Σάββατο, 6 Σεπτεμβρίου 2008

Και πάλι μόνος

Όπως φαίνεται και από τον τίτλο του post είμαι και πάλι ελεύθερο πουλί. Δεν έγινε καμία παρεξήγηση με το μωρό μου όπως την άλλη φορά, ούτε χωρίσαμε. Απλά δεν είμασταν ποτέ μαζί, όπως έχω πλέον συνειδητοποιήσει. Αυτό που νομίζαμε ότι είχαμε ήταν μία ψευδαίσθηση, αποτέλεσμα της μεγάλης ανάγκης που είχαμε και οι δυο να βρούμε κάποιον και να κάνουμε μία σχέση. Το μόνο ουσιαστικό και πραγματικό ήταν η συναντηση μας. Από τότε είμαστε χώρια και απλά προσπαθούσαμε να δημιουργήσουμε αισθήματα που δεν πρόλαβαν να αναπτυχθούν όταν ήμασταν μαζί.

Το "μωρό" μου είναι ένα πολύ ξεχωριστό άτομο. Μου άρεσε πραγματικά και χαίρομαι που τον γνώρισα. Απλά πρέπει να αφήσουμε την κατάσταση να εξελιχθεί από μόνη της. Όταν πάω Θεσσαλονίκη (σύντομα), θα μπορέσουμε ελπίζω, να ξεκαθαρίσουμε αυτό που συμβαίνει μεταξύ μας.

Από την αρχή δεν ήταν πολύ εκδηλωτικός και το δέχτηκα. Αλλά όταν είσαι καιρό χώρια και παρακαλάς (λέμε τώρα) τον άλλον για ένα τηλεφώνημα κάτι δεν πάει καλά. Εγώ είχα όλη την καλή διάθεση αλλά μέχρι ένα σημείο. Εξάλλου, δεν μπορώ να πω ότι ήταν ακριβώς αυτό που έψαχνα.

Προς το παρόν απολαμβάνω την μοναξιά μου.

4 σχόλια:

Hfaistiwnas είπε...

Ίσως είναι καλύτερα έτσι, όταν πας θα μπορέσετε να επαναπροσδιορίσετε την κατάσταση..
Καληνύχτα!!

x-oyranoy είπε...

Η αποστασεις ποτε δεν εχουνε σχεσεις.
Καμιας μορφης!

TheDiarist® είπε...

Καινούργια αρχή..! Άντε πάλι στο ψάξιμο... God damn it..!

syrios20 είπε...

Οι αποστασεις χωριζουν τους ανθρωπους σωστα? μηπως το μονο που κανουμε ειναι να καλυπτουμε συνεχως αποστασεις και χιλιομετρα?