Πέμπτη, 28 Φεβρουαρίου 2013

Ένας μήνας σχέση

Για την ακρίβεια αύριο κλείνουμε πέντε εβδομάδες. Πέρασε γρήγορα αυτό το διάστημα και ήταν αρκετά ευχάριστο. Ιδιαίτερα στην αρχή ο ενθουσιασμός ήταν μεγάλος. Τώρα όμως τα πράγματα έχον χάσει την αρχική τους λάμψη!

Όσο περνάει ο καιρός και γνωριζόμαστε καλύτερα ανακαλύπτουμε ότι διαφέρουμε σε αρκετά θέματα, ότι δεν έχουμε τον ίδιο τρόπο σκέψης κτλ. Άρχισα να προβληματίζομαι για το αν τελικά ταιριάζουμε και αν μπορεί να προχωρήσει η σχέση. Αποφάσισα να περιμένω λίγο να δω τι θα γίνει και κάποια στιγμή να του μιλήσω. Με πρόλαβε όμως επειδή κι εκείνος είχε τους ίδιους προβληματισμούς αλλά προτίμησε να το ζητήσουμε άμεσα κι έτσι κάναμε. Τελικά μας βγήκε σε καλό. Εκφράσαμε αυτά που μας απασχολούσαν, ξεκαθαρίσαμε κάποια πράγματα και τώρα νιώθουμε πιο άνετα.

Η αλήθεια είναι ότι άρχισα να πιέζομαι καθώς το προχωρήσαμε πολύ γρήγορα. Στην αρχή, που ήταν ακόμα κάτι καινούργιο, το απολάμβανα. Να βρισκόμαστε κάθε μέρα, να περνάμε πολλές ώρες μαζί, να κοιμάται ο ένας στο σπίτι του άλλου κτλ. Ξαφνικά όμως ένιωσα σαν να προσπεράσαμε το στάδιο των ραντεβού και πήγαμε κατευθείαν στη συγκατοίκηση! Εγώ επειδή έχω κάνει λίγες σχέσεις στη ζωή μου και μένω μόνος μου τα τελευταία χρόνια, έχω συνηθίσει στην ανεξαρτησία και την ελευθερία κινήσεων. Ο Σ. θέλει να περνάμε όσο πιο πολύ χρόνο μπορούμε μαζί και όταν είμαστε μαζί θέλει να έχει αποκλειστικά την προσοχή μου. Όποτε μένουμε μαζί, παραμελούμε όλα τα υπόλοιπα, δουλειές, μαθήματα, υποχρεώσεις... Δεν μπορούμε όμως να το κάνουμε συνέχεια αυτό, χρειάζεται μία ισορροπία σε όλους τους τομείς στη ζωή μας.

Το συζητήσαμε το θέμα αυτό κι ευτυχώς έδειξε κατανόηση κι εγώ ένιωσα πιο ανάλαφρος. Άλλωστε δεν χρειάζεται να βιαζόμαστε. Ακόμα είναι νωρίς για να σκεφτόμαστε το μέλλον, προς το παρόν σημασία έχει να περνάμε καλά.

5 σχόλια:

Hfaistiwnas είπε...

Ισορροπία όπως το πες! Θα βρείτε τι θα κάνετε!

Ben Provis είπε...

Μια σχέση δεν ξεκινά με το "καλημέρα". Ξεκινά μετά απο κάποιο διάστημα όπου έχουν γνωριστεί κι αποδεχτεί τα δυο μέλη.
Ευχομαι να περνάς όμορφα.

Christos είπε...

Αν θυμαμαι καλα εχετε μια διαφορα ηλικιας...εσυ κοντα στα 30, αυτος 20+.....ειναι μεγαλη η αποσταση σε αυτη την ηλικια, οσο και ωριμος να ειναι ο μικροτερος...Ειστε σε διαφορετικες φασεις στη ζωη σας..οσο και να μη θελετε να το αποδεχτειτε...Αν θελεις να κρατησεις αυτη τη σχεση να εισαι προετοιμασμενος να κανεις, εσυ, υποχωρησεις....Για μενα η ιδανικη σχεση ειναι με συνομηλικο...οπου ολα καθοριζονται σε μια βαση που την οριζουν κοινοι στοιχοι και μια πιο κατασταλαγμενη αποψη για τη ζωη.....Δε σημαινει πως δεν υπαρχουν εξαιρεσεις.....ελπιζω να ειστε απο αυτες...

Voltsek είπε...

Christos: Είμαι 28 και εκείνος είναι 20. Είναι κάπως μεγάλη η διαφορά ηλικίας. Εγώ θα ήθελα να βρω κάποιον κοντά στην ηλικία μου αλλά έτσι έτυχε. Νομίζω όμως ότι τελικά δεν θα μπορέσουμε να τα βρούμε.

Christos είπε...

ΕΥΧΟΜΑΙ ΝΑ ΤΑ ΒΡΕΙΤΕ, ΑΝ ΚΑΙ ΝΑ ΣΟΥ ΠΩ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ ΔΕΝ ΞΕΡΩ ΠΩΣ ΕΝΑ 20ΧΡΟΝΟ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΙΝΤΡΙΓΚΑΡΕΙ ΤΟ ΜΥΑΛΟ ΕΝΟΣ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟΥ ΚΑΙ ΝΑ ΤΟΝ ΚΡΑΤΗΣΕΙ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΙΚΑ ΚΟΝΤΑ ΤΟΥ...ΣΩΜΑΤΙΚΑ ΕΙΝΑΙ ΑΛΛΗ ΦΑΣΗ, ΑΛΛΑ ΤΟ ΣΩΜΑΤΙΚΟ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΔΙΑΡΚΕΙΑ, ΞΕΦΟΥΣΚΩΝΕΙ...ΤΟ ΜΥΑΛΟ ΕΡΩΤΕΥΕΣΑΙ..Ο,ΤΙ ΚΑΙ ΝΑ ΛΕΜΕ...ΑΥΤΟ ΣΕ ΚΡΑΤΑΕΙ ΔΕΣΜΙΟ ΤΟΥ ΑΛΛΟΥ ΠΑΡΑ ΤΙΣ ΟΠΟΙΕΣ ΔΥΣΚΟΛΙΕΣ ΣΤΗ ΣΧΕΣΗ...ΔΥΣΤΥΧΩΣ ΟΜΩΣ ΣΕ ΑΥΤΗ ΤΗ ΖΩΗ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΟΛΑ ΙΔΑΝΙΚΑ...ΤΙΣ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΕΣ ΦΟΡΕΣ ΔΕΝ ΕΧΟΥΜΕ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΘΕΛΟΥΜΕ...Ή ΤΟ ΕΧΟΥΜΕ ΓΙΑ ΠΟΛΥ ΛΙΓΟ...ΕΤΣΙ ΓΙΑ ΝΑ ΜΑΣ ΥΠΕΝΘΥΜΙΖΕΙ ΤΗΝ ΠΑΡΟΔΙΚΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΕΥΤΥΧΙΑΣ...