Τρίτη, 31 Αυγούστου 2010

Νεο ξεκίνημα

Επέστρεψα ξανά στην Θεσσαλονίκη. Σχεδόν όλο το καλοκαίρι το πέρασα στην Κοζάνη, με ένα μικρό διάλειμμα μία εβδομάδα που πήγα διακοπές στην Ζάκυνθο. Δεν ήταν προγραμματισμένο, απλά έτυχε. Όλοι στην οικογένεια έφευγαν διακοπές με τη σειρά κι έπρεπε να τους αντικαταστήσω στην δουλειά. Άλλοι πάνε το καλοκαίρι στην Μύκονο, εγώ πήγα στην Κοζάνη... Το καλό είναι ότι μάζεψα αρκετά χρήματα.

Τώρα όμως είμαι πίσω στο δικό μου σπίτι, στην αγαπημένη μου πόλη. Νιώθω ότι είναι ένα νέο ξεκίνημα. Οι περισσότεροι άνθρωποι επιλέγουν την αλλαγή του χρόνου ως την καλύτερη στιγμή για να αφήσουν πίσω τα παλιά και να βάλουν νέους στόχους. Για μένα αυτή η στιγμή είναι τώρα. Το καλοκαίρι πλέον έχει περάσει και μαζί και οι στιγμές χαλάρωσης και ηρεμίας. Τώρα όλα επιστρέφουν στην κανονική τους ροή. Είναι πολλά τα πράγματα που θέλω να κάνω και καταστάσεις που θέλω να αλλάξουν και ελπίζω αυτόν το χειμώνα να γίνουν όλα πραγματικότητα. Έχω βάλει μερικούς στόχους κι ελπίζω να τους πετύχω, όση σκληρή προσπάθεια κι αν χρειάζεται.

Πρόσφατα έκλεισε ένας χρόνος από την μέρα που γνώρισα τον πρώην μου. Πέρυσι τον Αύγουστο γνώρισα τον Ν. και ξεκίνησε η ωραιότερη εμπειρία της ζωής μου, που έληξε άδοξα 9 μήνες αργότερα. Από τότε που χωρίσαμε, συναντηθήκαμε μόνο μία φόρα αλλά μιλήσαμε αρκετές φορές. Τώρα που είμαι πάλι Θεσσαλονίκη, είπαμε να βρεθούμε για έναν καφέ να τα πούμε αλλά νιώθω ότι δεν το θέλει όσο εγώ. Δεν είναι ότι ΔΕΝ το θέλει, απλά περιμένει από μένα να κάνω την κίνηση. Απορώ, αν εγώ δεν επικοινωνούσα μαζί του, θα έπαιρνε ποτέ την πρωτοβουλία ή δεν θα ξαναμιλούσαμε ποτέ; Εγώ ποτέ δεν τον πίεσα να κρατήσουμε επαφή. Ήταν μία κοινή απόφαση. Από τη μία, σκέφτομαι ότι το να προσπαθώ μόνο εγώ θίγει την αξιοπρέπεια μου. Από την άλλη όμως, δεν μπορώ να ξεκόψω τελείως. Τουλάχιστον ας μου το πει πρόσωπο με πρόσωπο ότι δεν θέλει να είμαστε φίλοι.

Δυστυχώς αποδεικνύεται δυσκολότερο απ' όσο νόμιζα να βρω κάποιον. Σε μία πόλη 1.000.000 κατοίκων πίστευα ότι θα μπορέσω να βρω ένα άτομο που θα ταιριάζουμε και θα ψάχνουμε τα ίδια πράγματα. Δεν μπορώ να καταλάβω τι θέλει ο κόσμος. Μάλλον οι απαιτήσεις έχουν ανέβει σε πολύ υψηλά επίπεδα. Εγώ δεν αρέσω σε κάποιους, άλλοι δεν αρέσουν σε μένα και το κυνηγητό ποτέ δεν σταματάει. Τώρα που πέρασε το καλοκαίρι, θα ήταν ωραία να είχα κάποιον να μοιράζομαι την καθημερινότητα μου. Προς το παρόν θα επικεντρωθώ σε άλλα θέματα και αν προκύψει κάτι, καλώς.

Κυριακή, 22 Αυγούστου 2010

"Sorry, δεν ενδιαφέρομαι"

Έχει τύχει πολλές φορές, στα γνωστά site γνωριμιών για gay, να εντοπίσω κάποιο ενδιαφέρον προφίλ, να στείλω ένα απλό μήνυμα του τύπου "Γεια σου, τι κανεις;" και να λάβω την εξής απάντηση: "Sorry, δεν ενδιαφέρομαι". Ακριβώς έτσι, χωρίς καμία παραλλαγή.

Έχω την εξής απορία: Αν δεν ενδιαφέρεσαι να μιλήσεις και να κάνεις γνωριμίες γιατί έχεις προφίλ σε ανάλογα site και μάλιστα να γράφεις ότι ψάχνεις να γνωρίσεις καποιον; Ίσως απλά να μην του αρέσω είναι η πρώτη σκέψη που περνάει από το μυαλό μου. Αλλά από που το κατάλαβε τόσο γρήγορα; Από τις λιγοστές πληροφορίες που έχω στο προφίλ μου και απο μία φωτογραφία; Το λογικό είναι να ξεκινήσεις κουβέντα με τον άλλον για να μάθεις περισσότερα πράγματα για εκείνον ώστε να μπορέσεις να σχηματίσεις μια πιο ολοκληρωμένη άποψη. ΟΚ όμως, ας δεχτώ ότι δεν γουστάρεις να κάνεις κάτι μαζί μου. Είναι τόσος μεγάλος κόπος πια να μου μιλήσεις πριν μου δώσεις να καταλάβω ότι δεν ενδιαφέρεσαι; Διάβασα το προφίλ σου, μου άρεσες και αφιέρωσα λίγο χρόνο για να σου στείλω μήνυμα. Το λιγότερο που έχεις να κάνεις είναι να πεις δυο κουβέντες πέρα από το "Sorry, δεν ενδιαφέρομαι"! Ας καθυστερήσεις λίγο στην αναζήτηση του τέλειου γκόμενου, δεν θα πάθεις τίποτα.

Το σωστό είναι να μην κάνεις στους άλλους αυτό που δεν θα ήθελες να κάνουν σε σένα. Αν αυτός που στέλνει την λιτή απάντηση "Sorry, δεν ενδιαφέρομαι", λάβει το ίδιο μήνυμα από κάποιον που γουστάρει, έχω την εντύπωση ότι δεν θα του αρέσει πολύ.

Παρασκευή, 20 Αυγούστου 2010

Φλερτ και internet

Ένα μόνιμο παράπονο-πρόβλημα των gay είναι η προσέγγιση άλλων gay, το φλερτ δηλαδή. Για μας είναι δύσκολο να προσεγγίσουμε κάποιον που μας αρέσει και να του αποκαλύψουμε την έλξη που νιώθουμε γι αυτόν. Δεν μπορούμε να ξέρουμε αν κάποιος είναι gay ή όχι και δεν ξέρουμε πως θα αντιδράσει αν του "την πέσουμε". Μπορεί να μην κάνει τίποτα μπορεί όμως να προσβληθεί, να νευριάσει, ακόμη και να χειροδικήσει. Γι αυτό το internet είναι τόσο σημαντικό. Επειδή μας επιτρέπει μέσω των διάφορων site που υπάρχουν να κάνουμε γνωριμίες. Η αλήθεια όμως είναι ότι αυτός ο τρόπος είναι αρκετά ψυχρός και απρόσωπος για να μην πω και επικίνδυνος. Θα θέλαμε να είχαμε την άνεση των straight να φλερτάρουν όποτε και όταν θέλουν χωρίς να αποτελεί ρίσκο γι αυτούς.

Έλα όμως που οι straight κάνουν το αντίθετο. Οι straight άντρες για κάποιον άγνωστο λόγο, έχουν γίνει πιο διστακτικοί στο φλερτ. Δεν ρισκάρουν πια, ούτε κάνουν το πρώτο βήμα. Έπαψαν πια να είναι κυνηγοί και αυτό είναι το παράπονο πολλών γυναικών. Έτσι, η νέα αυτή γενιά ανδρών, που είναι πιο μαζεμένοι και ταυτόχρονα πιο εξομοιωμένοι με την τεχνολογία, έχουν επιλέξει να συνεχίσουν το κυνήγι μέσω των site κοινωνικής δικτύωσης με ισχυρότερο παράδειγμα το facebook. Κοινώς αποβλακώνονται με τις ώρες πίσω από μία οθόνη υπολογιστή, ψάχνοντας για γυναίκες, μιλώντας μαζί τους και προσπαθώντας να τις πείσουν να βρεθούν από κοντά.

Δεν είναι παράδοξο και άδικο; Οι gay επιθυμούν αυτό που έχουν οι straight και οι straight δεν εκμεταλλεύονται αυτό που έχουν!

Πέμπτη, 19 Αυγούστου 2010

Ο Neil Patrick Harris και ο David Burtka περιμένουν δίδυμα!

Οι ηθοποιοί Neil Patrick Harris και David Burtka είναι ζευγάρι από το 2004. Η σχέση τους έγινε γνωστή όταν ο Burtka έκανε μία guest εμφάνιση στη σειρά "How I Met Your Mother", στην οποία πρωταγωνιστεί ο Neil Patrick Harris. Ο Neil αποκάλυψε ότι είναι gay σε συνέντευξη του στο περιοδικό People και αργότερα ανακοίνωσε την σχέση του με τον Burtka.

Το ζευγάρι πρόσφατα ανακοίνωσε ότι τον Οκτώβριο θα υιοθετήσουν δίδυμα και οι τελευταίες εξελίξεις αναφέρουν ότι πρόκειται για ένα αγόρι κι ένα κορίτσι.

Ο 37χρονος Neil και ο 35χρονος David, οι οποίοι είναι μαζί εδώ κι χρόνια, θα γίνουν γονείς με την βοήθεια παρένθετης μητέρας.

Πηγή: gayparadise.gr

Πέμπτη, 12 Αυγούστου 2010

Διακοπές στη Ζάκυνθο

Το κακό με τις διακοπές είναι ότι κάποια στιγμή τελειώνουν. Ούτε κατάλαβα πότε πέρασε μία εβδομάδα. Βέβαια κι ένα μήνα να έκανα διακοπές, πάλι λίγο θα μου φαινόταν. Κάθε φορά που επέστρεφα από τις καλοκαιρινές διακοπές με έπιανε μελαγχολία. Πλέον όμως το αντιμετωπίζω πιο ώριμα. Δεν πρέπει να στεναχωριέμαι που επιστρέφω από τις διακοπές αλλά πρέπει να νιώσω ευγνωμοσύνη που μπόρεσα να πάω εξ αρχής. Η αλήθεια είναι ότι πέρασα υπέροχα. Ανανεώθηκα και ξεκουράστηκα, αν και η καθημερινότητα μου γενικά δεν είναι ιδιαίτερα κουραστική.

Η Ζάκυνθος είναι εκπληκτικό μέρος. Είναι αρκετά μεγάλο νησί και χρειάζονται αρκετές μέρες για να δεις και να κάνεις όλα όσα προσφέρει. Η Ζάκυνθος έχει πολύ πράσινο, όπως τα περισσότερα νησιά του Ιονίου, έχει επίσης πανέμορφες παραλίες και είναι γεμάτη από τουρίστες, το 80% των οποίων είναι Άγγλοι. Η πόλη της Ζακύνθου έχει έναν ιδιαίτερο χαρακτήρα, με τα νεοκλασικά σπίτια, τα τουριστικά μαγαζιά και τις ταβέρνες - καφετέριες στον παραλιακό δρόμο. Ξεχωριστό στολίδι αποτελεί η εκκλησία του Αγίου Διονυσίου, δίπλα στο λιμάνι. Υπάρχουν πολλά διάσπαρτα χωριά, τα οποία είναι όλα πανομοιότυπα, με το καθαρά τουριστικό στυλ. Εγώ έμενα στις Αλυκές, στο βορειοανατολικό κομμάτι του νησιού, σε ένα καταπληκτικό ξενοδοχείο 4 αστέρων.

Στις παραλίες κυκλοφορούσαν μερικά πολύ καυτά μανάρια αλλά δυστυχώς δεν μπορούσα να κάνω τίποτα, παρά να κοιτάω. Οι περισσότερες παραλίες, είτε οργανωμένες είτε όχι, είναι πολύ όμορφες, με πολύ ρηχά και ζεστά νερά, αντίθετα με την Κέρκυρα που ήταν παγωμένα. Σε πολλές από αυτές υπάρχει η δυνατότητα για water sports. Οι πιο γνωστές είναι η Μπανάνα, το Καλαμάκι, ο Άγιος Σώστης και ο Μακρύγιαλος. Στις παραλίες κυκλοφορούσαν μερικά πολύ καυτά μανάρια αλλά δυστυχώς δεν μπορούσα να κάνω τίποτα, παρά να κοιτάω. Στον Άγιο Σώστη, βρίσκεται και το ομώνυμο νησάκι που συνδέεται με την στεριά με μία μακριά, ξύλινη γέφυρα.

Ένα μέρος που ξεχωρίζει είναι ασφαλώς ο γνωστός Λαγανάς, όπου υποτίθεται ότι γίνονται φασαρίες και όργια, κάτι που προσωπικά δεν είδα να συμβαίνει, τις δύο φορές που την επισκέφτηκα, όπως έγινε και με τον Κάβο της Κέρκυρας. Πλέον έχω καταλάβει ότι υπερβάλλουν σε αυτά που λένε. Πάντως είναι πολύ ενδιαφέρον μέρος. Στην ουσία αποτελείται από ένα κεντρικό δρόμο που εκτείνεται σε μία μεγάλη απόσταση και στις δύο πλευρές του υπάρχουν αμέτρητα νυχτερινά μαγαζιά, bar & club και μαγαζιά fast food. Ο κόσμος, ξένοι κατά το 90%, μπαινοβγαίνουν στα μαγαζιά και η μουσική ακούγεται από παντού. Το όλο κλίμα σου ανεβάζει αναπόφευκτα την διάθεση. Ιδιαίτερη εντύπωση μου έκαναν οι νεαροί που ήταν ντυμένοι με γυναικεία ρούχα.

Το αποκορύφωμα των διακοπών ήταν ο γύρος του νησιού με καραβάκι, την προτελευταία μέρα. Ξεκινήσαμε από την πόλη της Ζακύνθου με πρώτο σημείο ενδιαφέροντος τις γαλάζιες σπηλιές. Έπειτα πήγαμε στο ξακουστό ναυάγιο, την αποκλεισμένη παραλία, την οποία μπορείς να προσεγγίσεις μόνο με σκάφος. Η εμπειρία ήταν φανταστική. Καταγάλανα νερά, πανύψηλοι βράχοι τριγύρω και το σκουριασμένο κουφάρι του παλιού πλοίου στην μέση της παραλίας. Στη συνέχεια είδαμε τις σπηλιές του Κεριού και περάσαμε από την θαλάσσια περιοχή που βρίσκονται οι χελώνες, οι οποίες αποτελούν σύμβολο του νησιού. Δυστυχώς, δεν είδαμε καμία. Το αστείο ήταν όταν το καράβι σταμάτησε δύο φορές στα ανοιχτά για να κάνει ο κόσμος μπάνιο. Έμοιαζε σαν σκηνή από τον Τιτανικό, με τον κόσμο να βρίσκεται γύρω από το καράβι με κάποιους από αυτούς να φοράνε τα γνωστά πορτοκαλί σωσίβια που χρησιμοποιούνται σε περίπτωση ναυαγίου.

Η όλη εμπειρία ήταν μοναδική, πέρασα υπέροχα και θα θυμάμαι τις στιγμές που έζησα μία ζωή. Ελπίζω να μπορέσω να ξαναπάω σύντομα. Σύντομα θα ανεβάσω στο blog ένα video με φωτογραφίες και video από τις διακοπές. Αν βρείτε ευκαιρία, να πάτε στη Ζάκυνθο, αξίζει μία επίσκεψη.

Πέμπτη, 5 Αυγούστου 2010

Χαιρετίσματα από Ζάκυνθο

Αυτή τη στιγμή που γράφω αυτό το post, βρίσκομαι στην μαγευτική Ζάκυνθο. Το ξενοδοχείο παρέχει δωρεάν ασύρματο internet κι έτσι έχω τη δυνατότητα να σερφάρω όσο χαλαρώνω στο ξενοδοχείο. Το νησί είναι υπέροχο με ωραίες παραλίες, πολύ πράσινο και πλημμυρισμένο από Άγγλους. Αύριο θα κάνουμε το γύρο του νησιού με καραβάκι. Αξίζει να έρθει κάποιος εδώ. Περισσότερες λεπτόμερειες και πλούσιο φωτογραφικό υλικό όταν επιστρέψω.