Δευτέρα, 2 Απριλίου 2012

Πετυχημένο ραντεβού

Έχει ήδη περάσει μία εβδομάδα από τη μέρα που βγήκα ραντεβού με το παιδί που μιλούσα online. Κι ευτυχώς πήγε καλά αυτή τη φορά. Είχα ήδη πολύ αγωνία από την προηγούμενη ημέρα και όσο πλησίαζε η στιγμή, τόσο πιο αγχωμένος γινόμουν. Πριν το ραντεβού, περιποιήθηκα όσο μπορούσα τον εαυτό μου, είναι κάτι σαν τελετουργικό που κάνω, πριν από κάθε σημαντικό ραντεβού. Θέλω να νιώθω ότι όλα είναι όπως πρέπει κι ότι είμαι και δείχνω στα καλύτερα μου.

Ώσπου ήρθε η στιγμή της αλήθειας. Έφτασα στο σημείο συνάντησης αλλά δεν τον εντόπισα αμέσως. Το βλέμμα μου σάρωνε τον κόσμο μέχρι να τον βρω. Η πρώτη εικόνα ήταν θετική. Ήταν όπως τον περίμενα μπορώ να πω. Τον πλησίασα, του μίλησα και ξεκινήσαμε να πάμε για καφέ. Ευτυχώς ήταν φιλικός, χαμογελαστός και άνετος και με χαλάρωνε κι εμένα. Γενικά το ραντεβού κύλησε ομαλά. Γνωριστήκαμε καλύτερα, κουβεντιάσαμε, γελάσαμε... Μετά αποφασίσαμε να περπατήσουμε στην παραλία μιας και το επέτρεπε ο καιρός και πηγαίναμε επίσης και οι δύο προς την ίδια κατεύθυνση.

Ήταν πολύ ευχάριστος περίπατος. Ήδη τον είχα συμπαθήσει και κατάλαβα ότι το ραντεβού άξιζε έστω και αν τελικά δεν προχωρούσε. Μέχρι εκείνη τη στιγμή είχα περάσει καλά και το ίδιο έδειχνε κι εκείνος. Προσπεράσαμε το σπίτι μου και συνεχίσαμε να προχωράμε. Ήθελα να τον πάω μέχρι το σπίτι της φίλης του που θα έμενε κι εγώ θα γυρνούσα πίσω μόνος μου. Η αλήθεια είναι ότι δεν ήθελα να αποχωριστούμε, άσχετα που είχαμε κλείσει ένα τρίωρο μαζί. Το κακό είναι ότι έπρεπε την ίδια μέρα να φύγω για Κοζάνη, οπότε δεν μπορούσα να καθυστερήσω πολύ.

Το διάστημα που έλειπα, μιλήσαμε πολύ, κυρίως μέσω μηνυμάτων αλλά και τηλεφωνικά. Αύριο θα ξαναβρεθούμε, ακριβώς μία εβδομάδα μετά και ανυπομονώ. Επειδή είναι μικρός και δεν έχει πολύ εμπειρία, θέλει να το πάμε χαλαρά. Δηλαδή είμαστε σε φάση γνωριμίας ακόμη αλλά δεν έχω πρόβλημα με αυτό. Ίσως είναι και καλύτερα. Τουλάχιστον τώρα υπάρχει κάποιο πρόσωπο στη ζωή μου που με κάνει να χαίρομαι. Η εξέλιξη είναι άγνωστη ακόμη...

Καλό μήνα!

3 σχόλια:

Ben Provis είπε...

Άντε χαίρομαι...Απλά έχε θπόψη ότι οι άπειροι, ίσως το πάνε ποοολύ αργα το γράμμα.
Υπομονή

Ξενικός είπε...

η ώρα η καλή!
ακολούθα την παροιμία με την αγουρίδα και το μέλι...
Ξενικός

Voltsek είπε...

Ben Provis: Πραγματικά αυτό ισχύει στη συγκεκριμένη περίπτωση αλλά δεν με ενοχλεί.

Ξενικός: θα πρέπει να έχω υπομονή αλλά μου αρέσει να το πάω αργά το πράγμα.