Κυριακή, 31 Οκτωβρίου 2010

Περίεργο τηλεφώνημα

Πριν δυο μέρες κάποιος με έκανε add στο facebook και τον έκανα φίλο μου. Αμέσως μου έστειλε ένα μήνυμα και μου ζήτησε να ανταλλάξουμε τηλέφωνα για να μιλήσουμε. Εγώ του εξήγησα ότι δεν δίνω τόσο εύκολα το νουμερό μου, αυτός είπε ότι έμπαινε στο fb από το κινητό και δυσκολευόταν και τέλος πάντων μου έδωσε το τηλ. του και τον κάλεσα με απόκρυψη. Είχε ωραία φωνή, γοητευτική και οικεία.

Η συζήτηση ξεκίνησε φυσιολογικά, λέγοντας τα τυπικά όταν μιλάς πρώτη φορά με κάποιον. Όταν όμως τον ρώτησα με τι ασχολείται, η κουβέντα πήρε μία περίεργη τροπή. Μου είπε ότι πρόσφατα ξεκίνησε την "καρίερα" του στις ερωτικές ταινίες, κοινώς τσόντες. Πήγε στην Νέα Υόρκη για castting αλλά τα γυρίσματα γίνονται εδώ. Είναι ο μόνος παθητικός στις ταινίες και σε κάθε σκηνή έχει τουλάχιστον 5 παρτενέρ που τον ξεσκίζουν. Μιά φορά μάλιστα, είπε ότι τον πήδηξε ένας μαυρός με 40 εκ. πέος!!! Για κάθε ταινία πληρώνεται 30000 ευρώ. Όλα αυτά μου ακούγονταν περίεργα αλλά σκέφτηκα να είμαι ανοιχτόμυαλος. Η συνέχεια όμως ξεπερνάει και το πιο τρελό σενάριο.

Πριν 4 χρόνια μου είπε, η μητέρα του έκανε την αρχή στην πορνόβιομηχανία, κάνοντας ταινίες με νεότερους άντρες. Την πρώτη νύχτα του γάμου μάλιστα, απάτησε τον πατέρα το με τον κουμπάρο κι έναν φίλο του που είχαν ξεμείνει στο σπίτι, μετά το γλέντι!!! Αλλά όλοι είναι άνετοι στην οικογένεια, δεν υπάρχει κανένα πρόβλημα με ότι συμβαίνει.

Έχει επίσης έναν κολλητό φίλο, ο οποίος είναι straight αλλά όποτε έχει καυλές τον πηδάει και γουστάρουν και οι δύο τρελά αλλά πάνω από όλα είναι η στενή φιλία που τους συνδέει. Μια φορά μου είπε, ο φίλος του του έκανε δώρο ένα μπουκάλι γεμάτο με το σπέρμα του και το άδειασε πάνω του!!!!! Μια άλλη φορά, πήγε ο κολλητός του στο σπίτι του μαζί με κάτι άλλα παιδιά και κατέληξαν να τον πηδάνε όλοι μαζί!

Μιλήσαμε πάνω από μία ώρα και το τι άκουσα δεν περιγράφεται. Τρελές ιστορίες που ούτε στην έπαυλη του playboy δεν έχουν συμβεί. Αυτό που μου έκανε εντύπωση είναι η άνεση με την οποία μου τα έλεγε όλα αυτά και η πειστικότητα στη φωνή του. 'Ηταν σαν να τα πίστευε πραγματικά. Είχε πλάκα να τα ακούω όλα αυτά αλλά δεν αλλάζει το γεγονός ότι είχα μπλέξει με έναν τρελό.

Παρασκευή, 29 Οκτωβρίου 2010

Βόλτα στο Μέτσοβο

Είμαι πάλι στην Κοζάνη για την καθιερωμένη επίσκεψη του μήνα. Η θερμοκρασία έχει πέσει πολύ χαμηλά κι έτσι συνειδητοποίησα πλέον ότι έχουμε μπει για τα καλά στον χειμώνα. Το αστείο είναι ότι την ημέρα που έφυγα από την Θεσσαλονίκη ο καιρός ήταν πολύ καλός και μάλιστα απολαμβάναμε τον καφέ με την παρέα μου στην παραλία.

Χτες, 28η Οκτωβρίου, η μέρα ήταν φανταστική. Πήγαμε με την παρέα μου στο πανέμορφο Μέτσοβο. Πρώτα πήγαμε για καφέ σε μία καφετέρια με θέα τα βουνά τα οποία είναι πνιγμένα στα έλατα με τα σύννεφα να κατεβαίνουν χαμηλά και να κρύβουν τις κορυφές. Ύστερα πήγαμε για ξενάγηση στο οινοποιείο Κατώγι Αβέρωφ. Μοναδική εμπειρία, πρέπει όλοι να πάνε. Η ξενάγηση περιλαμβάνει περιήγηση στο χώρο των βαρελιών, στα τεράστια καζάνια, προβολές video, έκθεση προσωπικών αντικειμένων του Αβέρωφ κτλ. Ιδιαίτερη εντύπωση μου έκανε ο φωτισμός του χώρου σε μερικά σημεία. Ήταν πολύ ατμοσφαιρικό. Και φυσικά όποιος θέλει αγοράζει κρασί ή άλλα προϊόντα που σχετίζονται με αυτό και υπάρχει η δυνατότητα να προμηθευτεί κανείς μία ποικιλία κρασιού που πωλείται μόνο εκεί.

Η φύση εκει πάνω είναι μαγευτική και επίσης μου αρέσει πολύ να περπατάω στα πλακόστρωτα στενά του Μετσόβου. Μετά το οινοποιείο πήγαμε για φαγητό. "Χτυπήσαμε" κάτι κοκορέτσια άλλο πράγμα... Αργότερα πήγαμε μία βόλτα στο χωριό Μηλέα και στη τεχνητή λίμνη του Αωού. Τέλος κλείσαμε την εξορμησή μας με μία στάση για καφέ και γλυκό στα Γρεβενά. Ήταν μία γεμάτη μέρα με πολλές εμπειρίες. Ελπίζω να το επαναλάβω σύντομα. Άλλωστε τώρα με το νέο οδικό δίκτυο, οι αποστάσεις έχουν μειωθεί. Αν κάποιος σχεδιάζει μία απόδραση για μια δυο μέρες προτείνω ανεπιφιλακτα το Μέτσοβο και την ευρύτερη περιοχή.

Πέμπτη, 28 Οκτωβρίου 2010

Non-Love-Song

Μία σύντομη ιστορία δύο φίλων την τελευταία μέρα του καλοκαιριού, προτού χωρίσουν για το κολλέγιο.

Non-Love-Song from Erik Gernand on Vimeo.

Δευτέρα, 25 Οκτωβρίου 2010

President Obama: It Gets Better

Το μήνυμα ελπίδας και υποστήριξης του Προέδρου Barack Obama για την LGBT κοινότητα ως μέρος της καμπάνιας "It Gets Better" που ξεκίνησε με αφορμή τις πρόσφατες αυτοκτονίες νέων παιδιών που αντιμετώπιζαν τη βία λόγω της σεξουαλικής τους ταυτότητας.

Παρασκευή, 22 Οκτωβρίου 2010

Η ώρα της ανάρρωσης

Είναι η τέταρτη μέρα από τότε που χτύπησε ο πόνος στη μέση και πλέον είμαι ένα βήμα πριν την πλήρη ανάρρωση. Δεν πήρα καθόλου φάρμακα αλλά μάλλον από βδομάδα θα πάω να το κοιτάξει γιατρός για να είμαι σίγουρος ότι δεν έχω κάτι σοβαρό. Η ταλαιπωρία ήταν πολύ μεγάλη και δεν θέλω να επαναληφθει. Όλες αυτές τις μέρες δεν βγήκα καθόλου από το σπίτι κι έχω λαλήσει. Ευτυχώς είχα αρκετές προμήθειες στο σπίτι για να βολευτώ.

Κάτι τέτοιες στιγμές σκέφτομαι τι καλά που θα ήταν αν είχα δεσμό. Να είχα κάποιον να με προσέχει και να με φροντίζει. Έχω βέβαια και τους φίλους μου, οι οποίοι με επισκέφτηκαν και προσφέρθηκαν να βοηθήσουν αλλά ο γκόμενος σου δίνει άλλη ανακούφιση. Την τελευταία φορά που με έπιασε πόνος στη μέση ήταν πριν αρκετούς μήνες, όταν ακόμα είχα σχέση με τον Ν, τον πρώην. Θυμάμαι ότι η παρουσία του και μόνο με έκανε να νιώθω καλύτερα. Δεν πειράζει όμως, ότι δεν σε σκοτώνει, σε κάνει πιο δυνατό.

Επίσης αυτή η κατάσταση με έκανε να εκτιμήσω καλύτερα την αξία του χρόνου μου. Όσο ήμουν καλά ήθελα να κάνω πράγματα αλλά βαριόμουν και τα άφηνα για αργότερα. Τόσες μέρες όμως που δεν έκανα τίποτα, αισθάνομαι σαν να έχασα 4 μέρες από τη ζωή μου και ήθελα να σηκωθώ και να ασχοληθώ με διάφορα. Πλέον όταν αφήνω τον χρόνο να περνάει ανεκμετάλευτος θα σκέφτομαι πως ένιωθα όταν ήμουν κατάκοιτος κι ανήμπορος.

Απολαύστε το τεκνό σε μια διαφήμιση εσωρούχων.

Τετάρτη, 20 Οκτωβρίου 2010

Απροσδόκητος πόνος

Από χθες το μεσημέρι με έχει τσακίσει ένας πόνος στη μέση μου. Με πιάνει μία στο τόσο και χθες έκανε πάλι την εμφανισή του. Δεν μπορώ ούτε να σταθώ με ίσιο το κορμί και για να περπατήσω στηρίζομαι στους τοίχους και στα έπιπλα. Νιώθω σαν ανάπηρος. Δεν μπορώ να κάνω τίποτα, ούτε να μαγειρέψω, ούτε φυσικά να βγω έξω για δουλειές. Όλη τη μέρα είμαι ξαπλωμένος στο κρεβάτι και σηκώνομαι μόνο αν είναι ανάγκη. Για να πάω από το ένα δωμάτιο στο άλλο κάνω 5 λεπτά και πολύ υπομονή. Για να περάσει η ώρα παρακολουθώ ότι ταινίες και σειρές έχω κατεβάσει από το internet και δεν έχω δει μέχρι τώρα. Συνήθως ο πόνος κρατάει 2-3 μέρες. Ελπίζω να περάσει γρήγορα επειδή δεν θα αντέξω πολύ σε αυτή την κατάσταση.

Δευτέρα, 18 Οκτωβρίου 2010

Τηλεόραση και reality


Ο χειρότερος τρόπος που μπορείς να περάσεις τον χρόνο σου είναι να βλέπεις τηλεόραση. Είναι πραγματικά χαμένες ώρες από τη ζωή σου, γι αυτό κι εγώ πλεόν παρακολουθώ ελάχιστα το "χαζοκούτι" όπως συνηθίζουν να το αποκαλούν. Κι ενώ κάθε σεζόν σκέφτομαι ότι τα προγράμματα δεν μπορούν να γίνουν πιο ελεεινά, κάθε χρόνο με εκπλήσουν, ρίχνοντας τον πήχη ακόμα χαμηλότερα. Ειδικά φέτος... τι μπορεί να πει κανείς. Το μεγαλείο της βλακείας διάσπαρτο σε όλο το τηλεοπτικό πεδίο. Είναι πολλές οι πτυχές του φαινομένου "τηλεόραση" και θα μπορούσα να γράψω πάρα πολλά. Εγώ όμως θέλω να εστιάσω σε ένα μόνο κομμάτι της ελληνικής τηλεόρασης που ονομάζεται reality.

Tα reality είναι κατά την γνώμη μου το χειρότερο τηλεοπτικό είδος. Ήλπιζα ότι με τον καιρό ο κόσμος θα τα βαριόταν αλλά δυστυχώς έγινε το αντίθετο. Αρκετά χρόνια μετά το πρώτο Big Brother, το οποίο να πω την αλήθεια το έβλεπα τότε, τα reality εξελίχθηκαν και πολλαπλασιάστηκαν με διάφορες παραλλαγές για να φτάσουμε στα σημερινά χάλια. Τι είναι αυτό που με ενοχλεί;

1ον. Ο Μεγάλος Αδελφός
Πρώτα απ' όλα διαφωνώ με την γενική ιδέα του να μένεις εσώκλειστος σε ένα χώρο και να σε παρακολουθούνουν δεκάδες κάμερες ότι κι αν κάνεις, όπου κι αν πας. Προγράμματα σαν το big brother μας κάνουν να συνηθίσουμε την ιδέα του Μεγάλου Αδελφού και το καθεστώς παρακολούθησης και παραβίασης των προσωπικών μας δεδομένων.

2ον: Παντελής έλλειψη ποιότητας.
Στα reality δεν υπάρχουν ηθοποιοί. Πρωταγωνιστούν απλοί, καθημερινοί άνθρωποι. Οι άνθρωποι αυτοί όμως πολλές φορές είναι άξεστοι, αγενείς, αμόρφωτοι, κομπλεξικοί, τσουλάκια, χαζοβιόλες, αποτυχημένοι, ψωνάρες κτλ κτλ. Κι εμείς οι τηλεθεατές επιλέγουμε να τους βλέπουμε να μαλώνουν, να βρίζουν, να ξεκατινιάζονται και μερικές φορές να φτάνουν στη σωματική βία. Και αυτό το θεωρούμε διασκέδαση!!! Και δυστυχώς όλα αυτά τα παρακολουθούν μικρά παιδιά που δεν μπορούν να ξεχωρίσουν τι είναι καλό να παρακολουθούν και τι όχι. Όλοι οι αποτυχημένοι γίνονται πρότυπα για τα νεαρά παιδιά, υιοθετώντας ακατάλληλες εκφράσεις και συμπεριφορές.

3ον: Εκμετάλλευση
Αυτό αφορά κυρίως τα reality τύπου x-factor, με διαγωνισμό ταλέντων. Πρόκειται για καθαρή εκμετάλευση των υποψήφιων από τα κανάλια. Εκμεταλλεύονται τις φιλοδοξίες, τα όνειρα και το ψώνιο μερικών που θέλουν να κάνουν καριέρα π.χ. στο τραγούδι, για να κάνουν υψηλή τηλεθέαση, γελοιοποιώντας τον πανελλαδικά. Παρουσιάζεται ο Χ υποψήφιος, που ελπίζει να τα καταφέρει και αντί οι "ειδικοί" να του πουν "ξέρεις λυπόμαστε αλλά δεν έχεις το ταλέντο που χρειάζεται" προτιμούν να γελάνε κατάμουτρα μαζί του, να τον ειρωνεύονται, να τον προσβάλλουν κι αφού κάνουν το παιχνίδι τους τον στέλνουν από εκεί που ήρθε. Και στην τελική ποιος έκανε πραγματική καριέρα από αυτά τα show; Ανακυκλώνονται οι ίδιοι και οι ίδιοι στα πρωινάδικα και στις κουτσομπολιστικες εκπομπές, απλά για να μας πείσουν ότι είναι πετυχημένοι.

4ον. Παραπλάνηση
Υπάρχει πραγματικά άνθρωπος που πιστεύει ότι τα reality δεν είναι στημένα; Κι αν δεν είναι τελείως στημένα, σίγουρα κάποιοι επηρεάζουν και κατευθύνουν κάποιες καταστάσεις. Οι άνθρωποι των καναλιών δεν είναι χαζοί, ξέρουν τι να κάνουν για να αυξηθεί η τηλεθέαση και κατ' επέκταση το κέρδος. Μου το έχει πει και μία καλή μου φίλη που δούλευε στα παρασκήνια στην τηλεόραση. "Όλα είναι ψεύτικα", μου είχε πει, επιβεβαιώνοντας αυτό που ήδη ήξερα.

Μερικοί λένε ότι τα βλέπουν για την πλάκα. Αυτό όμως μου φαίνεται ανόητο. Για να ψυχαγωγηθείς επιλέγεις να γεμίσεις το μυαλό σου με σκουπίδια, παρακολουθώντας ένα μάτσο χασομέρηδες; Τουλάχιστον στα reality με μαγειρική, κάτι μπορείς να μάθεις. Αλλά η επιστροφή του big brother με ποια λογική έγινε; Τότε ήταν κάτι καινούργιο και όλοι είχαν περιέργεια να δουν περί τίνος πρόκειται. Αλλά εν έτη 2010 να ασχολείσαι με 10 τύπους που το ξύνουν όλοι μέρα και μαλώνουν για ασήμαντες αφορμές, είναι ανεπίτρεπτο. Το περίεργο βέβαια είναι ότι όλοι παραπονιούνται για την ποιότητα της τηλεόρασης αλλά τα νούμερα τηλεθέασης είναι αρκετά υψηλά. Μάλλον τελικά μας αρέσουν τα ανεγκέφαλα-ανούσια τηλεοπτικά προγράμματα και τα προτιμάμε από εκπομπές που μας προκαλούν να χρησιμοποιήσουμε το μυαλό μας.

Παρασκευή, 15 Οκτωβρίου 2010

Buried

Χτες πήγα στον κινηματογράφο για να δω το Burried, στο οποίο πρωταγωνιστεί ο κούκλος Ryan Reynolds. Είχα τις αμφιβολίες μου γι αυτή την ταινία αλλά τελικά μου άρεσε πολύ. Το σενάριο είναι πρωτότυπο και σίγουρα δεν μοιάζει με άλλες ταινίες. Όσο προχωράει η υπόθεση, τόσο η αγωνία μεγαλώνει. Πάντως μέσα στην αίθουσα είμασταν συνολικά εννέα άτομα μόνο!

Η υπόθεση της ταινίας
Ο Paul δούλευε στο Ιράκ. Μετά από μία επίθεση από κάποιους Ιρακινούς, ξυπνάει θαμμένος μέσα σε ένα φέρετρο. Στη διάθεση του έχει μόνο έναν αναπτήρα, ένα κινητό τηλέφωνο και 90' μέχρι να του τελειώσει το οξυγόνο. Κι ο αγώνας για την σωτηρία ξεκινά...

Τετάρτη, 13 Οκτωβρίου 2010

Fuck Proposition 8


Το Proposition 8 ήταν μια πρόταση ψήφου και τροποποίηση του Συντάγματος που πέρασε στις εκλογές του κράτους τον Νοεμβρίο του 2008. Το μέτρο αυτό πρόσθεσε μια νέα διάταξη που ορίζει ότι "μόνο ο γάμος μεταξύ ενός άνδρα και μιας γυναίκας είναι έγκυρος ή αναγνωρισμένος στην Καλιφόρνια."

Με τον περιορισμό της ερμηνείας του γάμου μόνο για ζευγάρια του αντίθετου φύλου, η πρόταση ανέτρεψε την απόφαση του Ανώτατου Δικαστηρίου της Καλιφόρνιας που εξέφραζε ότι τα ζευγάρια ίδιου φύλου έχουν συνταγματικό δικαίωμα να παντρευτούν. Το Proposition 8 τέθηκε σε άμεση ισχύ την ημέρα μετά τις εκλογές. Η πρόταση δεν επηρεάζει το σύμφωνο συμβίωσης στην Καλιφόρνια ή τους γάμους ιδίου φύλου που έχουν τελεσθεί πριν τις 5 Νοεμβρίου του 2008.

Οι υπερασπιστές της συνταγματικής τροπολογίας υποστήριξαν ότι μόνο ο γάμος ετεροφυλόφιλων είναι "ένας ουσιαστικός θεσμός της κοινωνίας" και αν ο νόμος παραμείνει ο ίδιος, "θα οδηγήσει σε δημόσια σχολεία που διδάσκουν στα παιδιά μας ότι ο γάμος ομοφυλοφίλων είναι εντάξει," και ότι "οι ομοφυλόφιλοι... δεν έχουν το δικαίωμα να επαναπροσδιορίσουν το γάμο για όλους τους άλλους." Οι αντίπαλοι υποστήριξαν ότι "η ελευθερία του γάμου είναι θεμελιώδους σημασίας για την κοινωνία μας", ότι το σύνταγμα της Καλιφόρνιας "θα πρέπει να εγγυάται την ίδια ελευθερία και δικαιώματα για όλους" και ότι η πρόταση "δίνει άλλες εντολές για ένα ενιαίο σύνολο κανόνων για τα gay και λεσβιακά ζευγάρια και διαφορετικές για όλους τους άλλους". Ισχυρίστηκαν επίσης ότι "η ισότητα έναντι του νόμου αποτελεί θεμελιώδη συνταγματική εγγύηση".

Οι εκστρατείες υπέρ και ενάντια στο Proposition 8 κόστισαν 39,9 εκατομμύρια δολάρια και 43,3 εκατομμύρια δολάρια, αντίστοιχα, ώστε να θεωρείται σήμερα η υψηλότερη χρηματοδότηση εκστρατείας και ξεπερνώντας κάθε άλλη εκστρατεία στον τομέα των δαπανών με εξαίρεση τις προεδρικές εκλογές. Μετά τις εκλογές, διαδηλώσεις και διαμαρτυρίες σημειώθηκαν σε ολόκληρη την πολιτεία. Ζευγάρια του ίδιου φύλου και κρατικοί φορείς κατέθεσαν πολλές μηνύσεις στο ανώτατο δικαστήριο της Καλιφόρνιας για να αμφισβητήσουν την εγκυρότητα και το κύρος της πρότασης και την ισχύ που είχε σε γάμους ατόμων του ιδίου φύλου που είχαν ήδη τελεστεί.

Στην υπόθεση Strauss κατά Horton, το δικαστήριο υποστήριξε το Proposition 8, αλλά επέτρεψε στους ήδη υφιστάμενους γάμους ατόμων του ιδίου φύλου να συνεχίσουν να ισχύουν. Ο δικαστής Judge Βον R. Walker ανέτρεψε το Proposition 8 στις 4 Αυγούστου 2010 στην υπόθεση Perry κατά Σβαρτσενέγκερ. Ο δικαστής Walker εξέδωσε διαταγή κατά της επιβολής του Proposition 8 και το Circuit Court of Appeals (δικαστήριο) έθεσε την διαταγή του σε αναμονή μέχρι να μπορέσει να κάνει έφεση.

Το αρχικό κείμενο είναι εδώ.

Δευτέρα, 11 Οκτωβρίου 2010

Η κατάρα της ομορφιάς

Τελικά το να είσαι ωραίος έχει και τα αρνητικά του. Κατέληξα σε αυτό το συμπέρασμα παρατηρώντας έναν πολύ καλό μου φίλο. Τον ξέρω από τον στρατό και τους τελευταίους μήνες κάνουμε πολύ παρέα. Το γενονός ότι είμαστε γείτονες βοηθάει σε αυτό. Αυτός ο φίλος μου, είναι ομολογουμένως αρκετά ελκυστικός με πολύ ωραίο στυλάκι. Έχει αρκετές επιτυχίες στον ερωτικό τομέα και είναι πολλοί αυτοί που θα ήθελαν να κάνουν κάτι μαζί του. Αυτό είναι πολύ καλό, θα σκεφτόταν κανείς. Κι όμως, από τότε που χώρισε, δεν μπορεί να βρει κάποιον ούτε για σχέση αλλά ούτε και για σεξ. Όταν όμως λέω "δεν μπορεί να βρει κάποιον", δεν εννοώ ότι δεν υπάρχουν υποψήφιοι, το αντίθετο μάλιστα. Κανείς όμως δεν του αρέσει τόσο ώστε να προχωρήσει.

Όταν ξέρεις ότι αρέσεις και ότι θεωρείσαι κελεπούρι, αυτομάτως ανεβάζεις τα στάνταρ. Δεν μπορείς να αναλώνεσαι με τον κάθε τυχαίο που θα βρεθεί στον δρόμο σου. Πρέπει να βρεις κάποιον του επιπέδου σου. Ξαφνικά κανείς δεν είναι αρκετά καλός και δεν θέλεις να χάνεις τον χρόνο σου με άτομα που δεν έχουν το ανάλογο παρουσιαστικό με σένα. Σου αξίζει μόνο το καλύτερο. Το καλύτερο όμως δεν σου κάθεται καθώς κι εκείνοι αναζητάνε το ακόμα καλύτερο. Κι έτσι χάνεις πολλές ευκαιρίες, προσπαθείς να πιάσεις το ιδανικό και τελικά απομένεις μόνος και έρημος.

Του έχω πει πολλές φορές ότι δεν πρέπει να έχει τόσο αυστηρά κριτήρια όμως δεν αλλάζει νοοτροπία. Σε όλους θα βρει κάποιο ελάττωμα. Το αποκορύψωμα ήταν όταν συναντήσαμε ένα ωραίο παιδί στο δρόμο κι ενώ παραδέχτηκε ότι του άρεσε, τον χάλασε που ο τύπος είχε πολύ σφιχτά δεμένα τα κορδόνια των παπουτσιών του!!!!! Όταν το άκουσα αυτό πέθανα στα γέλια και βεβαίως αμέσως μετά τον έκραξα για τα κόμπλεξ που έχει. Με αυτά τα μυαλά δεν θα βρει ποτέ κανέναν. Η αλήθεια είναι ότι πάντα ήταν λίγο ψώνιο και το παραδέχεται κι ο ίδιος καθώς δεν πιστεύει ότι αυτό είναι απαραίτητα μειονέκτημα.

Είναι κακό κατά τη γνώμη μου να ψάχνεις αφορμή για να απορρίψεις κάποιον υποψήφιο γκόμενο ή έστω εραστή της μίας βραδιάς. Όσο τα στάνταρ ανεβαίνουν, οι επιλογές μειώνονται. Είναι απλή λογική!

Κυριακή, 3 Οκτωβρίου 2010

Γνωστός ηθοποιός-μοντέλο συνελήφθη για gay βίζιτες

Γνωστό μοντέλο-ηθοποιός συνελήφθη σε ξενοδοχείο στο κέντρο της Αθήνας για μαστροπεία. Πώς ο 35χρονος γοητευτικός άνδρας ψάρευε πελάτες και πόσο έπαιρνε για βίζιτες;

Το γνωστό μοντέλο-ηθοποιός έχει συνεργαστεί με πολλούς οίκους μόδας, ενώ συμμετείχε σε μεγάλη θεατρική παράσταση αποσπώντας κολακευτικές κριτικές. Ουδείς μπορούσε να φανταστεί την διπλή ζωή του, μέχρι που έπεσε στα χέρια των αρχών.

Μέσω ιστοσελίδας, το 35χρονο μοντέλο-ηθοποιός έβρισκε πελάτες με τους οποίους κανόνιζε ερωτικά ραντεβού σε σπίτια και ξενοδοχεία. Για μία ώρα βίζιτα χρέωνε από 150 έως 500 ευρώ, ενώ στα προσόντα του δεν τόνιζε μόνο το καλογυμνασμένο του κορμί, αλλά και το ότι μιλά αγγλικά, γαλλικά και ισπανικά.

Οι αρχές έφτασαν στα ίχνη του μετά από ανώνυμο τηλεφώνημα στην Ασφάλεια. Ένας αστυνομικός του τμήματος ηθών προσποιήθηκε τον πελάτη και κανόνισε ερωτικό ραντεβού με το μοντέλο σε ξενοδοχείο στο κέντρο της Αθήνας.

Ο γοητευτικός ηθοποιός-μοντέλο έφτασε στην ώρα του, μόνο που ο πελάτης ήταν αστυνομικός. Μόλις του έδωσε τα 150 ευρώ σε προσημειωμένα χαρτονομίσματα, άλλοι αστυνομικοί που ήταν κρυμμένοι στο δωμάτιο του πέρασαν τις χειροπέδες…

Το μοντέλο-ηθοποιός θα οδηγηθεί στον Εισαγγελέα με την κατηγορία της πορνείας:
~~~~~~~~~
Πεθαίνω από περιέργεια όταν διαβάζω τέτοια. Θέλω πολύ να μάθω ποιος είναι. Όχι τίποτα άλλο. να μην μας το παίζουν όλοι σκληροί άντρες που έχουν όποια γκόμενα θέλουν και στα κρυφά πηδιούνται με τον έναν και με τον άλλον. Στην ιστοσελίδα Φήμες έχει και το video από το δελτίο του Star με το σχετικό θέμα. Εγώ σκέφτηκα αμέσως τον Γιάννη Σπαλιάρα που είναι μοντέλο και πλεον ηθοποιός αλλά απ' ότι ξέρω δεν έχει παίξει στο θέατρο. Καμιά άλλη ιδέα;

Παρασκευή, 1 Οκτωβρίου 2010

ΣΚ στον Πλαταμώνα - Εντυπώσεις

Το προηγούμενο ΣΚ πήγα για επαγγελματικούς λόγους σε μία διήμερη συνάντηση στον Πλαταμώνα. Το "πέρασα υπέροχα" δεν μπορεί να περιγράψει στο ελάχιστο το πόσο ωραία εμπειρία ήταν όλο αυτό. Κάποιοι από τους συνεργάτες μου είναι και καλοί μου φίλοι οπότε ήταν κάτι μεταξύ επαγγελματικού ταξιδιού και πενταήμερης με το σχολείο.


Μείναμε στο Platamon Palace, ένα πεντάστερο ξενοδοχείο δίπλα στη θάλασσα, τεράστιο σε έκταση και πολύ χλιδάτο. Στα bonus ήταν ο πανέμορφος receptionist που όμως δεν πρόλαβα να απολαύσω καθώς σχόλασε λίγη ώρα μετά το check in και ξαναέπιασε δουλειά την άλλη μέρα όταν εμείς φεύγαμε.

Αφού πήγα στο δωμάτιο με την καταπληκτική θέα, ένα συνδυασμό βουνού και θάλασσας, τακτοποιήθηκα και ετοιμάστηκα, επισκέφτηκα με κάποιους άλλους το υδρομασάζ και τη σάουνα και στο τέλος κάναμε ντους υπο τους ήχους των κυμάτων και των πουλιών που κελαηδούσαν (ένα super εφέ της ντουζιέρας). Αφού τελειώσαμε από αυτό πήγαμε για φαγητό. Στο μπουφέ υπήρχε μία ατελείωτη ποικιλία φαγητών: κρεατικά, λαχανικά, όσπρια, πίτσες και επιδόρπια και ασφαλώς μπορούσες να πιεις ότι ήθελες. Αφού σκάσαμε από το πολύ φαΐ, ετοιμαστήκαμε για το επαγγελματικό κομμάτι.


Αφού τελειώσαμε κατά τις 22:00, σείρα είχε το βραδυνό. Γι άλλη μία φορά, φάγαμε μέχρι που να μην χωράει άλλο στο στομάχι και μετά συνεχίσαμε με ποτάκι στο bar του ξενοδοχείου, το οποίο παρεμπιπτόντως ήταν γεμάτο από ξένους των βόρειων ευρωπαϊκών χωρών. Εκείνο το βράδυ χόρεψα τόσο πολύ, που έκαψα όσες θερμίδες έβαλα από την πολύ κατανάλωση φαγητού. Ο DJ βέβαια μάλλον ήταν ερασιτέχνης καθώς η μουσική ποικιλία συμπεριλάμβανε από ξένα house hits μέχρι disco και ελληνικά λαϊκά. Παρόλα αυτά εμείς το διασκεδάσαμε καθώς το κέφι ήταν ιδιαίτερα ανεβασμένο. Δεν μπορούσαμε όμως να το ξημερώσουμε επειδή την άλλη μέρα το πρωί θα ακολουθούσε το δεύτερο μέρος της επαγγελματικής συνάντησης και θα έπρεπε να είχαμε καθαρό κεφάλι.

Την άλλη μέρα το πρωί, για άλλη μία φορά φάγαμε του σκασμού. Το πρωινό περιελάμβανε γάλα, χυμό, καφέ, τοστ, τυροπιτάκια και κρέπες με σοκολάτα και γλυκό κεράσι. Βέβαια υπήρχαν και οι ομελέτες, τα λουκάνικα και άλλα τέτοια αλλά εγώ δεν μπορώ να ξεκινήσω την μέρα μου με τόσο βαρύ πρωινό, πόσο μάλλον όταν δεν έχω ακόμα χωνέψει το φαγητό της προηγούμενης μέρας. Και μετά συνεχίσαμε με τις επαγγελματικές υποχρεώσεις.


Μετά το πέρας της επίσημης συνάντησης, πριν φύγουμε αποφασίσαμε να πιούμε έναν καφέ δίπλα στην θάλασσα, στο beach bar του ξενοδοχείου και να πούμε τα δικά μας. Και βέβαια για να μην χαλάσουμε την παράδοση, πριν φύγουμε περάσαμε μία βόλτα από το εστιατόριο. Αυτή την φορά βέβαια δεν κατόρθωσα να αδειάσω το πιάτο μου. Αντιθέτως, αφού τσίμπησα λίγο, πέρασα αμέσως στο γλυκό. Το φαγητό που έφαγα αυτές τις δύο μέρες ισοδυναμεί με το φαγητό μίας ολόκληρης εβδομάδας υπό φυσιολογικές συνθήκες.


Ήταν όλα υπέροχα. Το ξενοδοχείο, το φαγητό, ο κόσμος, το βράδυ στο bar... Το καλό ήταν ότι όλα τα γεύματα, ότι έπινες μέχρι τις 23:00 και τα χαμάμ/σάουνα/γυμναστήριο κτλ ήταν μέσα στην τιμή του δωματίου. Συχνά λέμε για μία εμπειρία ότι θα μας μείνει αξέχαστη. Για μένα αυτό ισχύει 100% για το συγκεκριμένο ΣΚ.