Ήδη πέρασε το μισό καλοκαίρι. Το οποίο ήταν αρκετά καλό μέχρι τώρα και ευτυχώς θα συνεχίσει να είναι απ΄ότι φαίνεται. Ο Ιούνιος ήταν αρκετά γεμάτος, με το τριήμερο στην Αθήνα όπου είχα την ευκαιρία να βρεθώ και στο Athens Pride, μετά από πέντε χρόνια. Μετά ακολούθησε το pride της Θεσσαλονίκης στο οποίο συμμετείχα καθώς και οι διάφορες εκδηλώσεις που προηγήθηκαν, επί μία εβδομάδα.
Ο Ιούλιος ήταν πιο χαλαρός. Πέρασα αρκετές μέρες στο πατρικό μου, όπου πέρα από τη δουλειά, δεν είχα κάτι άλλο να κάνω. Το μόνο ενδιαφέρον ήταν το τριήμερο αντιρατσιστικό φεστιβάλ στο οποίο επίσης συμμετείχα, όπου βρέθηκα με φίλους και γνωστούς και περάσαμε υπέροχα. Αυτός ο μήνας θα κλείσει με τον καλύτερο τρόπο, καθώς αύριο νωρίς το πρωί, αναχωρώ με τον κολλητό μου φίλο για διακοπές. Θα είναι μόνο για πέντε μέρες αλλά θα είναι σίγουρα ξεχωριστές.
Κι ενώ περίμενα αυτό να είναι το τέλος των διακοπών για φέτος, όλα ξαφνικά ανατράπηκαν. Μου πρότειναν να πάω ως εθελοντής με μία ομάδα στην οποία δραστηριοποιούμαι, για πέντε μέρες στη Μύκονο με όλα τα έξοδα πληρωμένα! Τι άλλο θα μπορούσα να ζητήσω; Πραγματικά δεν μπορούσα ούτε να το φανταστώ. Έτσι, όταν τελειώσει το πρώτο πακέτο διακοπών, έχω να περιμένω το δεύτερο, το οποίο αναμένεται να είναι τρελό! Αφού όμως πρώτα, περάσω άλλες δεκαπέντε μέρες ενδιάμεσα, στο πατρικό μου δουλεύοντας.
Νομίζω ότι τα παραπάνω είναι αρκετά για ένα καλοκαίρι! Και από Σεπτέμβριο πια, θα μπω ξανά στους κανονικούς ρυθμούς. Αν τώρα, παρουσιαστεί και κάποιο φλερτ θα είμαι πανευτυχής. Αν πάλι όχι, δεν πειράζει, δεν μπορούμε να τα έχουμε όλα σε αυτή τη ζωή.
