ανεκπλήρωτος έρωτας
προσωπικά
φιλία
Σε φανταστική σχέση με τον φίλο μου
Τρίτη 14 Μαρτίου 201703:48Voltsek
Το χειρότερο πράγμα που μπορεί να κάνει κάποιος στον εαυτό του είναι να αρχίσει να γουστάρει κάποιον φίλο του, όταν μάλιστα ξέρει ότι εκείνος δεν θα ανταποκριθεί. Σε αυτή τη θέση έχω βρεθεί κι εγώ.
Η ιστορία με αυτόν τον φίλο μου ξεκινάει μερικά χρόνια πριν, όταν η επικοινωνία μας ήταν μόνο ηλεκτρονική. Αρκετό καιρό αργότερα ήρθε και η γνωριμία από κοντά, σε φιλικά πλαίσια. Από την αρχή μου άρεσε αλλά ήταν κάτι πρώιμο, μία αρχική έλξη χωρίς ιδιαίτερη σημασία. Άλλωστε, εκείνη την περίοδο ήταν σε σχέση. Όταν αργότερα χώρισε, ήμουν εγώ δεσμευμένος. Όλο αυτό τον καιρό, η μεταξύ μας σχέση ήταν κάπως περίεργη. Υπήρχαν διαστήματα που είχαμε πυκνή επικοινωνία και άλλες που χανόμασταν για καιρό. Οι συναντήσεις μας ήταν ελάχιστες, οπότε δεν είχα πολλές απαιτήσεις.
Τον τελευταίο καιρό όμως, προς έκπληξη και χαρά μου, τα πράγματα άλλαξαν. Άρχισε να με προσεγγίζει περισσότερο και να βρισκόμαστε πιο τακτικά. Στην ουσία, τώρα πλέον νιώθω ότι μπορώ να τον αποκαλώ φίλο. Πριν ήμασταν περισσότερο γνωστοί. Βγαίνουμε για καφέ ή έρχεται σπίτι μου, παραγγέλνουμε φαγητό και αράζουμε. Έχει αρχίσει να χτίζεται μία πιο ουσιαστική σχέση και να αποκτούμε ακόμη μεγαλύτερη οικειότητα. Ξέρει βέβαια ότι μου αρέσει και ξέρω ότι αυτός με βλέπει ως φίλο. Επιπλέον, το γεγονός ότι είναι asxeual, περιπλέκει ακόμα περισσότερο την κατάσταση.
Είναι σαν να παίζει μαζί σου η μοίρα. Σου στέλνει αυτό που ψάχνεις αλλά δεν μπορείς να το χαρείς με τον τρόπο που θες, Είναι και δικό μου το σφάλμα όμως που δεν το παίρνω απόφαση πως δεν πρόκειται να γίνει κάτι μεταξύ μας. Αντιθέτως, σαν μαζοχιστής, επιμένω να τον κυνηγάω και να βασανίζω τον εαυτό μου. Όπως για παράδειγμα πριν δύο μέρες, στο σπίτι μου, ξαπλωμένοι στον καναπέ, να τον αγγίζω και να του κάνω μασάζ και ύστερα μια αγκαλιά... Μου άρεσε, πήρα μία μικρή δόση τρυφερότητας που μου έχει λείψει τόσο πολύ. Για μια στιγμή θυμήθηκα τον πρώην μου, τις όμορφες στιγμές που ζήσαμε σαν ζευγάρι, που τον έχεις τον άλλον δίπλα σου και αυτό σου αρκεί για να είσαι ευτυχισμένος. Ίσως να ήταν καλύτερα να μην με άφηνε να τα κάνω αυτά. Παραδέχθηκε βέβαια ότι του άρεσε ο τρόπος που τον χάιδευα, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι με θέλει ερωτικά.
Φοβάμαι ότι θα συνεχίσω να ζω με το όνειρο ότι κάποια στιγμή θα αλλάξει γνώμη και μέχρι τότε θα αρκούμαι στα ψίχουλα που μου δίνει, δημιουργώντας με τη φαντασία μου την ιδανική σχέση!
Οι χωρισμοί είναι δύσκολοι, έχουν πάντα πόνο και στεναχώρια. Όμως το πράγμα δεν σταματάει εκεί. Υπάρχει και το επόμενο στάδιο, όταν μαθαίνεις ότι ο πρώην σου έχει βρει κάτι καινούργιο, ενώ εσύ παραμένεις μόνος και σκέφτεσαι το κοινό σας παρελθόν. Κάτι τέτοιο έχει γίνει και στην περίπτωση μου, χωρίς όμως να είμαι απολύτως σίγουρος.
Πρόσφατα, ένας καλός μου φίλος, ο μόνος που είχα προλάβει να γνωρίσω στον πρώην μου, είχε γενέθλια. Έτσι, εκείνη τη μέρα ο Μ. του έστειλε μήνυμα στο facebook για χρόνια πολλά. Μεγάλη ειρωνεία ότι ο Μ. έχει εκείνον φίλο στο fb και όχι εμένα, αφού με έσβησε τρεις μήνες μετά τον χωρισμό, την Πρωτοχρονιά! Μετά τις ευχές για τα γενέθλια, ανταλλάξανε μερικές κουβέντες. Ο Μ. ρώτησε τι κάνω, το οποίο μου άρεσε. Τουλάχιστον, δεν έδειξε πλήρη αδιαφορία. Του είπε μάλιστα ότι με σκεφτόταν στην αρχή, καθώς ο χωρισμός ήταν κάπως περίεργος και ξαφνικός.
Μετά όμως ήρθαν και τα δυσάρεστα. Μέσα από κάποιες αόριστες κουβέντες και γενικολογίες, υπήρξε η υπόνοια ότι ίσως έχει βρει κάτι καινούργιο στη ζωή του. Όταν μου περιέγραφε αργότερα ο φίλος μου την συζήτηση τους, ένιωσα σαν να μου μπήγουν ένα μαχαίρι στα σωθικά. Ο πόνος, που είχε γίνει ένα μούδιασμα, επέστρεψε. Ποτέ δεν είναι εύκολο όταν μαθαίνεις ότι ο πρώην σου συνεχίζει τη ζωή του, ενώ εσύ ζεις ακόμα με τις αναμνήσεις. Στην περίπτωση μας όμως είναι αναπόφευκτο, καθώς δεν χωρίσαμε επειδή δεν ταιριάζαμε αλλά επειδή δεν μπορούσε να έχει σχέση με κανέναν, λόγω των οικογενειακών του θεμάτων και συγκεκριμένα τη στάση της μητέρας του, όταν έμαθε ότι είναι gay.
Δεν μπορούσε να είναι με μένα αλλά μπορεί με άλλον; Και αν έλυσε το θέμα με τη μητέρα του, γιατί δεν επέστρεψε σε μένα; Ήταν όλα ψέματα εξαρχής; Κι αν ήταν ψέμα ο λόγος του χωρισμού, έρχεται σε αντίθεση με καταστάσεις τις οποίες γνώριζα και δικαιολογούσαν την απόφαση του. Αυτός είναι ακόμα ένας λόγος που δυσκολεύτηκα να δεχθώ τον χωρισμό. Εκτός από την τηλεφωνική μας συνομιλία, εκείνο το βράδυ, ποτέ δεν συζητήσαμε ξανά επί του θέματος, ούτε βρεθήκαμε από κοντά, για μία τελευταία φορά, όπως πιστεύω ότι έπρεπε. Ακόμα έχω κάποια ερωτηματικά που μάλλον δεν θα απαντηθούν ποτέ.
Αρχικά στεναχωρήθηκα πολύ όταν πληροφορήθηκα για την πιθανότητα να έχει βρει άλλον, όμως πιστεύω ότι είναι ακόμα ελεύθερος. Όχι λόγω της άρνησης μου να το δεχθώ αλλά επειδή δεν υπάρχει κάποια ένδειξη να το στηρίζει. Ξέρω ότι είναι στο πέρα δώθε, όπως ήταν πάντα, ανάμεσα σε δύο διαφορετικές πόλεις και πάντα με τους φίλους του, τους οποίους είχα γνωρίσει. Επιπλέον, ο Μ. δεν ήταν από αυτούς που κάνουν γνωριμίες τόσο εύκολα. Μεταξύ του πρώην του και εμένα, είχαν μεσολαβήσει δύο χρόνια. Τώρα, μέσα σε λίγους μήνες και με τις συνθήκες αυτές, πρόλαβε να βρει άλλον; Όπως και να χει, ξέρω ότι δεν θα έπρεπε να με απασχολεί. Ήταν όμως κάτι σημαντικό για μένα και όσο είμαι μόνος, δεν μπορώ παρά να σκέφτομαι τις όμορφες μας στιγμές.
Αύριο, 13 Φεβρουαρίου, είναι η παγκόσμια ημέρα χρήσης προφυλακτικού. Δεν είναι πολύ γνωστή, αλλά ναι, υπάρχει αυτή η μέρα.
Νομίζω δεν είναι απαραίτητο να τονίσω πόσο σημαντικό είναι να χρησιμοποιούμε όλοι προφυλακτικό για να αποφύγουμε τη μετάδοση των Σεξουαλικώς Μεταδιδόμενων Νοσημάτων όπως ο HIV, τα κονδυλώματα, ο έρπης κλπ. αλλά και την ανεπιθύμητη εγκυμοσύνη στα στρέιτ ζευγάρια.
Δες και το παρακάτω video με κανόνες σωστής χρήσης του προφυλακτικού.
γνωριμία
ραντεβού
σχέση
Πράγματα για τα οποία δεν πρέπει να μιλάς στο πρώτο ραντεβού
Τρίτη 31 Ιανουαρίου 201723:35Voltsek
Το πρώτο ραντεβού είναι πολύ σημαντικό επειδή είναι η στιγμή που ο άλλος θα αρχίσει να σε γνωρίζει και θα σχηματίσει μία άποψη για σένα, είτε θετική είτε αρνητική. Στο χέρι σου είναι. Για να αποφύγεις την απόρριψη, διάβασε παρακάτω τα θέματα συζήτησης που θα πρέπει να αποφύγεις.
Μην είσαι εγωκεντρικός. Ίσως να είσαι ένας πραγματικά ενδιαφέρων τύπος αλλά δεν χρειάζεται να μιλάς συνέχεια για σένα και τα κατορθώματα σου. Ο λόγος που βγήκες ραντεβού είναι να γνωρίσεις το άτομο που έχεις απέναντι σου, όχι να εκθειάσεις τον εαυτό σου. Να δίνεις στον άλλον χρόνο να μιλήσει και να ρωτάς πράγματα για να δείξεις ότι θέλεις να τον μάθεις καλύτερα.
Μην κάνεις σαν σεξομανής. Το σεξ είναι υπέροχο. Αλλά το να μιλάς συνέχεια για το σεξ, με πόσους έχεις κάνει σεξ, τεχνικές στο σεξ κλπ, μπορεί να σε κάνει να φανείς ρηχός και ότι δεν ενδιαφέρεσαι πραγματικά για σοβαρή σχέση αλλά για μία αρπαχτή. Άσε τα πράγματα να κυλήσουν χαλαρά.
Απέφυγε το δράμα. Όλοι έχουμε περάσει δύσκολες στιγμές στη ζωή μας και υπάρχουν πράγματα που θα θέλαμε να μην είχαν συμβεί. Καταστάσεις με πρώην και άσχημους χωρισμούς, πονεμένες ιστορίες coming out κλπ, καλό είναι να αποφεύγονται στο πρώτο ραντεβού. Στόχος είναι να δημιουργηθεί μία ευχάριστη ατμόσφαιρα, όχι να σας πιάσει κατάθλιψη. Θα έχετε την ευκαιρία στο μέλλον να μοιραστείτε τα πάντα.
Μην είσαι πολύ αποκαλυπτικός. Συγκράτησε τον ενθουσιασμό σου και μην αποκαλύπτεις τα πάντα για σένα. Η μαγεία σε μία νέα σχέση είναι να μαθαίνεις σιγά σιγά τον άλλον, αυτό κρατάει το ενδιαφέρον ζωντανό.
Μην είσαι αρνητικός. Προσπάθησε να μιλάς για ευχάριστα θέματα. Ακόμα και αν έχετε κοινό μία δύσκολη κατάσταση που έχετε βιώσει, μην βασίζεσαι σε αυτό για να δημιουργήσεις ένα δέσιμο. Αν επικεντρώνεσαι στα αρνητικά και παραπονιέσαι συνέχεια, θα μοιάζεις με γκρινιάρη γέρο.
Πρόσεχε τι λες. Το χιούμορ είναι ένα από τα πιο ισχυρά όπλα στο φλερτ. Μερικές φορές όμως δεν βγαίνει πάντα σε καλό. Σκέψου πριν αρχίσεις να μιλάς για αστείες ιστορίες του παρελθόντος, οι οποίες μπορεί τελικά να δημιουργήσουν μία αρνητική εικόνα για σένα. Όπως π.χ. τότε που μέθυσες και έκανες ακροβατικά στη μέση του δρόμου. Δεν ξέρεις πως μπορεί να λάβει ο άλλος κάτι τέτοιο.
Κράτα τη λίστα σου κρυφή. Αν δεν κατάλαβες, εννοώ τη λίστα που έχεις στο μυαλό σου με πράγματα που δεν σου αρέσουν στον άλλον. "Να μην καπνίζει, να μην ακούει λαϊκά, να μην είναι χορτοφάγος" κλπ. Είναι καλό να ξέρεις τι σου αρέσει και τι όχι, αλλά μπορεί να φανεί ότι είσαι υπερβολικά απαιτητικός. Εξάλλου, μπορεί να υπάρχει τόσο δυνατή έλξη που να σε κάνει να παραβλέψεις μερικά από τα "ελαττώματα" του άλλου.
Μην είσαι φαντασμένος. Ίσως να έχεις λεφτά, να οδηγείς ένα ακριβό αμάξι και το ρολόι που φοράς να κόστισε έναν ολόκληρο μισθό. Δεν χρειάζεται όμως να τα αναφέρεις και να καυχιέσαι. Σε κανέναν δεν αρέσει να συναναστρέφεται με αλαζονικούς ανθρώπους που τους ενδιαφέρει μόνο η επιφανειακή εικόνα. Προσπάθησε να μιλάς για πιο ουσιαστικά θέματα.
ομοφοβία
ομοφυλοφιλία
video
Καλύτερα αλκοολική, παρά λεσβία...
Πέμπτη 26 Ιανουαρίου 201705:07VoltsekΑπόψεις πολιτών σχετικά με την ομοφυλοφιλία. Απόσπασμα από την εκπομπή «Αταίριαστοι» στις 24/01/2017.
επικαιρότητα
ομοφοβία
ομοφυλοφιλία
Ρατσιστικές δηλώσεις ξεφτίλας και ντροπής από Γιακουμμάτο
Πέμπτη 19 Ιανουαρίου 201721:32Voltsek
Άλλος ένας σιχαμένος πολιτικός που δεν διστάζει να προβάλλει τις οπισθοδρομικές του απόψεις αλλά και την αμάθεια του περί του θέματος. Σε όλο το απόσπασμα αναφέρει ανακρίβειες ή κρυφορατσιστικές απόψεις, καθώς το παίζει δήθεν άνετος με τους gay.
Αποκαλεί μόδα την ομοφυλοφιλία, λες και είναι κάτι που εμφανίστηκε τα τελευταία χρόνια και δεν υπήρχε από τότε που εμφανίστηκε ο άνθρωπος στη γη.
Χρησιμοποιεί την πιο κλισέ ατάκα ενός ρατσιστή που όμως δεν το παραδέχεται: "Έχω πάρα πολλούς φίλους gay", λες και είναι κάποιο κατόρθωμα ή αξίζει ένα μπράβο γι αυτό. Σε αυτούς τους gay φίλους που έχει, τους λέει άραγε "Δεν έχω πρόβλημα μαζί σας αλλά να κρύβεστε;".
"Προβάλλουν την ομοφυλοφιλία ως προτέρημα / ως παράδειγμα προς μίμηση". Κλασικό επιχείρημα ενός ομοφοβικού. Φυσικά κανείς δεν το προβάλλει ως προτέρημα. Απλά πλέον δεν ανεχόμαστε να κρυβόμαστε και να φοβόμαστε, διεκδικούμε τα δικαιώματα μας και είμαστε περήφανοι για τους εαυτούς μας. Αλλά τους ενοχλεί που δεν ζούμε πια στη σκιά και είμαστε φανερό κομμάτι της κοινωνίας.
"Είναι κολλητική αρρώστια". Απαράδεκτη δήλωση από κάποιον, που εκτός από πολιτικός, είναι και γιατρός. Η ομοφυλοφιλία δεν θεωρείται αρρώστια, σύμφωνα με τους κλάδους της ιατρικής, της βιολογίας και της ψυχολογίας. Και φυσικά δεν είναι κολλητική. Το να πιστεύεις ότι κάποιος που δεν είναι gay, θα γίνει στο μέλλον επειδή βλέπει αυτά τα "πρότυπα" είναι απλά ηλιθιότητα. Λες και η σεξουαλικότητα είναι απλά ένα κουμπί που το πατάς και αλλάζει, αναλόγως πως σε βολεύει.
Τέλος, σχετικά με τα ομοφυλοφιλικά πρότυπα που ενοχλούν τόσο πολύ. Στη σημερινή κοινωνία, παγκοσμίως αλλά και στην Ελλάδα πιο συγκεκριμένα, με το πρότυπο της Χρυσής Αυγής και της ρατσιστικής βίας, το πρότυπο των ξεπουλημένων πολιτικών που κοιτάζουν το συμφέρον τους και επιβάλλουν τη φτώχεια και την μιζέρια στον λαό, τα πρότυπα του επιφανειακού lifestyle που ενισχύει την ματαιοδοξία και την υπερκατανάλωση, τα gay πρότυπα νομίζω είναι τα πιο ακίνδυνα!
Αν μία από τις κόρες του ή κάποιο εγγόνι του ένιωθε έλξη για το ίδιο φύλο, τι θα έκανε; Πώς θα το αντιμετώπιζε; Θα έλεγε ότι είναι άρρωστος/η; Θα τον/την απομάκρυνε από κοντά του ή τότε θα άλλαζε γνώμη;
Γεννήθηκα και μεγάλωσα στην επαρχία και αν είσαι gay αυτό σε δυσκολεύει πολύ. Γι αυτό οι περισσότεροι ονειρεύονται και αρκετοί τα καταφέρνουν, να μετακομίσουν σε μεγαλύτερες πόλεις όπως η Αθήνα και η Θεσσαλονίκη. Όπως έκανα κι εγώ.
Μέχρι τα 24, ώσπου μετακόμισα στη Θεσσαλονίκη, είχα την κλασική ζωή του gay στην επαρχία. Προσπαθούσα να κάνω νέες γνωριμίες, να αποκτήσω εμπειρίες και αργότερα να βρω ένα παιδί για σχέση. Όπως αυτό ήταν σχεδόν ακατόρθωτο. Όλοι είχαν τον φόβο μην μάθει κανείς γι αυτούς, ζούσαν κρυμμένοι, μέσα στο άγχος και μερικοί από αυτούς είχαν σχέσεις με κοπέλες για να μη δίνουν δικαιώματα. Έμπαινα στις γνωστές εφαρμογές και κοιτούσα τις περιορισμένες επιλογές που παρουσιάζονταν. Το 90% των προφίλ δεν είχε φωτογραφία, έψαχναν μόνο σεξ (επειδή κάτι παραπάνω θα ήταν επικίνδυνο) και πολλοί από αυτούς τόνιζαν την "διακριτικότητα" και την "εχεμύθεια".
Ακόμα και όταν έφτανα στο σημείο της γνωριμίας, υπήρχε άγχος μην μας καταλάβει κανείς, λες και είχαμε γραμμένο στο κούτελο τι είμαστε και τι κάνουμε. Κάποιοι ήθελαν να αποφεύγουμε τα πολυσύχναστα σημεία μην μας δει κανείς και βεβαίως αν μιλούσαμε για σχέση, ήταν στα κρυφά. Όχι ότι κατάφερα να κάνω ποτέ μία κανονική σχέση στον τόπο μου.
Όταν έφτασε η στιγμή να μετακομίσω, χαιρόμουν πολύ που θα πήγαινα σε μία μεγάλη πόλη, που τα πράγματα ήταν πιο απελευθερωμένα και κανείς δεν νοιάζεται για το τι κάνεις. Εκεί βέβαια τα θέματα ήταν άλλα, αλλά δεν υπήρχε αυτός ο φόβος. Οι περισσότεροι ήταν πιο χαλαροί. Γι αυτό και τόσα χρόνια που είμαι εκεί, μόνο μια φορά έτυχε να κάνω κάτι στον τόπο μου.
Τα τελευταία δύο χρόνια περνάω πολύ χρόνο στο πατρικό μου. Ιδιαίτερα φέτος τον χειμώνα, όλο το διάστημα είμαι εδώ και αφού είμαι μόνος, είπα να δω τι παίζει, μήπως προκύψει κάτι. Προς μεγάλη μου απογοήτευση διαπίστωσα ότι εννιά χρόνια μετά, τίποτα δεν έχει αλλάξει. Πάλι, λίγες επιλογές και φοβισμένος κόσμος που κρύβεται. Νόμιζα ότι κάτι θα έχει αλλάξει. Έκανα λάθος όμως. Ίσως συνήθισα αλλιώς στη Θεσσαλονίκη. Κόσμος με άλλη νοοτροπία, gay μαγαζιά, gay pride... δεν τίθεται καν θέμα σύγκρισης, είναι άλλος κόσμος.
Ακόμα και σήμερα, είναι δύσκολο να είσαι gay στην επαρχία. Νομίζω ότι η νέα γενιά είναι πιο απελευθερωμένη και απενοχοποιημένη, όμως ακόμα κυριαρχούν άλλες νοοτροπίες. Είναι θλιβερό να το διαπιστώνεις αυτό. Είναι όμως επίσης ένα σημάδι ότι ακόμα υπάρχει δρόμος μπροστά μας και ότι πρέπει ο καθένας μας να κάνει ένα βήμα θάρρους, να μάθουμε να ζούμε στο φως και όχι στη σκιά, να είμαστε περήφανοι και να μην ντρεπόμαστε γι αυτό που είμαστε. Δεν είναι δυνατόν να πρέπει να μεταναστεύσουμε για να βρούμε λίγη χαρά, λίγη απόλαυση, λίγη αγάπη...
Πέρασαν τα Χριστούγεννα. Πέρασε η Πρωτοχρονιά. Με τη μοναξιά κι ένα ποτό στο χέρι για συντροφιά. Δεν στο είχα πει, όμως ονειρευόμουν να περνούσαμε μαζί τις γιορτές. Τότε που ακόμα ήσουν στη ζωή μου και της έδινες χρώμα. Εσύ και εγώ. Να σε φιλάω μπροστά στο χριστουγεννιάτικο δέντρο. Να σου δίνω το δώρο σου και να σε βλέπω να χαμογελάς. Εγώ δεν ήθελα τίποτα. Εσύ θα ήσουν το δώρο μου. Κι όταν θα μας έβρισκε το νέο έτος μαζί, αγκαλιασμένους, θα ήταν η ιδανική αρχή για τη νέα χρονιά.
Ήξερα βέβαια ότι αυτό δεν θα γινόταν. Δεν θα άφηνες την οικογένεια σου, σε είχαν ανάγκη. Το καταλαβαίνω όμως. Ήταν πολύ νωρίς για να αντικαταστήσω τους ανθρώπους που είχαν τον πρωταρχικό ρόλο στη ζωή σου. Δεν θα με πείραζε η απουσία σου. Επειδή θα ήξερα ότι υπάρχεις στη ζωή μου. Η σκέψη σου και μόνο θα ήταν αρκετή για να μου προσφέρει τη χαρά. Ξέροντας ότι κι εσύ νιώθεις το ίδιο για μένα. Δεν έχει σημασία αν τα σώματα είναι χώρια, όταν οι ψυχές είναι μαζί. Έπρεπε να μάθω να σε μοιράζομαι.
Τρεις μήνες πέρασαν χωρίς επαφή. Δεν ήθελες. Δεν το είπες αλλά το έδειξες με τον τρόπο σου. Κάθε μέρα που περνούσε, ήταν μία πληγή που μεγάλωνε αντί να γιατρεύεται. Τι κι αν είναι εποχή χαράς για τους υπόλοιπους; Εμένα η θλίψη με έχει κυριεύσει. Που δεν είσαι εδώ. Που δεν είμαι κομμάτι της καθημερινότητας σου. Που το όνειρο κράτησε τόσο λίγο.
Δυο μέρες πριν τα Χριστούγεννα ήταν τα γενέθλιά μου. Αναρωτιόμουν αν μου ευχηθείς. Το ήθελα αλλά ήξερα ότι δεν είχες λόγο να το κάνεις. Κι όμως. Ήταν μεγάλη η έκπληξη και η χαρά μου όταν είδα το όνομα σου με τις ευχές σου, στο κινητό μου. Κι ας ήταν τυπικό. Έτσι μου έλεγαν οι φίλοι μου. Εγώ προσπαθούσα να βρω κάτι παραπάνω σε αυτή την κίνηση. Θα μπορούσες να μη στείλεις. Θα μπορούσες να αδιαφορήσεις. Ίσως να μπήκες σε δίλημμα. Ίσως να θύμωσες που βρέθηκες σε αυτή τη θέση. Πιθανόν να νίκησε η τυπικότητα και αυτός να ήταν ο λόγος που έστειλες κι όχι ένα μικρό ενδιαφέρον που κρύβεται κάπου βαθιά μέσα σου, όπως θα ήθελα να πιστεύω. Μάλλον δεν θα το μάθω ποτέ.
Αν τώρα υποδέχομαι τη νέα χρονιά με περισσή στεναχώρια, για σένα εύχομαι το καλύτερο. Να σου φέρει μόνο καλά. Να βρεις αυτό που θα σε κάνει ευτυχισμένο. Κι αν το βρεις, θα κλέψω λίγη απ' την ευτυχία σου.
Έχω έναν φίλο που δηλώνει ασέξουαλ. Είναι το πρώτο άτομο που γνωρίζω προσωπικά που αυτοπροσδιορίζεται έτσι. Στην αρχή, όταν γνωριστήκαμε πριν λίγα χρόνια, και μου το είπε δεν τον πίστεψα, νόμιζα ότι μου κάνει πλάκα ή ότι απλά περνάει μία φάση. Τελικά όμως ισχύει. Εκτός από έκπληξη, ήταν παράλληλα και απογοήτευση καθώς μου άρεσε σαν άτομο και θα ήθελα να κάνω κάτι μαζί του, ερωτικό ή έστω καθαρά σεξουαλικό. Αυτό όμως είναι άλλη ιστορία.
Πρόσφατα παρακολούθησα στο youtube το βίντεο ενός διάσημου 23χρονου αμερικανού vlogger, στο οποίο διευκρίνιζε την σεξουαλική του ταυτότητα καθώς υπήρχαν αμφιβολίες και εικασίες και ήθελε να ξεκαθαρίσει το θέμα. Στο βίντεο λοιπόν δηλώνει ότι είναι ασέξουαλ, ότι δεν νιώθει σεξουαλική έλξη ούτε για γυναίκες ούτε για άνδρες, παρόλο που στο παρελθόν είχε εμπειρία και με τα δύο φύλα. Όπως εξήγησε, το έκανε περισσότερο ως δοκιμή και προσπάθεια παρά ως κάτι που το ήθελε πολύ και του έλειπε. Έλεγε επίσης ότι είναι καλά μόνος του και ότι δεν νιώθει την ανάγκη να είναι με κάποιον, να έχει σχέση δηλαδή.
Και στις δύο περιπτώσεις, είναι κοινή η απουσία σεξουαλικής έλξης και ανάγκης. Η μόνη διαφορά είναι ότι ο φίλος μου είναι ανοιχτός στο ενδεχόμενο μίας σχέσης, καθώς το συναισθηματικό κομμάτι το θέλει, χωρίς να είναι άμεση προτεραιότητα βέβαια. Είναι όμως δύσκολο αυτό, να έχει δηλαδή μία σχέση χωρίς σεξ, ιδιαίτερα στην κοινότητα των gay που έχουν ψύχωση με αυτό!
Από μία άποψη τους ζηλεύω. Τους ζηλεύω επειδή δεν βασίζουν την ευτυχία τους σε ένα άλλο πρόσωπο, δεν νιώθουν ανεκπλήρωτοι ψάχνοντας το άλλο τους μισό, βάζουν ως προτεραιότητα τα δικά τους θέλω και επικεντρώνονται σε άλλους τομείς της ζωής τους, χωρίς τα αισθηματικά ζητήματα να μπαίνουν εμπόδιο. Εγώ πάντα το έβαζα ως πρωταρχικό στόχο. Είναι λάθος, το ξέρω αλλά έτσι είμαι. Ίσως να το έχω τόση ανάγκη, επειδή από μικρός ένιωθα μοναξιά. Και όσο δεν τα καταφέρνω, τόσο περισσότερο μου γίνεται εμμονή. Πάντα ένιωθα ότι κάτι λείπει και θα εξακολουθώ να το νιώθω όσο είμαι μόνος. Πλέον, μετά και τον τελευταίο χωρισμό, προσπαθώ να επικεντρωθώ σε διαφορετικά πράγματα, ξέρω όμως ότι κατά βάθος μόνο ένας έρωτας θα με κάνει να νιώσω πλήρης.
Ναι, υπάρχουν και άλλα πράγματα στη ζωή που φέρνουν χαρά και ευτυχία. Όμως, τελικά, ακόμα και αν τα έχεις όλα, ποιο το νόημα αν δεν έχεις έναν άνθρωπο να τα μοιραστείς;
