Τρίτη, 2 Οκτωβρίου 2012

Φεστιβάλ LGBT Ταινιών και νέα γνωριμία

Οι δύο τελευταίες εβδομάδες ήταν συγκλονιστικές. Η καλύτερη περίοδος μέσα στην χρονιά κι όχι μόνο. Έχουν γίνει τόσα πολλά και τόσο ξαφνικά... Τη μία στιγμή ήμουν τόσο απογοητευμένος από τη ζωή μου και ονειρευόμουν πώς θα ήθελα να είναι και εκεί που δεν το περίμενα οι καταστάσεις άλλαξαν και το όνειρο έγινε πραγματικότητα!

Όλα ξεκίνησαν από το απίθανο Φεστιβάλ LGBT Ταινιών στο λιμάνι της Θεσσαλονίκης, για το οποίο έγραψα και σε προηγούμενο post, στο οποίο είχα την τιμή να είμαι εθελοντής. Επί δέκα μέρες βρισκόμουν εκεί, σε ένα υπέροχο κλίμα κοντά σε εξαιρετικούς ανθρώπους. Είχα την ευκαιρία να παρακολουθήσω και μερικές από τις ταινίες, οι οποίες ήταν από καλές μέχρι πάρα πολύ καλές. Του χρόνου σίγουρα θα συμμετέχω ξανά. Δυστυχώς αυτό που παρατηρήσαμε είναι ότι πολύς κόσμος δεν γνώριζε για το φεστιβάλ. Κι εγώ ενημερώθηκα γι αυτό την τελευταία στιγμή.

Την πρώτη μέρα του φεστιβάλ γνώρισα ένα παιδί μέσω ενός κοινού φίλου, ο οποίος από την πρώτη στιγμή μου άρεσε αλλά δεν περίμενα να γίνει κάτι. Σιγά σιγά άρχισα να του δείχνω τη συμπάθεια μου και άρχισε ένα πολύ διακριτικό φλερτ. Αργότερα, πήγαμε για ποτό όπου εκεί τα πράγματα άρχισαν να εξελίσσονται πιο γρήγορα. Εκεί πια οι προθέσεις έγιναν ξεκάθαρες και ανταλλάξαμε τα πρώτα φιλιά. Μου άρεσε πάρα πολύ το γεγονός καθώς ήταν η πρώτη φορά που έκανα κάτι εκτός internet, msn, chat κτλ. Ήταν γνήσιο και αυθόρμητο. Βέβαια από αυτό το ευχάριστο σκηνικό δεν έλειψαν και τα παρατράγουδα. Αφού έγιναν τα παραπάνω, ένας άλλος από την παρέα που μου τον γνώρισαν λίγη ώρα νωρίτερα, ωραίο παιδί ομολογουμένως, με προσέγγισε, αρχίσαμε να χορεύουμε αρκετά ερωτικά και μετά μου ζήτησε το τηλέφωνο μου κι εγώ του το έδωσα.

Όπως ήταν λογικό, ο άλλος θύμωσε και ξενέρωσε μαζί μου. Ήταν βλακεία δική μου και είχε κάθε δίκιο. Απλά μου ήρθε τόσο ξαφνικά όλο αυτό, εκεί που δεν φλέρταρα καθόλου, τώρα είχα δύο παιδιά που έπαιζε κάτι. Επίσης δεν ήξερα αν από τον πρώτο υπήρχε ενδιαφέρον ή αν απλά έκανε την πλάκα του, οπότε σκέφτηκα να έχω μία εναλλακτική. Το μετάνιωσα όμως πιο μετά καθώς παραλίγο να χαλάσω κάτι καλό που πήγε να ξεκινήσει. Τελικά βέβαια δεν προχώρησε. Το κόψαμε μετά από δυο τρεις μέρες για άλλους λόγους. Τώρα κάνουμε παρέα και βγαίνουμε μαζί και με την υπόλοιπη παρέα. Βέβαια υπάρχει ακόμα ένα υποβόσκων φλερτ μεταξύ μας και μερικές πιο τρυφερές στιγμές αλλά όλο αυτό είναι απλά ένα παιχνίδι. Εξακολουθεί να μου αρέσει αλλά ξέρω ότι οι χαρακτήρες μας δεν ταιριάζουν τόσο, ώστε να μπορούμε να είμαστε μαζί.

Αυτό που έχει σημασία όμως είναι ότι περνάω πολύ ωραία, έχω γνωρίσει πολλά αξιόλογα άτομα και έχω ξεφύγει από την ρουτίνα. Ελπίζω μόνο αυτό να κρατήσει...

4 σχόλια:

Hfaistiwnas είπε...

Άντε καλά να περνάς! :)

Ανώνυμος είπε...

Καλησπέρα σου και γειά χαρά σε όλο τον κόσμο.

Μπράβο!

Μπράβο-γιούπι και ξανά ζήτω σου.Γιατί,κατ'αρχάς,γράφεις ΕΣΥ-κάτι που είναι πολύ σπουδαίο.

Και επειδή,φίλε μου,πρόσφατα έζησα μία ανάλογη εμπειρία(δηλαδή του να φλερτάρω ΕΞΩ από το διαδίκτυο,αλλά αυτό δεν θα ενδιέφερε κανέναν,λοιπόν):α)Σε καταλαβαίνω πως αισθάνεσαι!β)Σου ΕΙΣΗΓΟΥΜΑΙ,και μαζί με εσένα-κι εγώ,να το συνεχίσουμε.

"Σκλάβοι"του κυβερνοχώρου.

Ξέρεις?Υπάρχουν ορισμένα πράγματα που πάντα ήταν"εκεί".Και οι διαβαθμίσεις...Όπως,για παράδειγμα,να μην γνωρίζεις την αίσθηση του πως είναι να το γευτείς,ή να μην διαθέτει κάποιος την ικανότητα καν να το δει-ενώ"περνάει από δίπλα του"συστηματικά.

Φυσική συστωλή...

Κι ακριβώς εκεί είναι το δεύτερο σημείο.Τα βήματα που κάνεις προς την κοινωνική συναναστροφή.Πρόσεξε:ΔΕΝ σε λεω"μονόχνωτο",ΑΛΛΑ ντροπαλό.Μαγκιά σου!Συνέχισε τώρα,με σταθερά βήματα,να συμμετέχεις σε διάφορες εκδηλώσεις-να γνωρίζεις νεο και σίγουρα καλό κόσμο.Με την απαιτούμενη προσοχή,από εσένα,αυτό θα είναι εξαιρετικά ωφέλιμο.

"...Έδωσα και στο δεύτερο παλληκάρι το τηλέφωνό μου,αφού μου το ζήτησε..."Δεν σε"μαλλώνω",γιατί:α)δεν έχω κανένα τέτοιο δικαίωμα,και β) γιατί,αφού το κατάλαβες πως παρασύρθηκες απ'τον ενθουσιασμό σου,μικρό το κακό.

Με την ελπίδα να μην παρεξηγήθηκε η έγνοια μου,Βασίλης από Αθήνα.

Ξενικός είπε...

ταυτόχρονα με 2 και με 3, δεν πειράζει, αρκεί ο καθένας να νομίζει ότι μονοπωλεί το ενδιαφέρον σου (και φυσικά να μη γνωρίζονται μεταξύ τους).
Ξενικός

Ανώνυμος είπε...

...Μπερμπάντη!! (Γέλια) Βασίλης,από Αθήνα.