Παρασκευή, 10 Μαΐου 2013

Ένας ιδιαίτερος μήνας

Αισθάνομαι άσχημα που τον τελευταίο καιρό έχω εγκαταλείψει το blog, όμως ο Απρίλιος ήταν ένας έντονος και γεμάτος μήνας με πολλά ευχάριστα αλλά και δυσάρεστα γεγονότα. Θα αναφέρω επιγραμματικά τι έχει γίνει και σε επόμενα post θα αναφέρω περισσότερες λεπτομέρειες.

Στις 13 Απριλίου είχα την τύχη να παρευρεθώ στο TEDx Thessaloniki. Το TEDx είναι ένας θεσμός που διοργανώνει εκδηλώσεις παγκοσμίως, με σύντομες ομιλίες που βασίζονται κυρίως στην τεχνολογία, στην καινοτομία, την προσφορά κτλ. Ήταν μια μοναδική εμπειρία.

Στις 14 Απριλίου συμμετείχα στην πανελλήνια δράση του "Let's do it Greece". Βρεθήκαμε διάφορα άτομα και ομάδες και καθαρίσαμε δυο κεντρικούς άξονες στη Θεσσαλονίκη. Αφίσες, σκουπίδια, αυτοκόλλητα, όλα απομακρύνθηκαν, κάνοντας την πόλη λίγο πιο όμορφη.

Στις 21 Απριλίου, πήρα μέρος στον αγώνα δρόμου 5χλμ, που διοργανώθηκε παράλληλα με τον 8ο Διεθνή Μαραθώνιο Μέγας Αλέξανδρος. Η προετοιμασία ήταν ελάχιστη και δεν περίμενα να τα καταφέρω, όμως ο ενθουσιασμός και η επιμονή με βοήθησαν και τελικά μπόρεσα να τερματίσω. Η εκδήλωση αυτή έχει φιλανθρωπικό χαρακτήρα καθώς τα έσοδα από τις συμμετοχές πηγαίνουν στη στήριξη κάποιου σκοπού.

Κι ενώ τα παραπάνω ήταν όλα υπέροχα και μου ανέβασαν το ηθικό και την ψυχολογία, ακολούθησε ένα πολύ δυσάρεστο γεγονός. Λίγο πριν το Πάσχα, πέθανε η γιαγιά μου. Ήταν κάτι που το περιμέναμε όμως αυτό δεν σημαίνει ότι δεν ένιωσα θλίψη και πόνο. Έτσι το φετινό Πάσχα ήταν για μένα ανύπαρκτο λόγω των συνθηκών.

Τα παραπάνω συνοψίζουν τον μήνα που πέρασε. Εκπληκτικός στην αρχή και θλιβερός στο τέλος, θυμίζοντας ότι στη ζωή υπάρχει μια ισορροπία μεταξύ του καλού και του κακού. Όμως η ζωή συνεχίζεται!

4 σχόλια:

tsiou_Vm_13 είπε...

Αγορίνα μου...

Ξενικός είπε...

εναλλαγή αγαλλίασης και θλίψης: ζωή!
Να ζήσεις να τη θυμάσαι τη γιαγιά.
Ξενικός

Ανώνυμος είπε...

Χρόνος ιατρός πάντων ...
Και ας μην ξεχνάμε ότι χάρη στον Χριστό νικήσαμε τον θάνατο. Δεν υπάρχει θάνατος , απλώς η ψυχή εγκαταλείπει το φθαρτό της σπίτι.
Κ.

Hfaistiwnas είπε...

Λυπάμαι πολύ..