εκδηλώσεις
ομοφυλοφιλία
ταινία
Πριν λίγες μέρες ένας φίλος μου θα πήγαινε σε ένα ραντεβού στα τυφλά και πραγματικά απόρησα γιατί να το κάνει αυτό. Του είπα ότι είναι κακή ιδέα και πως δεν χρειάζεται να μπει σε αυτή τη διαδικασία. Ήταν 99% σίγουρο ότι δεν θα έβγαινε σε καλό και πράγματι έτσι έγινε. Συναντήθηκε με τον τύπο, τον πήρε εκείνος με το αμάξι του και σχεδόν αμέσως του είπε ότι δεν γουστάρει. Τότε ο φίλος μου παρεξηγήθηκε και ζήτησε να τον αφήσει να κατέβει από το αμάξι. Το αποτέλεσμα ήταν να χάσει τον χρόνο του, να απογοητευτεί και να θυμώσει.
Μου θύμισε μία ιστορία από τα παλιά, στην αρχή της ερωτικής μου ζωής. Μιλούσα με ένα παιδί και είχε έρθει στην πόλη μου μάλιστα για να με γνωρίσει. Μόλις τον είδα, ξενέρωσα. Δεν ήταν καθόλου του στυλ μου, ούτε είχαμε πολλά κοινά, απ ότι φάνηκε στην πορεία. Αλλά επειδή είχε κάνει τον κόπο να μετακινηθεί σε άλλη πόλη για χάρη μου, δεν μπορούσα απλά να τον απορρίψω. Έτσι, πέρασα σχεδόν όλη την ημέρα μαζί του, περιμένοντας να έρθει η στιγμή να φύγει. Και όταν έφυγε, δεν ξαναμιλήσαμε ποτέ. Αλλά τότε δεν υπήρχαν τα μέσα που έχουμε τώρα και εγώ δεν είχα καθόλου εμπειρίες.
Στην εποχή μας, με τα smartphones, το facebook, το instagram, τις εφαρμογές γνωριμιών κλπ, μπορείς όχι μόνο να δεις μια φωτογραφία, αλλά να ανακαλύψεις σχεδόν τα πάντα για τον άλλον μέσα σε λίγη ώρα. Οπότε ποιο το νόημα για ένα ραντεβού στα τυφλά; Και πως να εμπιστευτείς κάποιον που κρύβεται, που δεν τολμάει να δείξει το πρόσωπο του; Σίγουρα κάτι ύποπτο υπάρχει πίσω από αυτό. Επιπλέον, δεν είναι ασφαλές. Δεν ξέρεις τι να περιμένεις σε αυτές τις περιπτώσεις.Το άτομο με το οποίο μιλάς, μπορεί να είναι τελείως διαφορετικό από αυτό που έχεις στο μυαλό σου, εμφανισιακά και ως χαρακτήρας.
Δεν ζούμε πια στο 1990 αλλά στο 2018. Ο μόνος λόγος για ραντεβού στα τυφλά, είναι αν πήγαινε κάποιος στην ομώνυμη εκπομπή. Αλλιώς δεν επιτρέπεται σε καμία περίπτωση.
Αυτή είναι η πρώτη ανάρτηση για το 2018, με μεγάλη καθυστέρηση. Ήρθε όμως μαζί με μία μεγάλη ανανέωση στο blog, όπως είναι εμφανές. Ελπίζω να αποτελέσει αφορμή για να γράφω πιο συχνά. Θα ήθελα να ακούσω γνώμες για την νέα εμφάνιση.
Τον Φεβρουάριο έκανα τρεις καινούργιες γνωριμίες. Η μία ήταν φιλική ενώ οι άλλες δύο ήταν στον ερωτικό τομέα, πολλά υποσχόμενες αρχικά αλλά στην πορεία τα πράγματα άλλαξαν. Θα γράψω περισσότερα γι αυτό σε επόμενο post.
Τι έχει γίνει όλο αυτό το διάστημα που ήμουν απών; Αρκετά πράγματα. Ίσως το πιο σημαντικό ήταν το γεγονός ότι πήγα στην Αθήνα για τα Χριστούγεννα. Είχα ανάγκη να ξεφύγω και αυτό το ταξίδι ήταν ότι χρειαζόμουν. Ήταν μόνο για τρεις μέρες όμως πέρασα πραγματικά υπέροχα. Είδα φίλους, έκανα νέες γνωριμίες και γύρισα αρκετά στην πόλη.
Η πρωτοχρονιά αντιθέτως ήταν αρκετά ήσυχη και βαρετή. Οικογενειακά, με πολύ φαγητό και πολύ καθισιό. Τίποτα το ιδιαίτερο. Μέσα στον Ιανουάριο πάντως, πήραμε μία γεύση από χιόνια, έστω και για λίγο! Η φωτογραφία είναι από την Σιάτιστα, μία κωμόπολη κοντά στην πόλη μου. Γενικά, ήταν ένας πολύ ήρεμος μήνας.
Τον Φεβρουάριο έκανα τρεις καινούργιες γνωριμίες. Η μία ήταν φιλική ενώ οι άλλες δύο ήταν στον ερωτικό τομέα, πολλά υποσχόμενες αρχικά αλλά στην πορεία τα πράγματα άλλαξαν. Θα γράψω περισσότερα γι αυτό σε επόμενο post.
απιστία
γκόμενος
γνωριμία
Μία ανούσια γνωριμία, μέρος δεύτερο
Δευτέρα 11 Δεκεμβρίου 201701:15Voltsek
Αυτή είναι η συνέχεια της γνωριμίας μου με τον Ρ. που έγραψα σε προηγούμενο post, ο οποίος ενώ έλεγε συνέχεια πόσο με θέλει, πίσω από την πλάτη μου έκανε άλλα. Ευτυχώς όμως η τύχη ήταν με το μέρος μου κι έμαθα τι συμβαίνει.
Έχω έναν φίλο που γνώριζε τον Ρ. από παλιά. Αυτός ο φίλος μου λοιπόν, βγήκε ραντεβού με ένα παιδί και έτυχε να αναφέρει κάποια πράγματα και εν συντομία, αποδείχθηκε ότι ο "δικός μου" μιλούσε με το παιδί που βγήκαν για καφέ και μάλιστα του έστειλε και γυμνή φωτογραφία. Το τραγικό είναι ότι παραδέχθηκε πως είναι σε σχέση (έτσι έβλεπε αυτός την γνωριμία της μίας εβδομάδας!) αλλά ότι υπάρχει το θέμα της απόστασης, λες και αυτό δικαιολογεί το να ψάχνεται με άλλους. Ξαφνιάστηκα αλλά το πήρα ψύχραιμα. Άλλωστε αντιμετώπιζα πολύ χαλαρά αυτή τη γνωριμία, καθώς δεν ένιωθα κάτι έντονο.
Μία εβδομάδα μετά, το σκηνικό επαναλαμβάνεται. Ο Ρ. μιλούσε και με άλλον γνωστό του δικού μου φίλου και μάλιστα κανόνιζαν τρίο! Εκεί πια κατάλαβα ότι έχω να κάνω με έναν μεγάλο ψεύτη. Ο Ρ. που δήθεν χαιρόταν τόσο πολύ που γνωριστήκαμε, μιλούσε με άλλους σε τουλάχιστον τρεις διαφορετικές εφαρμογές. Ο φίλος μου, μου είχε στείλει τις συνομιλίες σε screenshot, οπότε ήμουν σίγουρος για το τι γίνεται. Τις επόμενες μέρες του πετούσα συνέχεια σπόντες αλλά φυσικά δεν παραδέχθηκε τίποτα. Η θέση μου ήταν δύσκολη, επειδή δεν ήθελα να εκθέσω τον φίλο μου, που ήταν ο ενδιάμεσος κρίκος σε αυτή την ιστορία.
Ήταν πολύ καλός ηθοποιός. Ένιωθα ότι μιλάω με δύο διαφορετικούς ανθρώπους, ξέροντας τι κάνει στα κρυφά και τι έλεγε σε εμένα. Το ποτήρι ξεχείλισε όμως όταν μου είπε ότι είναι αυστηρά μονογαμικός. Εκεί ξέσπασα και του είπα ότι ξέρω τα πάντα. Όταν πια κατάλαβε ότι δεν μπορούσε να ξεφύγει, τα παραδέχθηκε όλα. Ή τουλάχιστον αυτά για τα οποία ήξερε ότι έχω αποδείξεις. Βέβαια δεν νομίζω να είχε προλάβει να κάνει κάτι παραπάνω από το να μιλάει με άλλους, όλη αυτή η κοροϊδία όμως, μου έδωσε να καταλάβω με τι άτομο έχω να κάνω και ότι δεν θα μπορούσα να τον εμπιστευτώ ποτέ.
Ακολούθησε μία νύχτα με πολλά μηνύματα και τηλέφωνα, γεμάτα δήθεν μετάνοια και παρακάλια να τα ξαναβρούμε. Εγώ όμως είχα ξενερώσει τόσο πολύ, που δεν υπήρχε περίπτωση να τα παραβλέψω όλα αυτά. Το επόμενο πρωί, συνεχίστηκε η προσπάθεια από μέρους του αλλά εγώ ήμουν ανένδοτος. Φαίνεται όμως ότι η αγάπη που έλεγε συνέχεια ότι νιώθει για μένα (πότε πρόλαβε;) έσβησε γρήγορα, καθώς την επόμενη μέρα ήταν ήδη στο grindr!
Οπότε έληξε άδοξα και αυτή η γνωριμία των τριών εβδομάδων, η μόνη για το 2017. Ας ελπίσουμε ότι η επόμενη χρονιά θα φέρει επιτέλους έναν σωστό άνθρωπο στη ζωή μου!
υγεία
aids
Παγκόσμια Ημέρα Κατά του AIDS. Είναι σημαντικό να ενημερωθούμε
Παρασκευή 1 Δεκεμβρίου 201721:20Voltsek
Σήμερα, 1η Δεκέμβρη είναι η Παγκόσμια Ημέρα Κατά του AIDS. Είναι μία ευκαιρία να θυμηθούμε τους οροθετικούς, να ενημερωθούμε για τις δυσκολίες που περνάνε, να σταθούμε δίπλα τους και να μην αφήσουμε την άγνοια και τον φόβο να τους αποκλείσει κοινωνικά.
Υπήρξα εθελοντής σε μία ομάδα σχετική με τον HIV/AIDS και είναι πραγματικά ένα από τα πράγματα για τα οποία είμαι περήφανος. Γνώρισα υπέροχους ανθρώπους, οροθετικούς και μη, έμαθα πολλά πράγματα σχετικά με τον HIV και πως είναι να ζεις με αυτό και βοήθησα κι εγώ στην προσπάθεια να ενημερώσουμε τον κόσμο ώστε να ξέρει πως να προφυλαχτεί, τι να κάνει σε περίπτωση που τους συμβεί αλλά εξίσου σημαντικό, να μην αντιμετωπίζουν τους οροθετικούς ως δημόσιο κίνδυνο αλλά ως φυσιολογικούς ανθρώπους που έχουν τα ίδια δικαιώματα με όλους.
Δυστυχώς υπάρχει τρομερή άγνοια για το aids και τα υπόλοιπα αφροδίσια νοσήματα, σε νεαρά άτομα αλλά και μεγαλύτερους. Το κράτος προσφέρει πολύ λίγα σε αυτό το τομέα και οι περισσότερες ενέργειες γίνονται από ΜΚΟ ή ιδιωτικούς φορείς. Ακόμα και το μάθημα της σεξουαλικής διαπαιδαγώγησης που θα έπρεπε εδώ και χρόνια να υπάρχει στα σχολεία, είναι κάτι το οποίο καμία κυβέρνηση μέχρι τώρα δεν έχει καταφέρει να κάνει.
Το CNN Greece έχει δημοσιεύσει ένα πολύ καλό άρθρο, με στοιχεία για τον HIV/AIDS
Πρόσφατα, γνώρισα τον Ρ. ο οποίος αποδείχθηκε μία ιδιαίτερη περίπτωση. Η επαφή έγινε μέσω από κάποια εφαρμογή για chat. Κάποια στιγμή, κανονίσαμε να βρεθούμε στη Θεσσαλονίκη. Εγώ θα έφευγα για λίγο από το πατρικό μου και εκείνος θα ερχόταν από το χωριό του, στην Κατερίνη όπου μένει μόνιμα. Το αρχικό πλάνο ήταν να πάμε για καφέ, για να μιλήσουμε και να γνωριστούμε καλύτερα. Είχαμε μοιραστεί ελάχιστες προσωπικές πληροφορίες και δεν ήξερε σχεδόν τίποτα ο ένας για τον άλλον. Όταν όμως συναντηθήκαμε και ξεπέρασε τον δισταγμό του, πρότεινε να πάμε σπίτι μου. Δεν μου άρεσε αυτό επειδή μου φάνηκε πολύ βιαστικό. Ήταν στην ουσία ένας ξένος ακόμη.
Τελικά πήγαμε στο σπίτι μου, τα είπαμε και σύντομα ακολούθησαν πιο τρυφερές κινήσεις, αγκαλιές, φιλιά κλπ. Γρήγορα κατάλαβα ότι άνηκε σε μία κατηγορία που έχω συναντήσει πολλές φορές. Ήταν μικρός, 21 ετών και άπειρος, οπότε ο ενθουσιασμός του τον έκανε να βιάζεται, θεώρησε την συνάντηση μας την αρχή μιας σχέσης και μου έλεγε πράγματα από την πρώτη μέρα, που συνήθως τα λες μετά από μήνες. Δεν μπορώ να πω ότι με ξετρέλανε αλλά φαινόταν καλό παιδί. Άλλωστε ήμουν καιρό μόνος, όποτε θα μου άρεσε να έχω μία μικρή περιπέτεια, ξέροντας ότι μάλλον δεν θα είχαμε πολύ μέλλον. Εκείνος βέβαια ήδη φανταζόταν μια κοινή ζωή μαζί!
Μετά από μία εβδομάδα βρεθήκαμε ξανά. Αυτή τη φορά πήγα εγώ στην Κατερίνη, για να δω εκείνον αλλά κι έναν φίλο μου που βρίσκεται εκεί. Ήταν μία καλή αφορμή για να κάνω μια βόλτα και να αλλάξω παραστάσεις. Τελικά ο φίλος μου δεν μπόρεσε να έρθει, αλλά πέρασα ωραία με τον Ρ. Πήγαμε για φαγητό, μου έδειξε διάφορα μέρη στην πόλη, κάναμε βόλτα δίπλα σε ένα ποτάμι και επισκεφτήκαμε μία εκκλησία. Το μόνο αδιάφορο σημείο της μέρας και αυτό επειδή εγώ είμαι άθρησκος ενώ εκείνος είναι πολύ της εκκλησίας. Μάλιστα ψέλνει και κάνει αγιογραφίες. Ήταν κι αυτό ένα στοιχείο που φανέρωνε ότι δεν ταιριάζαμε.
Ακόμα κι έτσι όμως, μου άρεσε που είχα κάποιον να με σκέφτεται και να μου λέει γλυκόλογα, έστω κι αν τις περισσότερες φορές γινόταν υπερβολικός ή με πίεζε να εκφραστώ κι εγώ με τον ίδιο τρόπο, παρόλο που δεν ένιωθα έτσι. Του το είπα όπως για να είμαι ειλικρινής απέναντι του. Απ' ότι φάνηκε όμως, εκείνος δεν ήξερε τι σημαίνει η λέξη ειλικρίνεια.
Η συνέχεια στο επόμενο post!
Τέλος Σεπτεμβρίου έκλεισα ένα χρόνο που χώρισα από την τελευταία μου σχέση. Δεν θυμόμουν την ακριβή ημερομηνία όμως το facebook, με τις υπενθυμίσεις των παλιών αναρτήσεων, φρόντισε να μου φρεσκάρει τη μνήμη. Είδα που ανέβαζα τα ανάλογα λυπητερά τραγούδια και κοιτώντας ύστερα τα τελευταία μηνύματα που είχαμε ανταλλάξει, τα οποία φυσικά και δεν έχω σβήσει, θυμήθηκα την ακριβή ημερομηνία που η μοναξιά ήρθε και ποτέ δεν έφυγε.
Δεν έχω ιδέα τι κάνει, πως περνάει, αν με σκέφτεται καθόλου. Δική του επιλογή να ξεκόψει, όπως ήταν και η απόφαση του χωρισμού. Δεν με απασχολεί όμως τόσο πολύ πια ο χωρισμός, το πήρα απόφαση. Αυτό που με ενοχλεί είναι ότι όλο αυτό το διάστημα, ήταν εντελώς κενό ερωτικά. Έναν ολόκληρο χρόνο χωρίς φλερτ, λίγη τρυφερότητα, μία ζεστή αγκαλιά. Ούτε μία στιγμή δεν ένιωσα αυτό το όμορφο συναίσθημα του να είσαι με κάποιον, που η σκέψη του σε κάνει να χαμογελάς.
Μεγάλο ρόλο σε αυτό έπαιξε το γεγονός ότι σχεδόν μόνιμα πια βρίσκομαι στο πατρικό μου στην επαρχία, οπότε αυτομάτως οι επιλογές και οι ευκαιρίες μειώνονται δραματικά, όπως και η ελευθερία κινήσεων. Και ακόμα χειρότερα τα κάνει η κακή ψυχολογία, η έλλειψη διάθεσης για προσπάθεια και αισιοδοξίας για την πιθανότητα να βγει κάτι καλό. Και όσο είμαι μόνος, τόσο πέφτει η ψυχολογία, ένας φαύλος κύκλος που δεν τελειώνει ποτέ.
Ένας χρόνος με αδιάφορες συζητήσεις στις εφαρμογές γνωριμιών, ανούσιες κουβέντες, οι ίδιες και οι ίδιες κάθε φορά, χωρίς να βγαίνει κάτι. Κάποιοι που έδειξαν ενδιαφέρον και ακόμα δείχνουν, δεν με ελκύουν εμφανισιακά ή πνευματικά. Κάποιοι έγιναν φίλοι, είναι ένα κέρδος και αυτό αλλά όχι το ζητούμενο. Κάποιοι που ήθελα εγώ, δεν ανταποκρίθηκαν. Η κλασική ιστορία! Δεν περίμενα να είναι τόσο δύσκολο να βρεθεί κάποιος που θα ταιριάζουμε σε κάποια βασικά σημεία.
Και η μοναξιά έχει ριζώσει και γίνεται αβάσταχτη μέρα με τη μέρα. Και μαζί της φέρνει την απελπισία και την απογοήτευση. Τι νόημα έχει μία ζωή χωρίς κάποιον να την μοιραστείς; Να μην έχεις αυτό τον έναν, που ξέρεις ότι ακόμα και τις χειρότερες μέρες, θα δώσει λίγο χρώμα στην μαυρίλα σου. Να βλέπεις ζευγάρια δίπλα σου και να κατηγορείς τον εαυτό σου που δεν είσαι ικανός να βρεις κι εσύ το ταίρι που σου αναλογεί. Και να μην έχεις καμία ελπίδα ότι κάποτε θα βρεις αυτό που ψάχνεις. Πονάει να μην έχεις το μόνο πράγμα που θες τόσο πολύ.
εκδηλώσεις
Θεσσαλονίκη
ομοφυλοφιλία
19ο Διεθνές Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης ΓκΛΑΤ Ταινιών
Παρασκευή 29 Σεπτεμβρίου 201702:51Voltsek
Η αγάπη κι ο έρωτας, το κοινωνικό φύλο και η σεξουαλική ταυτότητα, οι φιλικές και ερωτικές σχέσεις, τα ταμπού και τα ανθρώπινα δικαιώματα: ένα πληθωρικό καλειδοσκόπιο ανθρώπινων ιστοριών ζωντανεύει στη μεγάλη οθόνη μέσα από τις ταινίες που φιλοξενούνται φέτος στο 19ο Διεθνές Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης Γκ.Λ.Α.Τ. (Γκέι, Λεσβιακών, Αμφισεξουαλικών, Τρανσεξουαλικών και Διεμφυλικών) Ταινιών.
Το Φεστιβάλ, που διοργανώνεται από τη μη κερδοσκοπική εταιρία Σύμπραξη για το Κοινωνικό Φύλο με τη στήριξη του Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης, θα πραγματοποιηθεί από την Πέμπτη 29 Σεπτεμβρίου ως την Τρίτη 3 Οκτωβρίου 2017 στην αίθουσα Τάκης Κανελλόπουλος του Μουσείου Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης (Αποθήκη Α, Λιμάνι, τηλ. 2310-508398).
Στη φετινή διοργάνωση θα προβληθούν και θα διαγωνιστούν για το βραβείο κοινού 30 ταινίες μεγάλου και μικρού μήκους, τόσο μυθοπλασίας όσο και ντοκιμαντέρ, από 21 χώρες: Αργεντινή, Αρμενία, Αυστραλία, Βέλγιο, Βουλγαρία, Βραζιλία, Γαλλία, Γερμανία, Ελλάδα, Ηνωμένο Βασίλειο, Ινδία, Ινδονησία, Ισραήλ, Ναμίμπια, Ολλανδία, Νορβηγία, Ν. Κορέα, Πουέρτο Ρίκο, Σουηδία, Ταϊβάν, Τουρκία.
Όλες οι ταινίες θα προβληθούν με ελληνικούς υπότιτλους. Οι ελληνικές ταινίες θα προβληθούν με αγγλικούς υπότιτλους.
Τις κινηματογραφικές προβολές θα πλαισιώσουν οι εξής παράλληλες εκδηλώσεις:
• Μουσικό δρώμενο με το συγκρότημα «Κρουστά» την ημέρα έναρξης του αφιερώματος, Παρασκευή 29 Σεπτεμβρίου 2017 στις 20:30.
• Έκθεση ζωγραφικής με έργα της ζωγράφου Στυλιάνας Κατσιάρη, η οποία σχεδίασε και την αφίσα του 19ου Φεστιβάλ Γκ.Λ.Α.Τ. Ταινιών (χώρος: Μουσείο Κινηματογράφου).
• Συζητήσεις με έλληνες και ξένους προσκεκλημένους σκηνοθέτες και συντελεστές ταινιών, οι οποίοι θα βρίσκονται στο φεστιβάλ και θα απαντήσουν σε ερωτήσεις του κοινού μετά τις προβολές.
• Θεματικές συζητήσεις.
Το 19ο Φεστιβάλ Γκ.Λ.Α.Τ. Ταινιών διοργανώνεται επίσης με τη στήριξη του Γραφείου Europe Direct του Δήμου Θεσσαλονίκης, του Γενικού Προξενείου της Γαλλίας στη Θεσσαλονίκη και του Γαλλικού Ινστιτούτου, του Γερμανικού Ινστιτούτου Γκαίτε της Θεσσαλονίκης, της Πρεσβείας της Νορβηγίας και του Νορβηγικού Ινστιτούτου, της Πρεσβείας της Σουηδίας, πολλών οργανώσεων και μέσων μαζικής ενημέρωσης.
Τιμές εισιτηρίων: 5 ευρώ (ανά προβολή), 8 ευρώ (ημερήσιο εισιτήριο)
Ελεύθερη είσοδος για το κοινό: την Παρασκευή 29 Σεπτεμβρίου στις 21:00 (επίσημη έναρξη του φεστιβάλ), την Κυριακή 1 Οκτωβρίου στην ειδική προβολή – συζήτηση στις 18:00 και την Τρίτη 3 Οκτωβρίου στην προβολή της επίσημης λήξης στις 21:00. Ελεύθερη θα είναι η είσοδος και σε όλες τις συζητήσεις.
Αν είσαι ομοφυλόφιλος, τότε μάλλον ξέρεις πολύ καλά τι εστί ιστοσελίδα gay γνωριμιών και τι κυκλοφορεί εκεί μέσα. Πολλοί τα χαρακτηρίζουν απαράδεκτα, είναι όμως αναγκαίο κακό καθώς το μεγαλύτερο ποσοστό των gay τα επιλέγει για να κάνει νέες γνωριμίες. Αν ψάχνεις για σεξ, είναι μία καλή λύση, το πιθανότερο είναι ότι κάτι θα βρεθεί. Δεν χρειάζεται πολύ προσπάθεια. Αν όμως ψάχνεις κάτι πιο σταθερό, πρέπει να κάνεις πολύ υπομονή και να είσαι έτοιμος να δεις πολλά και διάφορα.
Σε αυτές τις ιστοσελίδες θα συναντήσεις πολλές περίεργες και αδικαιολόγητες συμπεριφορές. Πράγματα που λογικά δεν θα έκανε κάποιος στην πραγματική ζωή, πρόσωπο με πρόσωπο. Τώρα τελευταία είχα αρκετές τέτοιες περιπτώσεις.
Περίπτωση 1η: Ο τύπος του "γεια"
Μου στέλνουν μερικοί ένα σκέτο "γεια" ή "καλημέρα/καλησπέρα" κλπ. Απαντάω κι εγώ και μετά τίποτα... Καμιά φορά, εμφανίζονται μετά από λίγο καιρό και ξαναστέλνουν χωρίς να υπάρχει συνέχεια και πάλι...
Περίπτωση 2η: Οι τύποι σε αυτή την περίπτωση είναι σαν συνέχεια του παραπάνω. Στέλνουν μερικές φορές, ξεκινάνε μία συζήτηση και ξαφνικά εξαφανίζονται. Ρωτάω το όνομα τους και απαντάνε μονολεκτικά, χωρίς να ρωτήσουν καν ποιο είναι το δικό μου, για να δώσουν μία ροή στην κουβέντα. Αν βαριέσαι να γράφεις ή δεν σου αρέσω, γιατί μου στέλνεις μήνυμα;
Περίπτωση 3η: Ενώ έχω φωτογραφία στο προφίλ, μου ζητάει ο άλλος να του στείλω φώτο, χωρίς αυτός να έχει. Όταν του το επισημαίνω, φυσικά δεν απαντάει ποτέ...
Περίπτωση 4η: Αυτό είναι το πιο ακραίο που μου έχει τύχει. Μου στέλνει ο άλλος 5:30 τα ξημερώματα μήνυμα και φυσικά εγώ δεν απαντάω αφού εκείνη την ώρα κοιμάμαι. Το αποτέλεσμα; Το να μην δω καν το μήνυμα, το εξέλαβε ως απόρριψη, μου ευχήθηκε καρκίνο και με έκανε block ώστε να μην μπορώ να του απαντήσω!
Πραγματικά δεν μπορώ να καταλάβω γιατί δεν μπορούν μερικοί να ακολουθήσουν βασικούς κανόνες επικοινωνίας και ευγένειας. Αλλά δεν δίνω πολύ σημασία, γελάω με αυτά ή απλά αδιαφορώ. Δεν αξίζει να δίνω ιδιαίτερη σημασία. Άλλωστε αυτοί έχουν το πρόβλημα, όχι εγώ!
Πραγματικά δεν μπορώ να καταλάβω γιατί δεν μπορούν μερικοί να ακολουθήσουν βασικούς κανόνες επικοινωνίας και ευγένειας. Αλλά δεν δίνω πολύ σημασία, γελάω με αυτά ή απλά αδιαφορώ. Δεν αξίζει να δίνω ιδιαίτερη σημασία. Άλλωστε αυτοί έχουν το πρόβλημα, όχι εγώ!
Πέρασε ακριβώς ένας χρόνος από τη μέρα που γνώρισα τον Μ. Πόσο διαφορετικά ήταν τότε τα πράγματα. Γεμάτος χαρά και ενθουσιασμό που θα τον γνώριζα αλλά και άγχος. Μιλούσαμε ήδη λίγο καιρό και είχαμε αποφασίσει να πάω να τον βρω εκεί που έμενε. Θα το συνδύαζα δηλαδή με μία καλοκαιρινή εκδρομή. Σαν σήμερα τον είδα πρώτη φορά, ανταλλάξαμε τα πρώτα μας φιλιά, κάναμε τις πρώτες μας βόλτες... Ήταν η αρχή για κάτι πολύ όμορφο που θα διαρκούσε δυστυχώς πολύ λίγο, όμως εγώ δεν το ήξερα αυτό τότε. Μόλις δύο μήνες κράτησε, τρεις σχεδόν αν υπολογίσεις και την επικοινωνία μας πιο πριν.
Τρεις μήνες ευτυχίας και έπειτα αρκετοί μήνες θλίψης και απογοήτευσης. Ένα χρόνο μετά, ακόμα το μυαλό είναι εκεί. Νοσταλγία για τις όμορφες στιγμές και απορία αν θα ξαναέρθουν και πότε. Μετά από εκείνον τίποτα, ένα κενό, σαν να αποσύρθηκα από το ερωτικό παιχνίδι. Δεν είναι ότι δεν ήθελα να γνωρίσω κάποιον άλλον, αντιθέτως, το είχα μεγάλη ανάγκη. Όμως δεν είναι τόσο εύκολο να βρεις κάποιον, όχι απλά για να γεμίσει ένα κενό αλλά για να αντικαταστήσει επάξια αυτό που έχασες. Δεν βρέθηκε κάποιος, στις λιγοστές προσπάθειες που έκανα είναι η αλήθεια, να με κάνει να χαμογελάσω και να πω "Εδώ είμαστε, βρήκα αυτό που έψαχνα".
Πολλές ανούσιες συνομιλίες, πρόσωπα αδιάφορα, ελάχιστα ραντεβού... Κανένας δεν μου προκαλεί το ενδιαφέρον, σχεδόν από την αρχή φαίνεται ότι κάτι δεν κολλάει. Πόσο δύσκολο είναι να συντονιστούν τα θέλω δύο ανθρώπων για να γίνουν ένα στην πορεία; Η μοναξιά γίνεται αβάσταχτη αλλά και τρόπος ζωής σιγά σιγά.
Πρόσφατα γνώρισα ένα παιδί, σε φιλικούς όρους βέβαια, αλλά εμένα μου άρεσε αρκετά ώστε να σκέφτομαι την πιθανότητα να προχωρήσει παρακάτω. Δεν ξέρω όμως πως το βλέπει εκείνος. Δεν μιλήσαμε καθόλου περί αυτού. Είναι όμως σε αρκετά δύσκολη φάση με τα ψυχολογικά του και αναρωτιέμαι αν είναι καλή ιδέα να μπλέξω με μία τέτοια περίπτωση. Προς το παρόν, για πρακτικούς λόγους, δεν μπορώ να ασχοληθώ περισσότερο μαζί του.
Πέρυσι ήταν ένα θαυμάσιο καλοκαίρι. Φέτος γιατί να μην είναι το ίδιο; Γιατί να μην έχω κι εγώ το μερίδιο μου σε έναν καλοκαιρινό έρωτα;
