Δευτέρα, 19 Μαρτίου 2012

Μία περίεργη μέρα

Χθες ήταν μία περίεργη μέρα. Βγήκα για καφέ με ένα παιδί με το οποίο μιλάμε εδώ και λίγες μέρες. Είχαμε πει πολλές φορές να βρεθούμε και χτες τελικά έγινε. Ήμουν διστακτικός επειδή δε τον είχα αξιολογήσει καλά για να καταλάβω αν είναι καλή περίπτωση. Αλλά σκέφτηκα ότι ποτέ δεν ξέρεις τι μπορεί να γίνει. Άλλωστε, ένα καφές ήταν μόνο. Θα ήταν μία ωραία εμπειρία τουλάχιστον.

Περίπου δύο ώρες κράτησε το ραντεβού. Υπήρχε αμηχανία κι εγώ ένιωθα άβολα. Η πρώτη εντύπωση δε με ενθουσίασε και σύντομα κατάλαβα ότι δεν ήταν καλή ιδέα να βγούμε. Η κουβέντα δεν κυλούσε πολύ ομαλά και υπήρχαν μεγάλες παύσεις ενδιάμεσα. Μέσα από τη συζήτηση κατάλαβα ότι δεν ταιριάζουμε καθόλου. Εκείνος είναι αρκετά μικρότερος, φοιτητής, που έχει το μυαλό του στη διασκέδαση και τα ξενύχτια με τους φίλους του, μένει με τους γονείς του, του αρέσουν  τα μπουζούκια... όλα τα αντίθετα από μένα δηλαδή. Κι εκείνος ήταν αρκετά σφιγμένος, πράγμα που με έκανε να ξενερώσω και να θέλω να φύγω. Είναι συμπαθητικό παιδί αλλά όχι αυτό που ψάχνω.

Αργότερα, επέστρεψα με τα πόδια σπίτι, αρκετά προβληματισμένος. Ξαφνικά έπεσε η ψυχολογία μου, δεν είχα όρεξη να κάνω τίποτα. Αν και την περίμενα αυτή την εξέλιξη, με επηρέασε αρκετά. Άλλο ένα αποτυχημένο ραντεβού και ξανά στο ψάξιμο. Άρχισα να κάνω αρνητικές σκέψεις ότι δεν θα μπορέσω να βρω ποτέ κάποιον κατάλληλο, ότι μία ζωή θα είμαι μόνος κτλ. Ζήλεψα επίσης που ο κολλητός μου θα περνούσε το βράδυ με την κοπέλα του ενώ εγώ δεν είχα κανέναν. Έβαλα ότι καταθλιπτικό τραγούδι ήξερα και τσάκισα ένα κρασί που είχα στο σπίτι, η μόνη μου παρέα και παρηγοριά για το βράδυ. 

Ταυτόχρονα όμως μιλούσα με 2-3 άτομα στο romeo. Ο ένας ειδικά, φαινόταν καλή περίπτωση. Στις φωτογραφίες έδειχνε πολύ ωραίος, μου μιλούσε ευγενικά και επίσης ψαχνόταν. Μιλούσε από κινητό ενώ ήταν έξω με την παρέα του και μετά από μερικές παρακλήσεις από μέρους του, αποφάσισα να πάω να τους βρω. Ήταν στην περιοχή μου, αρκετά κοντά, αλλιώς δεν θα πήγαινα. Έτσι, στις 2:00 το βράδυ, ψιλοζαλισμένος από το κρασί, ετοιμάστηκα και έφυγα. Στην διαδρομή είχα άγχος και αγωνία. Όχι μόνο θα γνώριζα τον ίδιο αλλά και την παρέα του. Ήταν η πρώτη φορά που είχα δύο ραντεβού σε μία μέρα. Ήλπιζα μόνο να μη το μετανιώσω και δεύτερη φορά.

Όταν έφτασα έξω από το μαγαζί, του είπα να βγει έξω. Όταν τον είδα, κατάλαβα ότι πρέπει να είμαι πολύ άτυχος. Δεν ήταν καθόλου αυτό που περίμενα. Είχε το στυλ του ροκά, με πολλά piercings, τατουάζ και μερικές τούφες των μαλλιών βαμμένες. Επίσης είχε παραπανίσια κιλά και οι κινήσεις του φανέρωναν θηλυπρέπεια. Θα μπορούσα να παραβλέψω τα παραπάνω χαρακτηριστικά μεμονωμένα αλλά όχι όλα μαζί σε έναν άνθρωπο. Τώρα που το σκέφτομαι, εγώ φταίω που δεν είχα ζητήσει ολόσωμη φωτογραφία. Ήταν όμως αργά πλέον. Δε μπορούσα να κάνω μεταβολή και να φύγω. Θα έμενα για λίγη ώρα και μετά θα έφευγα.

Η ευχάριστη έκπληξη ήταν οι φίλες του. Ήταν πολύ φιλικές και με χιούμορ, με αντιμετώπισαν σαν να με ήξεραν χρόνια και με έκαναν να αισθάνομαι πολύ άνετα. Ευτυχώς που ήταν κι αυτές δηλαδή. Μπορώ να πω ότι πέρασα καλά τελικά. Και μόνο το γεγονός ότι στα καλά καθούμενα βρέθηκα σε μία παρέα που δεν γνώριζα, έκανε την βραδιά ενδιαφέρουσα. Απ΄ ότι κατάλαβα, εγώ άρεσα σε εκείνον, όμως τα αισθήματα δεν ήταν αμοιβαία. Αφού πέρασαν περίπου δύο ώρες, βλέποντας ότι αυτοί δεν είχαν σκοπό να το διαλύσουν, αποφάσισα να φύγω. Φοβόμουν κιόλας μήπως του άλλου του μπουν τίποτα περίεργες ιδέες στο μυαλό για συνέχεια. Κι έτσι τους χαιρέτισα κι έφυγα. Λυπήθηκα όμως που κοντά σε εκείνον δε θα ξαναέβλεπα και τις φίλες του. Ήταν ο τύπος του ανθρώπου που μου αρέσει να συναναστρέφομαι. 

Το μάθημα που πήρα από όλα αυτά, είναι ότι την επόμενη φορά θα εξετάζω πολύ πιο προσεχτικά με ποιον έχω να κάνω προτού προχωρήσω σε μία γνωριμία.

3 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

Σωστός!

madrugadian είπε...

etsi ginetai distixos ston ''gualino'' kosmo tou net..... kai me tis gay kai me tis str8 gnwrimies.. (pio poli me tis gay fusika) alla pisw apo ti maska tou net prepei na parimeneis ya pada...

aizen999 είπε...

voltsek γιατι να συγχωρουσες τη θυληπρεπεια σε καποιον? η θυληπρεπεια και η ανδροπρεπεια ειναι αυταπατες.
Μαθαινουμε απο μικροι οτι αυτο το κανουν τα αγορια κι εκεινο τα κοριτσια,οτι οι αντρες κρατανε ετσι το τσιγαρο και οι γυναικες αλλιως,οτι οι μεν εχουν βαθεια φωνη ενω οι μεν ψηλη(εχεις ακουσει ινδο ανδρα να μιλαει?) κτλ.

Ομως τα πραγματα δεν ειναι ετσι!Απλα οι πιο πολλοι μεγαλωνοντας 'μπαινουν' σε αυτο το 'κουτακι' ενω αλλοι τολμουν να φερονται οπως τους βγαινει φυσικα.Αυτο αφορα και στρειτ και γκει, ανδρες και γυναικες.
Οποτε ας τα ξεπερασουμε αυτα τα στερεοτυπα γιατι προσβαλλουν πληγωνουν ανθρωπους!(και εν προκειμενω αναγνωστες)