Η οικογένεια Davidson είναι μία απολύτως ευτυχισμένη οικογένεια. Μέχρι τη στιγμή που επιστρεφει στο σπίτι ο μεγάλος γιος και φέρνει μαζί του, έναν συμφοιτητή του για να μείνει μαζί τους για διακοπές. Και δημιουργείται μία αμοιβαία έλξη μεταξύ του πατέρα και του κολλητού του γιού του. Όταν αυτή η σχέση αποκαλύπτεται διαταράζονται οι ισορροπίες και δημιουργούνται προβλήματα. Τι κάνεις όταν αυτό που πραγματικά θέλεις, μπορεί να σου διαλύσει τη ζωή;Η ταινία είναι καινούργια, δεν την έχω δει ακόμα αλλά φαίνεται καλή. Το επίσημο site εδώ.
Σημείωση: Στην ταινία πρωταγωνιστούν ο gay ηθοποιός Charlie David, που παίζει στο Dante's Cove και στο Four Letter Word, τα οποία έχουν gay θεματολογία και η Thea Gill, η μία από τις λεσβίες στο πασίγνωστο Queer As Folk.
Το trailer της ταινίας.
1. Ο Θετικός Οργασμός:
“Ναι… Ναι… Ναι…”
2. Ο Αρνητικός Οργασμός:
“Όχι… Όχι… Όχι…”
3. Ο Χριστιανικός Οργασμός:
“Παναγιά μου! Παναγιά μου! Παναγιά μου!”
4. Ο Οθωμανικός Οργασμός:
“Αμάν… Αμάν… Αμάν…”
5. Ο Οθωμανικός και Χριστιανικός μαζί:
“Αμάν Παναγιά μ’… Αμάν Παναγιά μ’… Αμάν Παναγιά μ’…”
6. Ο Χρονικός Οργασμός:
“Τώρα… Τώρα… Τώρα…”
7. Ο Επίπονος Οργασμός:
“Ωχ! Ωχ! Ωχ!”
8. Ο Γεωγραφικός Οργασμός:
“Εκεί… Εκεί… Εκεί…”
9. Ο Τροπικός Οργασμός Νο1:
“Πιο δυνατά… Πιο δυνατά… ”
10. Ο Τροπικός Οργασμός Νο2:
“Πιο γρήγορα / αργά… Πιο γρήγορα / αργά… Πιο γρήγορα / αργά…”
11. Ο Μουγκός Οργασμός:
“…..”
12. Ο Βουκολικός Οργασμός:
“Αχ Μήτσουμ! Αχ,Μήτσουμ! Αχ Μήτσουμ!”
13. Ο Indoor Οργασμός:
“Πιο μέσα! Πιο μέσα! Πιο μέσα!”
14. Ο Οργασμός της Αγελάδας:
“Μμμμ… μμμμ… μμμμ”
15. Ο Πρακτικός Οργασμός:
“Τι σου κάνω; Τι σου κάνω;”
16. Ο Οργασμός της Ασθενούς:
“Παρ’ τα μωρή άρρωστη!!!”
17. Ο Αποτελειωτικός Οργασμός:
“Τελειώνωωωωωωω!!!”
18. Ο Οργασμός του Θεού:
“Oh God! Oh God!”
19. Ο Καταχρηστικός Οργασμός:
“Κι άλλο!!! Κι άλλο!!!”
20. Ο Ασύγκριτος Οργασμός:
“Ήταν καλύτερος από τον προηγούμενο. Πάμε κι άλλο;”
21. O Δολοφονικός Οργασμός:
“Έτσι και τελειώσεις μέσα, σε σκότωσα”
Υπάρχει ένας ιδιαίτερος δεσμός ανάμεσα στους gay και στο γυμναστήριο. Δεν είναι απλά ένα μέρος γυμναστικής, είναι ο ναός τους. Οι gay δίνουν μεγάλη έμφαση στην εξωτερική εικόνα και το γυμναστήριο είναι αναπόσπαστο κομμάτι στη ζωή πολλών. Κι έχω ακούσει για διάφορες φάσεις που εξελίχτηκαν στα αποδυτήρια.
Εγώ, παρόλο που πάω γυμναστήριο εδώ και χρόνια, με μεγάλα διαλείματα βέβαια (δουλειά, στρατός) κι έχω πάει σε πέντε διαφορετικά μέχρι τώρα, δε μου έχει τύχει κάτι τέτοιο, ούτε έχω πετύχει άλλους να κάνουν κάτι. Βέβαια εδώ είναι κλειστή κοινωνιά και είναι φυσικό να είναι πιο συγκρατημένοι.
Αλλά έχω δει αρκετό γυμνό. Αλλά διακριτικά, μη με πάρουν χαμπάρι. Άσε που δεν είμαι και κανένα λιγούρι (λέμε τώρα). Θυμάμαι κάποιον με τον οποίο είχαμε αναπτύξει μια φιλική σχέση εντός γυμναστηρίου. Και καμιά φορά τον πετύχαινα την ώρα που άλλαζε και μιλούσαμε και προσπαθούσα να τον κοιτάζω στα μάτια και όχι χαμηλά, στον Μήτσο. Ήταν και αρκετά ωραίος και αρρενωπός.
Θυμάμαι κι έναν άλλον. Γύρω στα 40, με την φαλάκρα να έχει κάνει την εμφανισή της. Αδιάφορος για μένα. Αυτός συνήθιζε να κάνει ντους εκεί και μετά έβγαινε γυμνός. Αλλά ετοιμαζόταν με το πάσο του. Έκοβε βόλτες στα αποδυτήρια, μιλούσε με άλλους. Βάλε ένα σώβρακό και κάνε ότι θες. Άσε που μια φορά, όπως σκεκόταν γυμνός, πήρε την πετσέτα να σκουπιστεί και άρχισε να βγάζει βογκητά. Έλεος...
Εγώ πάντως είμαι ντροπαλούλης και δεν γδύνομαι τελείως μπροστά στους άλλους. Και γιατί να τους κάνω τη χάρη να δουν τα προσόντα μου; Είναι μόνο για τους εκλεκτούς. Ευτυχώς στο στρατό είχαμε ξεχωριστές ντουζιέρες.
Χτες είχε ένας φίλος μου γενέθλια και σήμερα θα βγούμε για να μας κεράσει. Μόνο γι αυτό το λόγο θα βγω, διαφορετικά μάλλον θα έμενα σπίτι. Δεν έχω και την καλύτερη διάθεση σήμερα ή μάλλον τις τελευταίες μέρες. Από τότε που γύρισα από τη Χαλκιδική, όπου πέρασα υπέροχα, έχω βγει ελάχιστα από το σπίτι κι αυτό μόνο για δουλείες.
Ήδη έχω ξενερώσει πολύ που επέστρεψα. Δεν θέλω να βγω και να δω πάλι τις ίδιες φάτσες, να πάω στα ίδια άθλια μαγαζιά και να προσποιούμαι ότι διασκευάζω, ενώ από μέσα μου είμαι έτοιμος να κόψω τις φλέβες μου. Τα ίδια και τα ίδια συνέχεια... Θέλω να κρατήσω μέσα μου όσο περισσότερο γίνεται τις ωραίες στιγμές που πέρασα στο τριήμερο και να μου δίνουν δύναμη.
Θέλω επιτέλους να γνωρίσω κάποιον, να είμαι μαζί του... Εχω βαρεθεί τα πάντα, αυτό είναι το μόνο που μου λείπει. Να ζήσω κι εγώ έναν καλοκαιρινό έρωτα. Δεν θέλω να είμαι άλλο μόνος. Μία σχέση είναι αυτό που θα έδινε λίγο ενδιαφερόν στη ζωή μου, ένας καινούργιος άνθρωπος για να περνάμε καλά μαζί. Δεν κάνω και τίποτα γι αυτό βέβαια, δεν έχω τη δύναμη. Προσπαθώ να καταπιέζω τις σκέψεις μου και να νιώθω ότι είμαι καλά αλλά στιγμές σαν κι αυτές δε τα καταφέρνω.
Καθέ μέρα νιώθω ότι είναι ανούσια. Δεν υπάρχει αυτό το κάτι που να με κάνει να σηκώνομαι το πρωί με χαμόγελο. Το θέμα της Θεσσαλονίκης έχει μείνει κι αυτό πίσω. Υποτίθεται ότι θα έφευγα μεχρι τέλος Μαϊου. Μετά έγινε Ιούνιος. Τώρα πριν τον Ιούλιο δεν νομίζω να φύγω.Υπάρχει στασιμότητα στη ζωή μου και πραγματικά το μίσω αυτό.
Ήδη έχω ξενερώσει πολύ που επέστρεψα. Δεν θέλω να βγω και να δω πάλι τις ίδιες φάτσες, να πάω στα ίδια άθλια μαγαζιά και να προσποιούμαι ότι διασκευάζω, ενώ από μέσα μου είμαι έτοιμος να κόψω τις φλέβες μου. Τα ίδια και τα ίδια συνέχεια... Θέλω να κρατήσω μέσα μου όσο περισσότερο γίνεται τις ωραίες στιγμές που πέρασα στο τριήμερο και να μου δίνουν δύναμη.
Θέλω επιτέλους να γνωρίσω κάποιον, να είμαι μαζί του... Εχω βαρεθεί τα πάντα, αυτό είναι το μόνο που μου λείπει. Να ζήσω κι εγώ έναν καλοκαιρινό έρωτα. Δεν θέλω να είμαι άλλο μόνος. Μία σχέση είναι αυτό που θα έδινε λίγο ενδιαφερόν στη ζωή μου, ένας καινούργιος άνθρωπος για να περνάμε καλά μαζί. Δεν κάνω και τίποτα γι αυτό βέβαια, δεν έχω τη δύναμη. Προσπαθώ να καταπιέζω τις σκέψεις μου και να νιώθω ότι είμαι καλά αλλά στιγμές σαν κι αυτές δε τα καταφέρνω.
Καθέ μέρα νιώθω ότι είναι ανούσια. Δεν υπάρχει αυτό το κάτι που να με κάνει να σηκώνομαι το πρωί με χαμόγελο. Το θέμα της Θεσσαλονίκης έχει μείνει κι αυτό πίσω. Υποτίθεται ότι θα έφευγα μεχρι τέλος Μαϊου. Μετά έγινε Ιούνιος. Τώρα πριν τον Ιούλιο δεν νομίζω να φύγω.Υπάρχει στασιμότητα στη ζωή μου και πραγματικά το μίσω αυτό.
Συνδυασμός Sex & the city και Matrix. Πολύ καλό...
Αυτές τις μέρες που ήμουν στην Χαλκιδική, υπήρξαν κάποια πράγματα που με προβλημάτησαν...
1ον
Στην Χαλκιδική είμασταν εγώ, ο αδερφός μου και ένας φίλος μας. Αυτός ο φίλος μας είναι λιγάκι υπέρβαρος, χωρίς να λείπουν κι από εμάς τα παραπανίσια κιλάκια. Κι ενώ κάνει πλάκα με αυτό το θέμα, όταν πηγαίναμε στην παραλία, δεν έκανε μπάνιο. Για την ακρίβεια δεν έβγαζε καν την μπλούζα για να μην τον κοροϊδέψουν. Ένιωσα άσχημα γι' αυτόν.
Όλοι μας δίνουμε τεράστια σημασία στην εικόνα και παραβλέπουμε αυτά που είναι πραγματικά σημαντικά. Το προτυπό μας είναι ένα ψηλό, λεπτό, γραμμωμένο σώμα όπως τα μοντέλα. Κι επειδή αυτό είναι ανέφικτο, νιώθουμε άσχημα, πέφτει η ψυχολογία μας και απομονώνουμε τον εαυτό μας. Είναι θλιβερό να μας δημιουργούνται τέτοια κόμπλεξ και να μην αισθανόμαστε άνετα με τον ίδιο μας τον εαυτό.
2ον
Στο εντελώς αντίθετο άκρο ήταν ένας τύπος που έκανε την εμφανισή του στην παραλία και που προφανώς ένιωθε πολύ περήφανος για τον εαυτό του.
Ο τύπος ήταν γύρω στα 30, φουσκωμένος, τελείως άτριχος, με ομοιόμορφο μαύρισμα και να λάμπει από τα 10 λίτρα λάδι με το οποίο είχε αλειφθεί, σαν disco ball. Και βεβαίως το μαγιό, μικροσκοπικό, να καλύπτει μόνο τα απαραίτητα που κι αυτά διαγράφονταν πολύ καθαρά κάτω από το μαγιό. Και να κόβει βόλτες πάνω κάτω στην παραλία, καμαρωτός καμαρωτός.
Βεβαίως, όλοι γελούσαν μαζί του και τον σχολίαζαν αρνητικά και πολύ λογικό αφού ο τύπος ήταν γελοίος.
3ον
Μιά μερά που είμασταν στην παραλία έτυχε να δίπλα μας μια παρέα γύρω στα 16. Όλα κορίτσια κι ένα αγόρι (που έκανε μπαμ ότι ήταν "δικός μας" για πολλούς λόγους).
Κάποιες από αυτές κάπνιζαν και μάλιστα κρατούσαν το τσιγάρο με αυτό το "μεγαλίστικο" στυλ. Μου ήρθε να πάω να τις ρίξω μια σφαλιάρα, να μην καταλάβουν από που τους ήρθε. Πολύ με εκνευρίζει αυτό το θέαμα. Μια σταλιά παιδιά με το τσιγάρο στο στόμα για μαγκιά και στυλ. Αηδία.
Στην ίδια παρέα, κάποιες από αυτές, με το που έβγαιναν από τη θάλασσα, άρχισαν το σοβάτισμα με τα lipgloss και τα eyeliner. Μην τις πουν άσχημες... Κι επανερχόμαστε πάλι στο κόλλημα που έχουμε όλοι με την εμφανισή μας. Και ειδικά σε αυτή την ηλικία να αχγώνεσαι για το αν πόσο ωραίος/α είσαι είναι θλιβερό.
4ον
Το λάδι μαυρίσματος δεν είναι αντηλιακό. Όχι ότι δεν το ήξερα αλλά σαν καλός μαλάκας, προτίμησα ένα καλό και γρήγορο μαύρισμα από την προστασία από τον ήλιο. Κι έτσι, δεν έσπασα την παράδοση που κάθε χρόνο με θέλει να καίγομαι από τον ήλιο. Έτσι και φέτος, επέστρεψα σπίτι κόκκινος σαν ντομάτα, να με τσούζουν λίγο τα γόνατα, λίγο η κοιλιά και λίγο οι ώμοι. Τουλάχιστον πρόλαβα να περάσω καλά εκεί, μιας και κάηκα την τελευταία μέρα.
Σημείωση: Έχετε ακούσει ποτέ για αντηλιακό πλάτης;
5ον
Η πόλη που ζω είναι μία κοινή, άσχημη, γκρίζα πόλη πάνω στο βουνό. Οι καφετέριες μεν, είναι κλουβιά κι έχουν θέα τις απέναντι πολυκατοικίες. Σε αυτό το μέρος, πληρώνουμε την μπύρα 4e και το ποτό 7e.
Τις ίδιες (και μερικές φορές καλύτερες) τιμές είχαν και στην Καλλιθέα. Με την διαφορά ότι είμασταν αραγμένοι στην ξαπλώστρα (χωρίς επιπλέον χρέωση) στην παραλία, με την θάλασσα να απλώνεται μπροστά μας και γενικά καμία σχέση με την πόλη μου. Αυτό τώρα είναι λίγο περίεργο ή εγώ το βλέπω έτσι;
1ον
Στην Χαλκιδική είμασταν εγώ, ο αδερφός μου και ένας φίλος μας. Αυτός ο φίλος μας είναι λιγάκι υπέρβαρος, χωρίς να λείπουν κι από εμάς τα παραπανίσια κιλάκια. Κι ενώ κάνει πλάκα με αυτό το θέμα, όταν πηγαίναμε στην παραλία, δεν έκανε μπάνιο. Για την ακρίβεια δεν έβγαζε καν την μπλούζα για να μην τον κοροϊδέψουν. Ένιωσα άσχημα γι' αυτόν.
Όλοι μας δίνουμε τεράστια σημασία στην εικόνα και παραβλέπουμε αυτά που είναι πραγματικά σημαντικά. Το προτυπό μας είναι ένα ψηλό, λεπτό, γραμμωμένο σώμα όπως τα μοντέλα. Κι επειδή αυτό είναι ανέφικτο, νιώθουμε άσχημα, πέφτει η ψυχολογία μας και απομονώνουμε τον εαυτό μας. Είναι θλιβερό να μας δημιουργούνται τέτοια κόμπλεξ και να μην αισθανόμαστε άνετα με τον ίδιο μας τον εαυτό.
2ον
Στο εντελώς αντίθετο άκρο ήταν ένας τύπος που έκανε την εμφανισή του στην παραλία και που προφανώς ένιωθε πολύ περήφανος για τον εαυτό του.
Ο τύπος ήταν γύρω στα 30, φουσκωμένος, τελείως άτριχος, με ομοιόμορφο μαύρισμα και να λάμπει από τα 10 λίτρα λάδι με το οποίο είχε αλειφθεί, σαν disco ball. Και βεβαίως το μαγιό, μικροσκοπικό, να καλύπτει μόνο τα απαραίτητα που κι αυτά διαγράφονταν πολύ καθαρά κάτω από το μαγιό. Και να κόβει βόλτες πάνω κάτω στην παραλία, καμαρωτός καμαρωτός.
Βεβαίως, όλοι γελούσαν μαζί του και τον σχολίαζαν αρνητικά και πολύ λογικό αφού ο τύπος ήταν γελοίος.
3ον
Μιά μερά που είμασταν στην παραλία έτυχε να δίπλα μας μια παρέα γύρω στα 16. Όλα κορίτσια κι ένα αγόρι (που έκανε μπαμ ότι ήταν "δικός μας" για πολλούς λόγους).
Κάποιες από αυτές κάπνιζαν και μάλιστα κρατούσαν το τσιγάρο με αυτό το "μεγαλίστικο" στυλ. Μου ήρθε να πάω να τις ρίξω μια σφαλιάρα, να μην καταλάβουν από που τους ήρθε. Πολύ με εκνευρίζει αυτό το θέαμα. Μια σταλιά παιδιά με το τσιγάρο στο στόμα για μαγκιά και στυλ. Αηδία.
Στην ίδια παρέα, κάποιες από αυτές, με το που έβγαιναν από τη θάλασσα, άρχισαν το σοβάτισμα με τα lipgloss και τα eyeliner. Μην τις πουν άσχημες... Κι επανερχόμαστε πάλι στο κόλλημα που έχουμε όλοι με την εμφανισή μας. Και ειδικά σε αυτή την ηλικία να αχγώνεσαι για το αν πόσο ωραίος/α είσαι είναι θλιβερό.
4ον
Το λάδι μαυρίσματος δεν είναι αντηλιακό. Όχι ότι δεν το ήξερα αλλά σαν καλός μαλάκας, προτίμησα ένα καλό και γρήγορο μαύρισμα από την προστασία από τον ήλιο. Κι έτσι, δεν έσπασα την παράδοση που κάθε χρόνο με θέλει να καίγομαι από τον ήλιο. Έτσι και φέτος, επέστρεψα σπίτι κόκκινος σαν ντομάτα, να με τσούζουν λίγο τα γόνατα, λίγο η κοιλιά και λίγο οι ώμοι. Τουλάχιστον πρόλαβα να περάσω καλά εκεί, μιας και κάηκα την τελευταία μέρα.
Σημείωση: Έχετε ακούσει ποτέ για αντηλιακό πλάτης;
5ον
Η πόλη που ζω είναι μία κοινή, άσχημη, γκρίζα πόλη πάνω στο βουνό. Οι καφετέριες μεν, είναι κλουβιά κι έχουν θέα τις απέναντι πολυκατοικίες. Σε αυτό το μέρος, πληρώνουμε την μπύρα 4e και το ποτό 7e.
Τις ίδιες (και μερικές φορές καλύτερες) τιμές είχαν και στην Καλλιθέα. Με την διαφορά ότι είμασταν αραγμένοι στην ξαπλώστρα (χωρίς επιπλέον χρέωση) στην παραλία, με την θάλασσα να απλώνεται μπροστά μας και γενικά καμία σχέση με την πόλη μου. Αυτό τώρα είναι λίγο περίεργο ή εγώ το βλέπω έτσι;
Να 'μαι πάλι πίσω μετά από ένα τέλειο τετραήμερο στην Χαλκιδική, και συγκεκριμένα στην Καλλιθέα.. Ήμασταν εγώ, ο αδερφός μου κι ένας φίλος μας. Περάσαμε φανταστικά. Κι ευτυχώς ο καιρός ήταν άψογος όλες τις μέρες.
1η ημέρα
Φτάσαμε στην Καλλιθέα το Σάββατο περίπου στις 8:00 το απόγευμα. Στο δρόμο έγινε κι ένα μεγάλο ατύχημα και ταλαιπωρηθήκαμε λιγάκι αλλά συμβαίνουν αυτά. Αφού τακτοποιηθήκαμε, πήγαμε για φαγητό και είδαμε τον αγώνα αλλά δεν συνεχίσαμε επειδή εγώ κι ο αδερφός μου δουλεύαμε το πρωί και ήμασταν κουρασμένοι για να το ξενυχτίσουμε.
2η ημέραΚι αφού δεν ξενυχτίσαμε το προηγούμενο βράδυ, και για κάποιον λόγο που δεν θα αναπτύξω τώρα, σηκωθήκαμε στις 5:30 τα χαράματα και αποφασίσαμε να πάμε για μπάνιο. Όταν μπήκαμε στην θάλασσα, ο ήλιος δεν είχε ανατείλει ακόμα και το νερό όπως ήταν φυσικό, ήταν παγωμένο αλλά ήταν τέλεια φάση. Να βλέπεις τον ήλιο να ανατέλει στον ορίζοντα όσο εσύ κάνεις μπάνιο. Και δεν ήμασταν οι μοναδικοί...
Το μεσημέρι, αφού προηγήθηκε ένας σύντομος ύπνος, πήγαμε στο beach bar, όπου η μουσική ήταν σε πολύ έντονους ρυθμούς, και άρχισε η κατανάλωση Carib και τεκίλας και σφηνακίων με μικρές βουτιές ενδιάμεσα.
Το βράδυ πήγαμε στα θερινά club και συναντήσαμε κάτι γνωστές μας από Αλεξανδρούπολη. Ήπιαμε, χορέψαμε, γελάσαμε, γενικά περάσαμε όμορφα. Και κατα τις 6:30 το πρωί επιστρέψαμε στο δωμάτιο.
3η ημέρα
Λόγω της τεράστιας ποσότητας αλκοόλ που είχαμε καταναλώσει το προηγούμενο 24ωρο, δεν είμασταν για πολλά πολλά, κι έτσι την βγάλαμε όλοι μέρα στην παραλία, αλλά σε πιο ήρεμες καταστάσεις. Καφεδάκι, καμιά μπυρίτσα, μπάνιο, ηλιοθεραπεία, να παίρνουμε μάτι και τέτοια...
Το βράδυ ξεκίνησε πολύ ήρεμα, αφού ο περισσότερος κόσμος είχε φύγει, μιας και η Τρίτη ήταν κανονική εργάσιμη μέρα. Σε μια τελευταία βόλτα μας, ανακαλύψαμε ένα μικρό θερινό μπαράκι, που εμένα προσωπικά, πολύ μου άρεσε. Εϊχε χαρακτήρα. Ωραίος κόσμος, καλή μουσική, μόνο ξένα και όχι τόσο τα εμπορικά, είχε ευχαριστη ατμόσφαιρα. Ήπιαμε κι εκει ενα δυο ποτάκια και γυρίσαμε στο δωμάτιο.
4η ημέρα
Σήμερα, ήταν σχεδόν άδεια πλέον η Καλλιθέα. Πήγαμε νωρίς στη παραλία επειδή είχαμε και την επιστροφή. Η παραλία ήταν άδεια, η θάλασσα ήρεμη και πεντακάθαρη κι έπαιζε Bob Marley. Καλή φάση. Κατά το μεσημεράκι άρχισε να μαζεύεται κόσμος, όχι τρελλά πράγματα, αλλά εμείς πήγαμε να τσιμπήσουμε κάτι και μετά να πάρουμε το δρόμο της επιστροφής.
Περάσαμε πολύ ωραία. Κάναμε μπάνιο, τριγυρίσαμε, είδαμε κόσμο, πήγαμε σε bar & club. Αλλάξαμε σκηνικό και ανανεωθήκαμε. Ελπίζω να υπάρξουν κι άλλα τέτοια μέσα στο καλοκαίρι.
Σε μία ώρα περίπου φεύγω με τον αδερφό μου κι έναν φίλο μας για Χαλκιδική. Θα επιστρέψουμε την Τρίτη. Τρεις μέρες θάλασσα, βόλτες, μπάνιο, κόσμο, ξενύχτια...Καλή φάση. Τα ξαναλέμε από Τετάρτη...
Καλό τριήμερο!!!
