Κυριακή, 28 Φεβρουαρίου 2010

Παρ' ολίγον απιστία και επέτειος

Αυτό το post αφορά κάτι που έγινε πριν λίγο καιρό αλλά μέχρι τώρα δεν έτυχε να αναφερθώ σε αυτό. Σε προηγούμενο post είχα γράψει για την συνάντηση μου με ένα παιδί από το facebook για μία απλή γνωριμία και ότι το μωρό μου είχε τους δισταγμούς του. Τελικά είχε δίκιο. Μάλλον είναι πιο δύσκολο απ' ότι νόμιζα για δύο ομοφυλόφιλους να είναι φίλοι χωρίς να περάσουν από το ερωτικό/σεξουαλικό στάδιο.

Την δεύτερη φορά που πήγαμε για καφέ και μετά από δύο ώρες, το συγκεκριμένο άτομο μου εξέφρασε την έλξη που ένιωθε για μένα. Μου ήρθε πολύ απότομα, δεν είχα καταλάβει κάτι και δεν ήξερα πως να αντιδράσω. Ένιωσα κολακευμένος φυσικά, αλλά εγώ είχα σχέση, πράγμα το οποίο γνώριζε. Να πω την αλήθεια μπήκα στον πειρασμό να ενδώσω σε ένα φιλί, όχι επειδή ένιωθα κι εγώ έλξη αλλά για την γλύκα του απαγορευμένου. Αλλά ευτυχώς βρήκα την δύναμη να αρνηθώ. Σκέφτηκα ότι εκείνη τη στιγμή ίσως να μου άρεσε αυτό που θα έκανα, όταν όμως αντίκρυζα το μωρό μου θα ένιωθα πολύ άσχημα που θα είχα προδώσει την αφοσίωση του προς το προσωπό μου. Βέβαίως του τα είπα όλα για να είμαι καθαρός απεναντί του και εκείνος με την σειρά του μου απαγόρεψε να τον ξαναδώ, απαίτηση απολύτως λογική.

Με προβλημάτιζε το αν θα μπορούσα να αντισταθώ σε έναν πειρασμό αν ποτέ εμφανιζόταν μία τέτοια περίπτωση. Ευτυχώς τώρα ξέρω. Το μωρό μου είναι αυτός που θέλω και δεν θα τον πληγώσω ποτέ.

Αλλά συνειδητοποίησα και κάτι άλλο με αυτό το περιστατικό. Ότι υπάρχουν άτομα που δεν σέβονται τις σχέσεις των άλλων και προσπαθούν να κάνουν ή να αποκτήσουν αυτό που θέλουν χωρίς να τους νοιάζει για τις επιπτώσεις. Εγώ είχα σχέση και το ήξερε όμως αυτό δεν τον εμπόδισε από το να με διεκδικήσει, αδιαφορώντας πως θα νιώσει το έτερον μου ήμισυ αν το μάθει και εμένα προσωπικά με έφερε σε δύσκολη θέση. Και βεβαίως με αυτή του την κίνηση απέκλεισε κάθε πιθανότητα για επικοινωνία. Δεν είναι δυνατόν να κάνω παρέα με κάποιον που ξέρω ότι με γουστάρει.
~~~~~~~~~~~~~~~
Αλλάζοντας θέμα, χτες ήταν η επέτειος των 6 μηνών με το μωρό μου και για να το γιορτάσουμε πήγαμε για φαγητό. Δεν κατάλαβα πόσο γρήγορα πέρασε ο καιρός και μου φαίνεται απίστευτο ότι είμαι σε σχέση για ένα τέτοιο διάστημα. Πάντως ήταν 6 υπέροχοι μήνες και αυτοί που θα ακολουθήσουν θα είναι ακόμα καλύτεροι.

Πέμπτη, 25 Φεβρουαρίου 2010

«Θάνατος στους ομοφυλόφιλους»

Στις χώρες που προέκυψαν από την πρώην Γιουγκοσλαβία η ομοφυλοφιλία δεν απαγορεύεται. Δεν είναι όμως εύκολο για κάποιον να παραδεχθεί ότι είναι ομοφυλόφιλος. Σε πολλές περιπτώσεις κινδυνεύει ακόμα και η ζωή του.

«Θάνατος στους ομοφυλόφιλους – σταματήστε την παρέλαση». Πολλά τέτοια γκράφιτι είχαν γεμίσει τους τοίχους του Βελιγραδίου το περασμένο φθινόπωρο, επειδή επρόκειτο να πραγματοποιηθεί μεγάλη παρέλαση ομοφυλοφίλων. Οι απειλές από ομάδες χούλιγκαν και ακροδεξιών είχαν πυκνώσει τόσο πολύ που ο πρωθυπουργός Μίρκο Τσβέτκοβιτς αναγκάστηκε να τραβήξει χειρόφρενο και να σταματήσει τη διοργάνωση. Το επιχείρημά του ήταν ότι κανείς δεν θα μπορούσε να εγγυηθεί την ασφάλεια των συμμετεχόντων παρά την παρουσία 5.000 αστυνομικών.

«Η Σερβία βρίσκεται, όπως και η πλειονότητα των χωρών στην περιοχή, σε μια μεταπολεμική περίοδο. Για χρόνια το πρότυπο του βίαιου άνδρα - πολεμιστή κυριαρχούσε και ήταν το ιδανικό για να επιλύσει κανείς προβλήματα. Με τις συνέπειες όμως αυτού του συστήματος πρέπει να αντιπαρατεθεί ολόκληρη η κοινωνία και όχι μόνο οι ομοφυλόφιλοι», ισχυρίζεται ο Μπόρις Μιλίσεβιτς από τους διοργανωτές της παρέλασης στο Βελιγράδι.

Η πρώτη παρέλαση ομοφυλοφίλων το 2001 στο Βελιγράδι είχε σημαδευτεί από πολύ βίαια επεισόδια. Ακροδεξιοί και χούλιγκαν προκάλεσαν τότε τα επεισόδια και η αστυνομία επενέβη μόνο, όταν έγινε και η ίδια στόχος επιθέσεων.

Προβλήματα όμως δεν αντιμετωπίζουν μόνον οι ομοφυλόφιλοι στη Σερβία αλλά και στις γειτονικές χώρες. Παρόλα αυτά ωστόσο γίνονται κάποια βήματα. Ο Φράνκο Ντόντα είναι Σλοβένος ακτιβιστής και ασχολείται με τα δικαιώματα των ομοφυλοφίλων:

Μικρά βήματα και μεγάλος φόβος

«Η Σλοβενία σε μερικούς μήνες θα ψηφίσει ώστε οι ομοφυλόφιλοι να έχουν τα ίδια δικαιώματα με τους ετερόφυλους, όσον αφορά το γάμο και την υιοθεσία. Η Κροατία έχει ήδη ψηφίσει ένα τέτοιο νόμο. Στη Βοσνία-Ερζεγοβίνη, στη FYROM, στο Μαυροβούνιο ή στο Κοσσυφοπέδιο όμως δεν έχουν γίνει σοβαρά βήματα».

Και στη Σερβία πάντως έχουν αρχίσει να γίνονται κάποια βήματα και κατόπιν πιέσεων της ΕΕ ψηφίστηκε ο νόμος για το σεβασμό των μειονοτήτων. Σε πολλές βαλκανικές χώρες πάντως η ομοφυλοφιλία θεωρείται αρρώστια και ντροπή. Οι περισσότεροι ομοφυλόφιλοι δεν τολμούν να μιλήσουν ούτε καν στις οικογένειές τους.

«Οι άλλοι πιστεύουν πως είμαστε δυο καλές φίλες. Έτσι προσπαθούμε να κρύψουμε τη σχέση μας. Ίσως κάποια μέρα το πω στους γονείς μου… αλλά προς το παρόν ούτε να το σκέφτομαι δεν θέλω», λέει μία λεσβία από τη Βοσνία.

Λόγους για να φοβάται έχει αρκετούς. Ένας από αυτούς είναι και ο θρησκευτικός φανατισμός. Ισλαμιστές επιτέθηκαν πρόσφατα στο όνομα του Αλάχ εναντίον ενός φεστιβάλ ομοφυλοφίλων. Ο δρόμος λοιπόν των χωρών αυτών σε αυτό τον τομέα είναι ακόμα μακρύς.

Πηγή: GayWorld.gr

Δευτέρα, 15 Φεβρουαρίου 2010

Αποκριά και Άγιος Βαλεντίνος

Αυτές τις μέρες είμαι στην Κοζάνη. Ήρθα για την αποκορύφωση της αποκριάς, που όπως είναι γνωστό, στην Κοζάνη είναι εκρηκτική, με πάρα πολύ κέφι και πάρα πολυ κόσμο, επισκέπτες και ντόπιους... 'Ηρθε και ο κολλητός μου με την κοπέλα του από την Θεσσαλονίκη για το τριήμερο για να περάσουμε καλά και να το κάψουμε όπως πέρυσι που είχαμε κλείσει πάνω από 15 ώρες συνεχούς ξεφαντώματος. Δυστυχώς όμως δεν υπολογίσαμε τον παράγοντα καιρό, που μας άλλαξε αρκετά τα σχέδια.

Την Κυριακή το πρωί, όταν ξυπνήσαμε αντικρύσαμε ένα λευκό τοπίο με το χιόνι να πέφτει απαλά. Όμορφο σαν σκηνικό αλλά εμπόδιο στο πρόγραμμα που είχαμε βάλει. Αλλά επειδή πάνω απ' όλα είναι η παρέα, εμείς δεν πτοηθήκαμε και περάσαμε φανταστικά απλώς όχι όπως το σκεφτόμασταν.

Πέρασε και η γιορτή του Αγίου Βαλεντίνου. Για πρώτη φορά στα 24 χρόνια μου γιόρτασα κι εγώ αυτή τη μέρα. Όχι ότι έχει ιδιαίτερη σημασία αυτή η γιορτή αλλά έτσι για το γαμώτο. Τόσα χρόνια γιόρταζαν οι άλλοι κι εγώ ήμουν μόνος μου. Τώρα επιτέλους έχω κι εγώ κάποιον. Το κακό βέβαια είναι πως είμασταν χώρια, εγώ εδώ κι εκείνος στην Θεσσαλονίκη. Αλλά σε λίγες μέρες θα είμαστε και πάλι μαζί.

Πέμπτη, 11 Φεβρουαρίου 2010

Οι gay δεν είναι ξεχωριστό είδος

Στην Κοζάνη έχω έναν κολλητό με τον οποίο μας συνδέουν 15 χρόνια φιλίας και είμαι πολύ περήφανος γι αυτό. Είναι δύσκολο στη εποχή μας, πρώτα να κάνεις φίλους και μετά να τους κρατήσεις. Ήταν το δεύτερο άτομο που έκανα coming out, μετά την αδερφή μου, πριν από πέντε περίπου χρόνια. Τότε με ρωτούσε τα βασικά, τις πρώτες απορίες που έρχονται στο μυαλό κάποιου που μαθαίνει ότι ο φίλος του είναι ομοφυλόφιλος.

Έχει πλάκα καμιά φορά όταν με ρωτάει κουλά πράγματα που προκύπτουν μέσα από διάφορα θέματα που συζητάμε, πράγματα που βιώνει ο ίδιος κτλ κτλ. Η ερώτηση στην πραγματικότητα είναι σχεδόν η ίδια κάθε φορά και ακολουθεί το εκάστοτε θέμα που αναλύουμε. "Εσείς το κάνετε αυτό;" ή "Εσάς σας αρέσουν αυτά;" Λέγοντας "εσείς" εννοεί βεβαίως τους ομοφυλόφιλους. Μου φαίνεται αστείο αλλά και κάπως κουτό να πω την αλήθεια όταν για ένα θέμα που είναι εκ φύσεως προσωπικό και βασίζεται στον χαρακτήρα και στις εμπειρίες του καθενός, να θέλει εγώ να του δώσω μία γενικευμένη και αβάσιμη απάντηση με κριτήριο εμένα. Με αντιμετωπίζει αθελά του σαν εκπρόσωπο της gay κοινότητας και κουλτούρας. Στην ουσία μου ζητάει να του απαντήσω εκ μέρος όλων των ομοφυλόφιλων και φυσικά η απάντηση θα είναι άκυρη. Είναι λάθος να βάζεις μία τεράστια ομάδα ανθρώπων στο ίδιο τσουβάλι επειδή έχουν κοινό παρονομαστή την σεξουαλική τους ταυτότητα.

Βέβαια ίσως η ομοφυλοφιλία να προσδίδει ορισμένα κοινά χαρακτηριστικά σε ένα μεγάλο ποσοστό ανθρώπων αλλά οι συγκεκριμένες ερωτήσεις απέχουν πολύ από αυτό. Το αν οι gay χρησιμοποιούν τρυφερες προσφωνήσεις μεταξύ τους σε μία σχέση ή αν μας αρέσουν τα ερωτικά βοηθήματα είναι τα πρώτα που μου έρχονται στο μυαλό. Δεν μπορείς να απαντήσεις "Ναι" ή "Όχι" σε αυτά. Αυτά αφορούν προσωπικές προτιμήσεις και για τον κάθε άνθρωπο ισχύουν διαφορετικά πράγματα. Όλοι μας είμαστε ανθρώπιντα όντα και απλά τυχαίνει κάποιοι να είναι ομοφυλόφιλοι. Δεν αποτελούμε διαφορετική κατηγορία ή άλλο είδος. Ότι ισχύει για τους straight ισχύει και για μας, με τους ίδιους κανόνες.

Δευτέρα, 8 Φεβρουαρίου 2010

Artists For Athens Pride II

ARTISTS FOR ATHENS PRIDE II

Έκθεση - Δημοπρασία υπέρ του Athens Pride

Διάρκεια έκθεσης: 2 - 13 Φεβρουαρίου 2010

Ώρες λειτουργίας:
Τρίτη έως Παρασκευή 12.00-20.00 & Σάββατο 12.00-17.00

Η γκαλερί The Breeder με μεγάλη χαρά σάς προσκαλεί στην δεύτερη ετήσια έκθεση και δημοπρασία έργων σύγχρονης τέχνης, τα έσοδα της οποίας θα πάνε εξ ολοκλήρου για την υποστήριξη του Athens Pride. Πληροφορίες για την έκθεση του 2009 μπορείτε να βρείτε στο www.athenspride.eu/afap/.

Φέτος, στους 22 καλλιτέχνες που δώρισαν αφιλοκερδώς σημαντικά έργα, συμπεριλαμβάνονται αξιόλογοι ξένοι, Έλληνες που ζουν και εργάζονται στο εξωτερικό, καθώς και μερικοί από τους πιο αναγνωρισμένους δημιουργούς της ελληνικής εικαστικής σκηνής. Αντιπροσωπεύονται καταξιωμένοι καλλιτέχνες μέχρι και ανερχόμενα αστέρια που έχουν τύχει διεθνούς αναγνώρισης με ατομικές εκθέσεις και συμμετοχές στις μεγαλύτερες εικαστικές διοργανώσεις, όπως οι Μπιενάλε της Αθήνας, της Βενετίας, της Αλεξάνδρειας, του Sao Paulo, κ.α., ενώ έργα τους βρίσκονται σε σημαντικές συλλογές σε όλο τον κόσμο. Οι συμμετέχοντες καλλιτέχνες χρησιμοποιούν πρακτικές που καλύπτουν κάθε σύγχρονη εικαστική μορφή: ζωγραφική, γλυπτική, φωτογραφία, σχέδιο, βίντεο-animation, κολλάζ, μεταξοτυπία και ψηφιακές τεχνικές.

Η έκθεση-δημοπρασία «Artists for Athens Pride», εκτός από υποδειγματική ανασκόπηση σύγχρονης τέχνης, προσφέρει σε φιλότεχνους και συλλέκτες τη μοναδική ευκαιρία να αποκτήσουν ποιοτικά έργα σε εξαιρετικές τιμές, και συγχρόνως να υποστηρίξουν το κοινωνικό έργο του Athens Pride.
Έργα προσέφεραν οι καλλιτέχνες:

Στιβ Γιαννάκος, Zo' Charlton, Χρήστος Δεληδήμος, Χριστίνα Δημητριάδη, Κωνσταντίνος Κακανιάς, Κατερίνα Κανά, Em Kei, Jeremy Kost, Kalup Linzy, Τέο Μιχαήλ, Ντόρα Οικονόμου, Χριστόδουλος Παναγιώτου, Άγγελος Παπαδημητρίου, Μαρία & Ντόρα Παπαδημητρίου, Λήδα Παπακωνσταντίνου, Poka-Yio, Γιώργος Σαπουντζής, Scott Treleaven, Sharon Thomas, Νίκος Χαραλαμπίδης, Πέτρος Χρυσοστόμου και Μανταλίνα Ψωμά. Τους ευχαριστούμε θερμότατα!

Λίγα λόγια για το Athens Pride:

Το Φεστιβάλ Υπερηφάνειας Αθήνας «Athens Pride» (www.athenspride.eu) είναι μια αστική μη κερδοσκοπική εταιρία, η οποία ιδρύθηκε το 2006 μετά την επιτυχημένη διεξαγωγή της πρώτης εκδήλωσής της, στις 25 Ιουνίου 2005 Η φετινή 6η κεντρική εκδήλωση θα πραγματοποιηθεί στις 5 Ιουνίου στην Πλατεία Κλαυθμώνος, με παρέλαση στο ιστορικό κέντρο της Αθήνας. Παρόμοια Φεστιβάλ Pride διεξάγονται παγκοσμίως σε ανάμνηση των γεγονότων στο μπαρ «Στόουνγωλ» της Ν. Υόρκης, τις 28 Ιουνίου 1969, όταν για πρώτη φορά τραβεστί, γκέι και λεσβίες αντεπιτέθηκαν στις προσπάθειες καταστολής της έκφρασης της ομοερωτικής επιθυμίας τους.

Το Athens Pride, με διάφορες εκδηλώσεις κατά την διάρκεια του χρόνου, προβάλλει την θετική εικόνα και προωθεί την αποδοχή των γκέι, λεσβιών, αμφί και τρανσεξουαλικών (LGBT) ατόμων, καταπολεμά τη διάκριση και τη σιωπή και διεκδικεί τα θεμελιώδη δικαιώματα. Το Athens Pride βασίζεται εξ ολοκλήρου στην εθελοντική εργασία, την αφιλοκερδή προσφορά υπηρεσιών, τις ιδιωτικές χορηγίες και τις προσωπικές δωρεές. Ωστόσο, το λειτουργικό κόστος αυξάνεται συνεχώς σε άμεση αναλογία με την αυξανόμενη προσέλευση του κόσμου και τις προσδοκίες όλων μας.

Παρασκευή, 5 Φεβρουαρίου 2010

Υπέροχη Τσικνοπέμπτη

Χτες ήταν τσικνοπέμπτη, η αρχή της αποκριάς και όπως ο περισσότερος κόσμος, βγήκα κι εγώ με την παρέα μου και περάσαμε φανταστικά. Αφού βολτάραμε λίγο στην πόλη και πήραμε μία γεύση από την πανηγυρική ατμόσφαιρα στην πλατεία Αριστοτέλους, αρχίσαμε να ψάχνουμε κάπου να κάτσουμε. Εντελώς τυχαία πέσαμε σε ένα happening σε μία στοά, όπου το φαγητό και το κρασί ήταν άφθονα και ΔΩΡΕΑΝ. Υπάρχει καλύτερο από το τζάμπα; Είναι δύσκολη η εποχή για σπατάλες άλλωστε.

Φυσικά δεν ήταν αυτό μόνο που μας κράτησε εκεί. Μία μικρή ορχήστρα και η ξένη τραγουδίστρια που τραγουδούσε latin, έδινε άλλο ρυθμό, εκτοξεύοντας το κέφι στα ύψη (τι κλισέ ατάκα!). Σε αυτό βοηθούσε βέβαια και το κρασί που έρρεε ασταμάτητα. Ήπιαμε, χορέψαμε, σαχλαμαρίσαμε και γελάσαμε πολύ. Ήταν μία ιδιαίτερη βραδιά με την παρέα μου και το μωρό μου, με τον οποίο λόγω της ευφορίας που νιώθαμε, εκδηλωνόμασταν απροκάλυπτα όπου βρισκόμασταν με τον κόσμο να παρακολουθεί, χωρίς να δίνει ιδιαίτερη σημασία. Καιρό είχα να περάσω τόσο καλά αλλά μέρες που είναι, δεν θα αργήσει να ξανασυμβεί. Εύχομαι να περάσετε όλοι σας τέλεια τώρα στις αποκριές.

Κι ένα τραγουδάκι που μου αρέσει πολύ!!!

Τετάρτη, 3 Φεβρουαρίου 2010

Full time gay...

...όπως λέμε full time job. Ή στα ελληνικά, ομοφυλόφιλος πλήρης απασχόλησης. Έτσι μπορώ μόνο να χαρακτηρίσω κάποιους γνωστούς μου. Η ομοφυλοφιλία θεωρητικά είναι μόνο ένα από τα πολλά χαρακτηριστικά ενός ανθρώπου που δημιουργούν την προσωπικότητα του. Μερικοί όμως το εξυψώνουν ως το κύριο κομμάτι του εαυτού τους και χαράζουν την ζωή τους με βάση αυτό.

Για μερικούς gay η κύρια απασχόληση είναι να βρίσκουν γκόμενους ή να μιλάνε για αυτό το θέμα. Οι παρέες τους αποτελούνται κατά μεγαλύτερο ποσοστό, αν όχι αποκλειστικά, από άλλους gay ή λεσβίες, και οι συζητήσεις τους περιστρέφονται γύρω από το gay lifestyle και την gay ζωή. Για διασκέδαση επιλέγουν ασφαλώς τα σχετικά bar και club. Η ενημέρωση τους αφορά μόνο τις εξελίξεις πάνω σε κοινωνικά θέματα περί ομοφυλοφιλίας. Οτιδήποτε άλλο, που ανήκει στον "straight κόσμο", τους προκαλεί αδιαφορία και βαρεμάρα.

Είναι δικαίωμα του καθενός να επιλέγει την ζωή που θέλει. Εμένα απλώς μου προκαλεί έκπληξη αυτή η νοοτροπία. Πόσο gay μπορεί να είναι κανείς για να ασχολείται μόνο με αυτό; Σε ένα κόσμο τόσο πλούσιο από ερεθίσματα και τόσες επιλογές σε όλες τις πτυχές της ζωής, είναι κρίμα να έχεις μία μονόπλευρη οπτική γωνία. Να φιλτράρεις το περιβάλλον σου και να λαμβάνεις μόνο ένα κομμάτι αυτού...

Σε μία συζήτηση για να συμμετέχεις πρέπει να έχεις κάποιες βασικές γνώσεις και εμπειρίες για να μπορείς να έχεις άποψη. Όπως επίσης να έχεις επίγνωση του τι συμβαίνει γύρω σου. Εκτός από τα γκομενικά, το gay pride και τον αφορισμό μας από τους παπάδες, υπάρχουν τόσα πολλά ακόμα εκεί έξω που αξίζουν την προσοχή μας. Τέχνη, περιβάλλον, τεχνολογία... μία ανεξάντλητη πηγή θεμάτων που δεν προλαβαίνουμε να να αντιληφθούμε. Κι όμως αναλώνομαστε σε ότι έχει την ταμπέλα "gay".