Πέμπτη, 12 Αυγούστου 2010

Διακοπές στη Ζάκυνθο

Το κακό με τις διακοπές είναι ότι κάποια στιγμή τελειώνουν. Ούτε κατάλαβα πότε πέρασε μία εβδομάδα. Βέβαια κι ένα μήνα να έκανα διακοπές, πάλι λίγο θα μου φαινόταν. Κάθε φορά που επέστρεφα από τις καλοκαιρινές διακοπές με έπιανε μελαγχολία. Πλέον όμως το αντιμετωπίζω πιο ώριμα. Δεν πρέπει να στεναχωριέμαι που επιστρέφω από τις διακοπές αλλά πρέπει να νιώσω ευγνωμοσύνη που μπόρεσα να πάω εξ αρχής. Η αλήθεια είναι ότι πέρασα υπέροχα. Ανανεώθηκα και ξεκουράστηκα, αν και η καθημερινότητα μου γενικά δεν είναι ιδιαίτερα κουραστική.

Η Ζάκυνθος είναι εκπληκτικό μέρος. Είναι αρκετά μεγάλο νησί και χρειάζονται αρκετές μέρες για να δεις και να κάνεις όλα όσα προσφέρει. Η Ζάκυνθος έχει πολύ πράσινο, όπως τα περισσότερα νησιά του Ιονίου, έχει επίσης πανέμορφες παραλίες και είναι γεμάτη από τουρίστες, το 80% των οποίων είναι Άγγλοι. Η πόλη της Ζακύνθου έχει έναν ιδιαίτερο χαρακτήρα, με τα νεοκλασικά σπίτια, τα τουριστικά μαγαζιά και τις ταβέρνες - καφετέριες στον παραλιακό δρόμο. Ξεχωριστό στολίδι αποτελεί η εκκλησία του Αγίου Διονυσίου, δίπλα στο λιμάνι. Υπάρχουν πολλά διάσπαρτα χωριά, τα οποία είναι όλα πανομοιότυπα, με το καθαρά τουριστικό στυλ. Εγώ έμενα στις Αλυκές, στο βορειοανατολικό κομμάτι του νησιού, σε ένα καταπληκτικό ξενοδοχείο 4 αστέρων.

Στις παραλίες κυκλοφορούσαν μερικά πολύ καυτά μανάρια αλλά δυστυχώς δεν μπορούσα να κάνω τίποτα, παρά να κοιτάω. Οι περισσότερες παραλίες, είτε οργανωμένες είτε όχι, είναι πολύ όμορφες, με πολύ ρηχά και ζεστά νερά, αντίθετα με την Κέρκυρα που ήταν παγωμένα. Σε πολλές από αυτές υπάρχει η δυνατότητα για water sports. Οι πιο γνωστές είναι η Μπανάνα, το Καλαμάκι, ο Άγιος Σώστης και ο Μακρύγιαλος. Στις παραλίες κυκλοφορούσαν μερικά πολύ καυτά μανάρια αλλά δυστυχώς δεν μπορούσα να κάνω τίποτα, παρά να κοιτάω. Στον Άγιο Σώστη, βρίσκεται και το ομώνυμο νησάκι που συνδέεται με την στεριά με μία μακριά, ξύλινη γέφυρα.

Ένα μέρος που ξεχωρίζει είναι ασφαλώς ο γνωστός Λαγανάς, όπου υποτίθεται ότι γίνονται φασαρίες και όργια, κάτι που προσωπικά δεν είδα να συμβαίνει, τις δύο φορές που την επισκέφτηκα, όπως έγινε και με τον Κάβο της Κέρκυρας. Πλέον έχω καταλάβει ότι υπερβάλλουν σε αυτά που λένε. Πάντως είναι πολύ ενδιαφέρον μέρος. Στην ουσία αποτελείται από ένα κεντρικό δρόμο που εκτείνεται σε μία μεγάλη απόσταση και στις δύο πλευρές του υπάρχουν αμέτρητα νυχτερινά μαγαζιά, bar & club και μαγαζιά fast food. Ο κόσμος, ξένοι κατά το 90%, μπαινοβγαίνουν στα μαγαζιά και η μουσική ακούγεται από παντού. Το όλο κλίμα σου ανεβάζει αναπόφευκτα την διάθεση. Ιδιαίτερη εντύπωση μου έκαναν οι νεαροί που ήταν ντυμένοι με γυναικεία ρούχα.

Το αποκορύφωμα των διακοπών ήταν ο γύρος του νησιού με καραβάκι, την προτελευταία μέρα. Ξεκινήσαμε από την πόλη της Ζακύνθου με πρώτο σημείο ενδιαφέροντος τις γαλάζιες σπηλιές. Έπειτα πήγαμε στο ξακουστό ναυάγιο, την αποκλεισμένη παραλία, την οποία μπορείς να προσεγγίσεις μόνο με σκάφος. Η εμπειρία ήταν φανταστική. Καταγάλανα νερά, πανύψηλοι βράχοι τριγύρω και το σκουριασμένο κουφάρι του παλιού πλοίου στην μέση της παραλίας. Στη συνέχεια είδαμε τις σπηλιές του Κεριού και περάσαμε από την θαλάσσια περιοχή που βρίσκονται οι χελώνες, οι οποίες αποτελούν σύμβολο του νησιού. Δυστυχώς, δεν είδαμε καμία. Το αστείο ήταν όταν το καράβι σταμάτησε δύο φορές στα ανοιχτά για να κάνει ο κόσμος μπάνιο. Έμοιαζε σαν σκηνή από τον Τιτανικό, με τον κόσμο να βρίσκεται γύρω από το καράβι με κάποιους από αυτούς να φοράνε τα γνωστά πορτοκαλί σωσίβια που χρησιμοποιούνται σε περίπτωση ναυαγίου.

Η όλη εμπειρία ήταν μοναδική, πέρασα υπέροχα και θα θυμάμαι τις στιγμές που έζησα μία ζωή. Ελπίζω να μπορέσω να ξαναπάω σύντομα. Σύντομα θα ανεβάσω στο blog ένα video με φωτογραφίες και video από τις διακοπές. Αν βρείτε ευκαιρία, να πάτε στη Ζάκυνθο, αξίζει μία επίσκεψη.

2 σχόλια:

Hfaistiwnas είπε...

Πανέμορφααα!!!!
Χρώματα και πολύ γαλάζιο!
:);):)
Και του χρόνου!!!

Voltsek είπε...

Και του χρόνου να είμαστε καλά να πάμε ένα μήνα διακοπές!