Τρίτη, 7 Αυγούστου 2012

Αχ παππού, και να ξερες...

Τελικά όσο περνάει ο καιρός, όλο και περισσότεροι υποψιάζονται ότι είμαι gay. Σιγά σιγά, όλες οι ενδείξεις οδηγούν σε αυτό το συμπέρασμα. Το πιο πρόσφατο κρούσμα είναι με τον παππού μου, εδώ στην Αλεξανδρούπολη που κάνω διακοπές. Ο παππούς μου ο οποίος είναι 79 χρονών και εξακολουθεί να είναι γυναικάς. Και τώρα αν μπορούσε, θα έτρεχε πίσω από κάθε θηλυκό.

Όσες μέρες είμαι εδώ, με ρωτάει αν έχω γκόμενα, αν παίζει τίποτα με καμιά κοπέλα, ακόμα και τους δικούς μου ρωτάει γι αυτό το θέμα. Κι όπως μου δήλωσε, με περιμένει την επόμενη φορά με την κοπέλα μου για να μας φιλοξενήσουν! Ίσως να είναι και η ιδέα μου, αλλά εγώ νομίζω ότι έχει αρχίσει να έχει αμφιβολίες. Από μικρός, σχεδόν κάθε χρόνο, έρχομαι για διακοπές εδώ, και ποτέ δεν παρουσίασα μία κοπέλα, ούτε φυσικά μιλάω γι αυτό το θέμα. Φαντάζομαι, τώρα που η αδερφή μου παντρεύτηκε και ο αδερφός μου συγκατοίκησε πρόσφατα με την κοπέλα του, εγώ είμαι ο επόμενος στη σειρά για να επιδείξω κάποια δέσμευση. Θα περιμένουν για πάντα όμως...

Το αστείο είναι όταν μου είπε ο παππούς μου του χρόνου να έρθω με την κοπέλα μου. Εκείνη την ώρα σκεφτόμουν να εμφανιστώ με ένα παλικάρι δύο μέτρα και να τους πω "Ορίστε, ήρθα με το δεσμό μου!" Πανικός θα γινόταν... Αλλά είναι και γέρος άνθρωπος και φοβάμαι!

5 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

Στη θεση σου θα τους ξεκαθαριζα πως η προσωπικη μου ζωη αφορα μονο και μονο εμενα. Πως δεν θελεις να εμπλεκονται σε αυτην και ειναι offtopic γι αυτους.

Anilikos Arouris είπε...

Αν είσαι αλεξανδρούπολη ρε boy πες να βρεθούμε. Τόσα χρόνια blogs :)

Ανώνυμος είπε...

...Εξαρτάται από την ηλικία σου.Αν και την οικογένεια(μητέρα,κυρίως),αλλά και το στενό συγγενικό περίγυρο(παππούδες),δεν μπορούμε να τους κρυφτούμε για πολύ.

Ξέρεις,αυτό περίπου σκεφθόμουν πριν μπω στο blog:Πως(δηλαδή)μπορεί ένας πατέρας να δεχθεί τον γιο του και αν η ομοφυλοφιλία είναι"κακό".

Στην άκρως ενδιαφέρουσα εξομολόγησή σου,φίλε μου,βλέπω και ένα"πικρό χιούμορ".Εκεί,στο τέλος,που λες για ένα παιδί δύο μέτρων κλ.Όμως-διόρθωσέ με,αν κάνω λάθος-σε όλο το προηγούμενο κείμενο είναι σαν να αγωνιάς για κάτι.Για να μην ψυλλιαστούν.

Είναι παλαιότερες γενιές,θυμήσου.Είναι άνθρωποι που σε ξερουν καλά,και σε αγαπούν πραγματικά.Προς Θεού,δεν παίρνω θέση υπέρ ή κατά του να τους το εξομολογηθείς.Αλλά εγώ προσωπικά θέλω στην ζωή μου να έχω"το ατού του αιφνιδιασμού",με το να μιλάω για αλήθειες μου.Βέβαια δέχομαι και τις ανάλογες πιέσεις που όλοι έχετε/θα έχετε υποστεί.Όμως έχω ήσυχη την συννείδησή μου...

Βασίλης από Αθήνα.

Υ.Γ.:Σε ευχαριστώ για την φιλοξενία στο e-σπίτι σου.Όπου τριγυρνάς με τα"εσώρουχα"και μας αποκαλύπτεσαι.Ελπίζω μονάχα να μην κούρασα εσένα φίλε μου,και τα παιδιά.

Υ.Γ. 1:Έχω προφίλ στο blogger του Google,αλλά δεν ανοίγω συχνά το laptop.Σου υπόσχομαι,όμως,να είσαι το πρώτο άτομο που θα δω όταν μπω από αυτό το προφίλ.Κινητές συσκευές χωρίς πολλές δυνατότητες.

Voltsek είπε...

Ανώνυμος #1: Απλά δεν δίνω σημασία, τους αφήνω να λένε. Πιστεύω ότι αν αντιδράσω έντονα, θα προκαλέσω περισσότερες υποψίες.

Anilikos Arouris: Ευχαρίστως να τα πούμε. Άμεσα όμως επειδή σε 3 μέρες θα φύγω. Αν θες, στείλε μου mail.

Ανώνυμος #2: Γενικά είμαι χαλαρός με το θέμα, όμως με την οικογένεια κάπου κολλάω. Προτιμώ τη σιωπή. Δεν λέω ψέματα για κοπέλες κτλ, δεν λέω όμως και την πλήρη αλήθεια.

Σε ευχαριστώ για το χρόνο που αφιέρωσες να διαβάσεις και να σχολιάσεις στο blog και για τα καλά σου λόγια.

Ανώνυμος είπε...

Και εγώ πολλές φορές νομίζω ότι «κάτι ξέρουν». Αλλά στην τελική δεν το πιστεύω, απλά ανυπομονούν, πιστεύοντας ότι έφτασε η ώρα. Δεν τους έχω δώσει και πολύ αέρα πάνω στο θέμα όμως.

Αστέριος από Κοζάνη