Σάββατο, 29 Μαρτίου 2014

Καυτό ραντεβού, πράξη τρίτη: Εν αναμονή

Είχα απογοητευτεί με τον τρόπο που είχαν εξελιχθεί τα πράγματα με τον Α. Δεν περίμενα φυσικά να δηλώσει τρελά ερωτευμένος αλλά ούτε επίσης να γίνει ξαφνικά τόσο αδιάφορος. Κι αν έστω δεν ενδιαφερόταν ερωτικά, τόσο κακό ήταν να έχουμε μία φιλική επικοινωνία; Να μου λέει πως περνάει εκεί που είναι; Ίσως κάποια στιγμή, μετά από καιρό να του έστελνα ένα μήνυμα αλλά όχι άμεσα.

Μετά από λίγες μέρες μου έστειλε μήνυμα στο facebook. Ξαφνιάστηκα και χάρηκα ταυτόχρονα. Όταν του είπα για το μήνυμα και για το πόσο με ξενέρωσε, μου εξήγησε ότι ήταν απλά μία ευχή και ότι δεν σήμαινε τίποτα παραπάνω. Δεν είχε αλλάξει κάτι, ακόμα ένιωθε το ίδιο. Του λείπω, όπως μου λείπει κι εμένα και περιμένει να περάσει ο καιρός για να επιστρέψει και να ξαναβρεθούμε.

Βέβαια δεν έχουμε δώσει υποσχέσεις, ούτε το έχουμε κλείσει ότι θα είμαστε μαζί όταν έρθει στην Ελλάδα. Αυτό θα ήταν κάπως υπερβολικό. Μετά από ένα μόνο βράδυ που περάσαμε μαζί, όσο όμορφο και να ήταν, δεν θα μπορούσαμε να δεσμευτούμε ότι θα περιμένουμε μέχρι να συναντηθούμε ξανά. Έξι μήνες είναι μεγάλο διάστημα. Μπορεί να παρουσιαστούν κάποιες ευκαιρίες τις οποίες θα ήταν παράλογο να τις απορρίψουμε για μία σχέση που ίσως τελικά να μην προκύψει. Μου είπε μάλιστα ότι προσπαθεί να κάνει γνωριμίες εκεί που είναι. Ζήλεψα λίγο αλλά δεν του το είπα. Αλλά κι εγώ εδώ, συνεχίζω το φλερτ με ένα παιδί, που τον γνώρισα λίγες μέρες μετά την γνωριμία μου με τον Α. την περίοδο των Χριστουγέννων, τότε που το να γίνει κάτι μεταξύ μας φαινόταν άπιαστο όνειρο.

Είμαι λίγο μπερδεμένος. Αν αποφασίσω να περιμένω, θα καταδικάσω τον εαυτό μου σε άλλους έξι μήνες μοναξιάς, στους οποίους μεσολαβεί και καλοκαίρι, θα αφήσω άλλες ευκαιρίες να πάνε χαμένες και τελικά ίσως να μην γίνει τίποτα. Από την άλλη, μου αρέσει πολύ και θέλω να είμαι μαζί του και οτιδήποτε άλλο μου φαίνεται συμβιβασμός, όπως π.χ. το παιδί που προανέφερα. Είναι καλός, συμπαθητικός αλλά με τίποτα δεν έχουμε την ίδια χημεία που είχα με τον Α. Οπότε αν κάνω κάτι μαζί του, θα ξέρω ότι παίρνω λιγότερα από αυτά που θα μπορούσα... Γι αυτό λοιπόν, δεν θα βιαστώ να κάνω τίποτα ακόμα, θα αφήσω τα πράγματα τα εξελιχθούν μόνα τους...

Τετάρτη, 26 Μαρτίου 2014

Καυτό ραντεβού, πράξη δεύτερη: Η απογοήτευση

Όταν έφυγε ο Α. ένιωθα περίεργα μέσα μου. Από τη μία η χαρά που περάσαμε μαζί μία υπέροχη νύχτα και από την άλλη η στεναχώρια που θα έφευγε για ένα μεγάλο διάστημα και δεν θα μπορούσαμε να συνεχίσουμε αυτό που ξεκίνησε.

Αργότερα τη μέρα που έφυγε, μου έστειλε ένα μήνυμα λέγοντας μου πόσο ωραία πέρασε μαζί μου. Ξανά το ίδιο βράδυ μου έστειλε μήνυμα ότι με σκέφτεται και ότι θα ήθελε να ήμασταν μαζί, σαν ζευγάρι. Εγώ φυσικά του απάντησα ότι τα αισθήματα είναι αμοιβαία.

Για άλλη μία φορά, κάτι απρόοπτο μου είχε αλλάξει τα σχέδια. Έτσι θα πήγαινα στην πόλη μου, που είναι κοντά στο μέρος όπου μένει, δύο μέρες νωρίτερα. Έτσι θα είχαμε την ευκαιρία να συναντηθούμε άλλη μία φορά προτού φύγει. Μάλιστα, λόγω δουλειάς θα βρισκόμουν στο διπλανό χωριό, ακόμα πιο κοντά του. Δυστυχώς όμως δεν ήρθε. Είχε μεγάλη προετοιμασία μπροστά του και δεν είχε αρκετό χρόνο, το οποίο είναι κατανοητό. Όμως δεν απάντησε καν όταν του έστειλα ότι τον περιμένω. Αυτό δεν μου άρεσε...

Την επόμενη δεν επικοινωνήσαμε καθόλου. Δύο μέρες μετά, του έστειλα άλλο ένα μήνυμα σε φιλικό ύφος, για να του ευχηθώ καλό ταξίδι, να περνάει καλά και να μη στεναχωριέται. Δεν του αρέσει όταν φεύγει αλλά είναι αναγκασμένος. Λίγες ώρες μετά μου ήρθε η απάντηση. Με ευχαριστούσε για τα καλά μου λόγια και μου ευχόταν καλό καλοκαίρι! Εγώ ξέρω ότι όταν κάποιος σου εύχεται καλό καλοκαίρι τον Μάρτιο, είναι σαν να σου λέει κατάμουτρα ότι δεν θέλει να σου ξαναμιλήσει. Εκείνη τη στιγμή ξενέρωσα πολύ.

Δεν μπορούσα να εξηγήσω τη συμπεριφορά του. Στην αρχή να είναι γλυκός και τρυφερός και μετά απόμακρος. Είχε αλλάξει κιόλας γνώμη; Το μετάνιωσε; Ή μήπως δεν εννοούσε αυτά που έλεγε; Αλλά ποιο το νόημα να με κοροϊδέψει; Εξ αρχής επρόκειτο για μία ξεπέτα. Ήξερα άλλωστε ότι θα έφευγε. Δεν είχα απαιτήσεις από εκείνον, γιατί λοιπόν να δείξει ψεύτικο ενδιαφέρον; Και γιατί να στείλει εκείνα τα μηνύματα όταν πια είχε φύγει; Άνθρακες ο θησαυρός για άλλη μία φορά;

Παρασκευή, 21 Μαρτίου 2014

Καυτό ραντεβού, πράξη πρώτη: Οι γλύκες

Έγινε τελικά το ραντεβού, Σάββατο αντί για Πέμπτη. Κάτι απρόοπτο με ανάγκασε να πάω για δουλειά και τις μέρες που κανονικά δεν πηγαίνω με αποτέλεσμα να μου αλλάξουν τα σχέδια και να ακυρώσω το ραντεβού. Απογοητεύτηκα και θύμωσα πολύ, δεν πίστευα ότι θα έχανα την ευκαιρία να βρεθώ με τον Α. Ευτυχώς υπήρχε μία πιθανότητα να συναντηθούμε το Σάββατο και τότε μάλιστα στη Θεσσαλονίκη, στο σπίτι μου, όπου θα είχαμε πλήρη ελευθερία κινήσεων. Το μόνο θετικό σημείο.

Είχα πολύ αγωνία και άγχος. Δεν ήξερα τι να περιμένω. Θα ήταν απλά μία ξεπέτα; Θα υπήρχε κάτι παραπάνω; Θα περνούσαμε το βράδυ μαζί ή θα έφευγε; Δεν είχα ιδέα. Δώσαμε κάπου ραντεβού και πήγαμε σπίτι μου. Με φίλησε αμέσως μόλις μπήκαμε στο ασανσέρ. Καθίσαμε στην αρχή, τα είπαμε, ήπιαμε λίγο κρασί και συνεχίσαμε στα περαιτέρω. Υπήρχε τρυφερότητα, επικοινωνία, δεν ήταν μία απλή σεξουαλική πράξη.

Δεν το περίμενα όταν μου είπε ότι εγώ είμαι παιδί για σχέση. Για σχέση μαζί του... Από εκείνη τη στιγμή τα πράγματα πήραν άλλη κατεύθυνση. Ξαφνικά η ξεπέτα έγινε ραντεβού. Ξαπλώσαμε μαζί, φιλιόμασταν τρυφερά, ανταλλάσσαμε χάδια, μιλούσαμε... ήταν σαν αυτά τα υπέροχα ραντεβού που βλέπεις στις ταινίες και αναρωτιέσαι πότε θα συμβεί και σε σένα. Κοιμηθήκαμε αγκαλιά για λίγες ώρες και το πρωί ήπιαμε καφέ μαζί. Δυστυχώς όμως έπρεπε να ετοιμαστεί και να φύγει νωρίς για να πάρει το λεωφορείο και να επιστρέψει στην πόλη του.

Εν το μεταξύ, κάποια στιγμή τα ξημερώματα, πέρασε ο κοινός μας φίλος από το σπίτι μου. Το αρχικό τους πλάνο ήταν, αφού εμείς κάναμε ότι κάναμε, να πήγαιναν σε ένα πάρτι. Τελικά όμως δεν πήγαν και φορτώθηκα αναγκαστικά και τον φίλο μου στο σπίτι. Αυτό με εμπόδισε ως ένα σημείο να εκφραστώ όπως ήθελα προς τον Α.

Στεναχωρήθηκα όταν τον αποχαιρέτησα καθώς σε δύο μέρες θα έφευγε σε άλλη ήπειρο για 6 μήνες! Φοβόμουν ότι κάτι τέτοιο θα συνέβαινε. Βρέθηκα με κάποιον για να περάσουμε καλά και τελικά μου άρεσε για κάτι παραπάνω. Το "κακό" είναι ότι κι εκείνος ένιωθε το ίδιο. Αυτός το άρχισε μάλιστα κι εγώ στη συνέχεια ανταποκρίθηκα. Πραγματικά υπήρχε χημεία μεταξύ μας και διαπιστώσαμε ότι έχουμε πολλά κοινά σημεία.

Κάποια στιγμή διαπίστωσα ότι είχε αφήσει κάτι στο σπίτι μου, τον πήρα τηλέφωνο και ήταν ήδη στα ΚΤΕΛ. Έτσι με περίμενε εκεί, να του πάω αυτό που είχε ξεχάσει. Χάρηκα επειδή θα είχα την ευκαιρία να τον ξαναδώ, έστω για λίγο. Μου άρεσε που δεν δίστασε να με φιλήσει πεταχτά 2-3 φορές, μέσα στον κόσμο. Ο οδηγός του λεωφορείου πρέπει να μας είδε καθώς είχε ένα αμήχανο χαμόγελο...

Και να που βρέθηκα εντελώς μπερδεμένος! Από τη μία χάρηκα για τις στιγμές που μοιραστήκαμε. Ήταν καλύτερο απ΄ ότι περίμενα. Από την άλλη όμως, βρήκα κάποιον που μου άρεσε πολύ, του άρεσα κι εγώ και σε δύο μέρες θα έφευγε χιλιάδες χιλιόμετρα μακριά...

Τετάρτη, 12 Μαρτίου 2014

Καυτό ραντεβού με παλιότερη γνωριμία

Σύντομα πρόκειται να εκπληρωθεί μια επιθυμία μου και είμαι πολύ χαρούμενος. Αφορά κάποιο πρόσωπο και ήταν εντελώς αναπάντεχο!

Στις αρχές του Δεκέμβρη είχα γνωρίσει ένα παιδί σε ένα πάρτι γενεθλίων σε κάποιο σπίτι. Το 80% των ατόμων εκεί ήταν gay. Ο Α. μου τράβηξε την προσοχή αμέσως μόλις τον είδα. Δεν είχαμε την ευκαιρία να μιλήσουμε πολύ. Πρόλαβε όμως να μου μιλήσει για την πολύχρονη σχέση του, κάτι που με αποθάρρυνε τελείως από το να επιδιώξω να γίνει κάτι μεταξύ μας. Ακόμα χειρότερα δεν ήταν από Θεσσαλονίκη, απλά τον φιλοξενούσε ένας κοινός μας φίλος για λίγες μέρες. Το θετικό βέβαια ήταν ότι έμενε σε μία περιοχή κοντά στην πόλη απ' όπου κατάγομαι.

Λίγες μέρες μετά τον έκανα φίλο στο facebook, αρχίσαμε να μιλάμε και αναπτύχθηκε μία φιλική επικοινωνία. Ήξερε ότι μου αρέσει επειδή το είχα πει στον κοινό μας φίλο και εκείνος του το μαρτύρησε, αν και μάλλον χάρη μου έκανε τελικά. Δεν έδειχνε όμως κανένα ενδιαφέρον. Άλλωστε εξακολουθούσε να είναι σε σχέση. Μιλούσαμε όμως αρκετά για τις εμπειρίες μας και για διάφορα σεξουαλικά θέματα.

Πριν λίγες μέρες μου είπε ότι χώρισε. Στεναχωρήθηκα επειδή ήταν χρόνια μαζί. Δεν μπορώ να φανταστώ πως νιώθει. Εγώ χωρίζω μετά από μερικούς μήνες και μου είναι δύσκολο. Βέβαια σκέφτηκα ότι θα ήταν μία καλή ευκαιρία να κάνω την κίνηση μου αλλά δεν ήθελα να φανώ πεινασμένος. Δεν ήξερα καν αν του αρέσω. Θα άφηνα να περάσει λίγος καιρός και θα έβλεπα πως θα το προχωρούσα.

Χθες του μίλησα για να τον ρωτήσω αν είναι καλά, αν είχε μιλήσει με τον δικό του κτλ. Πιάσαμε την κουβέντα και σε κάποια στιγμή μου είπε ότι ζήλεψε όταν με φλέρταρε κάποιος άλλος σε εκείνο το πάρτι που γνωριστήκαμε. Η αλήθεια είναι ότι προχωρήσαμε λίγο πιο πέρα από το φλερτ. Άρχισε να μου λέει ότι κι εκείνος θα ήθελε να με φιλήσει κτλ κτλ και ότι μου είχε πετάξει κάποια υπονοούμενα κι εγώ τον αγνόησα. Εγώ δεν θυμάμαι κάτι τέτοιο, αλλά είχα πιει λίγο παραπάνω εκείνο το βράδυ.

Οπότε φτάσαμε στο σημείο ότι δεν κάναμε τότε, να το κάνουμε τώρα. Κανονίσαμε να βρεθούμε σύντομα και να περάσουμε ένα ολόκληρο βράδυ μαζί. Δεν περίμενα ποτέ να γίνει αυτό. Τόσο καιρό δεν είχε εκδηλωθεί. Είμαι ενθουσιασμένος αλλά και λίγο αγχωμένος. Θέλω όλα να πάνε καλά και να περάσουμε ωραίες στιγμές μαζί. Ότι και να γίνει όμως, δεν έχει μεγάλη σημασία καθώς την άλλη εβδομάδα θα φύγει εκτός Ελλάδας για μερικούς μήνες. Χαίρομαι όμως που κάποιος που μου αρέσει τελικά ανταποκρίθηκε!

Παρασκευή, 7 Μαρτίου 2014

Ο Κορτώ, ο Βερύκιος και η πρόοδος

Οι περισσότεροι θα έχετε ήδη ακούσει για το περιστατικό με τον "δημοσιογράφο" Βερύκιο σχετικά με τον Αύγουστο Κορτώ. Ο δεύτερος δήλωσε ότι δεν θα είναι στο κόμμα "Το Ποτάμι" και ότι είναι αφοσιωμένος στα βιβλία του και στον άντρα του. Αυτό στάθηκε αφορμή για χυδαίους και απαράδεκτους χαρακτηρισμούς από τον σιχαμένο Βερύκιο σε πρωινή ραδιοφωνική εκπομπή. "Παρθενοπόπη" και "η κυρά Αυγουστίνα" είναι κάποιες από τις εκφράσεις που χρησιμοποίησε. Δεν περίμενα βέβαια να γίνει αυτό για να σχηματίσω άποψη για τον άκρως αντιπαθητικό Βερύκιο.

Πάντα είχε αυτό το ψεύτικο στυλ του ντόμπρου, που θα πει την αλήθεια χωρίς να φοβάται. Στην πραγματικότητα όμως δεν είναι κάτι παραπάνω από έναν γελοίο φωνακλά, που μιλάει στην τηλεόραση με τον ίδιο τρόπο που μιλάει κάποιος στο καφενείο ή στην λαϊκή αγορά. Στα διάφορα, καθόλου κολακευτικά, επίθετα που θα χρησιμοποιούσα για το συγκεκριμένο πρόσωπο πλέον έχουν προστεθεί και τα κομπλεξικός και ομοφοβικός!

Τα παραπάνω όμως δεν είναι παρά μόνο μία ένδειξη της σημερινής κατάστασης. Έχω προβληματιστεί και θυμώσει με ότι συμβαίνει. Άνθρωποι που δεν διστάζουν να εκφράσουν ρατσιστικές και ομοφοβικές απόψεις, ένα ναζιστικό κόμμα στη βουλή, μία κυβέρνηση που φοβάται να ψηφίσει νόμους (βλέπε σύμφωνο συμβίωσης) και άλλα πολλά που βλέπουμε καθημερινά.

Ακούμε συχνά η Ελλάδα με την σπουδαία ιστορία, η Ελλάδα που έδωσε τα φώτα της σε όλο τον κόσμο κτλ. Αυτά κάποτε. Τώρα τι γίνεται; Αγαπώ την Ελλάδα και είμαι περήφανος που γεννήθηκα εδώ. Αλλά τα κατορθώματα του μακρινού παρελθόντος δεν είναι αρκετά για την εικόνα ενός λαού στο σήμερα. Η αλήθεια είναι πως είμαστε τσοπάνηδες, βλάχοι, οι χωριάτες της Ευρώπης με μικροαστική νοοτροπία που παραπέμπει πολλές δεκαετίες πίσω. Είμαστε στο 2014, σαν κοινωνία έχουμε τόσα σοβαρά προβλήματα να αντιμετωπίσουμε κι εμείς ακόμα συζητάμε για βασικά θέματα που θα έπρεπε πια να θεωρούνται αυτονόητα.

Υποτίθεται ότι είμαστε μία σύγχρονη, προοδευτική χώρα. Ακόμα όμως είμαστε προσκολλημένοι σε μία θρησκεία με απαρχαιωμένες απόψεις, μας σοκάρει η θέα του γυμνού, το σεξ είναι κάτι αμαρτωλό, οι ομοφυλόφιλοι είναι ανώμαλοι κτλ. Θέλουμε να δείχνουμε μοντέρνοι όμως κατά βάθος είμαστε πουριτανοί. Αναγκαζόμαστε να υιοθετήσουμε οτιδήποτε καινούριο όταν πια έχουμε μείνει τελευταίοι και μας παρασύρει το κύμα της αλλαγής, δίχως να έχουμε άλλη επιλογή.

Εύχομαι και ελπίζω οι νέες γενιές να έχουν άλλα μυαλά και πιο φρέσκες αντιλήψεις μήπως και αλλάξει πραγματικά αυτός ο τόπος κάποτε.

Κυριακή, 2 Μαρτίου 2014

Γρηγόρης Βαλλιανάτος, ομοφυλοφιλία και οροθετικότητα

Ένα από τα θέματα της επικαιρότητας αυτή την περίοδο είναι ο Γρηγόρης Βαλλιανάτος, υποψήφιος δήμαρχος της Αθήνας, ο οποίος αποκάλυψε πρόσφατα ότι είναι οροθετικός. Δεν ξέρω πολλές λεπτομέρειες για την ζωή του και τη δράση του, ούτε για την πολιτική του πορεία. Γενικά τον συμπαθώ, νομίζω ότι έχει κάνει πράγματα που έχουν βοηθήσει την gay κοινότητα. Ποτέ δεν έκρυψε την σεξουαλική του ταυτότητα και πάλευε για την ισότητα και τα δικαιώματα των ομοφυλόφιλων.

Επίσης, το γεγονός ότι αποκάλυψε ότι είναι οροθετικός είναι σημαντικό καθώς αυτά τα θέματα αποφεύγουμε να τα συζητάμε ανοιχτά, αποτελούν θέματα ταμπού. Τα τελευταία δύο χρόνια είμαι σε μία ομάδα που υποστηρίζει οροθετικά άτομα και ενημερώνει για τους κινδύνους του HIV και ξέρω πόσο μεγάλη άγνοια και φόβος υπάρχει για το συγκεκριμένο θέμα. Είναι καλό που ένα δημόσιο πρόσωπο παραδέχεται ότι είναι οροθετικός. Πρέπει να καταλάβουμε ότι είναι άνθρωποι ίδιοι με εμάς που απλά έχουν μία ιδιαίτερη κατάσταση υγείας χωρίς αυτό να απαιτεί τον κοινωνικό τους αποκλεισμό.

Η στιγμή που διάλεξε όμως ήταν ατυχής καθώς είναι φανερό ότι το έκανε για ψηφοθηρικούς λόγους. Ακόμα και αν το παραβλέψουμε όμως αυτό, στη συνέχεια έκανε ένα μεγαλύτερο λάθος. Αρχικά αναφέρθηκε αόριστα σε κάποιους άλλους gay υποψήφιους δημάρχους της Αθήνας. Όλοι ξέρουμε ποιοι είναι. Αυτό δείχνει την υποκρισία της κοινωνίας καθώς ο "κόσμος το 'χει τούμπανο και αυτοί κρυφό καμάρι". Στη συνέχεια όμως αποκάλυψε τα ονόματα των δύο πολιτικών, τον έναν σε μία τηλεοπτική εκπομπή και τον δεύτερο στο προσωπικό του προφίλ στο facebook. Αυτό είναι ασυγχώρητο. Κανείς δεν έχει δικαίωμα να εκθέτει τα προσωπικά ζητήματα κάποιου άλλου ανθρώπου.

Είτε πρόκειται για δημόσιο πρόσωπο ή όχι, μεγάλο σε ηλικία ή νεότερο, το coming out είναι μία δύσκολη απόφαση και ο τρόπος και ο λόγος που θα το κάνει ο καθένας είναι μία προσωπική υπόθεση. Ο Βαλλιανάτος επιδίωκε πάντα τον σεβασμό του κόσμου προς στους gay όμως ο ίδιος δεν σεβάστηκε την επιθυμία των δύο αυτών ανθρώπων να κρατήσουν την προσωπική τους ζωή έξω από το δημόσιο προφίλ τους. Το παραπάνω είναι ανεπίτρεπτο επειδή οδηγούμαστε σε έναν εσωτερικό ρατσισμό των εκδηλωμένων gay προς τους μη. 

Κι ένα ενδιαφέρων άρθρο για το ίδιο θέμα εδώ.