Πέμπτη, 20 Δεκεμβρίου 2012

Σε αναμονή

Τελικά μίλησα στο παιδί που μου αρέσει, με τον οποίο ξεκινήσαμε φιλικά. Όπως αποδείχτηκε, ήταν μάλλον η λάθος κίνηση.

Είχαμε κανονίσει να βρεθούμε για λίγο κάπου στο κέντρο, επειδή είχε μάθημα αργότερα. Υπήρχε αμηχανία την οποία προκαλούσα εγώ επειδή είχα αγχώθει για ότι θα έκανα στη συνέχεια. Αφού μιλήσαμε για λίγο χαλαρά, του έδωσα ένα μικρό χριστουγεννιάτικο διακοσμητικό που του πήρα για δώρο, μαζί με ένα γράμμα που είχα γράψει εκείνο το πρωί. Επειδή είναι πολύ ρομαντικός, ήξερα ότι θα του αρέσει αυτή η κίνηση. Επιπλέον όμως, δεν ήθελα να του μιλήσω ευθέως και να τον φέρω σε δύσκολη θέση. Σκέφτηκα ότι θα ήταν καλύτερο να διαβάσει αυτά που είχα να του πω όταν θα ήταν μόνος του και να αποφασίσει χωρίς πίεση για το τι θα κάνει. Στο γράμμα του εξηγούσα πως αισθάνομαι γι αυτόν, ότι είμαι ανοιχτός στο ενδεχόμενο να προχωρήσουμε στο ερωτικό αλλά κι ότι αν δεν νιώθει το ίδιο, για μένα είναι εξίσου σημαντικό να είμαστε φίλοι. Βέβαια όλα αυτά τα ανέλυσα σε μία ολόκληρη σελίδα.

Ήταν αστείο, επειδή όταν του έδωσα το γράμμα, με ρώτηστε γελώντας αν είναι ερωτική εξομολόγηση. Όταν συνειδητοποίησε ότι όντως αυτό ήταν, πάγωσε. Δεν περίμενε να συμβεί κάτι τέτοιο και δεν ήξερε πώς να αντιδράσει. Όπως μου είπε, ένιωθε άνετα μαζί μου ακριβώς επειδή έλειπε το βάρος της ερωτικής έλξης. Από τη στιγμή όμως που εγώ του έδειξα ότι μου αρέσει αλλάξαν οι ισορροπίες. Όχι βέβαια ότι δεν είχε περάσει κι από το δικό του μυαλό η πιθανότητα να γίνει κάτι μεταξύ μας αλλά θα προτιμούσε να συνεχίσουμε χαλαρά τη σχέση μου έχουμε και να την αφήσουμε να εξελιχθεί με το χρόνο. Εγώ όμως επειδή αγχώθηκα και θα έφευγα για Κοζάνη, όπου βρίσκομαι ακόμα, έκανα αυτό το βήμα για να μην προλάβει να γνωρίσει κάποιον άλλον. Δεν χρειάζεται να πω ότι άνοιξε το γράμμα επί τόπου και το διάβασε.

Μετά το σοκ και την ταραχή του, μου είπε ότι καλά έκανα και του μίλησα. Νομίζω όμως ότι δεν το πιστεύει. Κι εγώ δεν μπορώ να αποφασίσω αν έκανα καλά ή όχι. Από τη μία χαίρομαι που ήμουν ξεκάθαρος και του είπα πως νιώθω, από την άλλη όμως σκέφτομαι ότι δεν χρείαζεται να πιέζω καταστάσεις. Το χειρότερο είναι ότι έφυγα χωρίς μια απάντηση, δεν περίμενα κάτι διαφορετικό βέβαια. Απλά είπαμε να συνεχίσουμε όπως είμασταν και θα δούμε που θα μας βγάλει. Το Σάββατο, σε δύο μέρες από τώρα, θα τον ξαναδω στο πάρτυ που θα κάνω για τα γενεθλιά μου. Φαντάζομαι ότι τότε θα μου δώσει κάποιες ενδείξεις για το μέλλον της μεταξύ μας σχέσης.

6 σχόλια:

Ben Provis είπε...

Πολλές φορές, λατρεύουμε τον ίδιον τον Έρωτα κι όχι το Αντικείμενο του έρωτα...
Όπως και να' χει να περάσεις καλά στο πάρτυ!

aizen999 είπε...

καλή τύχη σου εύχομαι και καλά χριστούγεννα!

Hfaistiwnas είπε...

Άστον να το σκεφτεί.. και βλέπουμε.. !

tsiou_Vm_13 είπε...

Με κάλυψαν τα πιο πάνω παιδιά.

Καλά Χριστούγεννα για όλους. :-)

Ανώνυμος είπε...

Αυτό δεν λέγεται αναμονή, ευγενική χυλόπιτα λέγεται. Κοίτα μην τον τρομάξεις τόσο που εξαφανιστεί...

Voltsek είπε...

Ben Provis: Καταλαβαίνω τι εννοείς. Μου αρέσει που νιώθω έτσι για κάποιον αλλά είναι και το ίδιο το άτομο που με ελκύει

aizen999: Ευχαριστώ πολύ. Καλές γιορτές.

Hfaistiwnas: Είναι το μόνο που μπορώ να κάνω πλέον. Δεν θα τον πιέσω άλλο.

tsiou_Vm_13: Καλές γιορτές.

Ανώνυμος: Πολύ φοβάμαι ότι δεν έχεις άδικο. Θα δείξει με τον καιρό.