Παρασκευή, 28 Μαΐου 2010

Χώρισα! Και τώρα;

Πέρασαν κιόλας έντεκα μέρες από τότε που χώρισα. Είναι ο πρώτος πραγματικός χωρισμός που βιώνω αφού και η σχέση ήταν ουσιαστικά η πρώτη μου κι έτσι όλο αυτό είναι κάπως πρωτόγνωρο για μένα. Οι πρώτες μέρες ήταν αρκετά δύσκολες καθώς ο χωρισμός δεν ήταν κάτι που περίμενα να συμβεί και επιπλέον, έπρεπε να περάσουν μερικές μέρες μέχρι να συναντηθώ από κοντά με τον πρώην για να ξεκαθαρίσουμε τα πράγματα. Το κακό είναι πως η στεναχώρια από τη διακοπή της σχέσης μετατράπηκε σε μία γενικότερη κατάσταση μιζέριας και απαισιοδοξίας και τα έβλεπα όλα μαύρα. Ξαφνικά τίποτα δε με ικανοποιούσε από τη ζωή μου.

Ευτυχώς, χωρίς να το επιδιώξω ιδιαίτερα, έτυχε να περάσω πολλές ώρες με αγαπημένους φίλους, τωρινούς αλλά και φίλους από το παρελθόν με τους οποίους είχαμε χαθεί και πέρασα πολύ όμορφα. Γι άλλη μία φορά επιβεβαιώνεται ότι οι φίλοι είναι το παν σε αυτή τη ζωή. Χάρη σε αυτούς, απέκτησα ξανά ένα αίσθημα αισιοδοξίας και βεβαίως οι στιγμές που περάσαμε ήταν μία υπενθύμιση ότι τα καλύτερα είναι μπροστά μου. Δυστυχώς όμως αυτό το συναίσθημα δεν διαρκεί για πολύ.

Κυρίως αγχώνομαι για το θέμα μίας καινούργιας σχέσης. Είναι νωρίς ακόμα για να ξεκινήσω κάτι καινούργιο. Θέλω να μείνω πρώτα ένα διάστημα μόνος μου για να αποβάλλω από μέσα μου ότι έχει μείνει από την προηγούμενη σχέση. Δεν θα είναι καλό να είμαι με κάποιον και να με απασχολεί ακόμα ο προηγούμενος δεσμός μου. Όμως κάποια στιγμή θα πρέπει να κάνω την αρχή. Η αλήθεια είναι όμως ότι βαριέμαι όλη αυτή την διαδικασία, να πρέπει να τα κάνω όλα από την αρχή ξανά. Να βρω κάποιον που να ταιριάζουμε, να γνωριστούμε καλύτερα, να χτίσουμε μία στέρεη βάση με πιθανή εξέλιξη πάντα να λήξει άδοξα γι άλλη μία φορά.

Είμαι αρκετά ντροπαλός για να φλερτάρω και απ' ότι βλέπω στα gay μαγαζιά που πηγαίνω, δεν είμαι ο μόνος που δεν το κάνει. Οπότε η μόνη μου διέξοδος είναι το internet και τα γνωστά site γνωριμιών. Αλλά ούτε κι αυτό με ικανοποιεί ιδιαίτερα. Σε αυτά τα site άλλο βλέπεις αρχικά και άλλη είναι η πραγματικότητα. Άσε που είναι σαν να περνάς από συνέντευξη για να προχωρήσεις στο επόμενο βήμα μέχρι κάποια στιγμή να συναντηθείς με το άλλο πρόσωπο, εφόσον σε εγκρίνει. Και βεβαίως κάτι που ακούγεται κάπως κλισέ αλλά ισχύει, είναι ότι οι περισσότεροι ψάχνουν για σεξ, άσχετα αν ισχυρίζονται το αντίθετο. Χαρακτηριστικό παράδειγμα ένας τύπος από το romeo που ήθελε δήθεν σχέση αλλά ταυτόχρονα πρότεινε να βρούμε κι έναν τρίτο για να περνάμε καλά!!!

Πιστεύω είναι αρκετά δύσκολο να βρεις ένα άτομο με το οποίο θα ταιριάξεις, που θα θέλετε να ίδια πράγματα και θα υπάρχει συννενόηση. Χρειάζεται αρκετό ψάξιμο. Είχα κάτι καλό στα χέρια μου και το έχασα... Τώρα, αυτές τις ζεστές βραδιές που είμαι μόνος στο σπίτι, άρχισα να θυμάμαι πόσο άσχημη είναι η μοναξιά. Και ακόμα είμαι στην αρχή. Ακόμα έχω μέσα μου αποθέματα της αγάπης και της στοργής που μοιράστηκα με το "μωρό" μου. Αλλά δεν θέλω να κάνω μία σχέση απλά για να μην είμαι μόνος μου. Είμαι ακόμα αρκετά μπερδεμένος και δεν ξέρω πως να προχωρήσω παρακάτω...

12 σχόλια:

Hfaistiwnas είπε...

Δεν φταις μόνο εσύ που τελείωσε γι'αυτό κούλαρε, ήταν να γίνει και έγινε.. τώρα για τα επόμενα, αν αρχίσεις να αγχώνεσαι από τώρα.. θα πάθεις καμιά κατάθλιψη,. πέρνα και λίγο καιρό μόνος σου να ηρεμήσεις και μετά βλέπουμε...
Καλημέρα!

mahler76 είπε...

βρε αγάπη μου, τι είναι η σχέση δουλειά και βαριέσαι την διαδικασία μέχρι την πρόσληψη?? τι διαβάζω ο άνθρωπος και δεν έχω και το evian μαζί μου. Σχέση κάνεις αν γνωρίσεις κάποιον και σου κάνει κλίκ στην καρδιά (πέρα από το κλίκ στο καβλί). Δεν το κάνεις κατά παραγγελία-κάτσε να αρχίσω τις κατά ριπάς γνωριμίες μέχρι να μου κάτσει κάποιος να κάνουμε σχέση. Τουλάχιστον έτσι το κάναμε εμείς την Βικτωριανή εποχή.

Ανώνυμος είπε...

Φρόντισε να κάνεις πράγματα που σε ευχαριστούν ώστε να γεμίσει και το κενό χρόνου που αναγκαστικά δημιουργείται μετά το χωρισμό.

Η αλήθεια είναι ότι δεν ξέρεις ποτέ πόσο έτοιμος είσαι πραγματικά για την επόμενη σχέση παρά μόνο όταν αυτή υπάρξει. Υπάρχουν άνθρωποι που γυρνάνε σελίδα μέσα σε λίγους μήνες, υπάρχουν και αυτοί που θέλουν χρόνια και άλλοι που δεν ξεπερνούν ποτέ την παλιά τους σχέση. Συνταγές δεν υπάρχουν.

Δεν σε βιάζει τίποτα και κανείς για να κάνεις σχέση. Χαλάρωσε και απόλαυσε τη "διαδρομή". Άλλωστε το "κλίκ" θα γίνει (όπως πάντα) την ώρα και στιμή που δεν το περιμένεις και τότε και τις βαρεμάρες θα ξεχάσεις και όλα.

ΤΟ ΛΑΓΩΝΙΚΟ

Ethan Raynolds είπε...

Κάτσε λίγο μόνος και πέρνα λίγο χρόνο με τον εαυτό σου. Βγες με φίλους. Μην ασχολείσαι με τον τομέα ερωτικά για λίγο καιρό. Άμα σου τύχει κάτι τότε το σκέφτεσαι εκείνη την στιγμή. Φρόντισε να περνάς καλά για να ξεχαστείς λίγο και όταν νιώσεις σίγουρος ότι θες να μπεις ξανά στο παιχνίδι τότε μόνο κάντο.

Στραβάδι είπε...

Θα ακουστώ κυνικός αν σου προτείνω να βρεις εκείνον τον τύπο του facebook που μας έλεγες και να κάνετε πράξη τα...ακατονόμαστα;;;

Ανώνυμος είπε...

Έτσι είναι οι σχέσεις. Έρχονται και παρέρχονται. Τίποτα δεν είναι μόνιμο στην ζωή μας, έτσι και αλλιώς. Φυσικά, είναι απολύτως κατανοητό ότι ένας χωρισμός δυο ανθρώπων που ήταν πριν ένας, μια καρδιά, μια ψυχή, ένα μυαλό είναι πάντοτε επώδυνος. Και πάντοτε αφήνει κάποια σημάδια. Σαν πυρακτωμένο σίδερο δεν είναι; Το ακουμπάς. Καίγεσαι, πονάς, αλλά ο πόνος παρέρχεται, αφήνοντας πίσω του όμως σημάδια. Ζεις με αυτά. Δημιουργείς με αυτά. Ξαναχτίζεις το μέλλον. Συμφωνώ και εγώ με τους προλαλήσαντες. Θα ήταν καλό να μείνεις λίγο μόνος. Μια ενδοσκόπηση είναι απαραίτητη τούτες τις ώρες. Να σκεφτείς ποιος είσαι, τι έγινε, και να αφεθείς στην πορεία του χρόνου. Συμφωνώ και με ό,τι είπε ο mahler76. Ο έρωτας δεν είναι μια τυπική διαδικασία πρόσληψης-απόλυσης-επαναπρόσληψης. Αν συμβεί συνέβη. Δεν τον προγραμματίζουμε. Γι΄ αυτό και όταν συμβεί είναι κάτι μαγικό, ένα απογειωτικό κύμα στην ζωή μας.

Και φυσικά μην φέρεις βαρέως τον χωρισμό και την απουσία νέας σχέσης. Υπάρχουν και χειρότερα ξέρεις. Όπως το να επιμένουν οι γονείς σου να παντρευτείς, να σου βρίσκουν και νύμφη - άκουσον άκουσον - και να μην ξέρεις τι να κάνεις. Αυτό είναι ένα νέο προσωπικό δράμα, το οποίο με αναγκάζει τελικά να μιλήσω στους γονείς μου για την πραγματική μου σεξουαλική ταυτότητα. Ελπίζω η απόσταση που μας χωρίζει (αυτοί Ελλάδα, εγώ ΗΠΑ) να μετριάσει το σοκ που θα υποστούν. Τούτων λεχθέντων, είναι προφανές ότι υπάρχουν και χειρότερα. By the way, συμβουλές ευπρόσδεκτες.

Ανδριανός

Ανώνυμος είπε...

oh my god! We have all been through all these but we didn't act like carrie bradshaw!

Το λαγωνικό είπε...

@Ανδριανό
Κάκός μπελάς σε βρίκε φίλε. Άμα σου έχουν βρει και νύφη, γάμισέ τα και άφησέ τα.
Επειδή μου έχουν κάνει παρόμοιο σκηνικό οι δικοί μου, απλά ξέκοψέ τους τον γάμο.
Πες τους ότι δεν θέλεις να παντρευτείς, ότι δεν έχεις καμμιά εσωτερική ανάγκη για να το κάνεις και ότι δεν βλέπεις κανένα λόγο να κάνεις αυτό που κάνουν όλοι αφού δεν το θες εσύ ο ίδιος. Πες τους ότι είσαι καλά με τις εφήμερες σχέσεις σου και ότι ο γάμος δεν πρόκειται να γίνει.

Leviathan είπε...

Min agxonesai kai mi viazesai...ola 8a er8oun stin ora tous...to na gemizeis ton xrono sou einai oti kalitero...na kaneis pragmata pou 8a se vgaloun apo ti mizeria...oi filoi telika einai to pan giauto kai prepei na tous exoume koda mas pada...kali sou mera! :)

Voltsek είπε...

Hfaistiwnas: Πάντα ένας χωρισμός είναι δύσκολος, δεν μπορώ δυστυχώς να αποφύγω την στεναχώρια και τις καταθλιπτικές τάσεις. Ελπίζω τα πράγματα να βελτιωθούν όσο περνάει ο καιρός.

mahler76: Δεν έχει άδικο. Απλά βαριέμαι να χτίζω και να επενδύω σε μία σχέση και όταν χωρίσω να πρέπει να αρχίσω ξανά από την αρχή.

ΤΟ ΛΑΓΩΝΙΚΟ: Επειδή δεν δουλέυω κι έχω πολύ χρόνο ελεύθερο, είναι αρκετά δύσκολο να γεμίσω όλο αυτό το κενό. Επλίζω πάντως να μην μου πάρει μήνες να το ξεπεράσω. Για να γίνει το κλίκ όπως λες, θα πρέπει να κάνω κι εγώ κάτι από την μεριά μου.

Ethan Raynolds: Αυτό είναι το καλύτερο μάλλον.

Στραβάδι: Αυτό θα ήταν το πρώτο που θα έκανα αν μπορούσα. Δυστυχώς όμως το παιδί αυτό μένει στην Αθήνα.

Ανδριανός: Τα λες πολύ ωραία. Μου άρεσε το παράδειγμα με το πυρακτωμένο σίδερο. Πρέπει όντως να κάτσω να σκεφτώ κάποια πράγματα πριν ξεκινήσω κάτι καινούργιο.

Όσο για το δικό σου πρόβλημα, μπορείς απλά να τους πεις ότι δεν πιστεύεις στον γάμο, ότι δεν σε εκφράζει σαν θεσμός και ότι θα πρεπει να το σεβαστούν. Αν τελικά τους πεις την αλήθεια, φρόντισε να τους εξηγήσεις ότι δεν είναι κάτι κακό, ότι είσαι ευτυχισμένος και ότι πάλι θα πρέπει να σεβαστούν αυτή την ιδιοτητά σου. Να έχεις υπομονή όμως, καθώς χρειάζεται αρκετός χρόνος για να αποδεχθούν μία τέτοια αποκάλυψη.

Ανώνυμος: Carrie Bradshaw? That's funny! I just write about my worries just as she did.

Leviathan: Έχεις δίκιο κι αυτό προσπαθώ να κάνω. Να περνάω καλά με τους φίλους μου. Είναι η καλύτερη λύση τελικά.

Ανώνυμος είπε...

Λαγωνικό και Voltsek, ευχαριστώ για τις συμβουλές. Αυτό είναι μια καλή δικαιολογία και αυτή προβάλλω και εγώ. Δεν είναι όμως και εύκολο πράγμα να το λέω αυτό σε συντηριτικούς γονείς θιασώτες του τριπτύχου "Θρησκεία, Πατρίδα, Οικογένεια". Γονείς διπλωμάτες καρίερας, εγώ στα χνάρια τους και αυτοί συνεχώς να μου θυμίζουν ότι ένας γάμος και μάλιστα με νύμφη τη συγκεκριμένη κοπελιά μπορεί να βοηθήσει την καριέρα μου. Μόνο που εγώ είμαι ήδη σε σχέση με ένα συμφοιτητή μου και δεν θέλω να τον αφήσω ούτε να τον υποκαταστήσω και μάλιστα για τέτοιους στενόμυαλους λόγους. Έστι αποφάσισα να το καθυστερήσω αρκετά μέχρι να πάρω το διδακτορικό μου και μετά να κάνω τις μοιραίες αποκαλύψεις. Η αλήθεια είναι ότι ως bi ήμουν γοητευμένος ένα διάστημα από την Κατερίνα (το όνομα της κοπέλας) και είμαστε καλοί φίλοι, αλλά όχι και για γάμο. Πόσο μάλλον τώρα που είμαι σε σχέση. Δύσκολη περίσταση, αλλά θα επιστρατεύσω τις διπλωματικές μου ικανότητες! Εσύ Λαγωνικό ξέφυγες τελικά από τη γονική πίεση;

Ανδριανός

Ανώνυμος είπε...

@Αδριανό
Ναι, μπορώ να πω ότι έχω ξεφύγει, αναφέρουν το ζήτημα μέσα στις πέντε πρώτες ώρες όταν κατεβαίνω στη Κρήτη, "τα έχουμε ξαναπεί αυτά" τους λέω και η κουβέντα τελειώνει εκεί. Ούτε από το τηλέφωνο με πρίζουν πια, όσο για προξενιά, τους το έχω βγάλει από το μυαλό για τα καλά.
Δεν ήταν όμως απλό και συνταγές δεν υπάρχουν. Χρειάστηκε κάποια στιγμή να τους βάλω τις φωνές και να στήσω καβγά: "Δεν γουστάρω να παντρευτώ, πάρτε το απόφαση". Άλλες φορές έπρεπε να τους εφησυχάζω: "Αφού με βλέπετε ότι είμαι χαρούμενος και ευτυχισμένος γιατί να ανησυχείτε;;".

Το βασικό πρόβλημα των γονέων είναι ο φόβος τους μην τυχόν και το σπλάχνο τους δυστυχήσει με τις επιλογές που κάνει. Φρόντισε να τους διαβεβαιώνεις με τη στάση σου κυρίως ότι είσαι καλά και χαρούμενος με τη ζωή σου (ως εργένης εννοώ) και παράλληλα ξεκαθάρισέ τους ότι στο θέμα γάμου λόγος δεν τους πέφτει. Έμμεσα πλυν σαφώς δείξε τους ότι ξέρεις τι θέλεις και υποστίριξέ το.

ΤΟ ΛΑΓΩΝΙΚΟ