Τετάρτη, 30 Ιανουαρίου 2013

Νέο boyfriend!

Πριν μερικές μέρες ήμουν πολύ χάλια ψυχολογικά, σχεδόν σε σημείο κατάθλιψης. Όλα μου φαίνονταν μαύρα. Οι λόγοι πολλοί: οικονομικές δυσκολίες, κάποιοι φίλοι οι οποίοι εξαφανίστηκαν, η μοναξιά που ένιωθα... όλα συντέλεσαν στην κακή μου διάθεση. Ειδικά στο γκομενικό κομμάτι, αποφάσισα να σταματήσω πια να ψάχνομαι και να το πάρω απόφαση ότι θα είμαι πάντα μόνος. Έσβησα μέχρι και το προφίλ στο romeo, το οποίο το είχα πάρα πολύ καιρό.

Λίγες μέρες μετά, μία ομάδα στην οποία συμμετέχω εθελοντικά, είχε την κοπή της πίτας σε μία καφετέρια. Αρκετά από τα μέλη της είναι ομοφυλόφιλοι μιας και το αντικείμενο της ομάδας σχετίζεται άμεσα με την gay κοινότητα. Εκεί λοιπόν γνώρισα αρκετά άτομα, συμπεριλαμβανομένου και του Σ. ένα γλυκό παιδί 20χρ. Μιας και οι δυο μας δεν γνωρίζαμε καλά τους υπόλοιπους, πιάσαμε την κουβέντα και συνεχίσαμε μέχρι που φύγαμε. Μετά αποφασίσαμε να πάμε όλοι μαζί κάπου για φαγητό. Κι εκεί, καθίσαμε δίπλα δίπλα και συνεχίσαμε να μιλάμε για διάφορα θέματα. Η συμπάθεια μεταξύ μας ήταν αμοιβαία και άρχισα να σκέφτομαι μήπως αυτό ήταν η αρχή για κάτι περισσότερο, αλλά αυτή τη φορά δεν θα βιαζόμουν. Μετά πήγαμε και για ποτό αλλά εκείνος δεν ήρθε, προς δική μου απογοήτευση. Όταν γύρισα στο σπίτι, κατά τις 4 τα χαράματα, είδα ότι ήδη μου είχε κάνει αίτημα φιλίας στο fb. Τον δέχτηκα ασφαλώς κι εκεί που ετοιμαζόμουν να κοιμηθώ, μου μίλησε. Μετά συνεχίσαμε στο skype, on camera και φτάσαμε να μιλάμε μέχρι τις 9:30 το πρωί!

Το επόμενο βράδυ, δώσαμε ραντεβού στην νέα παραλία. Περπατούσαμε δίπλα στη θάλασσα και μιλούσαμε... Καθίσαμε σε ένα ωραίο σημείο και σιγά σιγά ο ένας πλησίαζε τον άλλον... το κρύο ήταν τσουχτερό εκείνη τη νύχτα οπότε αγκαλιαστήκαμε για να ζεσταθούμε. Σκεφτόμουν να τον φιλήσω αλλά δεν ήμουν σίγουρος, φοβόμουν μήπως δεν ήθελε. Όπως λένε, όποιος καεί με τον χυλό, φυσάει και το γιαούρτι! Τελικά όμως με τα πολλά, φιληθήκαμε κι από εκείνη τη στιγμή ξεκίνησαν όλα. Ήταν ωραία όμως κάποια στιγμή έπρεπε να φύγουμε επειδή θα πεθαίναμε από το κρύο.

Την επόμενη μέρα πέρασε από το σπίτι μου μιας και ήταν στη γειτονιά. Εκεί πια πιο χαλαρά, μπορούσαμε να εκφραστούμε πιο άνετα. Ξαπλώσαμε μαζί και μοιραστήκαμε μερικές πολύ τρυφερές στιγμές... (δεν εννοώ σεξ!)

Τέταρτη μέρα στη σειρά, με καλεί να πάω το βράδυ στο σπίτι του για ταινία και να μείνω εκεί. Πέρασα υπέροχα. Έζησα στιγμές που τις έβλεπα στις ταινίες και ζήλευα. Μαγειρέψαμε και φάγαμε μαζί, κάναμε χαβαλέ, μετά είδαμε μία ταινία και προς το ξημέρωμα κοιμηθήκαμε αγκαλιά... Μείναμε μαζί και όλη την υπόλοιπη μέρα, όπου πάλι μαγειρέψαμε και φάγαμε, ήπιαμε καφεδάκι και μου έδειχνε φωτογραφίες δικές τους και της οικογένειας του. Κλείσαμε ένα ολόκληρο 24ωρο μαζί. Ούτε μία εβδομάδα γνωριμίας και έχουμε κάνει αρκετά πράγματα μαζί. Από την αρχή υπήρχε οικειότητα μεταξύ μας. Μου αρέσει που δεν υποδύεται κάτι διαφορετικό για να με εντυπωσιάσει, είναι γνήσιος. Προς το παρόν όλα πάνε πολύ καλά και μακάρι να συνεχίσουν έτσι. Επιτέλους, έχω αυτό που έψαχνα και έχω χαλαρώσει. Τελικά ισχύει ότι όλα έρχονται εκεί που δεν τα περιμένεις.

Τρίτη, 22 Ιανουαρίου 2013

Ισοπολιτεία για τους ομοφυλόφιλους υποσχέθηκε ο Μπαράκ Ομπάμα

Μια σαφή, άνευ προηγουμένου αναφορά στα δικαιώματα των ομοφυλοφίλων περιείχε η ομιλία του Μπαράκ Ομπάμα κατά την ορκωμοσία του στο άνοιγμα της δεύτερης θητείας.

Αναφερόμενος στην προάσπιση των φτωχών και περιθωριοποιημένων σε όλο τον κόσμο και στο ότι το αμερικανικό έθνος καθοδηγείται από τις αξίες της ελευθερίας, ο Μπαράκ Ομπάμα υπενθύμισε ότι το ταξίδι του έθνους δεν μπορεί να είναι πλήρες μέχρι όλες οι γυναίκες καταφέρουν να έχουν ποιότητα ζωής ισάξιες με τις προσπάθειες τους.

«Το ταξίδι μας», συνέχισε, «δεν είναι ολοκληρωμένο μέχρι οι ομοφυλόφιλοι αδελφοί και οι ομοφυλόφιλες αδελφές μας μεταχειρίζονται ισότιμα όπως όλοι οι άλλοι - γιατί, αν όλοι στα αλήθεια δημιουργούμαστε ίσοι, τότε σίγουρα η αγάπη που δίνουμε ο ένας στον άλλο πρέπει να είναι ίση».

Ο Μπαράκ Ομπάμα, ο οποίος υπενθύμισε στην ομιλία του και το περιστατικό του Στόουνγολ το 1969, την αρχή ίσως του οργανωμένου κινήματος υπέρ των δικαιωμάτων, έχει υποστηρίξει τα δικαιώματα των ομοφυλοφίλων.

Αν και το Newsweek σε έναν (λεκτικά τουλάχιστον) μάλλον προκλητικό πρωτοσέλιδο είχε αποκαλέσει τον Ομπάμα τον «πρώτο γκέι πρόεδρο», οι παρεμβάσεις του δεν είναι αμελητέες.

Κατήργησε μετά από περίπου 20 χρόνια την πολιτική «don't ask, don't tell» στο στρατό και τάχτηκε ανοιχτά υπέρ του γάμου των ομοφυλοφίλων, ένα θέμα που διχάζει την αμερικανική κοινωνία και βρίσκεται στο στόχαστρο των Ρεπουμπλικάνων που ζητούν ακόμα και συνταγματική αναθεώρηση για την ρητή απαγόρευσή του.

Οι πολιτείες που επιτρέπουν το γάμο και άλλου φτάνουν πλέον τις εννέα και άλλες εννέα δίνουν στους πολίτες τους τη δυνατότητα να συνάψουν αστικές ενώσεις που δίνουν κάποια από τα δικαιώματα που έχει το έγγαμο ετερόφυλο ζευγάρι.

Πηγή: 10%

Σάββατο, 19 Ιανουαρίου 2013

«Επίκεντρο» του Fernando Gordillo


Ένα παλιό video που είχε κερδίσει σε ένα διαγωνισμό ο οποίος είχε ως στόχο να προάγει το ασφαλές σεξ και να σταματήσει τις διακρίσεις κατά των οροθετικών ομοφυλόφιλων ανδρών.

How To Ice a Cake... Nude

Παρασκευή, 11 Ιανουαρίου 2013

Πρωτοχρονιάτικη γνωριμία

Για την ακρίβεια ήταν δύο μέρες πριν την πρωτοχρονιά. Ήταν όμως ο ιδανικός τρόπος για να αλλάξει ο χρόνος. Είχα αρκετό καιρό να κάνω μία καινούρια γνωριμία και μόλις η δεύτερη φορά που συναντώ κάποιον στην Κοζάνη από τότε που μετακόμισα στη Θεσσαλονίκη, περισσότερο από τέσσερα χρόνια πριν. Όμως φέτος ήμουν για μεγάλο διάστημα εκεί και σκέφτηκα να δω αν παίζει κάτι καλό.

Η ειρωνεία είναι ότι το παιδί που γνώρισα μοιάζει πολύ σαν περίπτωση με τον Α, τον φίλο που του εξομολογήθηκα την έλξη μου χωρίς να έχω κάποια ανταπόκριση. Κι αυτός, ο Γ. είναι 18 χρονών, συνεσταλμένος, που ψάχνει κάτι σταθερό, με τη διαφορά όμως ότι έχει ολοκληρωμένες σεξουαλικές εμπειρίες. Μιλούσαμε για 3-4 μέρες μέσω μηνυμάτων και είχαμε πει να βρεθούμε κάποια στιγμή. Εκείνος μου έλεγε μετά την πρωτοχρονιά, εγώ του έλεγα να το κάνουμε και πιο νωρίς αν μπορούσε. Κι ενώ δεν φαινόταν να βιάζεται ιδιαίτερα, μου πρότεινε μια μέρα να συναντηθούμε. Είχα δει φωτογραφίες του και εμφανισιακά μου άρεσε.

Δώσαμε ραντεβού κοντά στο σπίτι μου. Όταν τον είδα από κοντά, ήταν πάνω κάτω αυτό που περίμενα. Είχαμε ήδη από πιο πριν κανονίσει να πάμε σε ένα ιδιαίτερο σημείο της πόλης περπατώντας για να έχουμε τον χρόνο να μιλήσουμε και να γνωριστούμε, ο οποίος ήταν άλλωστε και ο πρωταρχικός μας σκοπός. Από κει και πέρα δεν ξέραμε που θα καταλήγαμε. Διασχίσαμε όλη την πόλη, φτάνοντας στην άλλη άκρη, ακολουθώντας έναν σχετικά έρημο δρόμο, ο οποίος από την μία μεριά έχει ένα μικρό δάσος και από την άλλη είχαμε θέα όλη την πόλη. Δεν είχε ξαναπάει σε εκείνη την περιοχή, οπότε για εκείνον είχε ιδιαίτερο ενδιαφέρον. Τελικά βρήκαμε ένα σημείο που είχε ένα κιόσκι, καθίσαμε εκεί και για μία ώρα περίπου μιλούσαμε για διάφορα θέματα, προσωπικά, περί ομοφυλοφιλίας κτλ.

Καθώς μιλούσαμε και τον αντίκριζα, σκεφτόμουν ότι θα έκανα κάτι μαζί του δεν έκανα όμως καμία κίνηση καθώς ήμουν επιφυλακτικός, λόγω και της πρόσφατης απόρριψης από τον Ά. Αν ήθελε, ας εκδηλωνόταν εκείνος... Κάποια στιγμή πρόσεξα ότι όλο και με πλησίαζε... και με κοιτούσε σαν να περίμενε κάτι. Παράλληλα και η κουβέντα είχε πάει σε πιο ερωτικά ζητήματα. Επειδή έκανε κρύο και μου έλεγε ότι κρυώνει, άπλωσα το χέρι μου, τον αγκάλιασα και τον έτριψα απαλά για να ζεσταθεί. Πλέον φαινόταν που θα οδηγήσει όλο αυτό... Πράγματι μετά από λίγο πήρε την απόφαση και το τόλμησε. Με φίλησε. Μετά από τα φιλιά ακολούθησαν αγκαλιές και αγγίγματα σε πιο ιδιαίτερα σημεία! Ήταν όμορφα. Οι δύο μας με θέα τα φώτα της πόλης από ψηλά  Δεν κράτησε όμως πολύ. Το κρύο είχε αρχίσει να γίνεται τσουχτερό, εγώ την άλλη μέρα έπρεπε να σηκωθώ χαράματα για δουλειά και τον Γ. τον περίμενε ο πατέρας του να τον πάρει με το αμάξι.

Κάναμε πάλι μία μεγάλη διαδρομή με τα πόδια προς το σημείο που είχαμε δώσει ραντεβού. Μου είπε (και φαινόταν μπορώ να πω) ότι του άρεσα σαν άτομο, εμφανισιακά και σαν χαρακτήρας. Όπως κι ο Γ. σε μένα. Δυστυχώς όμως σπουδάζει προς Θράκη μεριά οπότε θα ήταν δύσκολο να γίνει κάτι μεταξύ μας. Φυσικά θα έχουμε επικοινωνία και κάποια στιγμή πιθανόν θα ξαναβρεθούμε.

Ήλπιζα να τον ξαναδώ αλλά την επόμενη μέρα ήταν η παραμονή και μετά έπρεπε να κανονίσει τις εκκρεμότητές του καθώς θα έφευγε για την πόλη που σπουδάζει. Ήταν όμως μία καλή εμπειρία για να αποχαιρετήσω το 2012!

Τετάρτη, 2 Ιανουαρίου 2013

Ευτυχισμένο το 2013!

Χρόνια πολλά, καλή χρονιά με υγεία, ευτυχία, αγάπη, δημιουργικότητα, αισιοδοξία, χαμόγελα, όνειρα...

Το πρώτο post του 2013. Βλέπω τη νέα χρονιά με αισιοδοξία. Πιστεύω ότι σε προσωπικό επίπεδο τουλάχιστον τα πράγματα θα πάνε καλύτερα. Θα κάνω ότι περνάει απ το χέρι μου γι αυτό. Και το 2012 μπορώ να πω ότι ήταν μία καλή χρονιά, με πολλές θετικές εξελίξεις.

Το ρεβεγιόν ήταν ήρεμο φέτος, με την οικογένεια και μερικούς συγγενείς, όμως πέρασα ωραία. Βέβαια έγιναν πολλές καταχρήσεις σε φαγητά, γλυκά και αλκοόλ αλλά δικαιολογούνται αυτή την περίοδο. Από δω και πέρα όμως αρχίζει πάλι ένα πιο φυσιολογικό πρόγραμμα διατροφής και ζωής γενικότερα. Απουσιάζω σχεδόν ένα μήνα από τη Θεσσαλονίκη, με εξαίρεση το διήμερο των γενεθλίων και μου έχει λείψει πολύ η πόλη, οι φίλοι μου, η καθημερινότητα μου εκεί... και θέλω επίσης να κλείσω μερικές εκκρεμότητες με κάποια άτομα.

Εύχομαι το 2013 να είναι μία υπέροχη χρονιά για όλους.