Δευτέρα, 18 Οκτωβρίου 2010

Τηλεόραση και reality


Ο χειρότερος τρόπος που μπορείς να περάσεις τον χρόνο σου είναι να βλέπεις τηλεόραση. Είναι πραγματικά χαμένες ώρες από τη ζωή σου, γι αυτό κι εγώ πλεόν παρακολουθώ ελάχιστα το "χαζοκούτι" όπως συνηθίζουν να το αποκαλούν. Κι ενώ κάθε σεζόν σκέφτομαι ότι τα προγράμματα δεν μπορούν να γίνουν πιο ελεεινά, κάθε χρόνο με εκπλήσουν, ρίχνοντας τον πήχη ακόμα χαμηλότερα. Ειδικά φέτος... τι μπορεί να πει κανείς. Το μεγαλείο της βλακείας διάσπαρτο σε όλο το τηλεοπτικό πεδίο. Είναι πολλές οι πτυχές του φαινομένου "τηλεόραση" και θα μπορούσα να γράψω πάρα πολλά. Εγώ όμως θέλω να εστιάσω σε ένα μόνο κομμάτι της ελληνικής τηλεόρασης που ονομάζεται reality.

Tα reality είναι κατά την γνώμη μου το χειρότερο τηλεοπτικό είδος. Ήλπιζα ότι με τον καιρό ο κόσμος θα τα βαριόταν αλλά δυστυχώς έγινε το αντίθετο. Αρκετά χρόνια μετά το πρώτο Big Brother, το οποίο να πω την αλήθεια το έβλεπα τότε, τα reality εξελίχθηκαν και πολλαπλασιάστηκαν με διάφορες παραλλαγές για να φτάσουμε στα σημερινά χάλια. Τι είναι αυτό που με ενοχλεί;

1ον. Ο Μεγάλος Αδελφός
Πρώτα απ' όλα διαφωνώ με την γενική ιδέα του να μένεις εσώκλειστος σε ένα χώρο και να σε παρακολουθούνουν δεκάδες κάμερες ότι κι αν κάνεις, όπου κι αν πας. Προγράμματα σαν το big brother μας κάνουν να συνηθίσουμε την ιδέα του Μεγάλου Αδελφού και το καθεστώς παρακολούθησης και παραβίασης των προσωπικών μας δεδομένων.

2ον: Παντελής έλλειψη ποιότητας.
Στα reality δεν υπάρχουν ηθοποιοί. Πρωταγωνιστούν απλοί, καθημερινοί άνθρωποι. Οι άνθρωποι αυτοί όμως πολλές φορές είναι άξεστοι, αγενείς, αμόρφωτοι, κομπλεξικοί, τσουλάκια, χαζοβιόλες, αποτυχημένοι, ψωνάρες κτλ κτλ. Κι εμείς οι τηλεθεατές επιλέγουμε να τους βλέπουμε να μαλώνουν, να βρίζουν, να ξεκατινιάζονται και μερικές φορές να φτάνουν στη σωματική βία. Και αυτό το θεωρούμε διασκέδαση!!! Και δυστυχώς όλα αυτά τα παρακολουθούν μικρά παιδιά που δεν μπορούν να ξεχωρίσουν τι είναι καλό να παρακολουθούν και τι όχι. Όλοι οι αποτυχημένοι γίνονται πρότυπα για τα νεαρά παιδιά, υιοθετώντας ακατάλληλες εκφράσεις και συμπεριφορές.

3ον: Εκμετάλλευση
Αυτό αφορά κυρίως τα reality τύπου x-factor, με διαγωνισμό ταλέντων. Πρόκειται για καθαρή εκμετάλευση των υποψήφιων από τα κανάλια. Εκμεταλλεύονται τις φιλοδοξίες, τα όνειρα και το ψώνιο μερικών που θέλουν να κάνουν καριέρα π.χ. στο τραγούδι, για να κάνουν υψηλή τηλεθέαση, γελοιοποιώντας τον πανελλαδικά. Παρουσιάζεται ο Χ υποψήφιος, που ελπίζει να τα καταφέρει και αντί οι "ειδικοί" να του πουν "ξέρεις λυπόμαστε αλλά δεν έχεις το ταλέντο που χρειάζεται" προτιμούν να γελάνε κατάμουτρα μαζί του, να τον ειρωνεύονται, να τον προσβάλλουν κι αφού κάνουν το παιχνίδι τους τον στέλνουν από εκεί που ήρθε. Και στην τελική ποιος έκανε πραγματική καριέρα από αυτά τα show; Ανακυκλώνονται οι ίδιοι και οι ίδιοι στα πρωινάδικα και στις κουτσομπολιστικες εκπομπές, απλά για να μας πείσουν ότι είναι πετυχημένοι.

4ον. Παραπλάνηση
Υπάρχει πραγματικά άνθρωπος που πιστεύει ότι τα reality δεν είναι στημένα; Κι αν δεν είναι τελείως στημένα, σίγουρα κάποιοι επηρεάζουν και κατευθύνουν κάποιες καταστάσεις. Οι άνθρωποι των καναλιών δεν είναι χαζοί, ξέρουν τι να κάνουν για να αυξηθεί η τηλεθέαση και κατ' επέκταση το κέρδος. Μου το έχει πει και μία καλή μου φίλη που δούλευε στα παρασκήνια στην τηλεόραση. "Όλα είναι ψεύτικα", μου είχε πει, επιβεβαιώνοντας αυτό που ήδη ήξερα.

Μερικοί λένε ότι τα βλέπουν για την πλάκα. Αυτό όμως μου φαίνεται ανόητο. Για να ψυχαγωγηθείς επιλέγεις να γεμίσεις το μυαλό σου με σκουπίδια, παρακολουθώντας ένα μάτσο χασομέρηδες; Τουλάχιστον στα reality με μαγειρική, κάτι μπορείς να μάθεις. Αλλά η επιστροφή του big brother με ποια λογική έγινε; Τότε ήταν κάτι καινούργιο και όλοι είχαν περιέργεια να δουν περί τίνος πρόκειται. Αλλά εν έτη 2010 να ασχολείσαι με 10 τύπους που το ξύνουν όλοι μέρα και μαλώνουν για ασήμαντες αφορμές, είναι ανεπίτρεπτο. Το περίεργο βέβαια είναι ότι όλοι παραπονιούνται για την ποιότητα της τηλεόρασης αλλά τα νούμερα τηλεθέασης είναι αρκετά υψηλά. Μάλλον τελικά μας αρέσουν τα ανεγκέφαλα-ανούσια τηλεοπτικά προγράμματα και τα προτιμάμε από εκπομπές που μας προκαλούν να χρησιμοποιήσουμε το μυαλό μας.

3 σχόλια:

Hfaistiwnas είπε...

Συμφωνώ με τα παραπάνω.
Θα έλεγα ότι είναι εκμετάλλευση, και είναι, αλλά δεν τους πίεσε κανείς να πάνε, με την θέλησή τους γίνονται ρεζίλι, επειδή το κάθε ψώνιο, νομίζει ότι έχει φωνή.. τα θέλει και ο κώλος τους..

Ανώνυμος είπε...

Το οτι θα έπρεπε να απαξιώνουμε ορισμένα ριάλιτι, αυτό είναι αλήθεια.Γιατί καταλαβαίνει και ενα παιδί οτι είναι σκουπίδια. Η πραγματική όμως απαξίωση και αδιαφορία θα έπρεπε να απονέμεται εκεί που τα πράγματα φαίνονται "σωστά" και λέγοντας αυτό εννοώ κάποιους δημοσιογράφους. Οχι,οχι Τριανταφυλλόπουλο και λοιπούς , που έτσι και αλλιώς αγγίζουν επίπεδα ριάλιτι, αλλά αυτούς που "ασκούν"την δημοσιογραφία με τέτοιο τρόπο κατευθύνοντας την κοινή γνώμη.π.χ.δελτία ειδήσεων με πάνελ,"έγκριτους"δημοσιογράφους, μεγάλων καναλιών που ενώ η δημοσιογραφία θα έπρεπε να είναι καθαρά ενημερωτική, αυτοί έχουν πάντα άποψη, στολισμένη με όμορφα λόγια με σκοπό το βάρβαρο κυνήγι της τηλεθέασης εις βάρος των πολλών. Και τέλος, ενώ το μυαλό του μέσου έλληνα έχει γεμίσει πίκρα και οργή για την καθημερινότητα, έρχεται ο λαζόπουλος,(ή λαικιζόπουλος) ως υπερασπιστής της "λογικής" και του "κοσμάκη" και τους αποτελειώνει, επιβεβαιώνοντάς τους οτι, ναι, είστε χάλια, αλλά γελάστε κιόλας.Πολύ επικίνδυνος.Και για να προλάβω μερικούς που τον αγαπούν, έχετε αναρωτηθεί ποτέ αν λέει τα ίδια και στα κότερα που πηγαίνει ή στα 5στερα ξενοδοχεία που μένει;

Voltsek είπε...

Hfaistiwnas: Ότι πάνε γυρεύοντας είναι αλήθεια αλλά την κύρια ευθύνη την έχουν τα κανάλια που εκμεταλεύονται την αδυναμία και το πάθος κάποιων ανθρώπων.

Ανώνυμος: Έχεις απόλυτο δίκιο σε αυτά που γράφεις. Γι αυτό στην αρχή ανέφερα ότι είναι πολλές οι πτυχές της τηλεόρασης. Υπάρχουν πολλά άσχημα σημεία στην ελληνική τηλεόραση. Απλώς επέλεξα να γράψω για τα reality χωρίς αυτό να σημαίνει πως όλα τα άλλα είναι μικρότερης σημασίας.