Τρίτη, 22 Ιουνίου 2010

Εσύ ελέγχεις τα συναισθηματά σου

Το παρακάτω κείμενο δεν είναι δικό μου. Το δανείστηκα και το μετέφρασα από ένα ξένο blog. Μού άρεσε πολύ το περιεχόμενο του και σκέφτηκα να το μοιραστώ με τους επισκέπτες του δικού μου blog.

Εσύ ελέγχεις τα συναισθηματά σου

Σε ένα κόσμο όπου συχνά λέμε πράγματα όπως "Με εκνευρίζει απίστευτα" ή "Δεν μπορώ να κάνω αλλιώς" ή "Με κάνει να αισθάνομαι άσχημα", είναι εύκολο να ξεχάσουμε ότι εμείς οι ίδιοι είμαστε υπεύθυνοι για τα συναισθηματά μας.

Κανένας και τίποτα δεν μπορεί να μας κάνει να νιώσουμε κάπως χωρίς την συγκατάβαση μας. Φυσικά, πολλοί από εμάς δίνουμε την συγκατάβαση μας υποσυνείδητα, καθώς πιστεύουμε ότι τα συναισθηματά μας ελέγχονται από εξωτερικές συνθήκες.

Σήμερα, ας υπενθυμίσουμε στον εαυτό μας ότι εμείς οι ίδιοι είμαστε υπεύθυνοι του εαυτού μας και των συναισθημάτων μας. Εμείς ελέγχουμε τις σκέψεις μας και τα συναισθηματά μας που ρέεουν από τις σκέψεις αυτές. Το συναίσθημα είναι μία αντίδραση σε μία σκέψη, συνεπώς μπορούμε να χειριστούμε τα συναισθηματά μας, ρυθμίζοντας τις σκέψεις που προηγούνται αυτών.

Ο κόσμος μπορεί να είναι παράδεισος ή κόλαση. Αν σκέφτεσαι διαφορετικά, θα εντυπωσιαστείς από τις αλλαγές που θα δεις στον στον κόσμο και στη ζωή σου. Να σκέφτεσαι διαφορετικά σημαίνει να κινητοποιείς τον εαυτό σου, να μην χρειάζεσαι έγκριση από άλλους, να αποδεχτείς τον εαυτό σου όπως είναι, να αποδέχεσαι το άγνωστο, να σταματήσεις να κρίνεις, να μην ανησυχείς, να ζεις αυθόρμητα, να δίνεις και να λαμβάνεις αγάπη κτλ. Να σκέφτεσαι διαφορετικά σημαίνει να αντιμετωπίζεις τους ανθρώπους και τις καταστάσεις με μία νέα ματια.

4 σχόλια:

Hfaistiwnas είπε...

Και συμφωνώ.. αν και δεν είναι πάντα εύκολο!

Ανώνυμος είπε...

Θεωρητικά έτσι είναι τα πράγματα. Και εγώ τείνω να συμφωνήσω. Η πράξη όμως έχει κάνει την κυριαρχία μας επί των συναισθημάτων μας εξαιρετικά δύσκολο εγχείρημα. Όχι γιατί είμαστε, κατ' ανάγκη, αδύνατες προσωπικότητες αλλά γιατί ζούμε - και έτσι πρέπει - σε κοινωνίες ανθρώπων. Ζούμε σε σύνολα ανθρώπων με συγκεκριμένους κανόνες ζωής, με συγκεκριμένους τύπους, οι οποίοι είναι συνδεδεμένοι με το λογικό και το θυμικό μας. Επομένως, οι πράξεις των ανθρώπων γύρω μας δημιουργούν, εξ ανάγκης, ερεθίσματα αρνητικά ή θετικά. Και αυτό συμβαίνει χωρίς να μπορούμε να κάνουμε κάτι ή χωρίς εμείς να το έχουμε επεξεργαστεί ως θετικό ή αρνητικό. Ωστόσο, συμφωνώ με ό,τι γράφει το άρθρο που μετέφρασες και ανήρτησες. Για να μπορέσουμε να ελέγξουμε τα συναισθήματά μας έναντι των κινήσεων των άλλων θα πρέπει να ασκηθούμε. Γιατί και ο Ηφαιστίωνας έχει απόλυτο δίκαιο. Δεν είναι πάντα εύκολο. Και εγώ λέω ότι παίρνει και πολύ χρόνο να το επιτύχει κανείς αυτό. Αλλά δεν είναι ακατόρθωτο πάντως.

Ανδριανός

Υ.Γ. Ο έρωτας είναι ένα αχαλίνωτο συναίσθημα ημών των ανθρώπων. Κανείς δεν μπόρεσε, από την αρχαιότητα ως τα σήμερα, να ελέγξει τα συναισθήματά του τα ερωτικά. Έχει αυτός την πλήρη ευθύνη ή όχι; Και δεν μιλώ για τον έρωτα που καταλήγει στο σεξ και τέλος. Ψεκάστε, σκουπίστε, άντε και όλο από την αρχή για 2η φορά και τελειώσαμε. Μιλώ για εκείνη τη μια, μοναδική, υπέροχη στιγμή που βλέπεις κάποιον και λες αυτός είναι. Που νιώθεις την καρδιά σου να (ξανα)κτυπά δυνατά. Τότε εσύ έχεις μόνο την ευθύνη; Και αν ναι, γιατί ποτέ κανείς δεν κατάφερε να νικήσει τον έρωτα; Γιατί και ο Σοφοκλής είχε πει το έρως ανίκατε μάχαν πριν από 2000 περίπου χρόνια. Κάτι θα ήξερε και αυτός.

Με όλα αυτά ίσως θα έχετε καταλάβει ότι η μαγική στιγμή που περιγράφω πιο πάνω ήρθε για μενα. Η καρδιά μου χτύπησε δυνατά και πάλι...

Dynx είπε...

Αχ, να ταν τουλάχιστον πιο εύκολο... Θα συμφωνήσω με τους προλαλήσαντες.

Voltsek είπε...

Hfaistiwnas, Ανδριανός & Dynx: Σίγουρα είναι δύσκολο αλλά αξίζει να το καλλιεργήσεις. Τότε θα γίνουν τα πράγματα πιο εύκολα.

Ανδριανός: Χαίρομαι που βρήκες κάτι καλό. Εύχομαι να κρατήσει όσο το δυνατόν περισσότερο.