Κυριακή, 4 Αυγούστου 2013

Ραντεβού με συντοπίτη II

Η συνέχεια από το προηγούμενο post. Μετά το ραντεβού λοιπόν, ήμουν ενθουσιασμένος και περίμενα να δω πως θα εξελιχθεί η γνωριμία. Την επόμενη μέρα δεν επικοινωνήσαμε. Δεν ήθελα να στείλω κι εγώ κάτι για να μην φανώ λιγούρης! Του έστειλα όμως δύο μέρες μετά ένα απλό μήνυμα, λέγοντάς του ότι είχα περάσει πολύ καλά μαζί του και ότι θα ήθελα να το ξανακάνουμε έστω και σε φιλικό επίπεδο.

Δεν απάντησε αμέσως. Πέρασαν μία, δύο, τρεις ώρες και καμία απάντηση. Τέσσερις ώρες μετά, μπήκα στο grindr, την εφαρμογή του κινητού μέσω της οποίας είχαμε μιλήσει και είδα ότι ήταν online λίγη ώρα πριν. Που σημαίνει ότι είχε χρησιμοποιήσει το κινητό οπότε είχε δει και το μήνυμα αλλά δεν απάντησε. Αυτό με στεναχώρησε πολύ επειδή το πήρα σαν διπλή απόρριψη. Ερωτικά και φιλικά. Κυρίως όμως απογοητεύτηκα επειδή δεν περίμενα να είναι τέτοιο άτομο, που δεν θα απαντούσε καν στο μήνυμα μου, έστω και αν η απάντηση ήταν αρνητική.

Λίγο αργότερα όμως μου απάντησε ανεβάζοντας την ψυχολογία μου που ήδη είχε προλάβει να φτάσει στα τάρταρα. Μου είπε ότι κι αυτός πέρασε πολύ ωραία και μου πρότεινε μάλιστα να βγούμε εκείνο το βράδυ. Φυσικά εγώ πετούσα από την χαρά μου. Δεν ήξερα βέβαια ως τι θα βγαίναμε αλλά πίστευα ότι στο δεύτερο ραντεβού θα ξεκαθάριζαν όλα, όπως κι έγινε!

Συναντηθήκαμε στην πλατεία και πήγαμε για ποτό. Καθίσαμε και μιλούσαμε για εμπειρίες που είχαμε με παλιές γνωριμίες .Κάποια στιγμή πέρασε μία φίλη του κι έκατσε για λίγη ώρα μαζί μας. Καθίσαμε περίπου τέσσερις ώρες και φεύγοντας πήγαμε πάλι να βρούμε τη φίλη του εκεί που ήταν. Περάσαμε πολύ όμορφα και αυτή τη φορά. Γελάσαμε πολύ και κάναμε χαβαλέ. Μέσα από τις πράξεις, χωρίς να το συζητήσουμε καθόλου, κατάλαβα ότι δεν ενδιαφέρεται ερωτικά για μένα, διαφορετικά θα είχε πει ή κάνει κάτι. Δεν με πείραξε όμως πολύ επειδή δεν είναι ακριβώς ο τύπος μου κι επίσης επειδή πιθανότατα να είχα κάνει ένα νέο φίλο!

Δεν έχουμε επικοινωνήσει καθόλου από τότε, αν και έχει περάσει μία εβδομάδα. Ίσως τελικά να έψαχνε κάτι αποκλειστικά ερωτικό.Εγώ θα κρατήσω τις ωραίες στιγμές που περάσαμε και από κει και πέρα ας γίνει ότι είναι να γίνει. Πλέον δεν θέλω να αγχώνομαι για τέτοια πράγματα.

1 σχόλιο:

Hfaistiwnas είπε...

Και αυτό είναι το σωστό, οι καλές στιγμές!