Τετάρτη, 25 Νοεμβρίου 2015

Ισλαμιστές και Χριστιανοί

Πόσο βάρβαροι αυτοί οι Ισλαμιστές που σκοτώνουν αθώο κόσμο και επιτίθενται σε ξένες χώρες...
Μπορεί και οι χριστιανοί να είναι ρατσιστές, ξενοφοβικοί, να προτιμούν να πνίγονται οι μετανάστες στο Αιγαίο παρά να έρχονται στην Ελλάδα, επειδή όπως είπε και ο Άνθιμος με περισσή ανθρωπιά, "αλλοιώνουν τον πολιτισμό μας και δεν χωράνε άλλοι εδώ", αλλά δεν φτάνουν σε αυτό το σημείο...
 
Πόσο απάνθρωποι αυτοί οι Ισλαμιστές που εκτελούν εν ψυχρώ ομοφυλόφιλους, πετώντας τους από ψηλά κτίρια...
Βέβαια και εδώ πολλοί εκπρόσωποι της εκκλησίας πολλάκις έχουν βρίσει με τον πιο χυδαίο τρόπο τους gay δημοσίως και μπαίνουν εμπόδιο στα νομικά δικαιώματα που επιδιώκουν, όπως π.χ. το σύμφωνο συμβίωσης, το οποίο δεν είναι καν θέμα της εκκλησίας. Και πολλοί χριστιανοί αναμεσά μας, τους βρίζουν από το πρωί μέχρι το βράδυ αλλά δεν φτάνουν και σε αυτό το σημείο...

Πόσο απολίτιστοι αυτοί οι Ισλαμιστές που καταστρέφουν αρχαιολογικά και πολιτιστικά μνημεία μεγάλης σημασίας...
Κι εδώ βέβαια οι χριστιανοί λογοκρίνουν ότι δεν τους αρέσει, φτάνοντας σε ακραία σημεία και φιμώνουν την καλλιτεχνική δημιουργία και την ελευθερία του λόγου (παράσταση Corpus Christ, υπόθεση γέροντα παστίτσιου) αλλά δεν φτάνουν σε αυτό το σημείο...

Πόσο αισχροί αυτοί οι Ισλαμιστές που γίνονται τρομοκράτες και κάνουν εγκλήματα...
Βέβαια και εδώ η επίσημη εκκλησία πάντα πήγαινε χέρι χέρι με την ακροδεξιά και τώρα ταυτίζεται σε πολλές απόψεις με τη Χρυσή Αυγή, αλλά δεν φτάνουν σε αυτό το σημείο...

Και η λίστα συνεχίζεται. Μας αρέσει να κουνάμε το δάχτυλο στους άλλους αλλά δεν κοιτάμε ποτέ τα δικά μας λάθη. Το να μην είσαι ο χειρότερος, δεν σημαίνει ότι είσαι και ο καλύτερος. Ναι, οι ισλαμιστές είναι οι χειρότεροι. Αν θες όμως να λες ότι εσύ διαφέρεις, πρέπει να ακολουθήσεις τον αντίθετο δρόμο, όχι τον ίδιο αλλά σε λιγότερο ακραία βαθμό. Όλα τα παραπάνω, μόνο θρησκεία της αγάπης δεν δείχνουν!

(Ένα κείμενο που δημοσίευσα στο facebook).

Δευτέρα, 9 Νοεμβρίου 2015

Τι προβλέπει το νομοσχέδιο για το σύμφωνο συμβίωσης ομοφυλόφιλων

Σε δημόσια διαβούλευση τέθηκε από σήμερα, Δευτέρα, το νομοσχέδιο του υπουργείου Δικαιοσύνης που προβλέπει σύμφωνο συμβίωσης για τα ομόφυλα ζευγάρια. Για το κληρονομικό δικαίωμα εφαρμόζονται οι διατάξεις του Αστικού Κώδικα που αφορούν τους συζύγους. Δεν προβλέπεται γάμος ή υιοθεσία παιδιού.

Ο υπουργός Δικαιοσύνης καλεί όλους τους ενδιαφερόμενους να πάρουν μέρος στην δημόσια διαβούλευση λόγω της σπουδαιότητας του νομοσχεδίου, όπως αναφέρει χαρακτηριστικά. Η διαβούλευση θα ολοκληρωθεί την Παρασκευή, 20 Νοεμβρίου και ώρα 14:00.

Σύμφωνα με το νομοσχέδιο, συμφωνία δύο ενήλικων προσώπων, ανεξάρτητα από το φύλο τους, με την οποία ρυθμίζουν τη συμβίωσή τους (σύμφωνο συμβίωσης) καταρτίζεται αυτοπροσώπως με συμβολαιογραφικό έγγραφο.

Η ισχύς της συμφωνίας αρχίζει από την κατάθεση αντιγράφου του συμβολαιογραφικού εγγράφου στο ληξίαρχο του τόπου κατοικίας τους, το οποίο καταχωρίζεται σε ειδικό βιβλίο του Ληξιαρχείου. 

Για τη σύναψη συμφώνου συμβίωσης απαιτείται πλήρης δικαιοπρακτική ικανότητα.

Δεν επιτρέπεται η σύναψη συμφώνου συμβίωσης α) αν υπάρχει γάμος ή σύμφωνο συμβίωσης των ενδιαφερόμενων προσώπων ή του ενός από αυτά, β) μεταξύ συγγενών εξ αίματος σε ευθεία γραμμή απεριόριστα και εκ πλαγίου μέχρι και τον τέταρτο βαθμό, καθώς και μεταξύ συγγενών εξ αγχιστείας σε ευθεία γραμμή απεριόριστα, και γ) μεταξύ εκείνου που υιοθέτησε και αυτού που υιοθετήθηκε.

Η παράβαση των διατάξεων του παρόντος άρθρου συνεπάγεται την ακυρότητα του συμφώνου συμβίωσης. Ακυρότητα συνεπάγεται και η εικονικότητα του συμφώνου.

Το σύμφωνο συμβίωσης δεν μεταβάλλει το επώνυμο των μερών. Ο καθένας μπορεί, εφόσον συγκατατίθεται ο άλλος, να χρησιμοποιεί στις κοινωνικές σχέσεις το επώνυμο του άλλου ή να το προσθέτει στο δικό του. 

Στις προσωπικές σχέσεις των μερών του συμφώνου μεταξύ τους εφαρμόζονται αναλόγως οι διατάξεις για τις σχέσεις των συζύγων από το γάμο, εφόσον δεν υπάρχει διαφορετική ειδική ρύθμιση στον παρόντα ή άλλο νόμο. 

Στις μη προσωπικές σχέσεις των μερών μεταξύ τους εφαρμόζονται αναλόγως οι διατάξεις για τις σχέσεις των συζύγων από το γάμο, εκτός αν τα μέρη τις ρυθμίσουν διαφορετικά κατά τη σύναψη του συμφώνου με βάση τις αρχές της ισότητας και της αλληλεγγύης. 

Τα μέρη δεν μπορούν να παραιτηθούν από την αξίωση συμμετοχής στα αποκτήματα πριν από τη γέννησή της.

Ως προς το κληρονομικό δικαίωμα των μερών του συμφώνου εφαρμόζονται αναλόγως οι διατάξεις του Αστικού Κώδικα που αφορούν τους συζύγους. Κατά την κατάρτιση του συμφώνου το κάθε μέρος μπορεί να παραιτηθεί από το δικαίωμά του στη νόμιμη μοίρα.

Πηγή: in.gr

Σάββατο, 7 Νοεμβρίου 2015

Ο παρανοϊκός πρώην

Έχω πολύ καιρό να γράψω κάτι προσωπικό στο blog. Όχι ότι δεν έχουν γίνει πράγματα στη ζωή μου, δεν ένιωθα όμως την ανάγκη να τα γράψω. Η πιο σημαντική εξέλιξη είναι ότι χώρισα. Η σχέση που ξεκίνησε σχεδόν ένα χρόνο πριν, τον Δεκέμβριο του 14' έχει ήδη λήξει και ίσως να είναι ο πιο άσχημος χωρισμός που έχω περάσει μέχρι τώρα.

Υπήρχαν γκρίνιες, ζήλιες και παράπονα σχεδόν από την αρχή, όμως το τελειωτικό χτύπημα ήρθε τον 8ο μήνα σχέσης, όταν παραδέχθηκα ότι δεν ήμουν ερωτευμένος μαζί του. Ήταν ένα σοκ για εκείνον, παρόλο που είχε καταλάβει ότι δεν υπήρχε τρελό πάθος από τη μεριά μου. Ακολούθησε ένας ακόμη δύσκολος μήνας με καυγάδες, πολλές συζητήσεις και σκέψεις. Εγώ ήμουν πιο χαλαρός, εκείνος απ' την άλλη, ήταν μπερδεμένος. Δεν ήξερε αν έπρεπε να μείνει μαζί μου, γνωρίζοντας όμως ότι εγώ δεν ήμουν ερωτευμενός ή αν θα ήταν καλύτερο να με παρατήσει και να βρει κάποιον άλλον.

Τελικά αποφάσισε το δεύτερο, δίνοντας τέλος στη σχέση μας μετά από εννέα μήνες. Εγώ απλά το δέχθηκα καθώς χωρίς έρωτα, η στεναχώρια είναι μικρότερη. Επίσης, έδειξα κατανόηση. Του άξιζε να έχει έναν σύντροφο που τον θέλει σαν τρελός. Θα αναρωτιόταν κανείς γιατί εγώ να θέλω να μείνω σε αυτή τη σχέση. Εγώ περνούσα καλά γενικά (όταν δεν γκρίνιαζε ή ζήλευε), μου άρεσε και μου κάλυπτε εν μέρη τις ανάγκες μου. Ισως να ήταν συμβιβασμός, όμως αν ήθελα να ήμουν απλά με κάποιον, θα μπορούσα να βρω οποιονδήποτε και δεν θα περίμενα τόσο καιρό για να το κάνω. Στον Σ. βγήκα κάτι που δεν είχα βρει στους προηγούμενους.

Το πιο περίπλοκο μέρος όμως ήταν αυτό που ακολούθησε. Μία σχέση που θα γινόταν φιλική. Το φιλικό όμως έγινε και σεξουαλικό 2-3 φορές αφότου χωρίσαμε. Εκείνος όμως κατά βάθος με ήθελε ακόμα, δεν είχε αποδεχθεί όσα είχαν γίνει και το ότι κάναμε σεξ, τον μπέρδευε ακόμα περισσότερο. Σε συνδυασμό με άλλα ψυχολογικά που είχε, από την οικογένεια του, έφτασε στα όρια του παραλογισμού. Με πήρε τηλέφωνο μία μέρα και μου εξηγούσε επί 1,5 ώρα (!) γιατί δεν θέλει άλλο να μιλάει μαζί μου. Περιττό να πω, ότι η συζήτηση δεν ήταν και πολύ κόσμια. Στο τέλος βέβαια το αναίρεσε, λεγοντάς μου ότι ήθελε απλά να δει πως θα αντιδράσω...

Το σκηνικό επαναλήφθηκε μετά από τρεις μέρες. Μετά από αμέτρητες προσβολές και κακίες, μου είπε ότι δεν θέλει να μου ξαναμιλήσει. Εγώ σε αυτό το σημείο δεν έδινα πια σημασία σε αυτά που έλεγε. Ήταν φανερό ότι είχε πληγωθεί κι έβγαζε τον χειρότερο του εαυτό. Δεν είχε νόημα να κάνω κάποια προσπάθεια γι αυτό απλά εγώ συμφώνησα μαζί του. Αυτός όμως έριχνε δηλητήριο. Εν τω μεταξύ, μου είπε ότι δεν θέλει να είμαι στη ζωή του αλλά τον ενόχλησε που τον έσβησα από το facebook επειδή "θα ήθελε να μαθαίνει τι κάνω"!

Αφού ηρέμησε, μου ζήτησε να βρεθούμε από κοντά για ένα τυπικό αντίο. Και τότε πάλι, άρχισε τις κατηγορίες, θυμήθηκε όλα τα στραβά μου χωρίς όμως να αναγνωρίζει την απαράδεκτη συμπεριφορά του τις τελευταίες μέρες. Όπως ήταν αναμενόμενο, δεν βγάλαμε άκρη. Την ίδια μέρα, μου στέλνει μήνυμα ξανά, να μου πει, με βρισιές, ότι δεν θέλει να μιλάμε και ότι με έκανε block στο fb! Μιλάμε για παράνοια. Εγώ χάρηκα επειδή επιτέλους θα ησύχαζα. Αρκετά είχε τραβήξει όλο αυτό. Μετά από δύο μέρες, μου ζήτησε συγνώμη για τη συμπεριφορά του, μου εξήγησε ότι είναι ακόμα κολλημένος μαζί μου και δεν ξέρει τι να κάνει... Ευτυχώς απο τότε δεν έχει ξαναεμφανιστεί. Με έκανε να μην θέλω ούτε να τον δω, ούτε να τον ακούσω. Ελπίζω με τον καιρό να ηρεμήσει, να μπορέσει να προχωρήσει και να μην ξεσπάει σε μένα...