Παρασκευή, 16 Δεκεμβρίου 2016

Η ευτυχία του να είσαι ασέξουαλ

Έχω έναν φίλο που δηλώνει ασέξουαλ. Είναι το πρώτο άτομο που γνωρίζω προσωπικά που αυτοπροσδιορίζεται έτσι. Στην αρχή, όταν γνωριστήκαμε πριν λίγα χρόνια, και μου το είπε δεν τον πίστεψα, νόμιζα ότι μου κάνει πλάκα ή ότι απλά περνάει μία φάση. Τελικά όμως ισχύει. Εκτός από έκπληξη, ήταν παράλληλα και απογοήτευση καθώς μου άρεσε σαν άτομο και θα ήθελα να κάνω κάτι μαζί του, ερωτικό ή έστω καθαρά σεξουαλικό. Αυτό όμως είναι άλλη ιστορία.

Πρόσφατα παρακολούθησα στο youtube το βίντεο ενός διάσημου 23χρονου αμερικανού vlogger, στο οποίο διευκρίνιζε την σεξουαλική του ταυτότητα καθώς υπήρχαν αμφιβολίες και εικασίες και ήθελε να ξεκαθαρίσει το θέμα. Στο βίντεο λοιπόν δηλώνει ότι είναι ασέξουαλ, ότι δεν νιώθει σεξουαλική έλξη ούτε για γυναίκες ούτε για άνδρες, παρόλο που στο παρελθόν είχε εμπειρία και με τα δύο φύλα. Όπως εξήγησε, το έκανε περισσότερο ως δοκιμή και προσπάθεια παρά ως κάτι που το ήθελε πολύ και του έλειπε. Έλεγε επίσης ότι είναι καλά μόνος του και ότι δεν νιώθει την ανάγκη να είναι με κάποιον, να έχει σχέση δηλαδή.

Και στις δύο περιπτώσεις, είναι κοινή η απουσία σεξουαλικής έλξης και ανάγκης. Η μόνη διαφορά είναι ότι ο φίλος μου είναι ανοιχτός στο ενδεχόμενο μίας σχέσης, καθώς το συναισθηματικό κομμάτι το θέλει, χωρίς να είναι άμεση προτεραιότητα βέβαια. Είναι όμως δύσκολο αυτό, να έχει δηλαδή μία σχέση χωρίς σεξ, ιδιαίτερα στην κοινότητα των gay που έχουν ψύχωση με αυτό!

Από μία άποψη τους ζηλεύω. Τους ζηλεύω επειδή δεν βασίζουν την ευτυχία τους σε ένα άλλο πρόσωπο, δεν νιώθουν ανεκπλήρωτοι ψάχνοντας το άλλο τους μισό, βάζουν ως προτεραιότητα τα δικά τους θέλω και επικεντρώνονται σε άλλους τομείς της ζωής τους, χωρίς τα αισθηματικά ζητήματα να μπαίνουν εμπόδιο. Εγώ πάντα το έβαζα ως πρωταρχικό στόχο. Είναι λάθος, το ξέρω αλλά έτσι είμαι. Ίσως να το έχω τόση ανάγκη, επειδή από μικρός ένιωθα μοναξιά. Και όσο δεν τα καταφέρνω, τόσο περισσότερο μου γίνεται εμμονή. Πάντα ένιωθα ότι κάτι λείπει και θα εξακολουθώ να το νιώθω όσο είμαι μόνος. Πλέον, μετά και τον τελευταίο χωρισμό, προσπαθώ να επικεντρωθώ σε διαφορετικά πράγματα, ξέρω όμως ότι κατά βάθος μόνο ένας έρωτας θα με κάνει να νιώσω πλήρης.

Ναι, υπάρχουν και άλλα πράγματα στη ζωή που φέρνουν χαρά και ευτυχία. Όμως, τελικά, ακόμα και αν τα έχεις όλα, ποιο το νόημα αν δεν έχεις έναν άνθρωπο να τα μοιραστείς;

1 σχόλιο:

Christos είπε...

Δεν εχει καμια ευτυχια να εισαι ασεξουαλ...μπουρδες μεγαλες για να κρυψουμε τα κομπλεξ μας....Πως γινεται να μην αγαπησεις και αν αγαπησεις πως γινεται να μη νιωσεις σωματικη ελξη για τον αλλον....Απλα δε μπορουν να αγαπησουν γιατι δεν ξερουν να αγαπανε....Οποιος δεν ενιωσε την ολοκληρωση που σου παρεχει ψυχικα και σωματικα ο ερωτας...εχουν ζησει ζωη μιση...Ολοι μας εχουμε πει πολλες φορες..."καλυτερα να μη σε αγαπούσα γαμωτο, να μη σε γνωριζα εκεινη τη γαμημενη στιγμη" αλλα ρε γαμωτο οσο και να πονεσες ενιωσες ζωντανος, ο ερωτας, το παθος σε ξυπναει, σε κανεις να ζεις, εστω και με πονο....Ποιος δεν εχει ζησει εστω και εναν ερωτα προσκαιρο και να μη βουρκωνει με τα λογια του Εγγονοπουλου....γιατι απλα ειχε την τυχη να τον ζησει, και ας πονεσε....:"Τα σώματά μας θα χαθούν θα σβήσουν
από μας θα μείνη μέχρι της συντελείας των αιώνων αυτό το “σε αγαπώ” που σου ψιθύρισα στις ώρες τις πιο κρυφές".