Τετάρτη, 26 Μαΐου 2010

Συνάντηση με τον πρώην

Μετά από συνεχόμενες ακυρώσεις επί τρεις ημέρες, συναντήθηκα επιτέλους με τον πρώην μου. Ακόμα δεν έχω συνηθίσει να τον αποκαλώ έτσι... Στην αρχή ένιωθα κάπως αμήχανα. Ήταν περίεργο που αυτή τη φορά περνούσε το κατώφλι του σπιτιού μου, όχι ως το αγόρι μου αλλά ως ο πρώην μου. Κάναμε καφεδάκι και καθίσαμε να μιλήσουμε.

Μοιραστήκαμε τα νέα μας για να ξεκινήσει ομαλά η κουβέντα και ύστερα προχωρήσαμε στα πιο ουσιώδη. Να μου εξηγήσει δηλαδή γιατί ήθελε να διακόψουμε. Όπως μου εξήγησε, κάτι που δεν του ήταν εύκολο, δεν υπήρχε κάτι συγκεκριμένο πάνω στο οποίο μπορούσε να στηρίξει τον χωρισμό μας. Δεν ήταν κάτι που έκανα ή κάτι που είπα, απλά έσβησε ο αρχικός πόθος, μειώθηκε η ένταση των συναισθημάτων του, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι δεν νοιάζεται για μένα. Φυσικά κι εγώ νοιάζομαι για εκείνον και για άλλη μία φορά απολογήθηκα για αυτό που έκανα. Σχετικά με αυτό, ήταν κάτι που τον στεναχώρησε ιδιαίτερα και ασφαλώς έπαιξε τον ρόλο του.

Η αλήθεια είναι ότι είχε σκεφτεί να με χωρίσει από πριν αλλά είχε τις αμφιβολίες του. Το συμβάν με το facebook απλά του έδωσε την επιβεβαίωση που χρειαζόταν. Αν δεν γινόταν αυτό, το πολύ πολύ να υπήρχε παράταση της σχέσης για ενά ή δύο μήνες παραπάνω. Απ' ότι είπε, προτίμησε να το κάνει όσο ήταν νωρίς παρά να φτάσει η σχέση μας στην πλήρη παρακμή και ίσως σε συγκρούσεις που θα οδηγούσαν στην πλήρη αποξένωση. Όπως είπε, αν και η απόφαση να χωρίσουμε ήταν δική του, δεν σημαίνει ότι δεν πόνεσε. Έφτασε μάλιστα στο σημείο να θέλει να τα ξαναβρούμε αλλά τελικά δεν μου το ζήτησε. Γι αυτό δεν ήθελε να βρεθούμε αμέσως. Ήθελε πρώτα να το σιγουρέψει στο μυαλό του.

Και οι δύο πάντως συμφωνήσαμε ότι οι 8 μήνες σχέσης όχι απλά δεν ήταν λάθος αλλά το εντελώς αντίθετο. Ήταν μία υπέροχη εμπειρία που χάρισε και στους δυο μας ξεχωριστές στιγμές και δεν μετανιώνουμε γενικά για ότι ζήσαμε. Θα κρατήσουμε μόνο τις καλές αναμνήσεις και θα συνεχίσουμε τις ζωές μας.

Γενικά το κλίμα ήταν ευχάριστο και φιλικό. Δεν υπήρχε ίχνος πικρίας, απέχθειας ή μίσους. Γι αυτό άλλωστε αποφασίσαμε να μείνουμε φίλοι και να μην χαθεί ο ένας εντελώς από την ζωή του άλλου. Ίσως στην αρχή να είναι κάπως περίεργο αλλά με τον καιρό θα βελτιωθούν τα πράγματα πιστεύω. Πράγματι, μου ήταν δύσκολο να τον έχω απεναντί μου και να μην μπορώ να τον αγκαλιάσω και να τον φιλήσω. Το γλυκό του πρόσωπο και το όμορφο χαμόγελο του μου θύμιζαν συνεχώς τι χάνω. Το προτιμώ όμως από το να μην τον βλέπω καθόλου.

4 σχόλια:

Hfaistiwnas είπε...

Μια χαρά τα λες και χαίρομαι!!!
Τουλάχιστον δόθηκαν οι απαντήσεις..

Voltsek είπε...

Hfaistiwnas: Ναι, μιλήσαμε και τα ξεκαθαρίσαμε. Τώρα πλέον θα είμαστε δύο φίλοι.

sCaTterBraiN είπε...

εντάξει, 8 μήνες in gay years είναι περίπου 4 χρόνια σχέσης, δεν είναι και λίγο. πέρα από την πλάκα, ένα gay ζευγάρι έχει να παλέψει ενάντια σε πολλά πράγματα για να κρατήσει τη σχέση του. αντίθετα, ενώ ένα straight ζευγάρι έχει αρκετά πράγματα που το βοηθάνε να μείνει μαζί - αλλά αυτό δεν είναι απαραίτητα καλό. είναι καλό να ξέρεις ότι είσαι με έναν άνθρωπο επειδή το θέλεις και όχι επειδή βολεύτηκες ή φοβάσαι την αλλαγή. από αυτήν την άποψη είμαστε λίγο πιο τυχεροί όσο κι αν πονάει.
:-)
καλό σκ!

Voltsek είπε...

sCaTterBraiN: Συμφωνώ μαζί σου, είναι γενικότερα πιο δύσκολο για ένα gay ζευγάρι να είναι μαζί απ΄ ότι για ένα straight ζευγάρι.