ομοφοβία
ομοφυλοφιλία
περιθωριοποίηση
δικαιώματα
εκδηλώσεις
επικαιρότητα
Προσπάθειες περιθωριοποίησης του 2o LGBTQI Pride Κρήτης καταγγέλλουν οι διοργανωτές
Πέμπτη 31 Μαρτίου 201615:14Voltsek
Το 2o LGBTQI+ Pride Κρήτης, Φεστιβάλ Ορατότητας και Διεκδικήσεων για την Απελευθέρωση Φύλου, Σώματος, Σεξουαλικότητας θα λάμψει στο Ρέθυμνο!
Το φετινό Ιούλιο θα λάβει χώρα στο Ρέθυμνο το 2ο φεστιβάλ ορατότητας και διεκδικήσεων φύλου και σεξουαλικότητας. Το φεστιβάλ θα διαρκέσει δύο μέρες και θα περιλαμβάνει ταυτόχρονες εκδηλώσεις, ομιλίες, συναυλίες, θεατρικές παραστάσεις κ.α. Το παγκρήτιο συντονιστικό του φεστιβάλ έκρινε ως καταλληλότερο χώρο για τη διεξαγωγή του 2ημέρου το δημοτικό κήπο, έγινε αίτηση για την άδεια στο κήπο, και η απάντηση ήταν.. υπεκφυγές με ολίγον ομοφοβία και σεξισμό. Δηλαδή, πως δε γίνεται να δοθεί ο κήπος απογευματινές ώρες στο συγκεκριμένο φεστιβάλ (ΟΡΑΤΟΤΗΤΑΣ και ΔΙΕΚΔΙΚΗΣΕΩΝ), γιατί στο κήπο κυκλοφορούν παιδάκια με μανάδες και είναι ακατάλληλο. Διατρέχουν κίνδυνο όπως δήλωσαν κάποιοι σύμβουλοι απ’τη έκθεση τους στο φεστιβάλ τα παιδάκια κι οι μανάδες. Λες κι οι ομοφυλόφιλοι φύτρωσαν δεν ήταν κάποτε παιδάκια με μανάδες! Λες και τα ζητήματα έμφυλης βίας και πατριαρχίας, δεν αφορούν εκατοντάδες μανάδες στο Ρέθυμνο, που τα υφίστανται καθημερινά!
Είναι τουλάχιστον υποκριτικό, να προσπαθούν (τάχα μου) οι δημοτικοί σύμβουλοι να βρουν κάποιο χώρο πιο κατάλληλο για το φεστιβάλ για όλους, όπως είπαν. Κάπου δηλαδή που δεν θα είναι ορατοί απ’τη κοινωνία, οι ομοφυλόφιλοι, οι λεσβίες, τα τρανς άτομα και γενικά όποιος αποκλίνει απ’το πατριαρχικά πρότυπα, και έχει το θράσος να ζητάει και ίσα δικαιώματα.
Μήπως, λέμε μήπως κάποιος στο δημοτικό συμβούλιο αντιμετωπίζει όλους αυτούς τους ανθρώπους σαν πολίτες δεύτερης κατηγορίας?
Ειδικά πακέτα έχουν δημιουργήσει για τους γκέι στα ξενοδοχεία της Κρήτης. Όταν φέρνουν χρήμα στο τόπο χαλάλι! Αλλά να μην εμφανιστούν απογευματινές ώρες στο κήπο και σκανδαλιστεί η κοινωνία.
Η ομοφυλοφιλία δεν είναι ασθένεια μεταδοτική, μη φοβάστε δε κολλάει. Επιθυμία και αυτοδιάθεση του σώματος είναι!
Στηρίζουμε και χαιρόμαστε που η πόλη θα φιλοξενήσει ένα Φεστιβάλ Ορατότητας και Διεκδικήσεων για την Απελευθέρωση Φύλου, Σώματος και Σεξουαλικότητας, όπως φάνηκε απ’όλα τα λεχθέντα εντός δημοτικού συμβουλίου.
Οι δημόσιοι χώροι ανήκουν σε όλους! Το 2ο Φεστιβάλ Pride Κρήτης θα λάμψει, στον αγώνα για τη παύση κάθε έμφυλης διάκρισης.
Αντιφασιστική Δράση Ρεθύμνου (αδρε)
Η πλατφόρμα συνυπογραφής της καταγγελίας είναι στον παρακάτω σύνδεσμο:
http://www.ipetitions.com/petition/public-garden-of-rethymno-for-the-2nd-lgbtq
περιθωριοποίηση
ρατσισμός
υγεία
Είναι αστείο να νομίζεις ότι ο HIV μεταδίδεται έτσι!
Δευτέρα 2 Ιουνίου 201419:41VoltsekΟ Σύλλογος Οροθετικών Ελλάδας «Θετική Φωνή» συνεχίζει την καμπάνια ενημέρωσης και ευαισθητοποίησης ενάντια στο στίγμα και τις διακρίσεις που βιώνουν τα άτομα που ζουν με τον ιό HIV. Μετά την επιτυχία του πρώτου σποτ, ξεκινά η προβολή του δεύτερου σποτ από τα τηλεοπτικά κανάλια και τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, για όλο τον Ιούνιο.
Η καμπάνια επιχειρεί να προσεγγίσει με χιουμοριστικό τόνο επικρατούσες στον ευρύ πληθυσμό φοβίες και λανθασμένες αντιλήψεις και στάσεις, όσον αφορά τη μεταδοτικότητα του ιού. Ακόμα, σκοπεύει να σχολιάσει στερεότυπες απεικονίσεις και αναπαραστάσεις του HIV που έχουν διαδοθεί διαχρονικά από τα ΜΜΕ και έχουν εδραιωθεί. Απώτερος σκοπός είναι η ενημέρωση του κοινού για το τι είναι σήμερα το HIV/AIDS, με πληροφόρηση που μπορεί να αντλήσει από το site και τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης της Θετικής Φωνής αλλά και από άλλες πηγές.
Η Θετική Φωνή είναι ο Σύλλογος Οροθετικών Ελλάδας που ιδρύθηκε το 2009 με σκοπό την προάσπιση των δικαιωμάτων των οροθετικών, την αντιμετώπιση της εξάπλωσης του HIV καθώς και τον περιορισμό των κοινωνικών και οικονομικών επιπτώσεών του στην Ελλάδα.
Η καμπάνια πραγματοποιείται με τη χορηγία του Ιδρύματος Μποδοσάκη.
Η καμπάνια επιχειρεί να προσεγγίσει με χιουμοριστικό τόνο επικρατούσες στον ευρύ πληθυσμό φοβίες και λανθασμένες αντιλήψεις και στάσεις, όσον αφορά τη μεταδοτικότητα του ιού. Ακόμα, σκοπεύει να σχολιάσει στερεότυπες απεικονίσεις και αναπαραστάσεις του HIV που έχουν διαδοθεί διαχρονικά από τα ΜΜΕ και έχουν εδραιωθεί. Απώτερος σκοπός είναι η ενημέρωση του κοινού για το τι είναι σήμερα το HIV/AIDS, με πληροφόρηση που μπορεί να αντλήσει από το site και τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης της Θετικής Φωνής αλλά και από άλλες πηγές.
Η Θετική Φωνή είναι ο Σύλλογος Οροθετικών Ελλάδας που ιδρύθηκε το 2009 με σκοπό την προάσπιση των δικαιωμάτων των οροθετικών, την αντιμετώπιση της εξάπλωσης του HIV καθώς και τον περιορισμό των κοινωνικών και οικονομικών επιπτώσεών του στην Ελλάδα.
Η καμπάνια πραγματοποιείται με τη χορηγία του Ιδρύματος Μποδοσάκη.
ομοφοβία
ομοφυλοφιλία
περιθωριοποίηση
17 Μαΐου - Παγκόσμια ημέρα κατά της Ομοφοβίας
Σάββατο 17 Μαΐου 201415:57Voltsek
Η 17η Μαΐου ορίστηκε Παγκόσμια Ημέρα κατά της Ομοφοβίας και της Τρανσφοβίας, επειδή στις 17 Μαΐου του 1990, η ομοφυλοφιλία αφαιρέθηκε από τη λίστα των ψυχικών διαταραχών από τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας (WHO).
Ομοφοβία, λοιπόν, είναι ο φόβος, η αποστροφή ή/και οι διακρίσεις κατά της ομοφυλοφιλίας ή σε βάρος των ομοφυλόφιλων. Τρανσφοβία, αντίστοιχα, φόβος, αποστροφή, διακρίσεις σε βάρος ατόμων με διαφορετική ταυτότητα φύλου/τρανς ατόμων.
Αυτές οι, άγνωστες για πολλούς/ές, λέξεις, αντανακλούν την ολοένα και αυξανόμενη, αλλά πάντα υπάρχουσα, κατάκριση του διαφορετικού, απαραίτητα συνοδευόμενη από το δίπολο «ανώτερο-κατώτερο». Γιατί πάντα κάτι πρέπει να είναι ανώτερο και κάτι κατώτερο, κάτι σωστό και κάτι λάθος.
Πηγή: city.sigmalive.com
Διαβάστε κι αυτά:
Στο περιθώριο
Οι διακρίσεις λόγω σεξουαλικού προσανατολισμού και ταυτότητας φύλου εξακολουθούν να υπάρχουν
Πριν από ενάμιση χρόνο η ηθοποιός Τζόντι Φόστερ έκλεψε την παράσταση στην 70ή τελετή απονομής των Χρυσών Σφαιρών μιλώντας μπροστά σε εκατομμύρια τηλεθεατές για αυτό που ως τότε αποτελούσε σχεδόν κοινό μυστικό: την ομοφυλοφιλία της. Κοινό, συνάδελφοι και σχολιαστές ανά τον κόσμο την αποθέωσαν.
Η συνέχεια στο www.tovima.gr
«Φωτογραφίζοντας» την ομοφοβία
Παγκόσμια Μέρα κατά της Ομοφοβίας σήμερα, πόσοι όμως ακόμα κι άμεσα ενδιαφερόμενοι γνωρίζουν το πραγματικό νόημα και τις πολλές διαφορετικές ερμηνείες ενός όρου που έχει γίνει τόσο του συρμού, ώστε πανεύκολα πια εξαπολύεται ως «στίγμα» κατά δικαίων και αδίκων; Μια ανοικτή συζήτηση με τον κοινωνιογλωσσολόγο Κώστα Κανάκη, που εδώ και μία δεκαετία διδάσκει «Γλώσσα, Φύλο & Σεξουαλικότητα» στο ΠΜΣ Σπουδών Φύλου του Τμήματος Κοινωνικής Ανθρωπολογίας και Ιστορίας του Πανεπιστημίου Αιγαίου, βοηθά να ξεκαθαρίσει το τοπίο.
Η συνέχεια στο www.lifo.gr
επικαιρότητα
περιθωριοποίηση
ρατσισμός
Αυστραλία: Το Ανώτατο Δικαστήριο απαγόρευσε τους γάμους ομοφυλοφίλων
Παρασκευή 13 Δεκεμβρίου 201300:05Voltsek
Το Ανώτατο Δικαστήριο της Αυστραλίας, με απόφασή του την Πέμπτη απαγόρευσε τους γάμους ομοφυλοφίλων λίγες ημέρες μετά τον «εορτασμό» των πρώτων gay γάμων στην ομοσπονδιακή πρωτεύουσα Καμπέρα, όπου ο νομοθέτης είχε ψηφίσει υπέρ του γάμου μεταξύ ατόμων του ιδίου φύλου.
«Ο νόμος για το γάμο δεν ισχύει όσον αφορά την τέλεση ή την αναγνώριση της ένωσης ζευγαριών του ιδίου φύλου» ανέφερε το Ανώτατο Δικαστήριο, το οποίο έλαβε την απόφαση ομόφωνα .
Η απόφαση του Ανώτατου Δικαστηρίου είναι καθοριστικής σημασίας καθώς η ομοσπονδιακή κυβέρνηση διέπεται από την ομοσπονδιακή νομοθεσία και όχι από τις επί μέρους νομοθεσίες στις έξι πολιτείες κα στις δυο μείζονες επικράτειες.
Μετά την έγκριση του γάμου των ομοφυλοφίλων τον Οκτώβριο από το νομοθετικό σώμα της επικρατείας της Καμπέρα, ο νόμος τέθηκε σε ισχύ μόνο σε αυτήν την πολιτεία από το περασμένο Σάββατο και πολλά ζευγάρια έσπευσαν να «σφραγίσουν» την ένωσή τους από τα μεσάνυχτα της ημέρας εκείνης.
Η συμβίωση μεταξύ ατόμων του ίδιου φύλου επιτρέπεται στις περισσότερες πολιτείες της Αυστραλίας , αλλά ο γάμος εξακολουθεί να καθορίζεται σε ομοσπονδιακό επίπεδο, από την ένωση ενός άνδρα και μιας γυναίκας.
Πηγή: nooz.gr
δικαιώματα
επικαιρότητα
ομοφυλοφιλία
H Ουγκάντα θα ψηφίσει αντι-gay νομοσχέδιο μέχρι το τέλος του έτους
Τρίτη 13 Νοεμβρίου 201202:10Voltsek
Παρά τις επικρίσεις από το εξωτερικό
Μία εκπρόσωπος του ουγκαντέζικου κοινοβουλίου γνωστοποίησε σήμερα ότι ένας αντι-ομοφυλοφιλικός νόμος θα περάσει μέχρι το τέλος του 2012, παρά τις επικρίσεις από το εξωτερικό.
Η Rebecca Kadaga δήλωσε στο Associated Press ότι το νομοσχέδιο, το οποίο προτείνει τη θανατική ποινή για ορισμένες ομοφυλοφιλικές πράξεις, θα ψηφιστεί φέτος, καθώς οι περισσότεροι Ουγκαντέζοι το απαιτούν.
Η Kadaga πρόσθεσε ότι την περασμένη Παρασκευή είχε συνάντηση με ακτιβιστές της χώρας, οι οποίοι υποστήριξαν ότι απειλούνται από τους ομοφυλόφιλους. Η ίδια χαρακτήρισε την ψήφιση του μεσαιωνικού νομοσχεδίου ως χριστουγεννιάτικο δώρο της κυβέρνησης προς τους κατοίκους της χώρας.
Ο Pepe Julian Onziema, ένας ουγκαντέζους gay ακτιβιστής, τονίζει ότι η ώθηση που δίνεται για να περαστεί ο νόμος είναι απογοητευτική.
Σημειώνεται ότι ο Πρόεδρος των ΗΠΑ, χαρακτήρισε το νομοσχέδιο αηδιαστικό, ενώ ορισμένα ευρωπαϊκά κράτη απείλησαν ότι σε περίπτωση που τελικά περάσει ο νόμος, θα διακόψουν τη βοήθεια προς τη χώρα.
Πηγή: www.lifo.gr
Από την 1η Αυγούστου, η Ομοφυλοφιλική Λεσβιακή Κοινότητα Ελλάδας (ΟΛΚΕ), σε συνεργασία με τη Γενική Γραμματεία Νέας Γενιάς, έθεσε σε λειτουργία την τηλεφωνική γραμμή υποστήριξης 1528 για γκέι, λεσβίες, αμφί και τρανς νέους και νέες. Η πρωτοβουλία εντάσσεται στο ευρύτερο πρόγραμμα της γενικής γραμματείας «Ζούμε όπως εσύ» για την καταπολέμηση των κοινωνικών διακρίσεων και απευθύνεται σε λεσβίες, γκέι, αμφί, τρανς άτομα, στις οικογένειές τους αλλά και στους εκπαιδευτικούς όλων των βαθμίδων.
Η γραμμή αυτή είναι ένα σημαντικό πρώτο βήμα για την υποστήριξη των ψυχικών και κοινωνικών αναγκών της λεσβιακής, γκέι, αμφί και τρανς κοινότητας, και μάλιστα ενός μέρους της που είναι ακόμη πιο ευάλωτο στις διακρίσεις, αυτό των νέων ατόμων. Είναι κοινός τόπος ότι σε περιόδους κοινωνικών και οικονομικών κρίσεων, τα άτομα που υφίστανται έτσι κι αλλιώς διακρίσεις, αντιμετωπίζουν ακόμη μεγαλύτερες οικονομικές, κοινωνικές και ψυχικές πιέσεις. Οι νέοι και νέες λεσβίες, γκέι, αμφί και τρανς αυτήν την περίοδο δεν έχουν να αντιμετωπίσουν μόνο το φάσμα της υποαπασχόλησης, της ανεργίας, της έλλειψης οικονομικής ανεξαρτησίας και της αβεβαιότητας για το μέλλον, αλλά και διακρίσεις που αφορούν ειδικά το σεξουαλικό προσανατολισμό και την ταυτότητα φύλου, οι οποίες πολλαπλασιάζουν τις δυσχέρειες που αντιμετωπίζουν μαζί με όλα τα υπόλοιπα νέα άτομα.
Καλώντας το 1528, οι λεσβίες, γκέι, αμφί και τρανς νέοι και νέες, οι οικογένειές τους και οι εκπαιδευτικοί όλων των βαθμίδων λαμβάνουν ολοκληρωμένη ειδική συμβουλευτική ενημέρωση και ψυχολογική υποστήριξη αναφορικά με την αποδοχή του σεξουαλικού προσανατολισμού τους και της ταυτότητας φύλου τους, αλλά και την ορθή διαχείριση περιστατικών αρνητικής διάκρισης σε σχέση με το σεξουαλικό προσανατολισμό και την ταυτότητα φύλου, στην οικογένεια, στο σχολείο, στο πανεπιστήμιο και στον εργασιακό χώρο.
Αναλυτικά, η Τηλεφωνική Γραμμή Υποστήριξης 1528 παρέχει: - συμβουλευτική υποστήριξη σε λεσβίες, γκέι, αμφί και τρανς άτομα, τις οικογένειές τους και τους εκπαιδευτικούς, - ενημέρωση σχετικά με τα δικαιώματά τους, παροχή πληροφοριών σχετικά με ζητήματα που τους αφορούν, καθώς και παραπομπή σε άλλες υπηρεσίες και φορείς, όταν αυτό κρίνεται αναγκαίο.
Η γραμμή λειτουργεί από Δευτέρα έως Παρασκευή, 12:00 - 20:00
Πηγή: www.we-thepeople.gr
δικαιώματα
ομοφυλοφιλία
περηφάνεια
17 Μαΐου - Παγκόσμια Ημέρα κατά της Ομοφοβίας
Τρίτη 17 Μαΐου 201118:30VoltsekΤο 2011 ακούσαμε και είδαμε γραμμένη την λέξη ομοφοβία, ίσως συχνότερα από κάθε άλλη χρονιά. Την ίδια στιγμή στην Αμερική, πλήθος πολιτών κινητοποιούνταν με την αρωγή διάσημων και πολιτικών προσωπικοτήτων σε μια καμπάνια για τις επιπτώσεις της ρατσιστικής συμπεριφοράς και λόγου στο σχολείο, την οικογένεια, το στενόφιλικό ή ευρύ κοινωνικό περιβάλλον. Αφορμή υπήρξε ο σοκαριστικός αριθμός των ομοφυλόφιλων εφήβων που έχουν οδηγηθεί σε κοινωνικό αποκλεισμό και σε κάποιες περιπτώσεις και στην αυτοκτονία.
Τι είναι όμως η ομοφοβία; Ο όρος χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά από τον κλινικό ψυχολόγο Weinberg το 1969, ο οποίος προσδιόρισε μ’ αυτό τον τρόπο το μίσος και τη μισαλλοδοξία για τους ομοφυλόφιλους άντρες και γυναίκες καθώς και τον παράλογο φόβο για στενή επαφή μαζί τους. Η ομοφοβία αφορά την διάκριση βάσει σεξουαλικότητας και οφείλεται σε παράγοντες τόσο κοινωνικούς όσο και άμεσα σχετιζόμενους με το άτομο και τις εμπειρίες του.
Φαινόμενο όχι τόσο με ένταση αλλά με διάρκεια και διείσδυση στις κοινωνικές στάσεις και συμπεριφορές, η ομοφοβία, έγινε το επίκεντρο αγώνων καταπολέμησης της επί δεκαετίες. Στην πορεία αυτή και μόλις το 1990 ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας αφαίρεσε την ομοφυλοφιλία από τον κατάλογο ψυχικών ασθενειών ενώ το 2006, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο αναγνώρισε το συμβολισμό της Παγκόσμιας Ημέρας κατά της Ομοφοβίας καλώντας με ψήφισμα τα κράτη μέλη της ΕΕ να αναλάβουν δράσεις για την εξάλειψη των διακρίσεων λόγω ομοερωτικού προσανατολισμού.
Κοινό μυστικό αποτελεί ότι η ομοφοβία έχει πρόσωπο και στην Ελλάδα του 2011. Εκφάνσεις του φαινομένου αυτού: η απόρριψη και απομόνωση, η αποστροφή στην ιδέα ότι κάποιος κοντινός μας είναι gay καθώς και η άσκηση ψυχικής, λεκτικής και σωματικής βίας. Πρόσωπο όμως έχουν και τα θύματα της, οι νέοι-έφηβοι αποδέκτες των καταστροφικών συνεπειών της που μπορεί να συνίστανται από την έλλειψη αυτοεκτίμησης, την κατάθλιψη μέχρι και την αυτοκτονική συμπεριφορά.
Το ερώτημα είναι αν για μια ακόμα φορά θα περιμένουμε να πάρει διαστάσεις κοινωνικού φαινομένου όπως έγινε στην Αμερική και σε άλλες χώρες της Ευρώπης τα τελευταία χρόνια, ή για πρώτη φορά θα προσπαθήσουμε να κάνουμε κάτι για να το προλάβουμε;
Γιορτάζοντας την Παγκόσμια Ημέρα Κατά της Ομοφοβίας, η Colour Youth, LGBTQ Κοινότητα Νέων Αθήνας, πραγματοποιεί καμπάνια ενημέρωσης καιευαισθητοποίησης «Η Ομοφοβία Σου Μου Αφήνει Σημάδια», σχετικά με το φαινόμενο και τις επιπτώσεις του, στο πλαίσιο της συνεχούς προσπάθειας για ένα αύριο πλήρους ισότητας.
Πηγή: Colour Youth
Δείτε επίσης:
17 Μαΐου Παγκόσμια Ημέρα κατά της Ομοφοβίας - mpetskas.blogspot.com
17 Μαΐου: Παγκόσμια Ημέρα κατά της Ομοφοβίας - europarl.europa.eu
Μου αρέσουν οι άντρες. Αυτό σημαίνει ότι είμαι πούστης, αδερφή, κραγμένος. Είμαι ανώμαλος. Είμαι αμαρτωλός και θα καώ στην κόλαση. Πρέπει να γιατρευτώ από αυτή την τρομερή αρρώστια. Οι γονείς μου θα με μισήσουν, οι φίλοι μου θα απομακρυνθούν και η κοινωνία θα με κατακρίνει. Θα ζήσω και θα πεθάνω μόνος μου, μία ζωή απομόνωσης και μοναξιάς. Δεν θα μπορώ να κάνω μία σοβαρή σχέση και θα συμβιβάζομαι σε ανούσιες σεξουαλικές επαφές. Με περιμένει δύσκολος δρόμος μπροστά μου. Ίσως να ήταν καλύτερα να μην είχα γεννηθεί ποτέ.
Μου αρέσουν οι άντρες. Αυτό σημαίνει ότι είμαι ομοφυλόφιλος. Είναι κι αυτό ένα από τα πολλά στοιχεία του χαρακτήρα μου, που με κάνουν μοναδικό. Ο Θεός θα με δεχτεί στην αγκαλιά του όπως και να είμαι, επειδή με έφτιαξε κατ' εικόνα και καθ' ομοίωσιν Του. Οι γονείς μου ίσως να στεναχωρεθούν όταν το μάθουν αλλά είμαι σίγουρος ότι θα συνεχίσουν να με αγαπάνε, καθώς είμαι το παιδί τους. Αυτή η ιδιαιτερότητα μου θα με κάνει να ξεχωρίσω τους πραγματικούς φίλους από τους ψεύτικους. Θα βρώ κάποιον ξεχωριστό άνθρωπο για να μοιραστώ την ζωή μου μαζί του. Θα είμαι περήφανος για τον εαυτό μου και δεν θα αφήσω κανέναν να με μειώσει. Θα έχω αυτοπεποίθηση και θα αποπνέω σεβασμό στους γύρω μου. Θα ζήσω μία υπέροχη, γεμάτη ζωή, με πολλές κι έντονες εμπειρίες. Μπροστά μου διαγράφεται μία υπέροχη διαδρομή.
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
Μου αρέσουν οι άντρες. Αυτό σημαίνει ότι είμαι ομοφυλόφιλος. Είναι κι αυτό ένα από τα πολλά στοιχεία του χαρακτήρα μου, που με κάνουν μοναδικό. Ο Θεός θα με δεχτεί στην αγκαλιά του όπως και να είμαι, επειδή με έφτιαξε κατ' εικόνα και καθ' ομοίωσιν Του. Οι γονείς μου ίσως να στεναχωρεθούν όταν το μάθουν αλλά είμαι σίγουρος ότι θα συνεχίσουν να με αγαπάνε, καθώς είμαι το παιδί τους. Αυτή η ιδιαιτερότητα μου θα με κάνει να ξεχωρίσω τους πραγματικούς φίλους από τους ψεύτικους. Θα βρώ κάποιον ξεχωριστό άνθρωπο για να μοιραστώ την ζωή μου μαζί του. Θα είμαι περήφανος για τον εαυτό μου και δεν θα αφήσω κανέναν να με μειώσει. Θα έχω αυτοπεποίθηση και θα αποπνέω σεβασμό στους γύρω μου. Θα ζήσω μία υπέροχη, γεμάτη ζωή, με πολλές κι έντονες εμπειρίες. Μπροστά μου διαγράφεται μία υπέροχη διαδρομή.
Αυτές είναι δύο εκδοχές της ζωής ενός ομοφυλόφιλου. Είναι κάποιες πεποιθήσεις που υπάρχουν στην κοινωνία και πολλές φορές τείνουν να τις υιοθετούν και οι ίδιοι οι gay. Η αλήθεια όμως είναι ότι κανείς δεν έχει ούτε την δύναμη ούτε το δικαίωμα να σου πει πως θα ζήσεις και τι δρόμο θα διαλέξεις. Ειναι στο χέρι σου να διαλέξεις αν θέλεις να είσαι ευτυχισμένος ή μίζερος, με μόνο κριτήριο τι θα πουν οι άλλοι. Η επιλογή είναι δική σου.
Επιτέλους αποφάσισα να κάνω post για το Gay Pride. Μερικοί από σας, μου το ζητήσατε πολλές φορές, καθώς το είχα υποσχεθεί. Σε αυτό το post θα αναφερθώ συγκεκριμένα στο Gay Pride και στο επόμενο, γενικότερα για την επισκεψή μου στην Αθήνα.
Ήθελα πολύ να πάω. Το περίμενα έναν ολόκληρο χρόνο, καθώς το περσινό το έχασα λόγω κακής οργάνωσης του χρόνου και των υποχρεώσεων μου. Στην αρχή κανείς από τους φίλους μου δεν ήθελε να έρθει μαζί μου. Ευτυχώς τελικά βρήκα παρέα, ένα φιλικό μου ζευγάρι και πήγαμε μαζί. Ο ένας μάλιστα είχε ξαναπάει, οπότε με καθοδηγούσε κάπως στα δρώμενα και σε όλη την ιδέα.
Μου άρεσε πάρα πολύ και φυσικά σκοπεύω να πάω και του χρόνου και κάθε χρόνο. Μάλιστα, αν μπορέσω, θα πάω και σε gay pride άλλης χώρας. Γινόταν χαμός από κόσμο, δυνατή μουσική ακουγόταν παντού τριγύρω, υπήρχαν ενδιαφέροντα shows και φυσικά ήταν στημένα γύρω γύρω πολλά περίπτερα από διάφορες οργανώσεις. Ήταν η πρώτη φορά που πήγα κι έτσι δεν μπορώ να κάνω συγκρίσεις. Απ' ότι άκουσα πάντως κάθε χρόνο είναι καλύτερο.
Ο κόσμος που ήταν εκεί, ήταν μία μίξη ανθρώπων με διαφορετικά χαρακτηριστικά. Νέοι & γέροι, άντρες & γυναίκες, Έλληνες & ξένοι, άτομα με συντηρητική εμφάνιση & άλλοι με πιο extreme. Η πορεία ξεκίνησε από την πλατεία Κλαυθμώνος, πέρασε από το Σύνταγμα, συνεχίστηκε μπροστά από την βουλή και ύστερα δεν ξέρω. Δυστυχώς δεν μείναμε μέχρι το τέλος του εορτασμού καθώς την ίδια μέρα κάναμε το κουραστικό 6ωρο ταξίδι από την Θεσσαλονίκη, πήγαμε στο Pride και το βράδυ θα επισκεφτόμασταν φυσικά το Γκάζι. Οπότε, μία σύντομη περίοδος ξεκούρασης και ανάκτησης δυνάμεων ήταν απαραίτητη.
Πρέπει να πω ότι ένα επιπλέον θετικό της επισκεψής μου στο Pride, ήταν η γνωριμία μου με τον κ. pisoglendi, ο οποίος βρισκόταν σε ένα από τα περίπτερα που ήταν στημένα.
Τώρα θα πρέπει να εκφράσω την γνώμη μου για το Gay Pride ως θεσμό. Υπάρχουν δύο βασικές απόψεις. Οι μεν υποστηρίζουν ότι το Gay Pride αποτελεί έναν τρόπο για να δείξουμε ότι εμείς οι ομοφυλόφιλοι υπάρχουμε, να κάνουμε τους υπόλοιπους να μας αντιμετωπίζουν με σεβασμό και να έχουμε ίσα δικαιώματα. Οι δε υποστηρίζουν ότι το Gay Pride δεν έχει καμία αξία ως θεσμός, ότι είναι δηλαδή ένα πανηγύρι με μόνο σκοπό την διασκέδαση και τον χαβαλέ και ότι είναι απλά μία ευκαιρία να ξεσαλώσει η κάθε κραγμένη.
Δεν μπορώ να απορρίψω καμία από τις δύο πλεύρες. Και στις δύο κρύβεται μία δόση αλήθειας. Γι' αυτό κι εγώ έχω καταλήξει κάπου στην μέση, με μία κλίση προς τη θετική μεριά. Θέλω να πω ότι ασφαλώς με μία παρέλαση, μία φορα το χρόνο, δεν είναι δυνατόν να αλλάξουμε την στάση της κοινωνίας προς τους ομοφυλόφιλους, ούτε πρόκειται ποτέ να αποκτήσουμε τα δικαιώματα που θέλουμε. Έχουμε πολύ δρόμο μπροστά μας. Είναι όλα θέμα παιδείας. Πρέπει να μάθουμε να δεχόμαστε το διαφορετικό και να μην συμπεριφερόμαστε σαν απολίτιστοι μπροστά σε ότι δεν μας αρέσει και δεν συμβαδίζει με αυτά που εμείς θεωρούμε "φυσιολογικά".
Όμως δεν μπορούμε να παραβλέψουμε την ουσιαστική σημασία ενός Gay Pride. Πέρα από το ξέφρενο party, τα μοντέρνα show και τις ιδιόρρυθμες παρουσίες, κρύβεται μία μειονότητα, άνθρωποι που έχουν βαρεθεί να τους μεταχειρίζονται σαν πολίτες δεύτερης κατηγορίας και είναι έτοιμοι να παλέψουν για να γίνουν απολύτως δεκτοί από την κοινωνία. Όσο ασήμαντη κι αν είναι η ύπαρξη ενός τέτοιου γεγονότος, σίγουρα είναι καλύτερη από την πλήρη ανυπαρξία. Όταν κρυβόμαστε και περιοριζόμαστε στους τοίχους των σπιτιών μας και μερικών bar και club, όταν είμαστε αθέατοι στα μάτια της κοινωνίας, τότε δεν τίθεται θέμα αποδοχής και αξιοπρέπειας. Αυτή η παρέλαση περηφάνειας είναι ένας τρόπος να φωνάξουμε "ΕΙΜΑΣΤΕ ΕΔΩ, ΥΠΑΡΧΟΥΜΕ". Κι εφόσον υπάρχουμε, απαιτούμε την αναγνώριση και την αποδοχή της κοινωνίας/πολιτείας. Είναι μία γέφυρα που ενώνει τους δύο κόσμους. Λίγο φανταχτερή και περίεργη ίσως, αλλά δεν παύει να είναι μία γέφυρα.
Αυτό που θα πρέπει να γίνει στο μέλλον για να αναβαθμιστεί η σημασία και το περιεχόμενο του Gay Pride, είναι 1ον να συμμετέχει επίσημα το κράτος με κάποιο τρόπο. Να μην αποτελεί πράξη μερικών ιδιωτικών φορέων αλλά ένα επίσημο πολιτιστικό δρώμενο. Αυτά βέβαια τα ζητήματα δεν τα ξέρω πολύ καλά. 2ον απαιτείται η συμμετοχή όλων μας. Και δεν εννοώ μόνο των gay, lesbian, bi & transexual ανθρώπων, αλλά όλων όσων θέλουν να υπάρχει δικαιοσύνη και ισότητα σε αυτή την χώρα και στον κόσμο ολόκληρο. Εγώ προσωπικά σκοπεύω του χρόνου να είμαι εθελοντής στην διοργάνωση του Pride, για να υποστηρίξω όσο μπορώ ένα γεγονός που θέλει να αναδείξει την σημασία του αμοιβαίου σεβασμού μεταξύ των ανθρώπων.
Σημείωση: Επειδή το post μου βγήκε μεγάλο, το φωτογραφικό υλικό θα το βάλω ξεχωριστά στο επόμενο (ίσως) post.
Το ΣΚ ήταν φανταστικό. Όλη μέρα ήμουν έξω με τον κολλητό μου, βόλτες, καφεδάκια κτλ. Όχι ότι τις καθημερινές κάνω κάτι διαφορετικό, τέλος πάντων...
Την Παρασκευή το απόγευμα πήγα με ένα φιλικό gay ζευγάρι στο Bigaroon, για δεύτερη φορά. Με το που μπήκα μέσα, αντίκρυσα δύο νεαρούς να είναι αγκαλιά και αργότερα τους είδα να φιλιούνται. Μου φαίνεται ακόμα κάπως περίεργο να βλέπω τέτοιες δημόσιες εκδηλώσεις τρυφερότητας. Σκέφτηκα ότι αν ο κολλητός μου τους έβλεπε, θα πάθαινε εγκεφαλικό, εφόσον μου είχε δηλώσει ότι δεν πρόκειται να πάει ποτέ σε gay bar. Εγώ, έτσι για να τον προκαλέσω, του είπα να περάσει να με πάρει από εκεί, μιας και είχαμε κανονίσει να βγούμε μαζί αργότερα. Δεν πίστευα ότι θα έρθει, κι όμως το έκανε και μάλιστα ήταν αρκετά άνετος. Τελικά όμως, μετά από δέκα λεπτά φύγαμε, επειδή ήταν ήδη κανονισμένο το που θα πηγαίναμε.
Το Σάββατο το βράδυ, πάλι εγώ και ο κολλητός, είμασταν σε ένα μπαράκι και πίναμε τα ποτάκια μας. Κάποια στιγμή ήρθε ένας κοινός μας φίλος από τον στρατό, που τυχαίνει να είναι κι αυτός gay. Αφού είχε περάσει αρκετή ώρα, πρότεινε να πάμε στο enola, ένα gay club. Εγώ ήθελα πολύ να πάω, κυρίως από περιέργεια, όμως δεν ήθελα να πιέσω τον φίλο μου. Έπρεπε να σεβαστώ το πως ένιωθε. Δέχτηκε όμως, με μηδαμινή αντίσταση, πρέπει να πω. Άλλωστε, είμασταν δύο και ήταν ένας. Επιπλέον, εγώ τον στηρίζω όταν βγαίνουμε και γνωρίζουμε γκόμενες.
Είχα αρκετή περιέργεια αλλά και λίγο άγχος, μέχρι να μπούμε μέσα. Μιλώντας με πολλά άτομα μέσω internet, που γνώριζαν το θέμα, δεν μου είχαν πει και τα καλύτερα λόγια για τα gay club. Αλλά αν δεν δεις κάτι με τα ίδια σου τα μάτια, δεν μπορείς να έχεις άποψη. Ο χώρος ήταν γεμάτος, όλο άντρες και ελάχιστες γυναίκες. Τουλάχιστον, υπήρχε ενδιαφέρον και για τον straight της παρέας, έστω και αν ήταν λεσβίες. Πρώτη φορά έβλεπα τόσες αδερφές μαζεμένες. Νέοι και γέροι, όμορφοι, άσχημοι, αρρενωποί και πιο θηλυπρεπείς. Οι επιλογές άφθονες. Το ίδιο το club ήταν καλό αλλά όχι κάτι το ιδιαίτερο.
Ήταν εκεί και κάποιος με τον οποίο είχαμε βρεθεί πριν πάρα πολύ καιρό, ούτε θυμάμαι πότε. Είχα έρθει από την Κοζάνη και είχαμε μείνει το βράδυ σε ένα ξενοδοχείο. Κοιταχτήκαμε μερικές φορές, αλλά κανένας δεν έκανε την κίνηση να μιλήσει στον άλλον.
Το αστείο ήταν να παρακολουθώ τον κολλητό μου να βλέπει άντρες να φιλιούνται. Αλλά μάλλον στο μυαλό του το είχε σαν κάτι πολύ πιο τρομερό. Διαπίστωσε πλεόν κι από μόνος του, ότι δεν είναι κάτι αποκρουστικό. Έπρεπε να το ζήσει αυτο. Τον παραδέχομαι όμως, επειδή είναι πραγματικά ανοιχτόμυαλος και δεν φοβάται να επεκτείνει τα όρια του.
Πάντως δεν έχω ξεκαθαρίσει μέσα μου αν μου αρέσουν ή όχι τα gay club. Δεν μιλάω για τα bar, τα βάζω σε άλλη κατηγορία. Είναι ωραίο που μπορούμε να έχουμε τον δικό μας χώρο να εκφραζόμαστε άνετα. Από την άλλη όμως νιώθω σαν λεπρός που πρέπει να να είμαι χώρια από τους "φυσιολογικούς". Ένιωθα μία απροσδιόριστη πίεση για το πως είμαι και το πως πρέπει να φερθώ. Ίσως είμαι επηρεασμένος από αυτά που μου έχουν πει. Σίγουρα θα πρέπει να πάω αρκετές φορές για να αποφασίσω. Δεν μπορώ να πω ότι δεν μου άρεσε κιολάς. Το βέβαιο είναι ότι δεν θα αποτελούν την μόνη μου επιλογή για διασκεύαση.
Η ιστοσελίδα του club enola.
Την Παρασκευή το απόγευμα πήγα με ένα φιλικό gay ζευγάρι στο Bigaroon, για δεύτερη φορά. Με το που μπήκα μέσα, αντίκρυσα δύο νεαρούς να είναι αγκαλιά και αργότερα τους είδα να φιλιούνται. Μου φαίνεται ακόμα κάπως περίεργο να βλέπω τέτοιες δημόσιες εκδηλώσεις τρυφερότητας. Σκέφτηκα ότι αν ο κολλητός μου τους έβλεπε, θα πάθαινε εγκεφαλικό, εφόσον μου είχε δηλώσει ότι δεν πρόκειται να πάει ποτέ σε gay bar. Εγώ, έτσι για να τον προκαλέσω, του είπα να περάσει να με πάρει από εκεί, μιας και είχαμε κανονίσει να βγούμε μαζί αργότερα. Δεν πίστευα ότι θα έρθει, κι όμως το έκανε και μάλιστα ήταν αρκετά άνετος. Τελικά όμως, μετά από δέκα λεπτά φύγαμε, επειδή ήταν ήδη κανονισμένο το που θα πηγαίναμε.
Το Σάββατο το βράδυ, πάλι εγώ και ο κολλητός, είμασταν σε ένα μπαράκι και πίναμε τα ποτάκια μας. Κάποια στιγμή ήρθε ένας κοινός μας φίλος από τον στρατό, που τυχαίνει να είναι κι αυτός gay. Αφού είχε περάσει αρκετή ώρα, πρότεινε να πάμε στο enola, ένα gay club. Εγώ ήθελα πολύ να πάω, κυρίως από περιέργεια, όμως δεν ήθελα να πιέσω τον φίλο μου. Έπρεπε να σεβαστώ το πως ένιωθε. Δέχτηκε όμως, με μηδαμινή αντίσταση, πρέπει να πω. Άλλωστε, είμασταν δύο και ήταν ένας. Επιπλέον, εγώ τον στηρίζω όταν βγαίνουμε και γνωρίζουμε γκόμενες.
Είχα αρκετή περιέργεια αλλά και λίγο άγχος, μέχρι να μπούμε μέσα. Μιλώντας με πολλά άτομα μέσω internet, που γνώριζαν το θέμα, δεν μου είχαν πει και τα καλύτερα λόγια για τα gay club. Αλλά αν δεν δεις κάτι με τα ίδια σου τα μάτια, δεν μπορείς να έχεις άποψη. Ο χώρος ήταν γεμάτος, όλο άντρες και ελάχιστες γυναίκες. Τουλάχιστον, υπήρχε ενδιαφέρον και για τον straight της παρέας, έστω και αν ήταν λεσβίες. Πρώτη φορά έβλεπα τόσες αδερφές μαζεμένες. Νέοι και γέροι, όμορφοι, άσχημοι, αρρενωποί και πιο θηλυπρεπείς. Οι επιλογές άφθονες. Το ίδιο το club ήταν καλό αλλά όχι κάτι το ιδιαίτερο.
Ήταν εκεί και κάποιος με τον οποίο είχαμε βρεθεί πριν πάρα πολύ καιρό, ούτε θυμάμαι πότε. Είχα έρθει από την Κοζάνη και είχαμε μείνει το βράδυ σε ένα ξενοδοχείο. Κοιταχτήκαμε μερικές φορές, αλλά κανένας δεν έκανε την κίνηση να μιλήσει στον άλλον.
Το αστείο ήταν να παρακολουθώ τον κολλητό μου να βλέπει άντρες να φιλιούνται. Αλλά μάλλον στο μυαλό του το είχε σαν κάτι πολύ πιο τρομερό. Διαπίστωσε πλεόν κι από μόνος του, ότι δεν είναι κάτι αποκρουστικό. Έπρεπε να το ζήσει αυτο. Τον παραδέχομαι όμως, επειδή είναι πραγματικά ανοιχτόμυαλος και δεν φοβάται να επεκτείνει τα όρια του.
Πάντως δεν έχω ξεκαθαρίσει μέσα μου αν μου αρέσουν ή όχι τα gay club. Δεν μιλάω για τα bar, τα βάζω σε άλλη κατηγορία. Είναι ωραίο που μπορούμε να έχουμε τον δικό μας χώρο να εκφραζόμαστε άνετα. Από την άλλη όμως νιώθω σαν λεπρός που πρέπει να να είμαι χώρια από τους "φυσιολογικούς". Ένιωθα μία απροσδιόριστη πίεση για το πως είμαι και το πως πρέπει να φερθώ. Ίσως είμαι επηρεασμένος από αυτά που μου έχουν πει. Σίγουρα θα πρέπει να πάω αρκετές φορές για να αποφασίσω. Δεν μπορώ να πω ότι δεν μου άρεσε κιολάς. Το βέβαιο είναι ότι δεν θα αποτελούν την μόνη μου επιλογή για διασκεύαση.
Η ιστοσελίδα του club enola.
