Τετάρτη, 8 Ιουλίου 2015

1,5 μήνας απουσίας

Έχω να γράψω στο blog σχεδόν ενάμιση μήνα. Είναι με διαφορά το μεγαλύτερο διάστημα απουσίας από τότε που το ξεκίνησα. Δεν ξέρω γιατί. Να πω ότι δεν είχα χρόνο θα ήταν ψέμα. Να πω ότι έγινε κάτι συγκλονιστικό στη ζωή μου που μου τράβηξε όλη την προσοχή, θα ήταν επίσης ψέμα. Ίσως απλά να χρειαζόμουν ένα διάλειμμα από το γράψιμο. Λογικό μετά από εφτά(!!!) χρόνια. Κάποιες φορές ήταν δύσκολο να γράψω κάτι καινούργιο. Όχι ότι υπήρχε έλλειψη θεμάτων αλλά δυσκολευόμουν να βρω τις λέξεις να τα εκφράσω. Η περίοδος όμως της απουσίας μου έφτασε στο τέλος. Ήρθε ο καιρός να συνεχίσω πάλι να κάνω κάτι που αγαπώ, να αποτυπώνω δηλαδή τις σκέψεις μου και τις εμπειρίες μου σε αυτό εδώ το ιστολόγιο.

Σε τι φάση βρίσκομαι τώρα; Είμαι ακόμα με το παιδί που γνώρισα τον Δεκέμβριο, έχοντας φτάσει αισίως τους 6,5 μήνες με αρκετούς τσακωμούς, γκρίνιες και ζήλιες βέβαια πρέπει να ομολογήσω. Δυστυχώς υπήρξε κάτι απροσδόκητο που με έβγαλε εκτός προγράμματος. Ο αδερφός μου έσπασε το χέρι του κι έτσι βρέθηκα στα ξαφνικά, εγκλωβισμένος πίσω στο πατρικό μου σπίτι, καθώς αναγκάστηκα να τον αντικαταστήσω στην οικογενειακή επιχείρηση full time. Αυτό θα συνεχιστεί για όλο τον Ιούλιο και ίσως τον μισό Αύγουστο. Στην καρδιά του καλοκαιριού δηλαδή θα είμαι στο χειρότερο μέρος, μακριά από τους φίλους μου, το σπίτι μου και την καθημερινότητα μου. Ακόμα και τα σχέδια για διακοπές προς το παρόν παραμένουν μόνο σκέψεις. Όχι ότι είχα κανονίσει κάτι συγκεκριμένο αλλά υπήρχαν κάποιες επιλογές. Τώρα όλα θα αναβληθούν τουλάχιστον μέχρι τέλος Αυγούστου. Φυσικά αυτή η κατάσταση δεν χαροποίησε καθόλου τον δικό μου οπότε έχω κι αυτό το μέτωπο να αντιμετωπίσω καθώς, δικαιολογημένα μεν, παραπονιέται που θα λείπω τόσο καιρό και πρέπει να βρούμε έναν τρόπο να τα βολέψουμε.

Κάτι επίσης που με έχει προβληματίσει αρκετά είναι αυτό το οποίου ζούμε όλοι σε αυτή τη χώρα. Η δραματική οικονομική και πολιτική κατάσταση στην οποία βρισκόμαστε που μόνο ανασφάλεια και φόβο σου προκαλεί. Δεν θα το αναλύσω περισσότερο καθώς αυτή η θεματολογία δεν ταιριάζει στο blog μου. Θα μπορούσα άλλωστε να γράψω πάρα πολλά οπότε ας ευχηθώ απλά να πάνε τα πράγματα όσο πιο καλά είναι δυνατόν.

Κάτι άλλο που έγινε το τελευταίο διάστημα, πιο κοντά στα gay θέματα είναι η συμμετοχή μου για 3η χρονιά στο gay pride της Θεσσαλονίκης. Μία μοναδική εμπειρία για την οποία θα γράψω πιο αναλυτικά στα επόμενα post.

Αυτά προς το παρόν...