. Έπεται συνέχεια.

Παρασκευή, 19 Σεπτεμβρίου 2008

Πίνω και μεθώ

Σήμερα όλη μέρα είχα πονοκέφαλο (ευτυχώς τώρα μου πέρασε) από το χτεσινό ξενύχτι. Πήγαμε για μεζέ και κρασάκι, πολύ κρασάκι. Ύστερα κάναμε και μια βόλτα από τα bar και συνεχίσαμε την οινοποσία. Είχα καιρό να πιω τόσο πολύ και ψιλομέθυσα, όπως όλοι μας δηλαδή. Αλλά πέρασαμε πολύ ωραία. Θα έχω να θυμάμαι όμορφες στιγμές με τους φίλους μου, τώρα που θα φύγω. Κάτι μου λέει ότι θα χαθούμε, παρόλο που δεν πάω πολύ μακριά. Μόνο με τον έναν, που είμαστε σαν αδέρφια, είναι σίγουρο ότι δεν πρόκειται να χωρίσουμε ποτέ.

Εκεί στην ταβέρνα που ήμασταν, παρατηρούσα στα διπλανά τραπεζάκια, μερικά ζευγαράκια. Ήταν όμορφη εικόνα, δύο άτομα να μιλάνε, να αγγίζονται, να γελάνε και κυρίως να βλέπεις στα μάτια τους την αγάπη που ένιωθε ο ένας για τον άλλο. Ζήλεψα είναι η αλήθεια. Έχω ζήσει ελάχιστες τέτοιες στιγμές και μου λείπουν πολύ. Εϊμαι ευγνώμων που ήμουν με τους φίλους εκεί και περνούσαμε καλά. Για μένα πάνω απ' όλα στη ζωή είναι η φίλοι. Αλλά όπως είναι φυσικό, αυτό που δεν έχω, είναι αυτό που με πονάει.

Τον τελευταίο καιρό δεν τα σκεφτόμουν πολύ αυτά τα θέματα. Είχα άλλες έννοιες. Αλλά κάπου κάπου αναδύονται συναισθήματα μοναξιάς και θλίψης. Και στο θέμα των σχέσεων είχα επίσης σαν σωτήρια λύση, την Θεσσαλονίκη. Τώρα όμως φοβάμαι μήπως κι εκεί δεν βρω αυτό που ψάχνω. Κάποιον που να τον αγαπάω και να με αγαπάει και να περνάμε καλά μαζί.

Σχετικά με το θέμα της Θεσσαλονίκης, οι προετοιμασίες προχωράνε σταθερά και την Δευτέρα πιθανότατα να πάω να μείνω στον φίλο μου και να αρχίσει το ψάξιμο δουλειάς και σπιτιού. Όσο η μετακόμιση ήταν απλά ένα όνειρο, ήμουν ενθουσιασμένος και πολύ αισιόδοξος. Τώρα όμως που βρίσκομαι ένα βήμα πριν την πραγματοποίηση, έχω πολύ άγχος και αγωνία. Και το διαδικαστικό κομμάτι μιας μετακόμισης είναι πολύ κουραστικό. Αλλά τα αγαθά κόποις κτώνται.

Δευτέρα, 15 Σεπτεμβρίου 2008

Κορυφαίες ατάκες από ελληνικές ταινίες

Πολλά τα λεφτά Άρη


Όχι άλλο κάρβουνο!



Γυρίσατε;



Φέρε μια πορτοκαλάδα ρε. Από πορτοκάλια;



Στάσου μύγδαλα!



Τη χούφτωσες; χούφτωσ' την!



Έχω και κότερο. Πάμε μια βόλτα;



Να φάω τα κοκκαλά μου...



Λούλα, παντόφλες...



Το προφιτερόλ



Άπονε...

Αντίο καλοκαιράκι...

Χτες, με την παρέα μου είχαμε reunion. Μετά από σχεδόν ένα ολόκληρο καλοκαίρι, μαζευτήκαμε όλοι μαζί. Επιστρέψαμε όλοι στην βάση μας. Πήγαμε στην Καστοριά για καφέ και μπύρες. Όποιος έχεί επισκεφτεί την Καστοριά, ξέρει πόσο όμορφη πόλη είναι, με τα παραδοσιακά σπίτια και τα bar να έχουν θέα στη λίμνη. Περάσαμε πολύ καλά.

Δυστυχώς όμως ο καιρός τις τελευταίες δυο μέρες είναι χάλια. Η ζέστη και ο καυτός ήλιος αντικαταστάθηκε από συννεφιά, δυνατό αέρα και βροχές. Πρέπει πλέον να παραδεχτώ μέσα μου αυτό που δεν ήθελα. Το καλοκαίρι τελείωσε. Λατρεύω το καλόκαίρι, όπως και οι περισσότεροι φαντάζομαι. Υπομονή μέχρι τον επόμενο χρόνο. Ευτυχως όμως ο φετινός χειμώνας επιφυλάσσει πολλές ευχάριστες αλλαγές για μένα κι έτσι η διαθεσή μου συνεχίζει να είναι ανεβασμένη.

Να μην είμαι αχάριστος όμως. Μπορεί πέρυσι να μην πήγα διακοπές και να την έβγαλα μόνο με διήμερα και τριήμερα, αλλά φέτος χόρτασα από διακοπές. Ο απολογισμός: Δέκα μέρες στην Κέρκυρα, ένα τετραήμερο στην Χαλκιδική κι ένα στην Κατερίνη, χώρια και τις ημερίσιες εκδρομές μας εκεί. Και πολλές σύντομες επισκέψεις στην Θεσσαλονίκη. Δεν παραπονιέμαι. Τώρα όμως τέρμα η καλοπέραση. Εϊναι ώρα να βάλω τα πράγματα σε μια σειρά.

Καλό Χειμώνα

(την μισώ αυτή την ευχή...)

Σάββατο, 13 Σεπτεμβρίου 2008

10 μέρες...

Σήμερα νιώθω κάπως παράξενα. Πάσχω απο μια ελαφριά μορφή μελαγχολίας και δεν ξέρω το γιατί. Δεν έγινε κάτι συγκεκριμένο. Τόσο καιρό η διαθεσή μου ήταν στα ύψη. Σαν τους αλκολικούς στην αποτοξίνωση. Ξέρω ότι κάποια στιγμή θα παρεκτραπώ.

Μάλλον φταίει που δεν είμαι ικανοποιημένος με τη ζωή μου μέχρι τώρα. Νιωθω σαν να έχω χάσει πολλά από τη ζωή μου, κι ας είμαι μόνο 23χρ. Αυτά τα χρόνια τα θεωρώ χαμένο χρόνο. Δεν έχω ζήσει τις τρελές εμπειρίες. Αν η ζωή μου γινόταν ταινία, θα ήταν από αυτές του Αγγελόπουλου, που σε παίρνει ο ύπνος πριν τελειώσει. Δεν είναι ότι δεν έχω κάνει πράγματα, αλλά όχι όσα θα ήθελα. Αλλά ξέρω ότι έχω όλο το χρόνο μπροστά μου και αυτό με παρηγορεί.

Κατά τ' άλλα είμαι σε μια πολύ καλή φάση, αν και λίγο αγχωμένος. Αποφάσισα επιτέλους να προχωρήσω στο σχέδιο "Θεσσαλονίκη". Αφού διαπίστωσα ότι με τα πέρα δώθε για συνεντεύξεις δεν γίνεται τίποτα, παρά μόνο να ταλαιπωρούμαι, αποφάσισα να μετακομίσω και να ψάχνω από εκεί. Είναι τολμηρή κίνηση να πάω σε μια άλλη πόλη, χωρίς να έχω καν δουλειά, αλλά η ζωή μερικές φορές θέλει ρίσκο για να πετύχεις. Αλλά είμαι αισιόδοξος. Στην αρχή θα βολευτώ με οτιδήποτε. Αρκεί να φύγω. Στην αρχή ξέρω ότι θα είναι δύσκολα, αλλά μετά ποιος με πιάνει. Θα μπορέσω να κάνω πράγματα που πάντα ήθελα και που δεν μπορούσα να κάνω εδώ. Και θα είμαι κοντά στους πολύ καλούς φίλους που έχω εκεί.

Και μόνο στην σκέψη να μείνω εδώ, τρελαίνομαι. Δεν αντέχω άλλο αυτή την πόλη, τους ανθρώπους της, οι γονείς μου με κουράζουν... Θέλω να αλλάξουν όλα, να κάνω ένα καινούργιο ξεκίνημα και να είναι τα πράγματα όπως τα θέλω εγώ. Πιστεύω ότι μπορώ να πετύχω πολλά και εδώ χαραμίζομαι.

Οπότε, αν όλα πάνε καλά, σε περίπου 10-15 μέρες θα είμαι έτοιμος να πάρω τις βαλίτσες μου και να φύγω. Το μόνο που με αγχώνει είναι ο πατέρας μου. Αφού πέρασε το πρώτο σοκ, που θέλω να φύγω, τώρα αν ακούσει ότι θα φύγω χωρίς να έχω καν βρει δουλεία, θα φρικάρει. Αλλά αν ακολουθήσω το δικό του σκεπτικό, θα ζω με τους γονείς μου μέχρι τα 35. Να μου λείπει το βύσσινο. Πάω να ετοιμάσω βαλίτσες...

Παρασκευή, 12 Σεπτεμβρίου 2008

Επεξεργασία εικόνας online

Ανακάλυψα σήμερα τυχαία στο internet ένα online πρόγραμμα για επεξεργασία εικόνας, το Pixlr, το οποίο θυμίζει πάρα πολύ το photoshop, με λιγότερες ασφαλώς δυνατότητες. Παρόλα αυτά, είναι πολύ καλά σχεδιασμένο και παρέχει τα βασικά εργαλεία που έχουν αυτού του είδους τα προγράμματα και μια μικρή, προς το παρόν, ποικιλία εφε. Είναι πολύ βολικό για όσους δεν έχουν κάποιο άλλο σχετικό πρόγραμμα ή το pc τους δεν έχει τις επιδόσεις που χρειάζονται. Είναι εντελώς δωρεάν χωρις καν να πρέπει να κάνεις εγγραφή. Επιπλέον, ανοίγει κατευθείαν, καθώς είναι πολύ ελαφρύ πρόγραμμα.

Στην ιστοσελίδα αναφέρεται ότι το πρόγραμμα θα ανανεώνεται συνεχώς, με μια σειρά νέων εργαλείων και δυνατοτήτων, να είναι ήδη στην φάση της δημιουργίας. Αξίζει σίγουρα μια ματιά. Προσωπικά πιστεύω ότι θα μου φανεί πολύ χρήσιμο.

Η ιστοσελίδα εδώ. Για να μπεις στο πρόγραμμα, κάνε κλικ στο "Jump in".

Βραβείο καλύτερου σχολιαστή blog

απονέμεται στον

Hfaistiwna

ο οποίος, πρώτος και καλύτερος, αφήνει σχόλια σε κάθε post που ανεβάζω. Με τιμάει πολύ το ενδιαφέρον σου για το blog μου και σε ευχαριστώ.

Και φυσικά και όλους όσους αφιερώνουν λίγο από το χρόνο τους για να διαβάσουν το blog.

Πέμπτη, 11 Σεπτεμβρίου 2008

100ο post


Είμαι πολύ συγκινημένος. Ήμουν έτοιμος να γράψω στο blog όταν ξαφνικά συνειδητοποίησα ότι είναι το 100ο post. Η αλήθεια είναι ότι ξεκίνησα το blogging από περιέργεια και μόνο, καθώς γινόταν πολύ ντόρος για αυτό . Μετά από λίγο καιρό το παράτησα, όμως επέστρεψα και συνεχίζω από τότε. Ελπίζω να φτάσω καποτε τα χίλια post. Το blogging είναι σαν ψηφιακός ψυχολόγος για μένα και μέσω αυτού, έχω κάνει αρκετούς online φίλους. Μέσω του blog επίσης γνώρισα και τον Α. που, ασχέτως την κατάληξη, χάρηκα που τον γνώρισα. Πάω για τα 200ο τώρα.

--------------------------------------------------------------------------------------------

Τρίτη, 9 Σεπτεμβρίου 2008

Κολλημένος με το Lost

Έχω πάθει εξάρτηση, όπως και πάρα πολλοί άλλοι με το Lost. Είναι μία από τις αγαπημένες μου ξένες σειρές, όχι ότι βλέπω ελληνικές... Υπάρχουν πολλές θεωρίες για τα περίεργα που συμβαίνουν στο νησί και μία από τις επικρατέστερες είναι εδώ και συμπληρωματικά εδώ. Με λίγα λόγια, εξηγεί ότι όλα γίνονται, λόγω ταξιδιών στο χρόνο μέσω του νησιού. Στην ιστοσελίδα εξηγείται με πολλές λεπτομέρειες η θεωρία και το πως συνδέονται όλα αυτά με τα διάφορα περιστατικά. Είναι αρκετά πειστική θεωρία. Ο 5ος κύκλος ξεκινάει στις αρχές του 2009.




Facebook song

TV clips

Λόγω έλλειψης θεμάτων για να γράψω στο blog, διάλεξα μερικά clip από τις καλύτερες, κατά την γνώμη μου, ελληνικές σειρές. Απολαύστε.

















Κυριακή, 7 Σεπτεμβρίου 2008

Γάμοι ομοφυλόφιλων

Μία ενδιαφέρον σελίδα για τον γάμο των ομοφυλόφιλων σε διάφορες χώρες. Κάνε κλικ εδώ.

Σάββατο, 6 Σεπτεμβρίου 2008

Και πάλι μόνος

Όπως φαίνεται και από τον τίτλο του post είμαι και πάλι ελεύθερο πουλί. Δεν έγινε καμία παρεξήγηση με το μωρό μου όπως την άλλη φορά, ούτε χωρίσαμε. Απλά δεν είμασταν ποτέ μαζί, όπως έχω πλέον συνειδητοποιήσει. Αυτό που νομίζαμε ότι είχαμε ήταν μία ψευδαίσθηση, αποτέλεσμα της μεγάλης ανάγκης που είχαμε και οι δυο να βρούμε κάποιον και να κάνουμε μία σχέση. Το μόνο ουσιαστικό και πραγματικό ήταν η συναντηση μας. Από τότε είμαστε χώρια και απλά προσπαθούσαμε να δημιουργήσουμε αισθήματα που δεν πρόλαβαν να αναπτυχθούν όταν ήμασταν μαζί.

Το "μωρό" μου είναι ένα πολύ ξεχωριστό άτομο. Μου άρεσε πραγματικά και χαίρομαι που τον γνώρισα. Απλά πρέπει να αφήσουμε την κατάσταση να εξελιχθεί από μόνη της. Όταν πάω Θεσσαλονίκη (σύντομα), θα μπορέσουμε ελπίζω, να ξεκαθαρίσουμε αυτό που συμβαίνει μεταξύ μας.

Από την αρχή δεν ήταν πολύ εκδηλωτικός και το δέχτηκα. Αλλά όταν είσαι καιρό χώρια και παρακαλάς (λέμε τώρα) τον άλλον για ένα τηλεφώνημα κάτι δεν πάει καλά. Εγώ είχα όλη την καλή διάθεση αλλά μέχρι ένα σημείο. Εξάλλου, δεν μπορώ να πω ότι ήταν ακριβώς αυτό που έψαχνα.

Προς το παρόν απολαμβάνω την μοναξιά μου.

Παρασκευή, 5 Σεπτεμβρίου 2008

YouTube in 1985

Lakeview Terrace

Υπόθεση
Ένα νιόπαντρο ζευγάρι μετακομίζει στο σπίτι των ονείρων του. Αλλά όπως αποδεικνύεται ο γείτονας του διπλανού σπιτιού είναι λίγο βαρεμένος και τους κάνει τη ζωή δύσκολη. Έλα όμως που ο τύπος είναι και μπάτσος και έτσι δεν μπορούν να απευθυνθούν στην αστυνομία. Γι' αυτό αποφασίζουν να περάσουν στην αντεπίθεση η οποία έχει άσχημα αποτελέσματα.

Cast
Samuel L. Jackson - Abel Turner
Patrick Wilson - Chris Mattson (Πολύ κουκλί)
Kerry Washington - Lisa Mattson

Trailer

Τετάρτη, 3 Σεπτεμβρίου 2008

Humor time

1) Q: Τι εχει η Αννουλα που δεν εχουν τα αλλα παιδια;
A: Καρκινο.

2) Q: Γιατι η Αννουλα δεν μπορει να κανει κουνια;
A: Γιατι δεν εχει χερακια.

3) Q: Γιατι δεν μπορεσε να την πιασει ο πατερας της ,οταν πηγε να πεσει;
A: Γιατι πηγε να την πιασει απο τα χερια.

4) Q: Γιατι η Αννουλα δεν μπορει να φορεσει γυαλια;
A: Γιατι δεν εχει αυτακια.

5) Q: Γιατι η Αννουλα δεν μπορει να κανει κοιλιακους;
A: Γιατι χτυπαει συνεχεια το κεφαλι της στο φερετρο.

6) Q: Γιατι η Αννουλα δεν μπορει να κανει πους-απς;
A: Γιατι την εμποδιζει η ταφοπλακα.

7) Q: Γιατι η Αννουλα δεν μπορει να ξεχωρισει τα γαρυφαλλα απο τα τριανταφυλλα;
A: Γιατι ολες οι ριζες φαινονται ιδιες κατω απο το εδαφος.

8) Q: Γιατι η Αννουλα δεν μπορει να μιλησει με τον Κωστακη;
A: Γιατι ο Κωστακης ειναι 5 ταφους μακρια.

9) Q: Γιατι εχουνε θαψει την Αννουλα σε ταφο 20χ20;
A: Γιατι δεν μπορουσαν να την ξεκολλησουν απο το φορτηγο.

10) Q: Γιατι εθαψαν την Αννουλα μαζι με τους γονεις της;
A: Γιατι δεν μπορουσαν να τους ξεκολλησουν μετα τη φωτια.

11) Q: Τι κανει η Αννουλα με τη σπατουλα μες τη μεση του δρομου;
A: Προσπαθει να ξεκολλησει το μικρο Κωστακη απο την ασφαλτο.

12) Q: Ποιος ξεμυαλισε την Αννουλα;
A: Η καραμπινα του πατερα της.

13) Q: Γιατι η μικρη Αννουλα δεν μπορει να κανει ποδηλατο;
A: Γιατι ΔΕΝ εχει ποδηλατο.

14) Q: Γιατι η Αννουλα φταρνιζεται συνεχως;
A: Γιατι εχει αλλεργια στα θυμαρακια.

15) Q: Τι μαζευει η Αννουλα απο το δρομο;
A: Τα αντερα της.

16) Q: Γιατι το χαμογελο της Αννουλας,που παιζει τη φυσαρμονικα στο
πεζοδρομιο,μεγαλωνει συνεχως;
A: Γιατι αντι για τη φυσαρμονικα πηρε το ξυραφακι του πατερα της.

17) Q: Που παει η Αννουλα 8 η ωρα το πρωι καθε μερα;
A: Ν'αλλαξει αιμα.

18) Q: Γιατι η Αννουλα σκοτωσε τους γονεις της;
A: Για να παει εκδρομη με το ορφανοτροφειο.

19) Q: Γιατι σκοτωσε και το θειο και τη θεια της
A: Για να παρει και τα ξαδερφια της μαζι.

20) Q: Γιατι λυπηθηκε και αρχισε να κλαιει;
A: Γιατι η εκδρομη τελικα αναβληθηκε.

21) Q: Τι ειπε στους δικαστες;
A: "Λυπηθειτε με ,ειμαι ορφανη".

22) Q: Τι κανει η μαμα της Αννουλας για την Αννουλα που δεν κανουν οι υπολοιπες
μητερες για τα παιδια τους;
A: Μνημοσυνο.

23) Q: Τι κανει η Αννουλα που δεν κανουν τα αλλα παιδια;
A: Χημειοθεραπεια.

24) Q: Γιατι η μικρη Αννουλα δεν μπορει να χτενιστει;
A: Γιατι της επεσαν ολα της τα μαλλια απο τη χημειοθεραπεια.

25) Q: Γιατι η μικρη Αννουλα γελαει;
A: Γιατι τη γαργαλανε τα σκουληκια.

26) Q: Γιατι η μικρη Αννουλα νιωθει μοναξια;
A: Γιατι τα σκουληκια πηγαν στον ταφο του Κωστακη.

27) Q: Γιατι η μικρη Αννουλα δεν μπορει να δει τον ουρανο;
Α1: Γιατι την εχουνε θαψει μπρουμυτα.
Α2: Γιατι ο θολος του ταφου δεν ειναι γυαλινος.

28) Q: Γιατι η μικρη Αννουλα δεν μπορει να παρει τα παιχνιδια της μαζι;
A: Γιατι δεν χωρανε ολα στο φερετρο.

29) Q: Γιατι η μικρη Αννουλα κλαιει;
A: Γιατι εχουνε φυτρωσει κρεμμυδια γυρω απο τον ταφο της.

30) Q: Γιατι η μικρη Αννουλα δεν ειναι παρθενα;
A: Γιατι ο αδερφος της ειναι νεκροφιλος.

31) Q: Γιατι η Αννουλα κανει κυκλους;
A: Γιατι το χερι της ειναι καρφωμενο στο πατωμα.

32) Q: Γιατι η Αννουλα δεν μπορει να κανει μακροβουτι;
A: Γιατι τα πτωματα επιπλεουν στην επιφανεια.

33) Q: Γιατι η Αννουλα μυριζει;
A: Γιατι πεθανε χτες το βραδυ.

34) Q: Γιατι η Αννουλα δεν μιλαει;
A: Γιατι πεθανε χτες το βραδυ.

35) Q: Γιατι η Αννουλα δεν μπορει να κανει μονοζυγο;
A: Γιατι δεν εχει χερια.

36) Q: Τι εχει γινει η μικρη Αννουλα που δεν εχουν γινει τα αλλα παιδακια;
A1: Ανεκδοτο.
Α2: Λιωμα.

37) Q: Τι ειναι μια ισια και ασπρη γραμμη διπλα απο την Αννουλα;
A: Το καρδιογραφημα της.

38) Q: Γιατι η μικρη Αννουλα δεν μπορει να τρεξει στους Ολυμπιακους;
A: Γιατι εχει σπασει η ροδα απο το αναπηρικο καροτσακι της.

39) Q: Γιατι η μικρη Αννουλα χαμογελαει;
A: Γιατι αυτο που κολλησε ηταν μεταδοτικο.

40) Q: Ποιος ειναι ο χειροτερος συνδυασμος για μια γυναικα;
A: Να ειναι ξανθια, Ποντια και να την λενε Αννουλα.

41) Q: Τι κοινο εχει η Αννουλα με τον αδελφο της;
A: Δολοφονο.

42) Q: Γιατι οταν η Αννουλα επεσε απο τον 30οστο οροφο δεν εφτασε ποτε στη γη;
A: Γιατι τα αντερα της μπλεχτηκαν στα καλωδια της ΔΕΗ.

43) Q: Τι κοινο εχει η Αννουλα με τις ξαδερφες της;
A: Ταφο.

44) Q: Γιατι η Αννουλα πεθανε κανoντας προβα τη σχολικη παρασταση;
A: Εκανε προβα μπροστα σε βενζιναδικο το "κοριτσακι με τα σπιρτα".

45) Q: Τι συνδεει την Αννουλα με τον Γιωργακη;
A: Ενας προφυλακτηρας.

46) Q: Πως πινει η Αννουλα την βοτκα της;
A: Με ενεσεις.

47) Q: Ποιο ηταν το μεγαλυτερο λαθος της Αννουλας;
A: Που γεννηθηκε.

48) Q: Γιατι η Αννουλα εχει καμμενο το μισο της προσωπο;
A: Εμπλεξε το τηλεφωνο με το σιδερο σιδερωματος.

49) Q: Γιατι η Αννουλα δεν εχει μητρα;
A: Εμπλεξε το δονητη της με το Black n' Decker.

50) Q: Γιατι η Αννουλα δεν ανασταινεται;
A: Γιατι παιρνει ποσοστα απο τα ανεκδοτα