Σάββατο, 29 Αυγούστου 2009

Όχι θα κάτσω να σκάσω

Αφού ο Κερκυραίος δεν ήρθε, αποφάσισα να μην χάσω άλλο χρόνο. Εγώ ποτέ δεν σταμάτησα να μιλάω με κόσμο κι έτσι ήταν ώρα να δράσω. Χθες λοιπόν είχα διπλό ραντεβού για καφέ. Ο πρώτος βέβαια ήταν straight, απλά βγήκαμε για να γνωριστούμε κι από κοντά. Είναι ένα πολύ συμπαθητικό και καλο παιδί. Χάρηκα που τον γνώρισα.

Ο δεύτερος όμως ήταν gay. Σε πολλά μοιάζει με τον Κερκυραίο. Είναι κι αυτός μικρότερος κι άπειρος (μα που τους βρίσκω όλους?) και πολύ γλυκός και τρυφερός. Πήγαμε για καφέ σε ένα gay bar για να νιώθουμε άνετα, κυρίως αυτός που το έκανε για πρώτη φορά. Μετά τις πρώτες κουβέντες έσπασε ο πάγος. Είπαμε αρκετά και γνωριστήκαμε καλύτερα. Μετά πήγαμε μία βόλτα στην παραλία και κάτσαμε σε ένα από τα πάρκα που βρίσκονται εκεί. Ήταν σχετικά νωρίς και υπήρχε αρκετός κόσμος ακόμα στην παραλία. Διαλέξαμε ένα κάπως σκοτεινό και απομονωμένο σημείο και καθίσαμε. Εκεί αρχίσαμε να φιλιόμαστε και να αγκαλιαζόμαστε. Ήταν πολύ όμορφα. Η πρώτη μας επαφή, κάτω από τα αστέρια και με το ρίσκο να μας δουν, όσο να πεις είναι ερεθιστικό...

Είχαμε κι ένα μικρό περιστατικό! Μας πλησίασε ένας τύπος 40+ χρονών, μαστουρωμένος και ακολούθησε η εξής συνομιλία:

- Αγαπιέστε;
- Φίλοι είμαστε.
- Αφού φιλιόσασταν ρε...
- Λάθος κάνεις.
- Άστα αυτά, αφού σας είδα.
- ΟΚ ναι είμαστε μαζί.
Και το κορυφαίο, μας ρωτάει:
- Θέλετε παρέα;

Φυσικά αρνηθήκαμε, μας χαιρέτισε κι έφυγε. Σε αυτή την πόλη συνεχώς βιώνω περίεργες καταστάσεις... Μετά από λίγο φύγαμε επειδή έπρεπε να γυρίσει το μωρό μου στο σπίτι του.

Σήμερα βρεθήκαμε στο ίδιο gay bar ξανά επειδή εγώ έπρεπε να φύγω το βράδυ για Κοζάνη, όπου είμαι τώρα που γράφω αυτές τις σειρές. Πάνω στη στιγμή που βρήκα νέο αμόρε, έπρεπε να φύγω δυστυχώς. Πάντως τα πράγματα φαίνεται να πάνε καλά. Χωρίς να το περιμένω, έχω ξαφνικά σχέση με κάποιον.

Όσο για τον Κερκυραίο του έστειλα και άλλο μήνυμα σήμερα το μεσημέρι και δεν απάντησε. Ευτυχώς τον πέτυχα στο msn νωρίς το βράδυ, μιλήσαμε και τα ξεκαθαρίσαμε. Μου είπε ότι δεν με αποφεύγει, απλώς δεν μπορούσε να μιλήσει. Μου είπε επίσης ότι στεναχωρήθηκε που δεν πέρασε στην Θεσσαλονίκη κι ότι θα χαρεί πολύ να με δει όταν πάω Αθήνα ή αν έρθει αυτός στην Θεσσαλονίκη. Αυτό με απασχολούσε εμένα κυρίως. Μετά από τόσο καιρό και τόσα γλυκόλογα θα ήταν κρίμα να μην γνωριστούμε καν. Όποτε για άλλη μία φορά όλα είναι τέλεια. Τι παραπάνω να ζητήσω;

Πέμπτη, 27 Αυγούστου 2009

(Αναμενόμενη) απογοήτευση

Πριν 1,5 μήνα άρχισα να μιλάω με ένα παιδί από την Κέρκυρα μέσω του Gay Romeo. Είμαι κατά των σχέσεων από απόσταση και δεν θα του είχα στείλει μήνυμα αν ήξερα ότι είναι από εκεί. Με παραπλάνησε όμως επειδή στο προφίλ του έγραφε ότι είναι από Θεσσαλονίκη. Αρχίσαμε να μιλάμε μέσω msn και τότε μου είπε ότι είναι Κερκυραίος αλλά έτσι κι αλλιώς τα πράγματα ήταν πολύ χαλαρά μεταξύ μας, δεν έδειχνε ιδιαίτερο ενδιαφέρον.

Ξαφνικά όμως άλλαξε στάση και μου έλεγε ότι του αρέσω πολύ και ότι θέλει να γίνει κάτι μεταξύ μας. Μέρα με την μέρα η επικοινωνία μας γινόνταν όλο και πιο συχνή. Καταλήξαμε να μιλάμε ώρες ολόκληρες στο τηλέφωνο και να ανταλλάσουμε δεκάδες μηνύματα. Ο λογαριασμός του κινήτου μου αυτόν τον μήνα έσπασε κάθε ρεκόρ... Κι αφού είχαμε τόσο στενή επικοινωνία και ο ένας άρεσε στον άλλον, εϊναι πολύ γλυκό και τρυφερό παιδί, αποφασίσαμε να περιμένουμε μέχρι να βρεθούμε. Ήταν άλλωστε 100% σίγουρος ότι θα περνούσε σε σχολή στην Θεσσαλονίκη.

Μου είχε πει ότι μέχρι τις 20-23 Αυγούστου θα ήταν εδώ. Όταν όμως έφτασε ο καιρός δεν είχε έρθει, δεν είχαν βγει καν οι βάσεις, ούτε ήξερε πότε τελικά θα ερχόνταν. Του είπα ότι βαρέθηκα να περιμένω κι ότι έχω ανάγκη να είμαι με κάποιον που μπορώ να φιλήσω και να αγκαλιάσω. Συμφώνησε μαζί μου, οπότε αποφασίσαμε να διακόψουμε μέχρι να έρθει εδώ και τότε θα βλέπαμε πως θα το προχωρήσουμε.

Τελικά πέρασε σε σχολή στην Αθήνα, αν και ήταν πεπεισμένος ότι θα περάσει εδώ. Καταλαβαίνω όμως ότι αυτό δεν ήταν στο χέρι του. Αλλα δύο μέρες που το ήξερε, δεν έστειλε ούτε ένα μήνυμα για το τυπικό, να με πληροφορήσει ότι τελικά τα πράγματα δεν θα εξελιχθούν όπως τα περιμέναμε. Τον τελευταίο καιρό βέβαια ήταν κάπως συγκρατημένος, μάλλον το είχε υποψιαστεί, γι αυτό και δεν ήταν πολύ μεγάλη έκπληξη για μένα.

Κι όσο δεν θέλω να μπλέκω σε τέτοια, πάλι την πάτησα. Τόσος καιρός, τόσες κουβέντες και υποσχέσεις χαμένες... Αυτός θα πάει στην Αθήνα και θα καλοπεράσει κι εγώ έμεινα ξεκρέμαστος. Τώρα ούτε να μιλήσουμε στον τηλέφωνο δεν θέλει, δεν βρίσκει το λόγο λέει...

Θέλω να πιστεύω ότι δεν θα ξανασυμβεί κάτι παρόμοιο. Όποιος είναι σε ακτίνα μεγαλύτερη των 10χλμ απορρίπτεται.

Τρίτη, 25 Αυγούστου 2009

Φωτογραφίες απο Αλεξανδρούπολη

Αυτή την περίοδο, λόγω διακοπών και άλλων καταστάσεων, έχω παραμελήσει λίγο το blog μου. Σιγά σιγά όμως μπαίνω σε ένα πρόγραμμα πάλι και αρχίζω τις παλιές μου συνήθειες. Πέρα από τις διακοπές, που πέρασα τέλεια, δεν έχει συμβεί κάτι ιδιαίτερο αυτό τον καιρό. Απλά περνάω καλά με τους φίλους μου. Το μόνο που με χαλάει είναι ότι την Παρασκευή θα πάω στην Κοζάνη. Τέλος πάντων...

Μερικές φώτο από τις διακοπές μου στην Αλεξανδρούπολη και την σύντομη επισκεψή μου στην Σαμοθράκη. Καιρός ήταν να πάω κι εκεί επιτέλους...

Μία από τις παραλίες της Αλεξανδρούπολης

Το λούνα παρκ

Τα βουνά της Σαμοθράκης

Ανεμόμυλοι στην Σαμοθράκη

Τα πουλιά που μας ακολουθούσαν

Τετάρτη, 19 Αυγούστου 2009

Τέλος η καλοπέραση

Επιτέλους ένα νέο post. Ξέρω ότι χάθηκα τον τελευταίο καιρό αλλά οι μέρες μου ήταν γεμάτες με διάφορες ασχολίες. Όπως είχα αναφέρει, στην Αλεξανδρούπολη ήταν ήρεμα αλλά πέρασα πολύ ωραία. Στην Χαλκιδική ήταν επίσης όλα τα λεφτά. Ήταν υπέροχη η κάθε στιγμή. Θα ανεβάσω αρκετό υλικό αφού το οργανώσω πρώτα όταν πάω στο σπίτι μου. Τώρα είμαι στην Κοζάνη, άγνωστο μέχρι πότε.

Σκεφτόμουν ότι η επιστροφή από τις διακοπές μοιάζει με την προσγείωση ενός αεροπλάνου. Μπορεί να προσγειωθεί ήρεμα και χαλαρά στον αεροδιάδρομο όπως επίσης μπορεί να αρχίσει να χάνει ύψος στα 10000 πόδια και να συγκρουστεί με δύναμη στο έδαφος. Κάπως έτσι ήταν και στην δική μου περίπτωση. Δεν φτάνει που τελείωσαν οι διακοπές αλλά γύρισα και στην Κοζάνη, πήγα για δουλειά και έχασα την ευκαιρία να πάω άλλο ένα διήμερο με τον πρώην μου κι έναν φίλο του στο σπίτι του δεύτερου, σε ένα άλλο χωριό της Χαλκιδίκης, πολύ κοντά στην Καλλιθέα όπου βρισκόμουν εγώ.

Και σαν να μην έφταναν όλα αυτά, πρέπει πριν βγει ο μήνας να ξαναέρθω να βοηθήσω για μία εβδομάδα στην δουλειά επειδή οι γονείς μου θα πάνε διακοπές. Καλά θα κάνουν βέβαια, τους αξίζει να ξεκουραστούν και να διασκεδάσουν, αλλά βγαίνω εγώ εκτός προγράμματος. Η πλάκα είναι ότι παραπονιούνται που δεν βρίσκω δουλειά αλλά όταν τους αντικαθιστώ εγώ, ξαφνικά είναι όλα μια χαρά, anyway... Άσε που μέσα σε αυτό το διάστημα, είναι και τα γενέθλια του κολλητού, τα οποία θα χάσω.

Τέλος, η αναμονή της άφιξης του αμόρε από την Κέρκυρα δεν έχει τέλος. Θα έρθει αργότερα από ότι υπολογίζαμε, μάλλον στο διαστημα που θα λείπω εγώ και ίσως μέχρι να επιστρέψω, να έχει γυρίσει πίσω στην Κέρκυρα, καθώς οι σχολές ανοίγουν στον Οκτώβριο. Δηλαδή η γκαντεμιά δεν έχει όρια.

Έχω ξενερώσει απίστευτα εδώ κι έχω βαρεθεί την ζωή μου. Ανυπομονώ να πάω στην Θεσσαλονίκη. Έχει αρχίσει να μου λείπει,πράγμα περίεργο καθώς υποτίθεται ότι ζω εκεί. Πάντως πιστεύω ότι απλά περνάω μία περίοδο μιζέριας και ότι όλα θα αλλάξουν σύντομα (μακάρι).

Κυριακή, 16 Αυγούστου 2009

Χαιρετίσματα από Χαλκιδική

Είμαι στην Καλλιθέα Χαλκιδικής και περνάω υπέροχα. Τα λέμε σε μερικές μέρες.

Sexy Love
 
Edward Maya - Stereo Love  
Akcent ft. Inna- Lover's cry

Δευτέρα, 10 Αυγούστου 2009

Έπεστρεψα

Σήμερα το μεσημέρι επέστρεψα από την πενταήμερη απόδραση μου στην πανέμορφη Αλεξανδρούπολη. Πέρασα φανταστικά. Ήρεμα μεν αλλά πολύ ωραία. Περισσότερες λεπτομέρειες στο επόμενο post. Η Θεσσαλονίκη είναι σχεδόν άδεια πλέον και όσο πλησιάζει ο δεκαπεντάυγουστος ο κόσμος θα συνεχίζει να φεύγει. Πολλά από τα μαγαζιά έχουν κατεβάσει ήδη ρολά και θα ανοίξουν ξανά μετά το ΣΚ. Κι εγώ έχω κλείσει διακοπές για άλλες πέντε μέρες, από Παρασκευή μέχρι Τρίτη. Θα πάω στην Χαλκιδική, αυτή τη φορά με μερικούς φίλους. Ανυπομονώ...

Διαφήμιση προφυλακτικού


Επεξήγηση για όποιον τυχόν δεν καταλαβαίνει
Αυτός είναι ο Brian Durex, ο πρόεδρος της εταιρείας προφυλακτικών Durex. Στην αρχή δοκιμάζει δήθεν τα προφυλακτικά μίας ανταγωνιστικής εταιρίας θέλοντας να αποδείξει ότι στερούν πλήρως την απόλαυση ενώ τα δικά του επιτρέπουν να νιώσεις τα πάντα. Άουτς...

Τρίτη, 4 Αυγούστου 2009

Ενδιαφέρον σαββατοκύριακο

Το περασμένο ΣΚ ήταν πολύ ενδιαφέρον. Ευτυχώς δηλαδή, επειδή τον τελευταίο καιρό τα πράγματα ήταν υπερβολικά ήσυχα. Το Σάββατο, όλη τη μέρα, ήμουν έξω, μαζί με τον κολλητό. Νωρίς το βραδάκι πήγαμε για ποτό μαζί με κάτι άλλα παιδιά και αργότερα πήγα στο Enola. Κάθε φορά που πηγαίνω, νιώθω πιο άνετα, έχω πλέον προσαρμοστεί. Και αυτή τη φορά ήταν κάτι παλικάρια εκεί... κόλαση. Δεν χόρταινα να τους κοιτάζω. Το κακό είναι ότι δεν κάνω κάτι παραπάνω από αυτό. Αυτό μου το τονίζουν και οι φίλοι μου. Συνεχώς με παροτρύνουν να φλερτάρω αλλά εγώ δεν τους ακούω. Το παραδέχομαι, δεν έχω ιδέα από φλέρτ. Επειδή μεγάλωσα στην επαρχία, το internet ήταν η μόνη μου διέξοδος για να κάνω νέες γνωριμίες και αυτό με κατέστησε ανίκανο για να κάνω επαφές πρόσωπο με πρόσωπο. Η σκέψη να πάω να μιλήσω σε έναν άγνωστο μου φαντάζει σαν κάτι πολύ δύσκολο.

Το Σάββατο που ήμουν εκεί λοιπόν με έναν φίλο μου, εντόπισα μία ξεχωριστή παρουσία. Ένας νεαρός, απίστευτα όμορφος με πολύ ωραίο στυλάκι. Εγώ φυσικά έμεινα στο να τον κοιτάζω συνέχεια, τίποτα άλλο. Την επόμενη μέρα, την Κυριακή το βράδυ, με τον ίδιο φίλο, πήγαμε σε ένα άλλο gay bar. Επειδή είχε πολύ κόσμο, ψάχναμε ένα σημείο για να κάτσουμε και να πιούμε το ποτό μας. Ένα παιδί, αρκετά ωραίος, μας πρότεινε να κάτσουμε μαζί με αυτόν και τον φίλο του. Ο δικός μου ο φίλος όμως αρνήθηκε ευγενικά. Έχει σχέση και δεν ήθελε να γίνει καμία παρεξήγηση. Λίγα λεπτά αργότερα, αφού έχουμε βολευτεί και πίνουμε τις μπύρες μας, διαπιστώνω ότι ο φίλος αυτού που μας είχε καλέσει στο τραπέζι του, ήταν ο κούκλος από το προηγούμενο βράδυ. Τρελάθηκα, άρχισα να βρίζω τον φίλο μου που αρνήθηκε. Είχα χάσει την τέλεια ευκαιρία να γνωρίσω τον όμορφο πρίγκηπα του παραμυθιού.

Επίσης, την Κυριακή το πρωί πήγαμε για μπάνιο στην Κατερίνη. Σε ένα πολύ καλό beach bar, γεματό με κόσμο και καλή χορευτική μουσική. Μετά τις βουτιές, τις βόλτες και την ηλιοθεραπεία, πήγαμε για φαγητό. Δεν φάγαμε απλά.. σκάσαμε από το πολύ φαΐ. Και το γλυκό στο τέλος υπέροχο. Σκέτη απόλαυση.

Κι επειδή την προηγούμενη φορά που έβαλα φώτο από παραλία, παραπονεθήκατε για την έλλειψη υλικού από άντρες, αυτή τη φορά θα επανορθώσω.



Τα χαράματα της ίδια ήμερας, αφού φύγαμε απο το bar, πήγαμε στην παραλία να περπατήσουμε. Κάποια στιγμή φτάσαμε και στο γνωστό πάρκο - ψωνιστήρι. Ο φίλος μου, αν και μεγαλύτερος και πιο έμπειρος, δεν ήξερε τι παίζεται εκεί κι έτσι πήγαμε για πλάκα μία βόλτα μέσα στο πάρκο. Υπάρχει μια περίεργη ατμόσφαιρα, σαν τα θρίλερ που δεν ξέρεις από που θα πεταχτεί ο δολοφόνος. Φαινομενικά είναι ένα ήσυχο άδειο πάρκο αλλά αν προχωρήσεις στα ενδότερα, βλέπεις διάφορες φιγούρες να κινούνται νωχελικα σε σκοτεινές γωνιές. Ο φίλος μου μου πρότεινε να κάνω κάτι αλλά φυσικά δεν υπήρχε περίπτωση. Δεν κρίνω αυτούς που το κάνω αλλά εγώ δεν μπορώ Ίσως το δοκιμάσω κάποια στιγμή αργότερα στη ζωή μου, δεν αποκλείω ποτέ τίποτα.

Σε δύο μέρες φεύγω για τετραήμερο στην γιαγιά και στον παππού, τους οποίους έχω δύο χρόνια να δω. Ευκαιρία για διασκεύαση, χαλάρωση και συναναστροφή.