Τετάρτη, 21 Σεπτεμβρίου 2016

Σχέση σε δόσεις

Γιατί στη ζωή πρέπει να είναι όλα τόσο περίπλοκα; Μετά από τόσο καιρό που περίμενα να γνωρίσω κάποιον που μου αρέσει πραγματικά και να είμαστε μαζί, τώρα που τον βρήκα, δεν μπορώ να τον χαρώ. Ήξερα ότι το θέμα της απόστασης θα μας δημιουργούσε πρόβλημα και ήμουν έτοιμος να το παλέψω. Δεν φανταζόμουν όμως ότι θα μας δυσκόλευε τόσο πολύ.

Μέχρι τώρα, επειδή εγώ έπρεπε να λείπω μερικές μέρες στο πατρικό μου, βρισκόμασταν συγκεκριμένες μέρες. Ερχόταν όμως να μείνει στο σπίτι μου κι έτσι αναπληρώναμε τον χαμένο χρόνο. Στην αρχή μάλιστα ήταν καλύτερα απ' ότι φανταζόμασταν. Τώρα όμως η κατάσταση χειροτέρεψε. Ο λόγος είναι ότι ο Μ. βρήκε δουλειά, γεγονός που είναι θετικό αναμφίβολα. Υπάρχει όμως και η δυσάρεστη πλευρά. Θα πρέπει να δουλεύει κάθε μέρα, εφτά ημέρες την εβδομάδα. Αυτό σημαίνει ότι ακόμα και όταν εγώ πηγαίνω στο σπίτι μου στη Θεσσαλονίκη, δεν θα μπορεί να έρχεται εκείνος για να μένει σε μένα. Ακόμη κι αν καταφέρουμε να βρεθούμε με κάποιο τρόπο, στην καλύτερη περίπτωση αυτό θα είναι για λίγες ώρες.

Η δουλειά βέβαια είναι εποχιακή, για περίπου δύο μήνες. Στην σκέψη όμως ότι δεν θα τον δω καθόλου για τόσο διάστημα, τρελαίνομαι. Ήδη ήταν δυσάρεστο που έπρεπε να τον βλέπω μόνο 2-3 μέρες την εβδομάδα, πόσο μάλλον για παραπάνω διάστημα. Η ειρωνεία είναι ότι η απόσταση που μας χωρίζει είναι πολύ μικρή. Δεν μένει στην άλλη άκρη της Ελλάδας, όπου θα ήταν αναμενόμενο να βλεπόμαστε πιο σπάνια. Σε αυτή την περίπτωση βέβαια, για να είμαι ειλικρινής, δεν ξέρω αν θα ξεκινούσα μία σχέση εξ αρχής.

Ακόμα και η επικοινωνία μας έχει μειωθεί κάπως, αφού όσο είναι στη δουλειά δεν μπορεί να μιλάει ή να στέλνει μηνύματα. Και ακόμη είμαστε στη δεύτερη μέρα... Θέλω να είμαι μαζί του, να τον βλέπω, να τον αγκαλιάζω, να κοιμόμαστε και να ξυπνάμε μαζί... Στεναχωριέμαι που δεν γίνεται αλλά θα κάνω υπομονή αναγκαστικά. Είμαι ευγνώμων για τις ωραίες στιγμές που έχουμε ζήσει μέχρι τώρα και αυτές με συντροφεύουν όταν είναι μακριά μου... 

1 σχόλιο:

George είπε...

Είναι βιώσιμη επιλογή, απλά είναι πάρα πολύ δύσκολα.. Εγώ ήμουν με έναν άνθρωπο που μας χώριζαν 100χλμ.. Βρισκόμασταν κάθε ΣΚ και πολλές φορές 1 ή 2 ημέρες καθημερινές. Αλλά η επικοινωνία τις υπόλοιπες ώρες ήταν δύσκολη λόγω δουλειάς και ατελείωτων υποχρεώσεων. Δυστυχώς η δική μου σχέση μετά από τρία χρόνια έλαβε τέλος για πολλούς λόγους, ένας εκ των οποίων ήταν και αυτό το χάσμα επικοινωνίας που οφειλόταν στην απόσταση. Θέλει πολλή προσπάθεια και κυρίως όρεξη για να μην αλλοτριωθείς. Εύχομαι τα πράγματα να βρουν την ισορροπία τους σύντομα.