Για τρίτη φορά, έκανα ένα video ανασκόπησης της χρονιάς που πέρασε, με 101 φωτογραφίες σε χρονολογική σειρά. Παρόλο που ήταν μία άσχημη χρονιά και στο μεγαλύτερο μέρος της ήμουν κλεισμένος στο σπίτι, όπως όλοι μας, υπήρξαν αρκετές όμορφες στιγμές!
αναμνήσεις
διακοπές
προσωπικά
Video από τις διακοπές στη Μύκονο
Τετάρτη 4 Νοεμβρίου 202000:05VoltsekΈχουμε μπει στον Νοέμβριο, πλησιάζουν τα Χριστούγεννα, με κορονοϊό, lockdown κλπ και εγώ ανεβάζω video από τις καλοκαιρινές διακοπές; Ε, ναι, τι να κάνω, αφού τώρα το τελείωσα και το ανέβασα! Θα ακολουθήσουν video και από την Άνδρο και την Τήνο, τα νησιά που επισκέφτηκα στη συνέχεια.
Πάντως τα πράγματα ήταν πολύ διαφορετικά φέτος. Συγκεκριμένα η Μύκονος, σύμφωνα με αυτά που μας έλεγαν αλλά και από προσωπική εμπειρία, συγκρίνοντας με άλλες φορές που είχα πάει παλιότερα, ήταν σχεδόν άδεια. Βέβαια από μία άποψη ήταν καλύτερα επειδή μπορούσαμε να ευχαριστηθούμε το νησί, χωρίς την πολυκοσμία.
Κάτι άλλο όμως που με στεναχώρησε είναι όταν είδα πως είχαν κλείσει ένα σημείο στη Χώρα, όπου παλιότερα γίνόταν χαμός. Ίσως το πιο γνωστό σημείο για ευκαιριακές γνωριμίες (κοινώς, γαμιστρώνας!) αλλά όχι μόνο γι αυτό. Η γενικότερη περιοχή μάζευε πολύ κόσμο, που άραζε εκεί, μία γωνιά του νησιού που είχε ιδιαίτερη ζωντάνια, πέρα από τα δημοφιλή και προβεβλημένα μέρη, όπου υπήρχε ερωτισμός στην ατμόσφαιρα. Φέτος ήταν έρημο και σκοτεινό, περιφραγμένο και διαλυμένο, με σκοπό να γίνουν κάποια έργα. 'Ηταν σοκαριστική η διαφορά, η εικόνα που είχα στο μυαλό μου με αυτό που αντίκρυσα φέτος! Άλλη μία υπενθύμιση ότι όλα στη ζωή αλλάζουν και ότι όλα κάποτε τελειώνουν.
Είναι πραγματικά απίστευτη η κατάσταση την οποία βιώνουμε. Ποιος να μας έλεγε πριν λίγο καιρό, ότι μία πανδημία θα έχει κυριεύσει τον πλανήτη, ότι κόσμος θα πεθαίνει και πως οι υπόλοιποι, θα είμαστε κλεισμένοι μέσα στα σπίτια μας... Μέσα σε όλο αυτό τον χαμό, το τελευταίο πράγμα που περίμενα, ήταν ότι θα προκύψει κάποιο φλερτ, αν και δεν κράτησε πολύ. Ας πάρουμε όμως τα πράγματα από την αρχή.
Με τον Μ. ήμασταν φίλοι στο facebook, τουλάχιστον δύο χρόνια και μιλούσαμε πριν καιρό αλλά μετά χαθήκαμε. Ο Μ. είναι κομμωτής και πηγαίνει και σε σπίτια. Ήθελα από καιρό να του πω να έρχεται και σε μένα, για να γλιτώσω από την διαδικασία να πηγαίνω εγώ για κούρεμα. Επίσης, θα ήταν μία καλή ευκαιρία να γνωρίσω από κοντά κάποιον που είναι gay και είναι στην πόλη καταγωγής μου, καθώς όλος ο κοινωνικός μου κύκλος είναι στη Θεσσαλονίκη. Τελικά, πήρα την απόφαση λίγο πριν την αλλαγή του έτους και του είπα να έρθει. Ήρθε 2-3 φορές από τότε.
Χάρηκα για την γνωριμία, φάνηκε καλό παιδί και μου άρεσε μπορώ να πω, όμως δεν έκανα καμία κίνηση όσες φορές ήρθε, επειδή εκείνος δεν είχε δείξει κάτι αντίστοιχο και επίσης δεν ήθελα να φανεί σαν να εκμεταλλεύομαι την δουλειά του, για να του την πέσω. Ερχόμαστε στο τώρα, όπου βρισκόμαστε σε φάση καραντίνας. Αρχίζει να μου μιλάει, ενώ δεν είχαμε ιδιαίτερη επαφή και ξαφνικά μου λέει ότι θα ήθελε να κάνει κάτι μαζί μου. Ήταν ένα μικρό σοκ επειδή νόμιζα δεν ενδιαφέρεται. Του είπα ότι κι εμένα μου αρέσει και από εκείνη την στιγμή, κάτι άρχισε να γίνεται. Πως να προχωρήσει όμως το πράγμα, όταν με το ζόρι μπορείς να κυκλοφορήσεις έξω; Στο διάστημα που μιλούσαμε, βρεθήκαμε δύο φορές, πήγαμε βόλτα και μιλούσαμε.
Η όλη φάση όμως δεν κράτησε παρά μόνο μερικές μέρες. Απ ότι κατάλαβα, ξενέρωσε επειδή δεν ήμουν όσο διαχυτικός και θερμός θα ήθελε, όμως εγώ το θεωρώ φυσιολογικό να είμαι έτσι. Αντίθετα εκείνος, απ τη μια στιγμή στην άλλη, έκανε σαν να είμαστε ζευγάρι επί μήνες. Σιγά σιγά αραίωνε η επικοινωνία μας, ώσπου ένα βράδυ δεν του απάντησα σε ένα μήνυμα, επειδή δεν το είδα και αυτό ήταν το τέλος. Την άλλη μέρα του έστειλα μήνυμα και δεν απάντησε. Εκεί ξενέρωσα κι εγώ, σκέφτηκα όμως να του δώσω λίγο χρόνο, αλλιώς θα του έστελνα εγώ, για να ξεκαθαρίσουμε. Δύο μέρες μετά, μου στέλνει μήνυμα να με ρωτήσει κάτι άσχετο, με το οποίο ήθελε βοήθεια και όταν ύστερα τον ρώτησα αν έχασε το ενδιαφέρον του, πάλι δεν απάντησε. Προχθές διαπίστωσα ότι με έσβησε και από φίλο στο facebook, στο οποίο αντέδρασα με ένα block, τουλάχιστον να μην εμφανίζεται πουθενά.
Ήταν τραγικό το όλο σκηνικό. Μέσα σε 10 μέρες, από πελάτης του, έγινα η "αγαπούλα" του, όπως με αποκαλούσε, μετά δεν μου μιλούσε και μετά με έκανε unfriend! Στεναχωρήθηκα, όχι επειδή δεν προχώρησε ερωτικά. Η αλήθεια είναι ότι είχα κι εγώ τους ενδοιασμούς μου. Είναι κρίμα όμως που χάλασε η γνωριμία. Καλύτερα να μέναμε στο φιλικό. Τώρα θα πρέπει να βρω νέο κομμωτή! Κρίμα και για αυτόν όμως. Με τέτοια συμπεριφορά, δύσκολα θα βρει κάποιον. Αυτό είναι δικό του θέμα όμως. Τέλος πάντων, ας περάσει η πανδημία και βλέπουμε μετά τα ερωτικά!
Άγιος Βαλεντίνος
γνωριμία
προσωπικά
Άγιος Βαλεντίνος, παλιές και νέες γνωριμίες
Πέμπτη 27 Φεβρουαρίου 202021:51Voltsek
Ήρθε για άλλη μία φορά η γιορτή του Αγίου Βαλεντίνου, την οποία φυσικά δεν γιόρτασα επειδή είμαι μόνος. Έχει γίνει πια ο κανόνας, οπότε δεν αξίζει καν να το σχολιάσω. Υπήρχαν όμως κάποιες προτάσεις, οι οποίες ήταν κάτι σαν παρηγοριά.
Η πρώτη ήταν από έναν φίλο, αν και η σχέση μας είναι περίπλοκη. Η γνωριμία μας ξεκίνησε ερωτικά, μετά γίναμε φίλοι, ύστερα ήμασταν φίλοι με προνόμια, μετά για μία περίοδο 3 χρόνων χαθήκαμε, ώσπου αρχίσαμε ξανά να μιλάμε πρόσφατα και να βγαίνουμε που και που για έναν καφέ. Βέβαια υπάρχουν πάλι πονηρά υπονοούμενα, μεταξύ σοβαρού και αστείου, ακόμα όμως δεν έχει γίνει κάτι. Του Αγίου Βαλεντίνου μου είπε ότι θα ήθελε να περνούσαμε την ημέρα μαζί αγκαλιά. Μου κάνει εντύπωση, επειδή ποτέ δεν φάνηκε να θέλει κάτι πιο σταθερό μαζί μου.
Η μεγάλη έκπληξη ήταν όμως που την ίδια μέρα, εμφανίστηκε και μία άλλη παλιά γνωριμία, εντελώς στα ξαφνικά. Είχαμε βρεθεί μόνο δύο φορές, προτού καταλάβω ότι πρόκειται για ιδιαίτερη περίπτωση. Από την πρώτη μέρα μιλούσε για αγάπη και μόνο τις βέρες που δεν είχε αγοράσει (πόση ανωριμότητα;) ενώ από την άλλη, όπως ανακάλυψα, μιλούσε με το μισό grindr και κανόνιζε μέχρι και παρτούζες! Ξέκοψα κατευθείαν εννοείται. Κάποια στιγμή, μετά από καιρό, είχε κάνει μία προσπάθεια ξανά, να με προσεγγίσει αλλά του εξήγησα ότι ούτως ή άλλως, δεν ένιωθα έλξη από την αρχή. Τώρα ξανά, μετά από 2-3 χρόνια, είπε να ξαναπροσπαθήσει. Φυσικά, δεν πρόκειται καν να ασχοληθώ.
Το καλύτερο όμως είναι ότι εδώ και λίγες μέρες, έχει προκύψει κάτι καλό. Ένα παιδί που με έκανε φίλο στο facebook, με τον οποίο μιλάμε και ενδιαφέρεται να με γνωρίσει. Φαίνεται καλή περίπτωση, θέλει πράγματα που θέλω κι εγώ και λέμε να βρεθούμε, όταν βρεθούμε και οι δύο στη Θεσσαλονίκη, καθώς και οι δύο είμαστε από άλλες περιοχές, το μόνο στραβό στην ιστορία. Αλλά χαίρομαι που μετά από καιρό, έχει βρεθεί κάτι αξιόλογο, κάτι για το οποίο μπορώ να έχω ελπίδες!
Πρώτη ανάρτηση για τη νέα χρονιά, η οποία ξεκίνησε καλύτερα από τις προηγούμενες. Συνήθως άλλαζα το χρόνο με την οικογένεια μου, δηλαδή πολύ βαρετά. Ευτυχώς φέτος, τελευταία στιγμή, κανονίσαμε να βρεθούμε κάποιοι φίλοι, στη Θεσσαλονίκη και να γιορτάσουμε μαζί.
Είναι αυτή η εποχή που κάνουμε απολογισμό και βάζουμε νέους στόχους. Αυτό που παρατηρώ κάθε φορά είναι η μικρή πρόοδος που έχω κάνει προς τους στόχους μου. Ενώ ξέρω τι θέλω και τι πρέπει να κάνω, μένω στην θεωρία και δεν προχωρώ στην πράξη. Είναι άσχημο συναίσθημα να μένεις στάσιμος και να νιώθεις ότι χάνεις χρόνο από τη ζωή σου. Μόνο προς το τέλος της χρονιάς αποφάσισα να είμαι πιο ενεργός και ελπίζω φέτος επιτέλους να κάνω περισσότερα και να πραγματοποιήσω κάποιους από τους στόχους μου, που αφορούν κυρίως τα επαγγελματικά και γενικότερα την πορεία της ζωής μου. Γενικά, οι ιδιαίτερες στιγμές της χρονιάς που πέρασε, είναι μετρημένες στα δάχτυλα.
Από άποψη ερωτικών, το 2019 ήταν απλά τραγικό. Οι γνωριμίες και οι εμπειρίες ήταν ελάχιστες. Έλειπε και η διάθεση να προσπαθώ. Τόσο καιρό μόνος, έχει γίνει συνήθεια. Ενώ θέλω πολύ να είμαι με κάποιον και μου λείπει η συντροφικότητα, σπάνια μπαίνω στον κόπο να ξεκινήσω κάτι καινούργιο. Δεν είμαι αισιόδοξος γενικά. Δεν μπορεί να συνεχιστεί όμως άλλο αυτή η κατάσταση. Φέτος, παράλληλα με όλα τα άλλα, θα επιδιώξω να είμαι πιο ενεργός και σε αυτό τον τομέα.
Στο video που ακολουθεί, μία σύντομη ανασκόπηση του 2019, μέσα από 100 φωτογραφίες, σε χρονολογική σειρά.
Μέχρι τώρα έλεγα ότι είναι δύσκολο να βρεις κάποιον για να είστε μαζί. Πλέον το θεωρώ σχεδόν ακατόρθωτο, αφού ακόμα και όταν υπάρχει αμοιβαίο ενδιαφέρον, το πράγμα δεν προχωράει.
Πριν αρκετό καιρό, μου είχε στείλει κάποιος μήνυμα στο grindr. Εγώ όμως τον είχα δει έξω και δεν μου άρεσε, κυρίως λόγω των πολλών περιττών κιλών. Ανταλλάξαμε βέβαια μερικά μηνύματα αλλά μέχρι εκεί. Πρόσφατα τον πέτυχα ξανά έξω, δύο φορές μάλιστα. Με είδε και αυτός και κατάλαβα ότι με αναγνώρισε. Αυτή τη φορά όμως, αυτό που είδα μου άρεσε. Είχε χάσει κιλά, ήταν αρκετά ανανεωμένος. Σκέφτηκα ότι θα ήθελα να τον γνωρίσω καλύτερα αλλά εφόσον στην αρχή τον είχα απορρίψει, μου φάνηκε υποκρισία να του έστελνα τώρα μήνυμα. Όμως δεν χρειάστηκε.
Μετά από λίγες μέρες, μου έστειλε αυτός. Είχα δεύτερη ευκαιρία. Αυτή τη φορά μιλήσαμε και του έδειξα ότι υπάρχει ενδιαφέρον από την πλευρά μου. Όμως κάποια στιγμή εξαφανίστηκε. Το τελευταίο μου μήνυμα δεν έχει διαβαστεί και φυσικά δεν είχε απαντηθεί. Απόρησα. Μάλλον επίτηδες είχε γίνει, αλλά γιατί;
Τρεις μέρες μετά, βγαίνω με έναν φίλο μου για ποτό και με έκπληξη διαπιστώνω ότι ο τύπος δουλεύει εκεί, στην κουζίνα. Επί μία ώρα, είχε ξεστραβωθεί να με κοιτάζει. Κάποια στιγμή μου στέλνει μήνυμα στο grindr και με ρώτησε πώς περνούσαμε. Του απάντησα και του είπα ότι θα μπορούσε να έρθει να μου μιλήσει από κοντά. Βέβαια φαινόταν αρκετά ντροπαλός.
Αφού είχε περάσει αρκετή ώρα και το μαγαζί είχε σχεδόν αδειάσει, πήρα την απόφαση, μετά από πολύ σκέψη και ανάλυση με τον φίλο μου, να πάω να του μιλήσω. Και το έκανα. Το θεωρούσα χαζό να έχουμε μιλήσει μέσω την εφαρμογής και ενώ βρισκόμασταν στον ίδιο χώρο, να μην πούμε δυο κουβέντες. Δεν είπαμε πολλά επειδή ήταν εν ώρα εργασίας. Μου έβγαλε πάντως κάτι το συμπαθητικό.
Έρχεται η ώρα να φύγουμε. Σκέφτομαι να πάω να τον χαιρετίσω και να του προτείνω αν θέλει να πάμε για έναν καφέ. Κι ενώ πλησιάζω στο bar, εκείνος με βλέπει αλλά δεν πλησιάζει. Οπότε του έκανα απλά νόημα ότι φεύγουμε. Εκεί ξενέρωσα. Ήταν κάπως ψυχρό ότι δεν κουνήθηκε δυο μέτρα για να μπορέσω να του μιλήσω. ΟΚ, σκέφτηκα, μπορεί να υπήρχε κάποιος λόγος. Μετά από όλα αυτά όμως, δεν έστειλε ποτέ ξανά μήνυμα και φυσικά ούτε κι εγώ.
Ανακεφαλαίωση: Επικοινώνησε μαζί μου δύο φορές στο grindr. Με είχε δει έξω, οπότε είχε ολοκληρωμένη εικόνα για μένα. Ακόμα και στο μαγαζί, μαζί με το μήνυμα, έστειλε και κομπλιμέντα. Μιλήσαμε πρόσωπο με πρόσωπο και στο τέλος τίποτα... Δεν μπορώ να καταλάβω γιατί ένας άνθρωπος που δείχνει ξεκάθαρα ότι σε γουστάρει, όταν εσύ ανταποκρίνεσαι, εξαφανίζεται. Μόνο σε ένα θαύμα ελπίζω πλέον για να γνωρίσω κάποιον!
Μπήκε ο Σεπτέμβριος, αποχαιρετούμε το καλοκαίρι και σιγά σιγά μπαίνουμε στους κανονικούς ρυθμούς της καθημερινότητας. Ο Ιούνιος ήταν αρκετά ενδιαφέρον μήνας, με φίλους, βόλτες και τα πρώτα μπάνια. Αντίθετα, ο Ιούλιος ήταν αρκετά βαρετός και βασανιστικός. Το μόνο που μου έδινε κουράγιο ήταν η σκέψη των διακοπών τον Αύγουστο. Οχτώ ολόκληρες ημέρες χαλάρωσης και ηρεμίας.
Φέτος ο προορισμός ήταν η Νάξος, η Πάρος και η Αντίπαρος. Στα δύο τελευταία είχα ξαναπάει άλλες 2-3 φορές, καθώς έχω συγγενείς εκεί αλλά είχαν περάσει πάνω από 15 από την τελευταία φορά. Στην Νάξο πήγα πρώτη φορά. Είναι ωραίο νησί, στο μεγαλύτερο του μέρος όμως είναι άγονο και έρημο. Μου έκανε εντύπωση που ενώ βρισκόμουν σε νησί, για πολύ ώρα βλέπαμε βουνά και όχι θάλασσα. Είχε κάποιες όμορφες παραλίες όπως η Αγία Άννα που ήταν από τα πιο κοσμικά μέρη αλλά και πιο έρημες και ήσυχες, όπως το Καστράκι και ο Αγιασσός. Αξίζει να την επισκεφτεί κανείς αλλά νομίζω δεν είναι για πολλές μέρες.
Η Πάρος συγκριτικά είναι πιο ζωντανό νησί, με πολύ κόσμο, μαγαζιά και πράγματα να δεις και να κάνεις. Η Νάουσα είναι το επίκεντρο της νυχτερινής ζωής, με τα αμέτρητα γραφικά σοκάκια. Για μπάνιο η Σάντα Ρόζα θύμιζε κάτι από Μύκονο ενώ οι Κολυμπήθρες δημιουργούν ένα ιδιαίτερο σκηνικό με τους σχηματισμούς των βράχων. Κάναμε επίσης μία σύντομη επίσκεψη στην Αντίπαρο. Αυτό που άξιζε περισσότερο εκεί, ήταν η επίσκεψη στο υπέροχο σπήλαιο, όπου κατεβαίνεις 400 σκαλιά προς το εσωτερικό της γης, καθώς και η θαυμάσια θέα από το σημείο εισόδου.
Ένα πράγμα που δεν έκανα στις διακοπές, ήταν να γνωρίσω κάποιον. Αν και έριχνα μία ματιά στις γνωστές εφαρμογές και μου έστελναν κάποιοι, δεν προχώρησε σε κάτι παραπάνω. Προτιμούσα να χαρώ τα μέρη και να χαλαρώσω. Άλλωστε το θέμα δεν είναι να κάνω μία αρπαχτή στις διακοπές αλλά να βρω κάτι μόνιμο εκεί που ζω. Ο φίλος μου πάντως είχε ένα τυχερό!
Πέρασα υπέροχα στις διακοπές. Το δύσκολο κομμάτι είναι όταν επιστρέφεις στην βαρετή καθημερινότητα. Αλλά έχω όμορφες αναμνήσεις να με ταξιδεύουν!
 |
| Η παραλία Πλάκα |
 |
| Η χώρα της Νάξου πανοραμικά |
 |
| Η διάσημη Πορτάρα |
 |
| Η παραλία της Αγίας Άννας |
 |
| Ηλιοβασίλεμα στην παραλία της Αγίας Άννας |
 |
| Το σπήλαιο στην Αντίπαρο |
 |
| Σπίτι στην Πάρο |
Εκτός από το τουριστικό κομμάτι, σκέφτηκα ότι η εμπειρία της επίσκεψης στη Δράμα, θα ολοκληρωνόταν αν γνώριζα κάποιον εκεί. Δεν το είχα ξανακάνει αυτό, να βρεθώ δηλαδή με κάποιον σε ένα μέρος που έχω πάει για διακοπές αλλά για όλα υπάρχει πρώτη φορά.
Μπήκα στις γνωστές εφαρμογές και μιλούσα με διάφορους. Άλλωστε, όταν βλέπουν νέα πρόσωπα, συνήθως ορμάνε όλοι. Τελικά βρέθηκα με κάποιον, που μου φάνηκε καλό και σοβαρό παιδί. Ήταν ντόπιος, 25 χρονών, σπούδαζε και παράλληλα δούλευε σε μία καφετέρια. Δώσαμε ραντεβού στο πάρκο, δίπλα στο ξενοδοχείο μου. Μου πρότεινε να πάμε κατευθείαν στο δωμάτιο, επειδή φοβόταν να τον δουν να κυκλοφορεί με έναν άγνωστο άνδρα, μιας και η πόλη είναι μικρή και δεν ήθελε να έχει αναπάντεχες συναντήσεις και να πρέπει να δίνει εξηγήσεις.
Επιστρέψαμε στο δωμάτιο μου, μιλούσαμε σχεδόν μία ώρα και σιγά σιγά, καθώς αρχίσαμε να χαλαρώνουμε, προχωρήσαμε στα χάδια, στα φιλιά και στα περαιτέρω... Ήταν ωραία, ένιωθα άνετα μαζί του. Επειδή ήταν αργά κι εκείνος ένιωθε κουρασμένος, του πρότεινα αν ήθελε να μείνει, δούλευε όμως το πρωί και έπρεπε να πάει σπίτι του για να μπορεί να ετοιμαστεί την επόμενη μέρα.
Το μόνο που με προβλημάτισε, κάτι που γίνεται συνήθως σε αυτές τις περιπτώσεις, είναι που μετά από αυτό, δεν είχαμε άλλη επικοινωνία. Ούτε αυτός έστειλε την επόμενη μέρα, ούτε εγώ, αν και το σκεφτόμουν. Ούτε τηλέφωνα ανταλλάξαμε, ούτε facebook, τίποτα. Έτσι είναι οι ξεπέτες βέβαια, υπήρξε όμως μία πιο ανθρώπινη προσέγγιση, που σταμάτησε πριν καλά καλά αρχίσει. Είναι περίεργο να γνωρίζεις έναν άνθρωπο, να έχεις σεξουαλική επαφή μαζί του και μετά καμία συνέχεια, σαν να μη γνωριστήκατε ποτέ! Πόσο αναλώσιμος μπορεί να είναι ένας άνθρωπος! Κρίμα όμως, καλό είναι και το σεξ, οι ανθρώπινες σχέσεις όμως είναι αυτές που μένουν στο τέλος και έχουν τη μεγαλύτερη αξία.
Τον περασμένο Μάρτιο, στις 24 & 25 του μηνός συγκεκριμένα, πήγα μία βόλτα στη Δράμα, για να ξεφύγω από την καθημερινότητα και να χαλαρώσω. Δεν είχα την καλύτερη διάθεση εκείνη την περίοδο και μια αλλαγή θα με βοηθούσε.
Ήταν η πρώτη φορά που πήγα στη Δράμα και έμεινα έκπληκτος από την ομορφιά της. Μεγάλα πάρκα με τρεχούμενα νερά, πλακόστρωτα δρομάκια και αμέτρητα νεοκλασικά κτίρια, πολλά από αυτά εγκαταλελειμμένα και παρατημένα βέβαια, όμως ακόμη κι αυτά έχουν μία γοητεία. Είναι μία μικρή πόλη και τις δύο ημέρες που βρισκόμουν εκεί, πήγα σχεδόν παντού, έκανα αμέτρητα χιλιόμετρα περπατώντας. Πάρκα, πλατείες, αγάλματα και γλυπτά διασκορπισμένα σε όλη την πόλη, το οθωμανικό τέμενος, ο σιδηροδρομικός σταθμός και τα παλιά βαγόνια, το κομμάτι της παλιάς πόλης με τα καφέ και τις ταβέρνες... Πολλά σημεία ενδιαφέροντος για τον επισκέπτη.
Την πρώτη μέρα η πόλη ήταν πολύ ήρεμη, σχεδόν έρημη, παρόλο που ήταν Κυριακή, με υπέροχο καιρό, και περίμενα ο κόσμος να έχει βγει έξω για βόλτα. Την επόμενη, λόγω της εθνικής επετείου, ήταν η αντίθετη κατάσταση. Πολύς κόσμος, η παρέλαση, κίνηση, φασαρία και τα μαγαζιά γεμάτα.
Η αλήθεια είναι ότι στη Δράμα δεν υπάρχουν πολλά πράγματα για να κάνεις. Είναι ιδανικό μέρος όμως για να χαλαρώσεις και να ηρεμήσεις. Θα ήθελα να έμενα άλλη μία μέρα. Είναι περίεργο πάντως που υπάρχουν τόσο όμορφα μέρη δίπλα μας και πολλές φορές τα αγνοούμε. Για μένα, αυτό το διήμερο ήταν μία ωραία εμπειρία.
Εκτός από την τουριστική περιήγηση, είχα και άλλες δραστηριότητες, αυτά όμως στο επόμενο post. Προς το παρόν, δες ένα video για να πάρεις μια ιδέα από την Δράμα.
Τον Οκτώβριο, γνώρισα ένα παιδί από Γερμανία. Μιλούσαμε μέσω tinder. Ήταν η πρώτη φορά που γνώρισα κάποιον μέσω αυτής της εφαρμογής όπως επίσης και η πρώτη φορά που θα έβγαινα με κάποιον μη ελληνικής καταγωγής. Ευτυχώς όμως μιλούσε ελληνικά, λόγω των σπουδών του, αν και κάποια μέρη της συζήτησης γινόταν στα αγγλικά. Βέβαια, όταν μιλούσαμε στα μηνύματα, δεν έγινε καμία αναφορά στο ερωτικό, ήταν απλά μια φιλική κουβέντα και θέλαμε να τα πούμε και από κοντά.
Βρεθήκαμε κάπου στο κέντρο και περπατούσαμε χαλαρά στην παραλία, το απόγευμα, με τον ήλιο να δύει, δημιουργώντας μία πολύ όμορφη ατμόσφαιρα και αρκετά ρομαντική αλλά αυτό δεν κολλούσε πολύ στην περίπτωση. Η πρώτη εντύπωση, μόλις τον είδα ήταν θετική. Όμορφος και χαμογελαστός. Μου μιλούσε για τις σπουδές του, για το πως του φαίνεται η Ελλάδα, πως είναι η ζωή στη Γερμανία και διάφορα άλλα. Κάπου κάπου σταματούσαμε για να βγάλουμε φωτογραφίες τη δύση του ηλίου. Όποιος ξέρει από Θεσσαλονίκη, ξέρει πόσο όμορφα είναι στην παραλία εκείνη την ώρα. Και πάλι, δεν μιλήσαμε καθόλου για το ερωτικά. Απορούσα αν υπήρχε ενδιαφέρον ή αν απλά ήθελε να γνωρίσει κόσμο. Τυπικά, δεν ήξερα καν αν είναι gay.
Μου άρεσε πολύ. Ήταν η πρώτη φορά, μετά από πολύ καιρό, που ενθουσιάστηκα με μία γνωριμία. Ήταν ωραίο και γλυκό παιδί, καλός και ευγενικός χαρακτήρας. Πολύ θα ήθελα να προχωρούσε η φάση μαζί του. Ακόμα όμως κι αν υπήρχε αμοιβαίο ενδιαφέρον, θα έφευγε τον Δεκέμβριο από την Ελλάδα, όποτε δεν θα μπορούσε να υπάρξει μέλλον μεταξύ μας.
Αποχαιρετιστήκαμε με μία αγκαλιά. Εγώ ήμουν μπερδεμένος με το νόημα αυτής της γνωριμίας. Υπήρχε ερωτικό ενδιαφέρον από τη μεριά του; Θα ξαναβρισκόμασταν; Πως του φάνηκα σαν άτομο; Αφού περάσαν δύο μέρες, μιας και δεν ήθελα να φανώ πιεστικός, του έστειλα ένα μήνυμα και του είπα ότι χάρηκα πολύ που τον γνώρισα και ότι θα ήθελα να ξαναβρεθούμε. Μου απάντησε ότι κι εκείνος χάρηκε αλλά ότι δεν με έβλεπε ερωτικά και ότι "θα δούμε" σχετικά με την συνάντηση. Δεν ξαναμιλήσαμε από τότε.
Αυτό που δεν κατάλαβα ποτέ είναι αν εξαρχής δεν ήθελε κάτι παραπάνω από μια απλή γνωριμία. Άλλωστε θα έφευγε μετά από δύο μήνες. Άσχετα από την εξέλιξη, δεν το μετάνιωσα. Ήταν ένα απολαυστικό απόγευμα με ένα πολύ συμπαθητικό παιδί.
 |
| Το ηλιοβασίλεμα εκείνης της μέρας |
ζωή
μοναξιά
προσωπικά
Οι γιορτές, το νέο έτος και η ανασκόπηση του 2018
Παρασκευή 25 Ιανουαρίου 201922:08Voltsek
Πρώτο post για το 2019, με μια μικρή καθυστέρηση, μιας και ο Ιανουάριος ήδη φτάνει στο τέλος του.
Ευτυχώς στις γιορτές πέρασα καλά, παρόλο που περίμενα να είναι τελείως βαρετά. Ειδικά όταν ακύρωσα το ταξίδι στην Αθήνα, όπου σκόπευα να πάω για τα Χριστούγεννα, όπως το 2017. Είχα και τα γενέθλια μου, τα οποία πέρασα με έναν πολύ καλό μου φίλο και την ξαδέρφη του, στη Θεσσαλονίκη. Μετά, η απρόσμενη άφιξη κάποιων συγγενών, από τους ελάχιστους που συμπαθώ, έδωσαν ζωντάνια και ενδιαφέρον στις γιορτές. Μόνο η Πρωτοχρονιά ήταν κάπως αδιάφορη.
Η έντονη κακοκαιρία και οι χιονοπτώσεις με έκλεισαν μέσα στο σπίτι, στις αρχές του έτους. Ούτε για δουλειά δεν πήγαμε για δέκα μέρες. Ήταν μία πολύ καλή ευκαιρία να χαλαρώσω, να κάνω τον απολογισμό της χρονιάς που πέρασε και να θέσω ένα πλάνο για το 2019. Δυστυχώς πολύ συχνά βάζω στόχους τους οποίους παραμελώ, ακόμα και για πράγματα που μου αρέσουν. Η αναβλητικότητα πάντα ήταν ένα πρόβλημα για μένα. Είναι άσχημο να υπόσχεσαι στον εαυτό σου κάθε φορά ότι θα αλλάξουν όλα και κάθε φορά όλα να μένουν ίδια, όχι επειδή δεν τα κατάφερες, αλλά επειδή δεν προσπάθησες αρκετά. Σε αυτή την περίπτωση, δεν έχεις κάπου να ρίξεις το φταίξιμο, παρά μόνο στον ίδιο σου τον εαυτό.
Αυτό που θέλω πραγματικά είναι να γνωρίσω επιτέλους κάποιο αξιόλογο άτομο, να βρω έναν άνθρωπο να είμαστε μαζί. Έχω βαρεθεί την μοναξιά. Έχω ξεχάσει εκείνο το όμορφο συναίσθημα του να έχεις κάποιον να αγαπάς και να σε αγαπάει. Είναι και άλλα όμως.Γενικά, πρέπει να βάλω τη ζωή μου σε μία τάξη. Προσπαθώ να είμαι αισιόδοξος όμως. Ίσως φέτος να έχω στη ζωή μου αυτά που δεν μπόρεσα να έχω πέρυσι.
Μια γρήγορη ματιά στη χρονιά που πέρασε, με ένα video από το κανάλι μου:
