Τρίτη, 31 Ιανουαρίου 2017

Πράγματα για τα οποία δεν πρέπει να μιλάς στο πρώτο ραντεβού

Το πρώτο ραντεβού είναι πολύ σημαντικό επειδή είναι η στιγμή που ο άλλος θα αρχίσει να σε γνωρίζει και θα σχηματίσει μία άποψη για σένα, είτε θετική είτε αρνητική. Στο χέρι σου είναι. Για να αποφύγεις την απόρριψη, διάβασε παρακάτω τα θέματα συζήτησης που θα πρέπει να αποφύγεις.

Μην είσαι εγωκεντρικός. Ίσως να είσαι ένας πραγματικά ενδιαφέρων τύπος αλλά δεν χρειάζεται να μιλάς συνέχεια για σένα και τα κατορθώματα σου. Ο λόγος που βγήκες ραντεβού είναι να γνωρίσεις το άτομο που έχεις απέναντι σου, όχι να εκθειάσεις τον εαυτό σου. Να δίνεις στον άλλον χρόνο να μιλήσει και να ρωτάς πράγματα για να δείξεις ότι θέλεις να τον μάθεις καλύτερα.

Μην κάνεις σαν σεξομανής. Το σεξ είναι υπέροχο. Αλλά το να μιλάς συνέχεια για το σεξ, με πόσους έχεις κάνει σεξ, τεχνικές στο σεξ κλπ, μπορεί να σε κάνει να φανείς ρηχός και ότι δεν ενδιαφέρεσαι πραγματικά για σοβαρή σχέση αλλά για μία αρπαχτή. Άσε τα πράγματα να κυλήσουν χαλαρά.

Απέφυγε το δράμα. Όλοι έχουμε περάσει δύσκολες στιγμές στη ζωή μας και υπάρχουν πράγματα που θα θέλαμε να μην είχαν συμβεί. Καταστάσεις με πρώην και άσχημους χωρισμούς, πονεμένες ιστορίες coming out κλπ, καλό είναι να αποφεύγονται στο πρώτο ραντεβού. Στόχος είναι να δημιουργηθεί μία ευχάριστη ατμόσφαιρα, όχι να σας πιάσει κατάθλιψη. Θα έχετε την ευκαιρία στο μέλλον να μοιραστείτε τα πάντα.

Μην είσαι πολύ αποκαλυπτικός. Συγκράτησε τον ενθουσιασμό σου και μην αποκαλύπτεις τα πάντα για σένα. Η μαγεία σε μία νέα σχέση είναι να μαθαίνεις σιγά σιγά τον άλλον, αυτό κρατάει το ενδιαφέρον ζωντανό.

Μην είσαι αρνητικός. Προσπάθησε να μιλάς για ευχάριστα θέματα. Ακόμα και αν έχετε κοινό μία δύσκολη κατάσταση που έχετε βιώσει, μην βασίζεσαι σε αυτό για να δημιουργήσεις ένα δέσιμο. Αν επικεντρώνεσαι στα αρνητικά και παραπονιέσαι συνέχεια, θα μοιάζεις με γκρινιάρη γέρο.

Πρόσεχε τι λες. Το χιούμορ είναι ένα από τα πιο ισχυρά όπλα στο φλερτ. Μερικές φορές όμως δεν βγαίνει πάντα σε καλό. Σκέψου πριν αρχίσεις να μιλάς για αστείες ιστορίες του παρελθόντος, οι οποίες μπορεί τελικά να δημιουργήσουν μία αρνητική εικόνα για σένα. Όπως π.χ. τότε που μέθυσες και έκανες ακροβατικά στη μέση του δρόμου. Δεν ξέρεις πως μπορεί να λάβει ο άλλος κάτι τέτοιο.

Κράτα τη λίστα σου κρυφή. Αν δεν κατάλαβες, εννοώ τη λίστα που έχεις στο μυαλό σου με πράγματα που δεν σου αρέσουν στον άλλον. "Να μην καπνίζει, να μην ακούει λαϊκά, να μην είναι χορτοφάγος" κλπ. Είναι καλό να ξέρεις τι σου αρέσει και τι όχι, αλλά μπορεί να φανεί ότι είσαι υπερβολικά απαιτητικός. Εξάλλου, μπορεί να υπάρχει τόσο δυνατή έλξη που να σε κάνει να παραβλέψεις μερικά από τα "ελαττώματα" του άλλου.

Μην είσαι φαντασμένος. Ίσως να έχεις λεφτά, να οδηγείς ένα ακριβό αμάξι και το ρολόι που φοράς να κόστισε έναν ολόκληρο μισθό. Δεν χρειάζεται όμως να τα αναφέρεις και να καυχιέσαι. Σε κανέναν δεν αρέσει να συναναστρέφεται με αλαζονικούς ανθρώπους που τους ενδιαφέρει μόνο η επιφανειακή εικόνα. Προσπάθησε να μιλάς για πιο ουσιαστικά θέματα.

Πέμπτη, 26 Ιανουαρίου 2017

Καλύτερα αλκοολική, παρά λεσβία...

Απόψεις πολιτών σχετικά με την ομοφυλοφιλία. Απόσπασμα από την εκπομπή «Αταίριαστοι» στις 24/01/2017.


Πέμπτη, 19 Ιανουαρίου 2017

Ρατσιστικές δηλώσεις ξεφτίλας και ντροπής από Γιακουμμάτο



Άλλος ένας σιχαμένος πολιτικός που δεν διστάζει να προβάλλει τις οπισθοδρομικές του απόψεις αλλά και την αμάθεια του περί του θέματος. Σε όλο το απόσπασμα αναφέρει ανακρίβειες ή κρυφορατσιστικές απόψεις, καθώς το παίζει δήθεν άνετος με τους gay.

Αποκαλεί μόδα την ομοφυλοφιλία, λες και είναι κάτι που εμφανίστηκε τα τελευταία χρόνια και δεν υπήρχε από τότε που εμφανίστηκε ο άνθρωπος στη γη.

Χρησιμοποιεί την πιο κλισέ ατάκα ενός ρατσιστή που όμως δεν το παραδέχεται: "Έχω πάρα πολλούς φίλους gay", λες και είναι κάποιο κατόρθωμα ή αξίζει ένα μπράβο γι αυτό. Σε αυτούς τους gay φίλους που έχει, τους λέει άραγε "Δεν έχω πρόβλημα μαζί σας αλλά να κρύβεστε;".

"Προβάλλουν την ομοφυλοφιλία ως προτέρημα / ως παράδειγμα προς μίμηση". Κλασικό επιχείρημα ενός ομοφοβικού. Φυσικά κανείς δεν το προβάλλει ως προτέρημα. Απλά πλέον δεν ανεχόμαστε να κρυβόμαστε και να φοβόμαστε, διεκδικούμε τα δικαιώματα μας και είμαστε περήφανοι για τους εαυτούς μας. Αλλά τους ενοχλεί που δεν ζούμε πια στη σκιά και είμαστε φανερό κομμάτι της κοινωνίας.

"Είναι κολλητική αρρώστια". Απαράδεκτη δήλωση από κάποιον, που εκτός από πολιτικός, είναι και γιατρός. Η ομοφυλοφιλία δεν θεωρείται αρρώστια, σύμφωνα με τους κλάδους της ιατρικής, της βιολογίας και της ψυχολογίας. Και φυσικά δεν είναι κολλητική. Το να πιστεύεις ότι κάποιος που δεν είναι gay, θα γίνει στο μέλλον επειδή βλέπει αυτά τα "πρότυπα" είναι απλά ηλιθιότητα. Λες και η σεξουαλικότητα είναι απλά ένα κουμπί που το πατάς και αλλάζει, αναλόγως πως σε βολεύει. 

Τέλος, σχετικά με τα ομοφυλοφιλικά πρότυπα που ενοχλούν τόσο πολύ. Στη σημερινή κοινωνία, παγκοσμίως αλλά και στην Ελλάδα πιο συγκεκριμένα, με το πρότυπο της Χρυσής Αυγής και της ρατσιστικής βίας, το πρότυπο των ξεπουλημένων πολιτικών που κοιτάζουν το συμφέρον τους και επιβάλλουν τη φτώχεια και την μιζέρια στον λαό, τα πρότυπα του επιφανειακού lifestyle που ενισχύει την ματαιοδοξία και την υπερκατανάλωση, τα gay πρότυπα νομίζω είναι τα πιο ακίνδυνα!

Αν μία από τις κόρες του ή κάποιο εγγόνι του ένιωθε έλξη για το ίδιο φύλο, τι θα έκανε; Πώς θα το αντιμετώπιζε; Θα έλεγε ότι είναι άρρωστος/η; Θα τον/την απομάκρυνε από κοντά του ή τότε θα άλλαζε γνώμη;

Τετάρτη, 11 Ιανουαρίου 2017

Δέκα χρόνια δεν άλλαξε τίποτα

Γεννήθηκα και μεγάλωσα στην επαρχία και αν είσαι gay αυτό σε δυσκολεύει πολύ. Γι αυτό οι περισσότεροι ονειρεύονται και αρκετοί τα καταφέρνουν, να μετακομίσουν σε μεγαλύτερες πόλεις όπως η Αθήνα και η Θεσσαλονίκη. Όπως έκανα κι εγώ.

Μέχρι τα 24, ώσπου μετακόμισα στη Θεσσαλονίκη, είχα την κλασική ζωή του gay στην επαρχία. Προσπαθούσα να κάνω νέες γνωριμίες, να αποκτήσω εμπειρίες και αργότερα να βρω ένα παιδί για σχέση. Όπως αυτό ήταν σχεδόν ακατόρθωτο. Όλοι είχαν τον φόβο μην μάθει κανείς γι αυτούς, ζούσαν κρυμμένοι, μέσα στο άγχος και μερικοί από αυτούς είχαν σχέσεις με κοπέλες για να μη δίνουν δικαιώματα. Έμπαινα στις γνωστές εφαρμογές και κοιτούσα τις περιορισμένες επιλογές που παρουσιάζονταν. Το 90% των προφίλ δεν είχε φωτογραφία, έψαχναν μόνο σεξ (επειδή κάτι παραπάνω θα ήταν επικίνδυνο) και πολλοί από αυτούς τόνιζαν την "διακριτικότητα" και την "εχεμύθεια". 

Ακόμα και όταν έφτανα στο σημείο της γνωριμίας, υπήρχε άγχος μην μας καταλάβει κανείς, λες και είχαμε γραμμένο στο κούτελο τι είμαστε και τι κάνουμε. Κάποιοι ήθελαν να αποφεύγουμε τα πολυσύχναστα σημεία μην μας δει κανείς και βεβαίως αν μιλούσαμε για σχέση, ήταν στα κρυφά. Όχι ότι κατάφερα να κάνω ποτέ μία κανονική σχέση στον τόπο μου.

Όταν έφτασε η στιγμή να μετακομίσω, χαιρόμουν πολύ που θα πήγαινα σε μία μεγάλη πόλη, που τα πράγματα ήταν πιο απελευθερωμένα και κανείς δεν νοιάζεται για το τι κάνεις. Εκεί βέβαια τα θέματα ήταν άλλα, αλλά δεν υπήρχε αυτός ο φόβος. Οι περισσότεροι ήταν πιο χαλαροί. Γι αυτό και τόσα χρόνια που είμαι εκεί, μόνο μια φορά έτυχε να κάνω κάτι στον τόπο μου.

Τα τελευταία δύο χρόνια περνάω πολύ χρόνο στο πατρικό μου. Ιδιαίτερα φέτος τον χειμώνα, όλο το διάστημα είμαι εδώ και αφού είμαι μόνος, είπα να δω τι παίζει, μήπως προκύψει κάτι. Προς μεγάλη μου απογοήτευση διαπίστωσα ότι εννιά χρόνια μετά, τίποτα δεν έχει αλλάξει. Πάλι, λίγες επιλογές και φοβισμένος κόσμος που κρύβεται. Νόμιζα ότι κάτι θα έχει αλλάξει. Έκανα λάθος όμως. Ίσως συνήθισα αλλιώς στη Θεσσαλονίκη. Κόσμος με άλλη νοοτροπία, gay μαγαζιά, gay pride... δεν τίθεται καν θέμα σύγκρισης, είναι άλλος κόσμος.

Ακόμα και σήμερα, είναι δύσκολο να είσαι gay στην επαρχία. Νομίζω ότι η νέα γενιά είναι πιο απελευθερωμένη και απενοχοποιημένη, όμως ακόμα κυριαρχούν άλλες νοοτροπίες. Είναι θλιβερό να το διαπιστώνεις αυτό. Είναι όμως επίσης ένα σημάδι ότι ακόμα υπάρχει δρόμος μπροστά μας και ότι πρέπει ο καθένας μας να κάνει ένα βήμα θάρρους, να μάθουμε να ζούμε στο φως και όχι στη σκιά, να είμαστε περήφανοι και να μην ντρεπόμαστε γι αυτό που είμαστε. Δεν είναι δυνατόν να πρέπει να μεταναστεύσουμε για να βρούμε λίγη χαρά, λίγη απόλαυση, λίγη αγάπη...

Τρίτη, 3 Ιανουαρίου 2017

Μοναχικές γιορτές

Πέρασαν τα Χριστούγεννα. Πέρασε η Πρωτοχρονιά. Με τη μοναξιά κι ένα ποτό στο χέρι για συντροφιά. Δεν στο είχα πει, όμως ονειρευόμουν να περνούσαμε μαζί τις γιορτές. Τότε που ακόμα ήσουν στη ζωή μου και της έδινες χρώμα. Εσύ και εγώ. Να σε φιλάω μπροστά στο χριστουγεννιάτικο δέντρο. Να σου δίνω το δώρο σου και να σε βλέπω να χαμογελάς. Εγώ δεν ήθελα τίποτα. Εσύ θα ήσουν το δώρο μου. Κι όταν θα μας έβρισκε το νέο έτος μαζί, αγκαλιασμένους, θα ήταν η ιδανική αρχή για τη νέα χρονιά. 

Ήξερα βέβαια ότι αυτό δεν θα γινόταν. Δεν θα άφηνες την οικογένεια σου, σε είχαν ανάγκη. Το καταλαβαίνω όμως. Ήταν πολύ νωρίς για να αντικαταστήσω τους ανθρώπους που είχαν τον πρωταρχικό ρόλο στη ζωή σου. Δεν θα με πείραζε η απουσία σου. Επειδή θα ήξερα ότι υπάρχεις στη ζωή μου. Η σκέψη σου και μόνο θα ήταν αρκετή για να μου προσφέρει τη χαρά. Ξέροντας ότι κι εσύ νιώθεις το ίδιο για μένα. Δεν έχει σημασία αν τα σώματα είναι χώρια, όταν οι ψυχές είναι μαζί. Έπρεπε να μάθω να σε μοιράζομαι. 

Τρεις μήνες πέρασαν χωρίς επαφή. Δεν ήθελες. Δεν το είπες αλλά το έδειξες με τον τρόπο σου. Κάθε μέρα που περνούσε, ήταν μία πληγή που μεγάλωνε αντί να γιατρεύεται. Τι κι αν είναι εποχή χαράς για τους υπόλοιπους; Εμένα η θλίψη με έχει κυριεύσει. Που δεν είσαι εδώ. Που δεν είμαι κομμάτι της καθημερινότητας σου. Που το όνειρο κράτησε τόσο λίγο.

Δυο μέρες πριν τα Χριστούγεννα ήταν τα γενέθλιά μου. Αναρωτιόμουν αν μου ευχηθείς. Το ήθελα αλλά ήξερα ότι δεν είχες λόγο να το κάνεις. Κι όμως. Ήταν μεγάλη η έκπληξη και η χαρά μου όταν είδα το όνομα σου με τις ευχές σου, στο κινητό μου. Κι ας ήταν τυπικό. Έτσι μου έλεγαν οι φίλοι μου. Εγώ προσπαθούσα να βρω κάτι παραπάνω σε αυτή την κίνηση. Θα μπορούσες να μη στείλεις. Θα μπορούσες να αδιαφορήσεις. Ίσως να μπήκες σε δίλημμα. Ίσως να θύμωσες που βρέθηκες σε αυτή τη θέση. Πιθανόν να νίκησε η τυπικότητα και αυτός να ήταν ο λόγος που έστειλες κι όχι ένα μικρό ενδιαφέρον που κρύβεται κάπου βαθιά μέσα σου, όπως θα ήθελα να πιστεύω. Μάλλον δεν θα το μάθω ποτέ.

Αν τώρα υποδέχομαι τη νέα χρονιά με περισσή στεναχώρια, για σένα εύχομαι το καλύτερο. Να σου φέρει μόνο καλά. Να βρεις αυτό που θα σε κάνει ευτυχισμένο. Κι αν το βρεις, θα κλέψω λίγη απ' την ευτυχία σου.